@OranjeBasketbal speelt voor haar toekomst in Groningen @FIBAWCj

Komt dat zien! Komt dat ZIEN!

Lang geleden reed er nog weleens een auto met een megafoon door de wijk om zo te melden dat het circus in de stad was.

In feite is dat een beetje wat geprobeerd wordt op social media door het team rond Oranje. Facebook, twitter ik kan het niet openen of ik zie dat Oranje gaat spelen tegen Roemenië en Italië.

Enerzijds denk ik dat dit zo niet werkt. Anderzijds is het schijnbaar hard nodig omdat Groningen niet warmloopt voor Oranje.

Ik begrijp dat er nog geen duizend kaarten zijn verkocht voor het cruciale duel tegen Roemenië en wat meer voor het duel tegen Italië.

Dat stemt me somber en vooral omdat ik vind dat Oranje beter verdient. Ik was vorige week bij een training van Oranje en zag een gretige groep basketballers die een uitverkochte hal verdient zoals in Almere!

FIRST THINGS FIRST

Roemenië.

Uit alle Oranjeboodschappen wordt niet echt duidelijk wat het belang van dit duel is en dat belang is veel groter dan een kwalificatiewedstrijd.

Winst met meer dan zeven punten betekent niet alleen dat de kans op deelname aan het WK in China blijft bestaan (hoe klein ook), het betekent ook dat Toon van Helfteren en zijn mannen zich voor de tweede keer in een paar jaar scharen onder de beste 24 teams van Europa.

Gezien waar Oranje vandaan komt (voorlaatste EK in 1989 en de NBB die haar handen aftrok van het vlaggenschip) is dit een bijzondere prestatie.

Een ruime winst op Roemenië betekent ook dat Oranje blijft spelen tegen goede tegenstanders en niet weer moet aantreden tegen Albanië, Denemarken en Oostenrijk om maar wat te noemen in een bijna onmogelijke systeem om het EK van 2021 te bereiken.

MAAKT DAT UIT DAN? (Ik hoor het je denken)

Ja dat maakt uit.

Zoals ik al kort beschreef is het Nederlandse basketbal de laatste jaren uit een diep dal geklommen. De verschillen in de Eredivisie zijn -nog?- groot maar er gebeurt wel wat. Het aantal spelers in fatsoenlijke buitenlandse competities is ook hoger dan ooit.

Daarbij komt dat de kern van de huidige Oranjeselectie al wat ouder begint te worden. Belangrijke spelers van augustus 2014 (EK-kwalificatie) zoals Slagter, De Jong, Schaftenaar en Oudendag zijn ook nu nog dragende spelers en er zijn er meer die al een aantal zomers veel (vrouw en kinderen) opzij hebben gezet voor Oranje. Voor de jongere spelers (die Van Helfteren in mijn ogen terecht bij de voorselectie heeft gehaald), de toekomst van het vlaggenschip is het cruciaal dat er op hoog niveau gespeeld blijft worden.

Spelen op hoog niveau betekent ook dat het Nederlandse basketbal meer aanzien krijgt. De afgelopen jaren heeft Oranje, deze bondscoach en zijn groep, absoluut voor een beter aanzien gezorgd. Dat zie je ook wel terug in de tegenstanders in oefenwedstrijden van het B-team en het onder 20-team.

Het aanzien van het Nederlandse basketbal heeft natuurlijk ook een ‘boost’ gekregen door de Europese prestaties van Donar afgelopen seizoen.

ROL GRONINGEN

Nou is er niet één op één een verband te leggen tussen Oranje in Martiniplaza en Donar. De landskampioen wil graag rechtstreeks toegang tot de Champions League en op basis van afgelopen seizoen is die wens te begrijpen. Evenwel werkt het zo niet bij de FIBA.

We zijn tenslotte een klein basketballand.

Maar afgelopen seizoen is ook gebleken dat men bij de FIBA niet blind is voor de sfeer en de sportieve prestaties in Martiniplaza.

Hoe mooi zou het daarom zijn dat de Groningse basketballiefhebbers (en ik heb er veel gezien en gesproken afgelopen seizoen) Martiniplaza volgende week laten kolken. Dat Nederland zich ten koste van de Roemenen kwalificeert voor de volgende WK-ronde en ook nog stunt tegen de Italianen. Baat het niet dan schaadt het Donar en de Champions League-aspiraties zeker niet en het Nederlands basketbal is er absoluut mee geholpen.

Lekker hoor! Mister Jones uit Den Bosch bij Cleveland Cavaliers in NBA-finale

Soms krijg je zo’n tip die.je bijna te mooi is om waar te zijn.

Wist je dat Sam Jones (ex-speler van Den Bosch, ex-coach ook in Den Bosch en ex-assistent bondscoach) met de Cavaliers mee is op bezoek bij de Golden State Warriors.

Nee natuurlijk wist ik dat niet, maar niets is onmogelijk want Jones werkt al 2 jaar bij de opleidingsploeg van de Cavs.

Sam dus even berichtje gestuurd en wat blijkt. Hij is al 6 dagen op pad met LeBron James en consorten.

WAUW !!!!!!!!!

“Spending my sunday with the King. How will you spend yours?”

Vroeg hij terug aan mij.

Ja Sam, beetje jaloers ben ik wel.

“Unbelievable and enjoying every second”

WAUW !!!!!!

En geloof je het niet. Kijk wie er staat op het filmpje van ESPN.

“Eigenlijk denk ik daar heel veel over na, misschien wel teveel”, getekend Kees Akerboom ex-profbasketballer (inmiddels).

Een van de beste Nederlandse schutters ooit en überhaupt een uitstekende basketballer  stopt ermee, Kees Akerboom. Een beslissing die niet geheel onverwacht kwam gezien zijn rol in het team afgelopen seizoen, gezien zijn leeftijd van 34 en gezien ook zijn privésituatie met drie kleine kinderen (jongens dus wie weet…)

Een piepjonge Kees Akerboom van 16 zag ik voor het eerst in sporthal de Crosser in Werkendam. Toon van Helfteren was coach van de formatie die toen nog Eredivisie speelde. Die ploeg ging de bekerfinale spelen en ik had met de coach ruim voor de training een afspraak voor een voorbeschouwing. Eenmaal in de Crosser bleek Van Helfteren niet alleen, hij was bezig met een piepjonge Kees Akerboom. Zoals zo vaak bleek (en blijkt) de huidige bondscoach een neus te hebben voor talent (ook afgelopen seizoen nam hij iemand onder zijn hoede).

Enfin de afgelopen 16 seizoen die Kees speelde in de Eredivisie heb ik hem heel vaak gezien, ook het duel tegen EiffelTowers Nijmegen waarin Kees 40 punten maakte, en gesproken. Een va de leukste interviews was (alweer) negen jaar geleden. Eigenlijk geeft dat gesprek van september 2009 (gepubliceerd in het helaas niet meer bestaande Rebound Magazine) heel goed weer wie Kees is.

Kees Akerboom kende het beste seizoen uit zijn carrière. Voor de 25 jarige small forward van EiffelTowers kwam de terechte beloning in de vorm van een plek in het All-Star team. Akerboom schoot zijn driepunters dit seizoen raak tegen 48,6 procent. Daarmee was hij de meest dodelijke schutter van de competitie. Zijn schotpercentage was het hoogste in Nederland van de afgelopen zeven seizoenen.

Kees Akerboom debuteerde in het seizoen 2002-2003 met Den Bosch in de Eredivisie. In zijn debuutjaar schoot hij zijn driepunters tegen 32,1%, nu dus veel beter. Aan de hand van basketballkenners krijgen we inzicht in de schutter Kees Akerboom.

 Toon van Helfteren, eerste profcoach: Jij moet schieten en niet denken aan een ander. Als je niet schiet, word je gewisseld!

“Dat is eigenlijk het beste advies dat ik ooit heb gekregen. Toen ik voor hem speelde was Huijbens de ster, Sam Jones de leider. Ik was toen de derde scorer. Na dat seizoen heb ik altijd in teams gezeten met tien gelijkwaardige spelers. Dan moet je vechten voor je plek en ben je erg afhankelijk van de spelverdeler. Ik ben altijd blij geweest met dat seizoen en heb er veel zelfvertrouwen aan over gehouden.”

 Randy Wiel, ex-coach: In essentie is Kees een betere schutter dan Travis Young.

“Ik wil me niet vergelijken met hem. Travis is wel iemand die als hij ‘hot’ is alles erin gooit en dat gevoel kan ik ook opwekken. Als je dat eenmaal hebt, lijkt de basket wel een oceaan. Dan gaat alles raak. Ik heb hem op de training trouwens regelmatig verslagen.”

Paul Baard, sportpsycholoog: Het brein van een schutter die maar niet lijkt te kunnen missen, integreert denken en ervaring, maar werkt bovenal razendsnel.

“Ik denk altijd vantevoren na of ik kan schieten of niet, daardoor heb ik een kleine voorsprong op de verdediger.”

Marco de Waard, oud-schutter Oranje en Den Helder: Ik weet uit ervaring hoe het voelt als het even niet lekker loopt. Dan zit je niet lekker in je vel, maar een schutter mag nooit twijfelen.

“Aan het begin van dit seizoen was ik redelijk vermoeid. Toen ging het een periode minder, toch bleef ik schieten. Alleen is het verschil tussen schieten en schieten met zelfvertrouwen groot. Dan ga je twijfelen of je het schot wel of niet gaat nemen. Je moet de knop om kunnen draaien. Dat probeer ik te ontwikkelen. In de eerste finalewedstrijd tegen Amsterdam bijvoorbeeld schoot ik een paar ballen mis. Zij pakten de rebound, scoorden en zo ontstond er een gat. Ik had het gevoel dat ik de oorzaak was. Ik moet mentaal groeien om beter te worden.”

Steve Kerr, ex-NBA-schutter Chicago Bulls: Door gericht te trainen werd ik een veel betere schutter.

“Weet je, ik train niet eens zozeer op mijn schot dat gaat gewoon vanzelf.”

 Ray Allen, schutter van de Boston Celtics: Je moet trainen op schoten die je neemt in de wedstrijd. Dat doe je keer op keer. Je doet het voor de wedstrijd, na de wedstrijd en je doet het als je moe bent, want dat ben je ook in de wedstrijd.

“Dat doe ik zeker. Voor de buitenwereld ziet het er in de wedstrijd soms geforceerd uit, maar dat zijn schoten die ik oefen. Professionele individuele begeleiding, zoals in de NBA, zou mooi zijn want hier moet ik het zelf uitzoeken.”

Tim Legler, NBA-analyst ESPN: Om in aanmerking te komen voor de titel van beste schutter, moet een speler zijn schot kunnen maken terwijl hij richting de basket beweegt, moet hij kunnen schieten uit de dribbel en moet hij een aantal onverwachte acties in huis hebben zoals een spin-move of een step-back.

“Daar heeft hij helemaal gelijk in. Deze zomer neem ik de tijd om mezelf te ontwikkelen.”

Gadi Kedar, bondscoach: Hij kan echt het hoogste niveau aan. Wel moet hij zijn aanvallende repertoire verbeteren. Dan kan niemand hem verdedigen.

“Ik kan er ongelofelijke ballen ingooien en dat is eigenlijk het enige dat ik kan. Om te driven, stoppen en schieten kreeg ik van Wiel de ruimte, van Beck minder. Dat ga ik met hem bespreken.”

Don Beck, hoofdcoach EiffelTowers: Over drie jaar is hij echt een belangrijke speler. Het is mijn taak om er uit te halen wat er in zit.

“Het is fijn om te horen en ik denk ook dat het kan. Wel moet ik van mijn rugklachten afkomen. Daar heb ik dit seizoen heel veel last van gehad. De oorzaak wordt nog onderzocht. Wat zeker meespeelt zijn de lange seizoenen die ik heb gehad met Oranje en EiffelTowers. De afgelopen vijf jaar heb ik zomers amper rust gehad, dat ga ik nu anders doen. Ik ben er van overtuigd dat als de rugklachten verdwijnen ik nog beter ga spelen. Dan word ik explosiever, dan kan ik meer naar de ring en meer vanuit de dribbel creëren.”

Kees Akerboom senior, vader en ex-prof: Hij is een goede schutter, maar in een team vol individualisten krijgt hij geen schot. Zonder bal kun je niet schieten.

“Mooie uitspraak.”

Een schutter mag niet bescheiden zijn:

“Een duidelijke uitspraak die waar is. Dat komt omdat ik teveel op dat schot leun. Ik ben te afhankelijk en dan is het moeilijk om te zeggen geef mij die bal. Het is een complexe wisselwerking. Eigenlijk denk ik daar heel veel over na, misschien wel teveel.”

Het einde van het seizoen is nabij, game 4 ZZ Leiden vs Donar

Hoe graag ik het ook zou willen (als freelancer telt elke wedstrijd tenslotte) denk ik dat het basketbalseizoen dinsdag in de Vijf Meihal eindigt. Ik ben ervan overtuigd dat Zorg en Zekerheid nog een keer alles zal geven, ‘not in our house’ zeg maar. Feit is echter dat Donar sterker is en het gelul van de penningmeester gaat niet op als je dit seizoen al 68 wedstrijden hebt gespeeld.

Ik moest trouwens wel lachen toen ik in de Volkskrant las dat ZZ Leiden een begroting zou hebben van 1,2 miljoen euro, ik denk dat ze net iets meer dan de helft van dat bedrag te besteden hebben, en als dat wel zo zou zijn had Leiden wel een betere bezetting van de bank en dan was deze serie een stuk interessanter geworden. Al moet gezegd worden dat Leiden wedstrijd 2 had moeten winnen en in wedstrijd 3 best lang kansen had.

Overigens moet ik net zo hard lachen over opmerkingen dat de regels aangepast moeten worden om te voorkomen dat Donar zo heersend blijft in Nederland. Ik vind dat de rest maar beter moet worden, dat zij achterblijven kun je Groningen niet verwijten.

Frappant is het dan weer wel dat bij de DBL-stemming (een jaar geleden) over vijf buitenlanders per team, naast de voorstemmen uit Groningen en Leeuwarden, het toenmalige (interim)-bestuur onder leiding van Marcel Verburg voorstemde. Verburg de voorzitter van Leiden wiens ploeg eigenlijk een speler te kort komt, zeg maar een Burgess, die Verburg dus min of meer zelf binnen heeft gestemd.

Maar dat is voltooid verleden tijd.

TEGENWOORDIGE TIJD

Zoals gezegd heeft Donar al 68 officiële wedstrijden gespeeld dit seizoen, dinsdagavond is de 69e. Het seizoen begon voor de Groningers al op 19 september. Over al die wedstrijden (in binnen- en buitenland) heeft Donar een winstpercentage van maar liefst 79%.

Sinds 19 september vorig jaar zijn er 252 dagen verstreken, wat betekent dat de ploeg gemiddeld iedere 3 en een halve dag een wedstrijd heeft gespeeld.

De gemiddelde uitslag voor Donar over al die duels is 84,5 – 67,5.

Dan is het best opmerkelijk dat de gemiddelde uitslag in de play-offfinale tussen Donar en ZZ Leiden is: 87,7 – 68,7.

HISTORISCH

De kans dat Leiden nog kampioen wordt is minimaal. Sinds het finaleformat best-of-7 (1992-’93) is het pas een keer gebeurd dat een 3-0 werd omgebogen in 3-4. Dat was in 2002 toen het Amsterdam van Ton Boot won in Nijmegen van Marco van den Berg.

Dit waren toen de selecties van beide sterke teams:

EiffelTowers: Chris Mims, Ryan Robertson, Eric Nelson, Jos Frederiks, John Duggan, Kendall Mack, Milorad Kovacevic, Patrick Cortenraede, Bas de Voogd.

Ricoh Astronauts: Joe Spinks, Tony Miller, Terrance Herbert, Chris ‘Mighty Mouse’ McGuthrie, Egi Mikalajunas, Lucien Boldewijn, ‘Super’ Mario Bennes (aanvoerder), Sander van der Holst, Patrick Faydherbe.

In totaal was het in een best-of-7-serie acht keer eerder 3-0. Drie keer werd het daarna 4-0 en dus vijf keer 3-1.

Overigens doen de thuisploegen het historisch gezien best goed in de 4e wedstrijd van een best-of-7, een winstpercentage namelijk van 78,8%.

Toch denk ik dat Donar dinsdagavond voor de derde keer op rij en voor de zevende keer in haar geschiedenis kampioen van Nederland wordt.

Niks is onmogelijk, maar het wordt erg lastig voor ZZ Leiden bij Donar in game 3

Leiden heeft donderdag een flinke mogelijkheid laten liggen om van de finaleserie tegen Donar een echte serie te maken. Jammer en onnodig.

In mijn ogen rolde Leiden in het derde kwart de rode loper uit voor Donar om de wedstrijd over te nemen. De titelverdediger speelde echt niet bijzonder goed, maar laat kadootjes natuurlijk niet liggen.

Kijk eens naar de shotchart van Leiden in het derde kwart (8-25).

Natuurlijk heeft Donar hier ook een hand in. Maar slechts twee schoten bij de ring is bizar weinig (als het niet loopt in de aanval). Met daarbij acht gemiste driepunters en twee gemiste verre jumpers maakt dat er echt veel verkeerde keuzes in de aanval zijn gemaakt die Donar enorm geholpen hebben.

Donar miste deze wedstrijd 24 van de 32 driepunters, ongelofelijk veel. Het gros van die gemiste driepunters werd in de eerste helft geschoten en dat geldt zeker ook voor de verre jumpers. Met onderstaande shotchart wordt snel duidelijk wat de opdracht van coach Braal voor de tweede helft is geweest.

Inside dus en geen verre jumpers meer. Driepunters waarschijnlijk alleen open en/of na een goede aanval.

Nou zijn er bij Leiden veel spelers die graag -moeilijke- verre tweepunters schieten (laag percentage en een punt minder waard dan iets verder buiten de halve cirkel). Evenwel lag de kracht in de eerste helft vooral inside (hoog percentage).

Nogmaals er zijn altijd twee ploegen in een wedstrijd die invloed op elkaar hebben, maar ik zie toch te vaak dat er te snel voor driepunters of verre jumpers wordt gekozen. Ook als die totaal niet vallen. Juist dan en als het aanvallend stroef loopt kan een actie naar de ring heel waardevol zijn. Niet alleen is de kans op een score hoger, ook de kans op twee vrije worpen (en een fout voor de tegenstander dus) is groot. Kortom een stuk meer zekerheid. Met Love en De Jong heeft Leiden ook twee spelers die dat kunnen. Eigenlijk precies wat Harden vannacht deed met de Rockets tegen de Warriors. Zijn schot viel niet, maar vanaf de vrije worplijn was hij in de slotfase dodelijk.

FEITEN GAME 3

In de derde wedstrijd van de play-offfinale (best-of-3,5 en 7) is het thuisvoordeel groot, winstpercentage van de thuisploeg is 76%.

17 keer eerder was het na twee duels in de finale 2-0 (15 x 1-1, 7x 0-2), toch wel opvallend is dat het winstpercentage van de uitspelende teams met 41% best hoog is.

Desalniettemin is Donar voor wedstrijd 3 natuurlijk torenhoog favoriet.

 

Wedstrijd 2 in de finaleserie tussen Donar en ZZ Leiden begint gewoon op 0-0

Het resultaat van wedstrijd 1 tussen Donar en Zorg en Zekerheid was duidelijk (105-66). Tegelijk biedt dat in een play-offserie geen enkele garantie op een goed resultaat in de volgende wedstrijd. Hoewel het verschil (op vele fronten) erg groot was, kun je best stellen dat je maar beter kansloos kunt verliezen dan nipt. Dat scheelt een katerig gevoel en een pak slaag zorgt absoluut voor een andere mentaliteit (hoop ik dan maar weer). Dat Leiden veerkrachtig is, heeft de ploeg de vorige ronde wel bewezen.

Het verleden biedt houvast voor Zorg en Zekerheid.

31 keer eerder was het na de eerste wedstrijd 1-0 (negen keer 0-1).

13 keer werd het na een 1-0 in de serie na de tweede wedstrijd 1-1.

Acht keer eerder was er in wedstrijd 1 sprake van een groot verschil op het scorebord (grens leg ik bij 20 punten of meer), vier keer was het daarna 2-0, maar vier keer was het ook 1-1.

Den Bosch haalde in 1996 met 31 punten verschil fors uit tegen Den Helder, waarna Den Helder met 17 punten verschil thuis won.

Amsterdam won in 2001 met 21 punten verschil van Weert, om daarna met vier te verliezen.

In 2006 versloeg Den Bosch Donar met 23 punten om vervolgens met 13 onderuit te gaan.

35 punten verschil was het in 2009 tussen Amsterdam en Den Bosch, een paar dagen later won Den Bosch met 13.

Ofwel niets is onmogelijk, al is duidelijk dat Donar de favoriet is voor wedstrijd 2.

Een nieuwe Hey Leon, Hey Aart over de play-offs, over volgend seizoen en nog veel meer

De Eredivisie nadert het einde. Met een schuin oog kijken Aart Dekker en ik ook al naar de toekomst, volgend seizoen, tien teams en een ander play-offformat. Veel te bespreken dus.

Hey Leon: Ik ving ergens op dat -met de komst van de Dordtse Dutch Windmills volgen seizoen, en dus weer tien DBL-clubs- er volgend seizoen weer acht mee zouden mogen doen aan de DBL-Play-offs. Hoe kijk jij tegen dat nieuws aan?

Hey Aart: Ik vind het ronduit bezopen dat er volgend jaar een competitie is met 36 wedstrijden om dan acht ploegen naar de play-offs te sturen. Waar wordt dan de competitie voor gespeeld?

De eerste ronde is inderdaad best-of-3, de halve finale gaat om 5 de finale om 7. Dat is een stuk logischer.

Overigens wat is het nut voor de topploegen van volgend jaar om vier keer tegen de kleine broeders te spelen? Behalve dat thuiswedstrijden recettes opleveren is er geen nut.

Speel een hele competitie en deel dan de competitie in tweeën. Top 5 en onderste 5. De top 5 houdt de punten en speelt een hele competitie. De onderste vijf beginnen op nul en strijden om de laatste play-offplek. Zou dat niet leuk zijn? Dat heeft als bijkomend voordeel dat er tijd over blijft. Dan kan de finale, zoals in Duitsland, in drie weken gespeeld worden. Zaterdag, woensdag, zaterdag, etc. Dan speelt kwaliteit ook een belangrijkere rol dat kwantiteit.

Hey Aart: Wat vind jij zelf eigenlijk van het format voor 2018-2019?

Hey Leon: Ik zeg: “Ja; het is OK als er acht teams meedoen aan de Play-offs. Maar het format moet worden gewijzigd naar ‘Best-of-5 in de Kwart-Finales’, over het Uit- en Thuis-schema kan je dan nog discussiëren. De twee ronden erna kan Best-of-7 blijven, maar zo’n lange pauze tussen Halve Finales en Finale moet zoveel mogelijk voorkomen worden.” En voor wat betreft het schema voor de reguliere competitie; zo’n tweedeling van de competitie in fase-2 is natuurlijk al (veel) vaker geprobeerd, en volgens mij zelden een daverend succes geweest. Ik zou daar wel voor zijn als de top van de Promotie-divisie er op een of andere manier bij zou worden betrokken, en we toch weer iets van een Promotie-/Degradatie-strijd zouden krijgen. Niet zozeer vanwege ‘de strijd’ maar wel vanwege het ‘Ingroeimodel’ wat je dan creëert.

Maar er is ook een heel andere formule mogelijk, ik schreef het al eerder, en het idee komt van Maarten van Gent; in Estland doen ze het namelijk zo: maak onderscheid tussen de Full-professionele Clubs met Internationale Ambities en de rest. Ik ga dat nu -wat betreft definities en regelingen- niet uitwerken, maar dat kan altijd later nog. Maar de essentie is deze: als clubs naast de Nationale League ook Internationaal actief zijn, dan spelen die clubs in plaats van een dubbele wedstrijd tegen de andere clubs slechts een keer uit en thuis, het resultaat telt dan dubbel mee. De rest van de clubs speelt wel dubbel. Dat schept enorm veel ruimte voor de Internationaal actieve clubs -het probleem met Donar aan het eind van de competitie dit seizoen speelt dan ineens niet meer- en dan is acht clubs in de Play-offs heel wel mogelijk, en Kwart-Finales Play-offs in minimaal een Best-of-5-format ook.

Het komt veel mensen misschien wel goed uit -bijvoorbeeld vermoeide spelers (en volgers, waaronder ‘ik zei de gek’)- maar we beleven op dit moment een toch wel bizarre editie van de DBL-Play-offs; Forward Lease Rotterdam Basketball en Aris Leeuwarden -en tegenstanders New Heroes Den Bosch en Zorg&Zekerheid Leiden- voorkwamen dat de Eerste Ronde de farce werd die die ronde te vaak is -vanwege ‘te kort’ & ‘te snel voorbij’-, en de Halve Finales werden beiden 4-0.

Nu waren die vier wedstrijden tussen Leiden en Landstede Zwolle spannend van het begin tot het eind, en zeker aantrekkelijk, maar dan hoop je natuurlijk dat zo’n serie de volle Zeven Wedstrijden duurt.

Door de diepe Europese trip van 2017/18 van Donar werd de start van de Play-offs uitgesteld; puntje van aandacht voor de toekomst, maar verder niets mis mee. Maar nu liggen de Play-offs -waarschijnlijk door de onvoorziene 4-0 tussen Zwolle en Leiden- ineens een week stil…dat voelt raar…

Hey Leon: Hoe beleef jij de DBL Play-offs van 2018?

Hey Aart: De week stilte. Ach ja. Voor mijn gevoel was het akelig stil. Wat mij betreft was men op zondag begonnen. Al snap ik maar al te goed dat Leiden dat niet wilde. Rust was vooral voor hen belangrijk. Commercieel gezien was een start op zondag met wie weet live basketbal op de NOS erg aantrekkelijk geweest en dan hadden we niet het domme laatste weekend gehad met game 6 op zaterdag en game 7 op zondag. Alleen in Nederland wordt een finale zo snel mogelijk afgewerkt. Verder vind ik het niet zo’n bijzondere play-offs trouwens.

Rotterdam hield de schade enigszins beperkt wat betreft uitslagen tegen Donar Groningen, ik heb er geen een van gezien, en voor de Rotterdammers was het voor het eerst in lange tijd dat ze zo ver kwamen, dus die zullen allang blij zijn…maar juist dit soort wedstrijden zouden een club dan ook wat betreft publiek-werven en -binden een stap verder moeten brengen, en ik waag het te betwijfelen of dat effect substantieel zal blijken te zijn… Maar goed, in Rotterdam staan er revolutionaire gebeurtenissen voor de deur, dus misschien komt het met dat publiek op een andere manier wel in orde in de nabije toekomst.

Hey Leon: hoe zie de Rotterdammers nu en volgend seizoen?

Hey Aart: Qua Rotterdam hoop ik dat er meer publiek en sponsoren naar Feyenoord basketbal komen. Ik moet het alleen nog zien. Denk trouwens dat ze daar ook een andere coach nodig hebben.

Waar ik wel een beetje van schrok was de opkomst van het publiek in Game-3 in Zwolle…daar is het toch wel tijd voor iets revolutionairs; anders voorzie ik dat de stabiele Nummer-2 van de DBL van de laatste seizoenen toch weer wat gaat wegzakken ten opzichte van de concurrentie in de nabije toekomst, en dat zou erg jammer zijn.

Hey Leon: jij zat er beter voor dan ik -tegenover het publiek, terwijl ik ervoor zat- wat vond jij ervan?

Hey Aart: De publieke opkomst in Zwolle, ja dat viel mij ook heel erg tegen. Maar het was de afgelopen twee jaar in de finale tegen Donar ook al zo. De Groningers zorgden ervoor dat het Landstede Sportcentrum vol zat, het Zwolse publiek niet. Dat is inderdaad zorgwekkend. Gezien hoe Zwolle speelt, verdient de ploeg beter. Kan de Landstede-school vast oppakken.

Leiden had het erg moeilijk tegen Aris Leeuwarden, en knalde vervolgens het vrijwel even sterke Zwolle met 4-0 uit de Play-offs. Herman van den Belt zei na Game-3 nog: “Wij hadden ook met 3-0 voor kunnen staan.” Klinkt raar, maar was (m.i.) helemaal niet zo raar als je alle wedstrijden zag.

Hey Leon: Wat vond jij van de Halve Finales? Heb jij een verklaring voor de ineenstorting van Landstede na behoorlijke voorsprongen in meerdere wedstrijden?

Hey Aart: Wat ik zag is dat Herman van den Belt op de cruciale momenten koos voor de verkeerde mensen, of beter hij koos voor zijn Amerikanen. Die waren dus niet goed genoeg, zoals zovaak denken zij het zelf wel op te kunnen lossen, en de coach heeft dat niet goed ingeschat. Wijze les voor Herman.

En wat betekent de spectaculaire 4-0 van Leiden volgens jou voor de Finale? Is ZZ voor dit seizoen niet de best mogelijke Challenger voor Donar? In Leiden hoor je veelvuldig: “Wij zijn de enigen die dit seizoen twee keer tegen Donar hebben gewonnen…dus: hoezo geen kans?” Hey Leon:Hebben ze een punt?

Hey Aart: Die 4-0 van Leiden zegt niets voor de finale. Wat het wel zegt is dat de ploeg karakter heeft en dat is altijd handig.

Ik weet dat het niet jouw hoogste prioriteit heeft om je echt te verdiepen in het Amerikaanse Basketball, en dan daar de NBA in het bijzonder, maar toch ik wil je toch een vraag stellen over de ontwikkelingsrichting van de stijl van spelen in de NBA. Of we diezelfde tendens ook in Europa/Nederland zien, of dat dat toeval is.

Ik heb het seizoen daar zeker niet diepgaand bestudeerd dit seizoen, maar met de Houston Rockets, de Boston Celtics, de Golden State Warriors en LeBron James…uhhh, sorry…de Cleveland Caveliers in de Conference Finals begint er toch wel een duidelijke trend zichtbaar te worden.

Mijn verschrijving ‘LeBron in plaats van zijn team’ was natuurlijk niet per ongeluk; ik vind hem echt een geweldenaar -waarschijnlijk de Beste Speler Ooit; op zijn Amerikaans the G.O.A.T, The Greatest Of All Times- maar de eerste twee wedstrijden -Uit bij Boston- maakten mij niet vrolijk wat betreft wedstrijdbeeld; de Cavs kunnen echt verdedigen, maar doen dat niet consistent, en aanvallend zijn er lange wedstrijdfases waarbij James compleet bepalend is; neemt dan de meeste schoten, sommige waarvan wij ‘Oude Scholers’ -tenminste voor mij gaat dat zeker op- toch echt als ‘Slecht Geselecteerd’ gelabeld zouden mogen worden. Soms valt alles -tegen de Toronto Raptors speelde hij op een moment echt buitenaards; ene Jordan zou het hem echt niet nadoen- soms komt hij ook met passes waar Earvin ‘Magic’ Johnson ook trots op zou mogen zijn, maar soms neemt hij teveel hooi op zijn vork en als dan zijn ‘Most Preferred Teammates’ ook niet thuis geven, dan is het gelijk een verloren zaak. Of -en dat sluit ik ook niet uit- laten ze wedstrijden na wat uitgeprobeerd te hebben wat dan niet werkt, gewoon lopen.

Nu is het al een wonder dat een club die zijn op een na grootste ster ‘gewoon’ laat gaan -zonder veel daar tegenover- en dan halverwege het seizoen de helft van het team inpakt en verhandeld, nog steeds ‘gewoon’ in de race is, dat zegt ook wat over de Kracht van LeBron, maar echt enthousiast kan ik er toch niet over zijn. Toch lijkt het een bewuste keuze; zelfs Tristan Thompson speelt bij tijden nauwelijks, en dat betekent dus: al helemaal geen traditionele Center, en zonder hem ook geen traditionele Power Forward.

En wat doen de Warriors? Die laten doodleuk Zaza Pachulia -lange tijd toch hun Starter en Enforcer die Inside de toon zette- en Javele McGee hele wedstrijden aan de kant; nu hebben zij wel extreem lange Guards en Forwards, maar ook hier: nauwelijks meer echte Inside-spelers, en zij zijn toch de norm op dit moment. Als er al een oorzaak voor deze tendens is te duiden, dan zijn de Warriors dat; zij zijn het te kloppen team, en alle anderen passen zich daarop aan. De Toronto Rapters deden dat niet; met Valanciunas en Poltl zelfs twee grote Centers in huis, en zie wat hen overkwam…

Houston heeft dan wel Capella als echte grote Inside-speler, maar dat is zo’n Freak Athlete; die rent en springt met de allerbesten mee en scoort al veel als ze alleen maar regelmatig de bal hoog boven de ring gooien voor hem…dus ‘Inside’…tsja…

De Boston Celtics lijken dan nog het meest op een ietwat ‘traditioneel’ team, maar ook daar geen klassieke ‘Back to the Basket-spelers meer’. Nestor en Grote Man Al Horford brengt daar tegenwoordig -liet NBA Action zien- ook al regelmatig de bal op als Point Guard…

Gemene deler: veel schutters, als het even kan veel rennen, universele spelers en geen ‘Echte PG, OG, SF, PF en C meer als Line-up’.

Vergelijk dit nu eens met onze eigen gedoodverfde favoriet voor het DBL-Kampioenschap; Donar…

Hey Leon: Wat denk jij van deze tendens? Is het toeval? Is het een tijdelijk iets? Of wordt dit de stijl van spelen voor de komende jaren?

Hey Aart: Moeilijk Aart. De NBA is toch vooral gericht op het individu. Ik herken dat wel in de Eredivisie. Probleem is alleen dat de individuen hier niet goed genoeg zijn. Jammer genoeg zijn ze daar zelf niet altijd van doordrongen.

Ik heb de EuroLeague finale daarom met groot genoegen bekeken. Zowel Real Mardrid als Fenerbahce speelden echt teambasketbal. Geen herobal. Heerlijk. Amper rare driepunters, gewoon goed gedegen basketbal. En van daaruit kunnen individuen dan uitblinken. Doncic bijvoorbeeld bij winnaar Madrid. Melli van Fenerbahce is ook een voorbeeld van een speler die door het collectief sterk kan zijn. Madrid won trouwens omdat het 12 man liet spelen, alleen in dienst van het team. Echt knap.

Dat Henk -toch een van de ‘Ankers van Oranje’ gedurende ongeveer een decennium, en een van de Laatsten der Mohikanen voor wat betreft zijn generatie met Arvin Slagter en Nick Oudendag- niet meer heel lang voor de Orange Lions zou spelen was wel duidelijk. En dat hij al een adempauze inlaste voor het tweede ‘Fiba-window’ afgelopen winter was natuurlijk een teken aan de wand. Maar  ik vind het toch heel erg jammer, dat hij niet tenminste nog die twee leuke potjes in een hopelijk vol MartiniPlaza meepikt, en daarna eventueel zijn team zou afzetten in de laatste WK-Qualifier-reeks van 2018-2019; ook dat zou weer een uniek wapenfeit zijn voor deze generatie Orange Lions en tegelijk een fraai afscheid voor toch een van de belangrijkste spelers van deze generatie. Hey Leon: Wat vind jij hiervan? Snap je zijn beweegredenen, en kan je die uitleggen aan onze lezers? En wat betekent deze beslissing voor de kansen van Oranje Basketball de komende jaren?

Hey Aart: Ik vind het jammer dat Henk stopt bij Oranje, zeker als je dan bijvoorbeeld Robin van Persie hoort die graag voor Oranje wil voetballen. Wel heb ik de laatste wedstrijden altijd het gevoel gehad dat Norel zich niet 100% op zijn gemak voelde, niet dat hij niet wilde, misschien dat het spelsysteem hem ook niet goed tot zijn recht liet komen. Hier wil ik het bij laten want ik ga binnenkort eens contact leggen met Henk in Spanje.

 

Donar vs ZZ Leiden, de finale gaat beginnen

De kans dat Donar voor de derde keer op rij kampioen wordt is groot, erg groot. Daarentegen denk ik niet dat het 4-0 wordt (of hoop ik dat vooral).

Eigenlijk is het erg moeilijk in te schatten wat Zorg en Zekerheid in de finale gaat brengen. De Leidse ploeg is welhaast schizofreen. Soms heel goed, maar soms ook echt niet goed. Dat werd eens te meer duidelijk in de serie tegen Zwolle.

Ik bedoel 20 en 15 punten achterstand, dat gebeurde niet zomaar. Tegelijk is het ongelofelijk knap en tekent het de mentale kracht dat Zorg en Zekerheid beide duels won, eigenlijk best bijzonder.

Evenwel mogen die dalen niet voorkomen tegen Donar want die ploeg geeft zo’n ruime voorsprong echt niet weg. Het fanatieke krachtige spel van Leiden dat werd vertoond in de beide inhaalraces zou Donar wel in de problemen kunnen brengen.

Nou geloof ik niet dat dit Donar in een best-of-sevenserie vier keer in twee weken gaat verliezen van een Nederlandse ploeg, maar het is ook niet uitgesloten.

HISTORISCH FEIT 1

Wedstrijd 1 in de finaleserie is van cruciaal belang, dat leert de geschiedenis. In 90,2% van de gevallen werd de winnaar van de eerste wedstrijd uiteindelijk ook kampioen!

HISTORISCH FEIT 2

Overigens is de thuisploeg echt niet altijd de winnaar van wedstrijd 1. In 40 jaar play-offs werd wedstrijd 1 in de finalereeks in 22,5% van de gevallen gewonnen door de uitspelende ploeg. De laatste keer was in 2012 toen Den Bosch tot veler verrassing won in Leiden (en later kampioen werd).

HISTORISCH FEIT 3

Sinds het seizoen 1977/1978 zijn er 198 finaleduels gespeeld, ofwel donderdag wordt in Leiden de 200e gespeeld.

HISTORISCH FEIT 4

De gemiddelde uitslag is 79,5 – 74,2 en de thuisploeg won 69,7% van de wedstrijden.

HISTORISCH FEIT 5

Donar en Leiden hebben een keer eerder een finaleserie tegen elkaar gespeeld. Inderdaad de klassieker van 2011 toen Leiden in game 7 na maar liefst drie verlengingen kampioen werd. 96-95.

STATISTIEKEN DIT SEIZOEN VERGELEKEN

Donar ZZ Leiden
PTN voor gem. 88.4 79.6
PTN tegen gem. 64.4 71.4
FG% 49.0 43.6
2P% 57.1 51.3
3P% 37.5 31.5
FT% 77.5 67.3
ORB 11.0 12.7
DRB 32.5 26.9
REB 43.5 39.6
AS 21.1 20.4
ST 8.7 10.7
TO 13.3 11.4
BS 2.7 3.1
Pace 73.0 71.7
Aanv. eff. 120.9 111.0
Verd. eff. 89.5 99.1

Donar en Leiden stonden dit seizoen vier keer in de competitie tegenover elkaar en in de bekerfinale. Leiden won de 1e competitiewedstrijd in oktober thuis, 75-63. In december was Donar een klasse beter in Martiniplaza, 91-69 om vervolgens in maart ook in de Vijf Meihal te winnen 61-85. Tot veler verrassing won Leiden het laatste competitietreffen in Groningen 103-112. De bekerfinale eind maart was voor Donar, 87-71.

DE FINALEREEKS

Voor iedereen is duidelijk dat Donar een goede diepe goed gecoachte ploeg is. Curry is de MVP van de competitie en de bank is diep (10 man inclusief Rienk Mast). Kortom ruimschoots favoriet voor de titel.

Zorg en Zekerheid heeft een sterke basisvijf en een bank die zich in de play-offs heeft ontwikkeld. Jessey Voorn gaat na twee maanden absentie (enkel en daarna nog hoornvlies) weer spelen, erg belangrijk voor Leiden en de finaleserie zeker als hij vanaf de bank een (score)impuls kan geven.

Donar haalt constant een hoog niveau, Leiden heeft laten zien dat niveau aan te kunnen. Een weekje rust heeft beide teams goed gedaan. Donar had door het Europese seizoen al veel wedstrijden, voor Leiden konden de minutenmannen Carrington Love (zou zomaar de opvolger van Curry in Groningen kunnen worden) en Worthy de Jong even bijkomen.

Verdedigend heeft Donar bewezen een hoog niveau te kunnen halen, Zorg en Zekerheid kan aardig verdedigen, maar het lukt niet altijd. In de aanval komt het gevaar bij Donar van vele kanten, Leiden is afhankelijker van enkele spelers.

Nou zal het vast klinken alsof Donar makkelijk kampioen wordt en dat zou ook best kunnen. Toch blijven het play-offs en Leiden heeft een aantal mannetjesputters die nooit opgeven, plus de ploeg heeft naast kwaliteit ook voldoende ervaring in huis.

Wat voor Leiden noodzakelijk is om er een serie van te maken is dat de ploeg goed georganiseerd blijft verdedigen en aanvallen, de ring aanvalt en geen onnodige verre schoten neemt zodat Donar gaat rennen (dat doen ze graag en goed). Misschien moet de ploeg wel helemaal niet voor de aanvallende rebound gaan zoals Venetië deed zodat Donar geen break kan lopen en Leiden zich goed kan organiseren.

De verdedigende rebound bij Leiden moet goed verzorgd zijn en het balverlies moet echt minimaal zijn. Natuurlijk zullen de spelers op hun best moeten zijn, maar daarbij nog moeten rolspelers als De Randamie en Olah heersen onder het bord, moet Ververs wat goede minuten geven als vervanger van Love en De Jong (als zij telkens 40 minuten aan de bak moeten, houdt het snel op) en Voorn moet na zijn absentie eigenlijk snel zijn ritme vinden.

Ik denk dat Donar voor de derde keer op rij kampioen gaat worden en ik hoop vooral op een mooie serie, en dat weten we na wedstrijd twee in Leiden.

Een basketbalweek met Houdini en Feyenoord.

Het waren al redelijk opvallende play-offs, New Heroes werd eruit geknikkerd en Aris maakte het Leiden ook in de kwartfinale enorm moeilijk, en het lijkt maar door te gaan met name in de serie tussen Zwolle en Leiden.

Ik zit er met mijn voorspelling voor de serie tussen Landstede en Zorg en Zekerheid redelijk naast, maar ik zal niet de enige zijn die niet had verwacht dat Leiden drie duels op rij zou winnen van Zwolle.

En hoe!

Het was zaterdag, in matig gevuld Landstede Sportcentrum, een echte Houdini-act. Bij rust was het verschil al groot. 44-29.

In het derde kwart, waarin coach Vervaeck uiteindelijk wel moest ingrijpen door Love naar de kant te halen, werd het verschil nog pijnlijker. Landstede deed trouwens niets bijzonders, gewoon wat het moest doen. Het spel van Leiden was eigenlijk niet om aan te gluren, ergens nog begrijpelijk ook na de intense duels op dinsdag en donderdag. Dan kan het in zo’n play-offreeks gewoon een keer niet lukken.  65-45 was een duidelijke afspiegeling van wat op het veld gebeurde.

En toen, niet ineens, maar heel geleidelijk, stortte Landstede helemaal in. Bizar genoeg bleef de ploeg, vooral de jonge Amerikanen natuurlijk, met zo’n ruime voorsprongen maar driepunters schieten. Zeven op rij werden er gemist. Acties naar de ring werden zeldzaam, terwijl dat zo goed gewerkt had. In feite werd de rode loper voor Zorg en Zekerheid uitgerold.

Uitgerust en wel was het Love, wie anders, die een bizar verre driepunter binnenschoot en daarmee het startsein gaf voor de ommekeer.

Twee minuten voor tijd schoot House een driepunter (!!!) raak om de stand gelijk te trekken, voordat De Randamie 30 seconden voor tijd de genadeklap toediende met ook een driepunter.

In die score zat veel en ik misgun niemand iets, maar ik gun het De Randamie zeker. Dit seizoen speelde hij niet veel en belangrijk was hij amper. Totdat Voorn eind maart geblesseerd raakte. De Randamie ging starten en uiteindelijk heeft dat voor zelfvertrouwen gezorgd want hij speelt een goede reeks.

Belangrijker nog is dat de rotatie van Leiden groter is geworden door de absentie van Voorn. De Randamie dus meer speeltijd, maar ook Ververs zien we vaker. Plus was extra tijd voor Olah en zomaar blijkt Zorg en Zekerheid toch een bruikbare bank te hebben bij de al sterke basisvijf, waar Kherrazi in de play-offs duidelijk een tandje heeft bijgeschakeld. Niets ten nadele van Voorn, en we zullen nooit weten hoe het anders was gelopen, maar het pakt goed uit is mijn conclusie en het maakt de serie heel anders dan ik had ingeschat.

Overigens staat Voorn op het punt om terug te keren na zijn gescheurde enkelband en dat geeft Vervaeck nog meer opties. Ik zou het ook niet gek vinden om Voorn van de bank te laten komen, is toch een extra dreiging.

Nou is het pas 3-0 in de serie, maar ik denk dat de laatste nederlaag heel hard is aangekomen bij Zwolle. Stel nou dat Leiden er dinsdag 4-0 van maakt. Dan heeft het voordat de finale begint een week rust en dat zullen de minutenmannen Love en De Jong helemaal niet erg vinden.

FEYENOORD

Ik ben geen voorstander van de associatie tussen basketbal en voetbal, schreef ik vorige week. Evenwel is er natuurlijk ook een andere kant van de medaille. Ik begrijp dus dat Rotterdam Basketbal bestuurlijk drijft op 2 a 3 bestuursleden en dat Forward Lease een zeer loyale hoofdsponsor is die niet wil dat topbasketbal in Rotterdam ter ziele gaat, maar van dat moment zat het niet ver af. Rotterdam was ook een van de teams die niet wilde dat de reguliere competitie langer zou gaan duren, want er was geen geld (en daarom werd er aan andere clubs een bijdrage gevraagd !).

De multisportvereniging Feyenoord kwam dus als geroepen. Simpelweg alleen al omdat die mooie naam deuren opent en een forse aantrekkingskracht heeft (op publiek, sponsoren en spelers). Hopelijk gaat het werken en groeit het basketbal in Rotterdam de komende jaren flink.

DUTCH WINDMILLS

Verdacht stil vind ik het in Dordrecht en daardoor heb ik sterk het idee dat er op iets moois gebroed wordt. Ik heb al gelezen dat men met een begroting van 450.000 euro wil beginnen. Geen idee of dat daadwerkelijk lukt, maar het toont ambitie want dan is het gelijk de vierde/vijfde club van Nederland.

Mocht het lukken om bijvoorbeeld Toon van Helfteren als coach te strikken, dan zou dat natuurlijk goud waard zijn. Ik denk dat een dubbelrol als bondscoach en clubcoach best kan, maar bovenal moet hij natuurlijk Oranje blijven leiden.

Naar verluidt zou de selectie in Dordrecht moeten gaan bestaan uit een Nederlandse ervaren kern, talenten en Amerikanen met Nederlandse roots. Qua kern zie ik het dan nog wel gebeuren dat bijvoorbeeld Kees Akerboom daar nog een jaartje gaat spelen, zeker als Poropat in Den Bosch zou blijven. Het zou een scenario zijn als bij Marcel Huijbens die ook zijn hele carrière in Den Bosch speelde (ja ik weet dat Akerboom voor Donar heeft gespeeld) en zijn laatste seizoen uitkwam voor Amsterdam met Van Helfteren als coach.

Hey Leon, Hey Aart. Kwartfinale, halve finale, Aris en natuurlijk Kanda.

Het was een opvallende week in de Nederlandse Eredivisie. Het zorgde ervoor dat mede basketballiefhebber Aart Dekker wat vragen aan en mij stelde en ik aan hem.

Hey Leon, New Heroes Den Bosch vliegt eruit thuis tegen Rotterdam. Ik wil niet zeggen dat je het voorspeld hebt, en ook ik achtte het niet helemaal onmogelijk na afloop van de wedstrijd tegen Donar vorige week zaterdag, maar ik denk wel dat jij de kans groter achtte dan ik deed. Wat een krankzinnige week voor Den Bosch; eerst de achteloze veegpartij door Donar in Den Bosch, dan op dinsdag New Heroes zelf dat Rotterdam niet ziet staan en met idioot groot verschil wint. Dan op donderdag de wedstrijd zoals jij die al een beetje voorzag; Rotterdam dat flink scoort en na OT wint. Ik moet toegeven dat ik Rotterdam na de wedstrijd donderdag voor geen dubbeltje kans gaf voor zaterdag, en dan nu toch de doorbraakwedstrijd voor Rotterdam -want ik denk dat ze het in Rotterdam zeker zo zullen ervaren- en het diepe ravijn waarin Den Bosch nu terecht moet zijn gekomen…

Hey Leon: wat denk jij hoe hard deze nederlaag aankomt in Den Bosch, bij de Fans, bij het Team en Staf, bij de Eigenaars en Sponsoren?

Dit is keihard aangekomen. Hier had bij de club niemand rekening mee gehouden. Donar dat werd moeilijk, maar Rotterdam… Evenwel credits voor Rotterdam, en vooral de weergaloze Kanda, dat precies deed wat het moest doen, en daarmee alle zwaktes van Den Bosch blootlegde. Zwaktes die de laatste weken steeds duidelijker werden en dus ook geen verrassing waren. Maar het is zoals het is, we zullen zien hoe er geëvalueerd gaat worden.

Hey Aart. Kanda speelde twee superpartijen tegen New Heroes. Donar heeft de manschappen om hem in toom te houden. Dus het zal dadelijk moeilijk voor de jonge Belg worden. Wat denk jij? En wat moet zijn volgende stap zijn? Waar ligt zijn plafond en moet hij niet door bondscoach Casteels bij de selectie worden gehaald? Al denk ik dat hij daar veel te conservatief voor is.

Je zegt het goed “hij speelde 2 superpartijen” geen 3 dus… Dat zegt iets over zijn veerkracht, en dat is positief. Maar ‘Donar is different koek’ zou Louis van Gaal zeggen… Ook hem heb ik onvoldoende zien spelen om -met mijn Scouting-ervaring- een gefundeerd oordeel te kunnen geven. Maar Antwerpen heb ik wel twee keer gezien; dat is een soort van Donar, maar dan (veel) jonger…dus of hij daar nu al teruggehaald zal worden weet ik niet. Stel van niet; dan zou Rotterdam er wellicht zeer goed mee af zijn hem nog een jaar te kunnen houden. Maar er zijn ook andere Nederlandse clubs waar hij een volgende stap zou kunnen maken.

En voor wat betreft de Belgium Lions…je moet je bij Casteels wel dubbel en dwars bewijzen voor je daar een vaste waarde wordt. Maar daar is niets mis mee toch? Hij lijkt me zeker een speler die -met een goede instelling, meer ervaring en wat geduld- een heel eind moet kunnen komen; hij heeft Drive, kan Scoren en Creëren, en fysiek is hij gewoon goed. Rotterdam heeft er in ieder geval goed aan gedaan de gok te nemen; die is goed uitgepakt voor hen. Terwijl de gokjes in Den Bosch juist allemaal de verkeerde kant uitvielen…misschien dat we daar de conclusie aan kunnen verbinden dat ‘een gok’ op zijn tijd wel kan, maar dat je niet teveel tegelijk moet gokken, en al helemaal niet als de verwachtingen hoog zijn, of als je compleet afhankelijk van het goed uitpakken van gokjes bent…

Hey Leon. Nog maar heel kort geleden bespraken wij in deze dubbelcolumn de kans dat New Heroes de volgende Nederlandse club zou zijn die weer Europees mee zou gaan doen. Wat denk jij dat de gevolgen van deze zeperd zullen zijn?

Ach. Donar was en blijft ruimschoots kandidaat nummer 1 voor de titel. Den Bosch was dat toch al niet. Even slikken en weer doorgaan. Leren ook vooral van wat gebeurd is.

Volgens mij is die Europese ambitie er nog steeds. De club wil groeien en historisch gezien heeft Den Bosch een warme band met Europees basketbal. Sponsoren en publiek smullen van Europees basketbal. Sportief heeft de club het niet afgedwongen, maar daar kijkt de FIBA toch niet naar. Voorronde Europa League kan altijd. Let wel, bij het aantrekken van spelers is Europees spelen een flinke trekpleister.

Businessmatig heeft New Heroes het aardig gedaan. Businessclub zit ruim boven de 100, begrijp ik. Fundament ligt er dus.

Hey Leon: Wat is er in jouw ogen dit seizoen misgegaan in de Maaspoort?

Teveel onervaren Amerikanen en een gemankeerde pointguard. Marshall heeft flitsen getoond van briljantie. Maar na 2 kapotte kruisbanden was hij in mijn ogen nooit 100%. Mede daarom vrees ik dat uiteindelijk zijn achillespees is afgescheurd. Een gok die verkeerd is uitgepakt. Dat kostte Poropat gelijk zijn enige ervaren Amerikaan, ook nog de o zo belangrijke pointguard. Zijn opvolger kwam laat in het seizoen en was eigenlijk ook een rookie. De anderen dus ook, ze hebben wel wat progressie getoond maar veel te weinig. Plus hun slechte gewoontes zijn niet afgeleerd. Dus dachten zij onder druk in de play-offs problemen zelf op te lossen. Typisch voor Amerikaanse rookies. Gedeeltelijk ook veroorzaakt door de zwakke competitie waar dit gedurende het seizoen amper bloot wordt gelegd. Vandaar ook dat Europees basketbal kan helpen.

Het team heeft wel progressie geboekt, maar de beste fase was in december/januari. Daarna stagneerde het een tijdje voordat het verval inzette.

Bij dit alles komt ook dat de coach geen topseizoen heeft gehad. Hij belandde door stress in Duitsland in het ziekenhuis, coachte een tijdje niet. Wellicht heeft dat ook zijn weerslag gehad. Die belachelijke tirade in die bekerwedstrijd sloeg nergens op en heeft ook zijn invloed gehad. Zijn lichaamshouding verraadde af en toe ook zijn onvrede met spelers en hun keuzes.

Uiteindelijk was het zoals altijd een combinatie van factoren.

Hey Leon: Wat moet er in Den Bosch veranderen voor het volgend seizoen?

Vooral geen paniek. Eerst maar eens goed en eerlijk evalueren, spelers en zeker ook de coach. Dan kiezen voor ervaren Amerikanen, 3 a 4 jaar Europese ervaring. Kost wat, maar je moet wat anders is Donar ook volgend jaar zo weer kampioen. Dan maar 2 of 3 goede in plaats van rookies. Misschien nog wat goede Nederlanders halen, Oranjeklanten of wat er tegenaan zit zeg maar. Poropat kan het coachen niet verleerd zijn, hij heeft zich in Duitsland bewezen, maar hij moet zich senang voelen en er moet wel een klik zijn.

Hey Aart. Hoe zie jij dit eigenlijk?

‘De gevolgen van deze zeperd’: tot een dikke maand, twee maanden geleden, vond ik New Heroes nogal wisselvallig, zelfs per wedstrijd (die ik gezien heb). Een kwart heel goed, en dan het volgende veel zwakker, of andersom. Maar als er goed gespeeld werd dan lag het niveau best hoog, tel daarbij op dat het grotendeels een nieuw en onervaren team en (in Nederland) onervaren staf betrof. Daardoor schatte ik in dat er tegen het einde van het seizoen sprake zou zijn van groei en pieken. Leiden vond ik ook wisselvallig en met een te kleine rotatie spelen voor de Play-offs, Zwolle ontwikkelt zich altijd wel door het seizoen heen, maar moest van ver komen, en Rotterdam en Aris kon ik -eerlijk gezegd- met de beste wil van de wereld niet in de Halve Finales projecteren. Den Bosch stond tot de veegpartij in de laatste wedstrijd tegen Donar thuis tweede… Dus mijn licht gefundeerde inschatting was: de enige die in de Play-offs misschien een beetje op kan spelen tegen Donar kan alleen maar New Heroes zijn… Hoe mis zat ik daarmee…

Rotterdam verdiende deze doorbraak na al die jaren wel een beetje, en ze zijn nu wel ‘In the mood’; ik hoop dat ze dat positieve gevoel -en het goede spel van talent Maik Bouwer!- nog even vast kunnen houden tegen Donar, en dat de extra positieve publiciteit leidt tot een vol Topsport Centrum. Als dat gebeurt hoop ik toch in ieder geval op een kleine Boost voor Forward Lease Rotterdam; dat kan alleen maar goed zijn voor de DBL als geheel. Afgelopen zaterdag zat ik er flink naast wat betreft hun kansen tegen Den Bosch, ik hoop voor iedereen dat ik me nog eens vergis, maar eerlijk gezegd zou ik het al heel wat vinden als het niet vier keer een Blow-out wordt in de serie tegen Donar..! Voor wat betreft de gevolgen in Den Bosch onderstreep ik jouw antwoord: ‘Vooral geen paniek‘. Maar dat er volgend seizoen wat bemanning betreft ongeveer hetzelfde team staat…dat lijkt me onwaarschijnlijk; ik hoop wel dat er wat betreft Nederlanders wel rust in de tent zal zijn, dus niet al te veel spelers weg, hooguit een kwalitatieve impuls van (een) ervaren Nederlandse speler(s).

Hey Aart. Ik vond de prestatie van Aris trouwens bijzonder, met een uitroepteken. Tony van den Bosch is echt een vakman. Het gezelschap dat hij tot zijn beschikking heeft is niet echt om over naar huis te schrijven, althans zo leek het tijdens het reguliere seizoen. Dan zo pieken op het moment dat het moet, heel knap en dan weet je hoe het werkt. Leiden is langs de rand van de afgrond gegaan. Had ik echt niet verwacht.

Overigens hoop ik dat er zowel in Leeuwarden als ook in Rotterdam wat ogen open zijn gegaan van potentiële sponsors. Dat zou pas echte winst zijn en beide organisaties verdienen dat.

Beter dan samenwerking met voetbalclubs. Ik hoor dat er in Rotterdam een band komt tussen het basketbal en Feyenoord. Dat is vragen om problemen. Om te beginnen vind ik dat het basketbal zich moet neerzetten als een -fatsoenlijk- alternatief voor voetbal en de associatie uit de weg moet gaan. Ik weet dat Real Madrid, Barcelona en Bayern München ook goed zijn in basketbal. In Spanje liggen de roots in de vereniging van lang geleden, heel anders dan hier. In München hebben ze het wel goed aangepakt, maar dan ook met fors geld. Daar worden prijzen gepakt. Die investering gaat Feyenoord natuurlijk nooit doen. Net zoals bij NAC (2000-2002) waar het voetbal geld investeerde in basketbal zal bij de minste of geringste tegenvallende prestatie gewezen worden naar het weggegooide geld in het basketbal. Ik zou dat gezeur voor zijn en gewoon geen band creëren tussen basketbal en voetbal.

Hoe ziet jij dit?

Voor wat betreft Aris denk ik dat we ons gewoon verkeken hebben op ‘het gezelschap’ daar. Met de Buitenlanders daar was weinig mis; daar zat zelfs best redelijk wat ervaring. En de Nederlanders vormden een aardige mix van solide spelers, talent en ervaring. Ik begrijp alleen niet goed hoe het verschil tussen de ‘Top-5’ -ik reken Rotterdam daar ook maar even toe, en ik hoop dat die die aansluiting kunnen doorzetten- en Aris zo gigantisch groot is geworden tijdens het reguliere seizoen…

Meer, en meer substantiële sponsoren gun ik natuurlijk iedere club in de DBL -en liefst ook nog een flink aantal clubs daaronder; dan komt er misschien ooit nog eens zoiets als doorstroming van onderop- maar daar zit hem natuurlijk wel het probleem in de Grote Steden. Amsterdam, Den Haag, Utrecht, Rotterdam -en niet alleen daar- overal ‘is Voetbal Koning, Keizer, Admiraal’ als het gaat om aandacht en zeker de aandacht van Media en Sponsoren – en dus ook van het algemene sportpubliek.

Ik snap je mening wat betreft ‘de Voetbal-connectie’. Als er ineens massaal voetbal-hooligans naar de Basketball-arena’s zou gaan stromen, kijk ik daar niet met grote vreugde naar uit…alhoewel, er is dus ook het Voetbal-vrouwen publiek, dus ook onder de voetbalfans zitten ook veel ‘normale mensen’ die mogen we best proberen naar het Basketball te lokken. En waarom zouden mensen niet van voetbal EN Basketball kunnen houden? Daarnaast denk ik dat het in Rotterdam niet alleen om de connectie tussen RoBa en Feyenoord gaat, maar dat het gaat om de ontwikkeling van het Project Feyenoord City -ook de Gemeente dus- en de ontwikkeling van geheel ‘Zuid’, zoals jou ongetwijfeld ook bekend een groot gebied, met een grote populatie, en niet geringe problemen. Als het Basketball daar een forsere en positieve rol ik zou gaan spelen, dan lijkt me dat alleen maar positief! We moeten dus maar flink voor het Rotterdamse Basketball duimen…

TOT SLOT

Mijn gedachten bij halve finales.

Donar 4-0.

Landstede 4-2.