ZZ Leiden domineert bij Heroes in eerste finalewedstrijd: schotpercentage doorslaggevend

Wat een heerlijke machine is Zorg en Zekerheid toch. De ploeg deed in wedstrijd 1 van de finaleserie om het landskampioenschap eigenlijk niets bijzonders, althans lange tijd, en won dik verdiend op bezoek bij Heroes. De spelers van Leiden moeten zich in de matige gevulde Maaspoort gevoeld hebben als een vis in het water.

Nou klinkt niets bijzonders misschien wat denigrerend, maar dit Leiden functioneert optimaal gezien de mogelijkheden, weet exact wat het kan en niet kan en speelt lange aanvallen om de oplossingen te zoeken en te vinden. Zoals ik in mijn vooruitblik al schreef is de ploeg onder leiding van veldheer Marijn Ververs een team dat foutjes van de tegenstander ook nog eens genadeloos afstraft. Dit hele scenario was in de Maaspoort niet anders, op de vreemde laatste drieënhalve minuut na.

Heroes was, is en blijft een vreemd gezelschap. Een -groot- aantal spelers leek niet doordrongen van het belang van de wedstrijd en de meesten waren veel te soft. Nou scheelt het dat de zieke Stumbris en de geblesseerde Fenner (schouder) met hun agressie er niet bij waren, zeker verdedigend. Maar de overblijvers hadden zoals zo vaak de laatste weken een -mentale- dip en opnieuw leek het bij vlagen verdedigend nergens op. En als de ploeg zo blijft verdedigen is deze serie snel voorbij.

Wat mij opviel in wedstrijd 1, 89-96:

  • Statistisch waren de verschillen klein op de meeste onderdelen.
    • Maar de cruciale schotpercentages van Leiden waren uitstekend, zeker inside:
      • 2P: 72%
      • 3P: 47%
    • Nou schoot Heroes niet slecht, daar lag het probleem niet (echt):
      • 2P: 59%
      • 3P: 52%
    • Points in the paint:
      • Heroes: 32
      • ZZ Leiden: 44
  • ZZ Leiden besliste de wedstrijd direct na rust, 40-47. De ploeg ging gelijk op 100% verder en bij Heroes dachten ze rustig te beginnen. Leiden zette haar tanden in de prooi en voordat de thuisploeg in de gaten had wat er aan de hand was, was de wedstrijd over 42-61. Heroes was weer eens de weg kwijt, opnieuw nam niemand op het veld het initiatief en de ene na de andere domme beslissing was kat in het bakkie voor Leiden.
  • Hoewel deze fase beslissend was, lag Heroes voor de rust al in de touwen. Leiden scoorde 47 punten met 20 punten van Schaftenaar en Gardner samen tegen 82% (9/11).
  • Ververs speelde 38 minuten en 23 seconden met 16 punten (8/11), 5 rebounds, 7 assists, maar ook nog 5 keer balverlies.
  • Het maximale verschil dit duel was 20 punten, 3.24 voor het einde was het 71-90. Heroes maakte de wedstrijd af met op het veld: Van Vliet (10a), Helfrich, De Pagter, Van der Mars en Moore die carte blanche kreeg (31p, 4r, 7a, 5to). Ineens speelde dit vijftal wel fysiek en werd er met enige agressie en fysiek verdedigd. Het in slaap gesuste Leiden raakte vreemd genoeg de weg kwijt met een aantal domme fouten en keuzes waardoor Heroes urgentie begon te voelen. De wedstrijd werd bijna nog interessant 54 seconden voor tijd, 87-92. Maar een voor deze wedstrijd typerende ongehinderde lay-up van Van Bree, die verder vrij onzichtbaar was, dwars door het midden (omdat Ververs De Pagter meenam na een switch) bezegelde het lot.

Donderdag is wedstrijd 2 in deze best-of-fiveserie in Leiden.

De foto boven het artikel, waar de passie vanaf druipt, is van Robert Verboon.

De strijd tussen Heroes en ZZ Leiden gaat beginnen, maar wie wint?

Kon, Jones en Schaftenaar Foto Christian Aarts

Heroes Den Bosch en Zorg en Zekerheid Leiden gaan uitmaken wie voor de 46e keer sinds de invoering van de play-offs kampioen van Nederland wordt.

Historisch gezien wordt in Nederland sinds 1977 de winnaar van wedstrijd één in de finalereeks in 87% van de gevallen uiteindelijk ook kampioen.

Wat verwacht jij?

Wie wordt kampioen?
×

De foto bij het artikel is van Christian Aarts.

Spannende strijd om landskampioenschap tussen Heroes en ZZ Leiden

Voor mij zijn er redelijk wat vraagtekens bij de twee finalisten in de strijd om het kampioenschap. Ergens is het natuurlijk heel simpel want wie in drie van de hooguit vijf wedstrijden de meeste punten scoort is kampioen.

Alleen wie gaat dat zijn? En vooral: welk van de twee teams kan zijn stempel drukken en zijn wil aan de ander opleggen? Eigenlijk denk ik dat ze het beide in deze serie moeilijk kunnen en dus ligt de strijd redelijk open.

Natuurlijk is Heroes favoriet want de Bossche formatie heeft het hele seizoen bovenaan gestaan in Nederland. Heroes heeft thuisvoordeel, in de Maaspoort dit seizoen van nog geen enkel Nederlands team verloren en de diepste selectie doordat Heroes het hoogste budget heeft.

Maar Zorg en Zekerheid is de titelverdediger en de wil om die titel ten koste van alles te verdedigen telt zwaar, zeker bij Leiden dat een echt, hecht team is met karakter.

Key
Cruciaal in mijn ogen in de titelstrijd is de verdediging, ‘defense wins championships’.

En daar zit voor mij dilemma. De best verdedigende ploeg, zeker op dit moment, is ZZ Leiden. Daar heb ik geen enkele twijfel over.

Het vreemde is alleen dat Heroes tot aan de halve finale tegen Donar het hele seizoen ook best goed stond te verdedigen.

De vraag is dus of Heroes hun verdedigende ‘mojo’ kwijt is, of dat Donar zo goed was?

Zoals altijd zal de waarheid in het midden liggen. Het gehavende Donar speelde fenomenaal, maar wel vooral aanvallend. Want verdedigend konden ze Heroes niet echt stoppen. En andersom ook niet, op de laatste paar, zeker niet onbelangrijke, minuten van wedstrijd vijf na.

Teamkarakter
De plotselinge aanvalskracht van Donar was vooral gebaseerd op opportuun desperaat basketbal met heel veel rake driepunters. Niets mis mee gezien hun situatie, maar zo zit ZZ Leiden niet in elkaar.

De ploeg van Doug Spradley speelt rustig, gecontroleerd basketbal. Teambasketbal zonder fratsen. De meeste spelers zijn slim, ervaren en op elkaar ingespeeld. Ze weten in Leiden wat ze aan elkaar hebben en straffen kleine fouten van de tegenstander genadeloos af. Dat heeft Landstede in de halve finale gemerkt. Zwolle was drie keer dichtbij, maar verloor toch.

Die slimheid en ervaring heeft Heroes op zich wel in de selectie en Erik Braal is een coach die ook teambasketbal wil spelen. Dat hij in de serie tegen Donar refereerde aan het feit dat hij nu voor het eerst moet dealen met een volledige selectie nadat Heroes het hele seizoen heeft gekampt met blessures is in dit licht te begrijpen.

Kort door de bocht kenden de spelers in Den Bosch elkaar voor de halve finale niet goed genoeg. Natuurlijk wel als collega, maar in deze fase van het seizoen gaat het om details, want zo groot zijn de verschillen in Nederland nou eenmaal niet. Dan gaat het over timing, spacing en keuzes met elkaar maken op het veld, dingen die je leert door met elkaar te trainen en spelen.

Natuurlijk heeft ook ZZ Leiden blessures gehad en spelers erbij gekregen, maar de huidige groep heeft de Gold League met elkaar gespeeld en al een heel proces achter de rug.

Donar heeft door zo goed te spelen het uiterste gevraagd van Heroes en daarmee die ploeg ook praktijklessen gegeven. Zeg maar een spoedcursus samenspelen.

Euroleague
Zondagavond heb ik de finale eens goed bekeken. Panathinaikos won van favoriet Real Madrid in een heerlijke wedstrijd, 80-96. Na het eerste kwart zaten de Spanjaarden op rozen, 36-25. Halverwege leek het wel een schiettent, 54-49. Na de pauze ging de deur op slot, zeker bij de Grieken. Het verschil met de BNXT-league is lichtjaren en werd vooral duidelijk in het basketbal-IQ van de spelers, hun fysieke kracht, maar ook de snelheid op hun voeten en de snelheid van handelen.

Wat onderdelen die mij opvielen:

  • Panathinaikos heeft 10 van de 11 spelers serieuze speeltijd gegeven
  • Madrid gebruikte 11 van de 12 spelers
  • In het verloop van de tweede helft werd de rotatie pas kleiner
  • Madrid had 1 speler met 32 minuten
  • Panathinaikos had 2 spelers met 33 minuten
  • Alle andere spelers hadden 20 minuten of minder
  • Wat vooral opviel, aan beide teams trouwens, was het geduld in de aanval. Het was of een snelle score, of vaak pas laat in de schotklok.
  • In de eerste helft zag ik veel geforceerde schoten

Type spel
Omdat ZZ Leiden van nature een lager tempo speelt dan Donar recent, zou het voor Heroes ook makkelijker kunnen worden om de verdediging goed neer te zetten. Andersom geldt dat als Leiden het tempo kan bepalen, Den Bosch niet kan rennen en als de wedstrijden zich gaan afspelen in een half-court speelt dat Leiden in de kaart.

Aanvallend gezien heeft Heroes, met een voorliefde voor driepunters, meer potentie dan ZZ Leiden, al komt dat er niet altijd even goed uit, zeker niet in hun half-court aanval die nogal eens wil stagneren. Daarom worden verdedigende stops met vervolgens de mogelijkheid om tempo te maken heel belangrijk voor Heroes. Los hiervan kampt de ploeg als geheel met mentale dipjes, dus zeker weet je het met Den Bosch nooit.

Na een fase van goed spel, kan het bij Den Bosch even snel weer voorbij zijn door een reeks aan verkeerde keuzes op het veld, bijvoorbeeld door te lang te dribbelen en onnodige driepunters te schieten. Dat overkomt ZZ Leiden al een tijdje niet meer, al ben ik die paar plotselinge pakken slaag in de Gold League en de geluiden die ik toen hoorde niet vergeten.

Individuele kwaliteiten
Gabrovsek, Meeks, Tomsick, maar zeker ook Hollanders en Zuidema presteerden in de halve finale elke keer bijzonder voor Donar. Op dit individuele vlak verwacht ik bij ZZ Leiden, met een rotatie van 8 man, minder uitschieters.

Ververs is in vorm, Jones zou een uitschieter kunnen hebben, maar verder is het een beetje ‘what you see is what you get’. En Gross is helaas voor Leiden geen Rutherford waardoor er inside veel druk komt te liggen op de schouders van Schaftenaar.

Heroes heeft meer spelers, 11 als Braal wil, maar ook meer vraagtekens. Moore explodeerde tegen Donar in wedstrijd vijf, maar kan hij dat niveau volhouden in de finalereeks? Price, die er twee jaar geleden al bij was, bezit een dodelijke driepunter, maar kan evengoed aan als uit staan. Voor Stumbris, die met zijn vechtlust belangrijk is, geldt hetzelfde met de vraag erbij of hij zijn opvliegendheid in bedwang kan houden tegen Van Bree, die best stevig wil spelen en hopelijk fit is na een hamstringblessure in de halve finale. De week rust kan voor hem goed uitgepakt hebben, maar Leiden als team kan het ritme missen dat Heroes dan weer wel heeft.

Het verleden leert dat de teams in de finale naar elkaar toe kruipen qua niveau, spel en intensiteit en ik verwacht nu eigenlijk niets anders dan spannende wedstrijden. In feite zoals beide halve finales.

Doorslaggevend
Thuisvoordeel is belangrijk, überhaupt en zeker in de finale. Dat bleek vorig jaar toen Leiden in de vijfde beslissende wedstrijd thuis won van Donar en voor de vijfde keer in de clubgeschiedenis kampioen werd. Toen wonnen de Groningers wel de eerste wedstrijd van die reeks in toen nog de Vijf Meihal.

Historisch gezien wordt in Nederland sinds 1977 de winnaar van wedstrijd één in de finalereeks in 87% van de gevallen uiteindelijk ook kampioen.

Ik denk dat dit een aardige graadmeter is voor de aanstaande serie tussen Heroes en Zorg en Zekerheid.

Heroes Aanv.Eff. Verd.Eff.
PO Semi 117.6 113.9
Crossborder 108.2 112.3
Seizoen 113.2 101.7

ZZ Leiden Aanv.Eff. Verd.Eff.
PO Semi 108.5 97.2
Crossborder 98.4 106.1
Seizoen 104.7 101.1

Historische feiten
Twee seizoenen geleden werd Heroes voor het laatst kampioen, de zeventiende titel. Toen ook in een serie tegen Leiden, nu de titelverdediger. Den Bosch won de eerste en uiteindelijk ook de laatste wedstrijd in Leiden.

In de geschiedenis van de play-offs heeft Den Bosch thuis na 189 duels een historisch winstpercentage van 78,8%. De ploeg speelde 16 keer thuis tegen Leiden:

  • Winst: 75%
  • Verlies: 25%

In de Nederlandse play-offhistorie speelde Leiden 86 thuisduels met een historisch winstpercentage van 66,3%. De ploeg speelde 17 keer thuis tegen Den Bosch:

  • Winst: 29,4%
  • Verlies: 70,6%

Den Bosch en Leiden speelden in het verleden 10 play-offseries tegen elkaar:

  • 78-79 finale: Den Bosch
  • 79-80 finale: Den Bosch
  • 80-81 finale: Den Bosch
  • 83-84 finale: Den Bosch
  • 84-85 finale: Den Bosch
  • 85-86 ½ finale: Den Bosch
  • 06-07 ¼ finale: Den Bosch
  • 11-12 finale: Den Bosch
  • 20-21 finale: Leiden
  • 21-22 finale: Den Bosch

De foto bij het artikel is van Christian Aarts.

Heroes overwint Donar in spannende halve finale: Lee Moore X-Factor in beslissende wedstrijd

Hopelijk wordt de finaleserie tussen Heroes en Zorg en Zekerheid Leiden net zo intens en interessant als de serie tussen Den Bosch en Donar. Dan zit iedereen op het puntje van zijn stoel zoals vrijdagavond in de beslissende halve finalewedstrijd.

De prestatie van Donar deze serie was fenomenaal. Gehavend bracht de ploeg welhaast een ongekende vechtlust en dat ging gepaard met een uitermate effectieve afronding, zeker bij de driepunters.

Heroes speelde in de ‘do or die-game’ een uitstekende eerste helft wat leidde tot een voorsprong van 20 punten, 55-35. De ene na de andere penetratie leverde een lay-up op en het percentage tweepunters was halverwege 85%, ongekend.

Donar is deze serie langzaam een groepje Galliërs geworden a la Astrix en Obelix. Sterk met elkaar tegen de boze buitenwereld en gesterkt door tegenslagen.

Welhaast vanzelfsprekend knokte de ploeg zich terug in de wedstrijd met een absolute hoofdrol voor Gabrovsek, wat een beest is hij en dat een dag nadat zijn neus voor de tweede werd gebroken om het weer goed recht te zetten. Het werd ook weer een wedstrijd omdat Heroes verviel in oude (en bekende) fouten door de aanval te laten stagneren, domme keuzes te maken en weer te gaan schieten van ver.

Bij 83-81 had Donar het momentum en leek Heroes op omvallen te staan. In het verleden heb ik genoeg teams gezien die zich in zo’n situatie niet staande konden houden, maar de vijf Heroes-spelers die de laatste minuten speelden (en niet gewisseld werden) bleven overeind doordat ze in de verdediging vochten voor wat ze waard waren. Het was Lee Moore die met een jumper (na geen aanval) twee minuten voor tijd eigenlijk de wedstrijd besliste.

Deze vijf zaken vielen mij op in wedstrijd vijf, 90-83:

  • Lee Moore was de onverwachte X-factor. Hij oogt bij vlagen met zijn gedachten ergens anders en dat geldt eigenlijk voor het hele seizoen. Al is de 29-jarige guard lang geblesseerd geweest dit seizoen en kostte het hem in de Gold League duidelijk moeite om zijn ritme te hervinden. Op het moment dat Heroes met de rug tegen de muur stond, kwam hij wel door met razendsnelle drives naar de ring:
    • 31 punten (FG 12/18)
    • 90% tweepunters (10/11)
    • 7 rebounds
    • op hem werden 6 fouten gemaakt
    • 5/6 vrije worpen
    • efficiency 30
    • in 28 minuten
    • Dit was zijn meest cruciale actie waar een verdedigende actie van Fenner op Meeks aan vooraf gaat en Moore de rebound pakt voordat hij scoort.
  • Heroes speelde eigenlijk voor hun doen onnatuurlijk. Het game-plan in de aanval was bijna ‘old-school’ met heel veel inside, waar Kok zeker de eerste helft opviel door snelle acties naar de ring, en (relatief) weinig driepunters. Voor wedstrijd 5 is heel veel video gekeken en het spel wat veranderd. Minder gericht op het lengte-overwicht, dat er zeker was maar niet benut werd in de serie tegen Donar, en meer ruimte in de aanval door het veld wat breder te maken. Hierdoor ontstond de ruimte voor de penetraties. En verdedigend werd werkelijk alles geswitcht. Het doel hiermee van coach Braal was vooral om Donar-motor Gabrovsek uit zijn ritme te krijgen.
  • Statistieken:
    • 2P% 70-53 (28/40-15/28)
    • 3P% 22-41 (6/27-13/31)
    • Rebounds 43-27
    • Aanvallend 15-6
    • Assists 14-21
    • Balverlies 10-11
    • Points in paint 48-30
  • Fenner speelde dus een rol in het stoppen van Meeks op een niet onbelangrijk moment. Opvallend was dat hij nul punten had met een seizoensgemiddelde van 11. Maar hij forceerde niet (0/4) en dat is welhaast wonderbaarlijk voor een Amerikaan. Wel bracht Fenner veel verdedigende arbeid en had hij zonder scores toch een plus/minus van +7 (zie eindstand).
  • Complimenten voor de jonge Nederlanders van Donar. Sander Hollanders met 18 punten in 33 minuten en Kjeld Zuidema 13 punten in 24 minuten hebben deze serie meerdere keren bewezen dat ze het niveau aankunnen als ze de kans maar krijgen. Hopelijk krijgen ze volgend seizoen de kans om door te groeien en belanden ze niet op de bank achter imports. Misschien een les voor meer Nederlandse ploegen.
  • Extra punt: De sfeer in de Maaspoort was heerlijk, maar de opkomst viel me toch wat tegen. Beide teams verdienden een uitverkochte hal en de wedstrijd was er zeker naar, maar er waren nog zeker 300 stoeltjes vrij. Overigens was dit duel en deze serie ook zeker televisiewaardig, maar goed dat is een ander verhaal.

De foto bij het artikel is van Christian Aarts

De mooiste wedstrijden zijn de beslissende zoals de 5e tussen Heroes en Donar

silhouette photo of basketball hoop during golden hour

Voor mij is er op sportief gebied bijna niets mooiers dan een vijfde en beslissende wedstrijd in een play-offserie. Volle hal, spanning, sensatie, emotie, frustratie en blijdschap zit allemaal verborgen in een pakket van 40 minuten speeltijd (of meer). En het mooie is dat het in een basketbalwedstrijd allemaal voelbaar is voor het publiek. Zo’n wedstrijd als tussen Heroes en Donar vrijdagavond wordt in Nederland alleen nog overtroffen door de laatste wedstrijd in een finalereeks, zoals vorig jaar tussen ZZ Leiden en Donar.

Mooi zijn dit soort wedstrijden trouwens zelden door de druk die erop staat. Tegelijk haalt het ook uitersten in spelers en coaches omhoog, goede en slechte dingen. Natuurlijk zegt de ene ploeg altijd dat de druk bij de ander ligt, maar de ploeg die thuis speelt is de favoriet zo simpel is het. In dit geval is Heroes hoger geëindigd, heeft dus thuisvoordeel en dat is best belangrijk. Maar ook weer niet doorslaggevend. In ieder geval geldt voor beide teams: ‘do or die’.

Gister schreef ik al dat Donar al lang in de fase zit van: niet denken, maar doen om te overleven. Heroes komt nu ook, voor het eerst, in die fase en anders is het seizoen voor de Bosschenaren, voor het tweede seizoen op rij voortijdig, voorbij. Al geldt dat laatste ook voor Donar.

Wat feiten die mij zijn opgevallen uit de eerste vier duels in deze serie waarin telkens de thuisspelende ploeg won:

  • Vier keer won de ploeg die het eerste kwart won:
    • 26-20
    • 22-15
    • 37-22
    • 27-20
  • De driepunters blijken vrij bepalend voor het resultaat:
    • 14/38 vs 9/24
    • 10/23 vs 8/29
    • 12/28 vs 12/31
    • 10/29 vs 6/29        
  • In alle wedstrijden had Heroes minder balverlies:
    • 11-15
    • 18-13
    • 10-13
    • 15-12

Wat feiten uit het verleden van de Nederlandse play-offs (die geen enkele garantie geven, maar zonder verleden geen heden).

Winstverdeling in gehele play-offs sinds seizoen 1977-1978:

  • Thuis: 64,9%
  • Uit: 35,1%

Den Bosch speelde in haar historie tot dit seizoen 185 keer thuis in play-offs:

  • Winst: 78,4%
  • Verlies: 21,6%

Donar speelde in haar historie tot dit seizoen 129 keer uit in de play-offs:

  • Winst: 37,2%
  • Verlies: 62,8%

Den Bosch speelde tot dit seizoen 39 keer in de play-offs thuis tegen Donar:

  • Winst: 82,1%
  • Verlies: 17,9%

Den Bosch speelde 24 keer thuis de laatste wedstrijd in een reeks (3 van best-of-3, 5 van b-o-5 en 7 van b-o-7):

  • Winst: 83,3%
  • Verlies: 16,7%

Donar speelde 11 keer een laatste uitwedstrijd van een reeks buitenshuis:

  • Winst: 18,2%
  • Verlies: 81,8%

Den Bosch speelde vier keer eerder een laatste wedstrijd in een reeks thuis tegen Donar, zoals die vrijdagavond gespeeld gaat worden:

  • Winst: 100%
  • Verlies: 0%

Donar verbluft met zoneverdediging en dwingt beslissende wedstrijd af tegen Heroes

Door de goed werkende zoneverdediging van Donar woensdag in wedstrijd 4 moest ik terugdenken aan het affiche tussen Donar en Heroes twee seizoenen geleden. Toen waren de rollen vrijwel exact omgedraaid en als ik mijn voorbeschouwing van toen teruglees is het bijna bizar als je de teamnamen omdraait.

De Groningers waren in 2022 op papier favoriet en het door blessures geteisterde Den Bosch greep terug op de zoneverdediging om te redden wat er te redden viel. Dat werkte toen wonderwel, Heroes zag het licht en werd uiteindelijk kampioen.

In vergelijking met de huidige serie is er wel (of nog) één groot verschil namelijk dat Heroes toen de eerste de beste uitwedstrijd in de serie won. Die kans krijgt Donar vrijdag (voor de 3e keer). Heroes heeft dan één groot voordeel en dat is dat de ploeg speelt in de eigen Maaspoort (die de laatste duels opvallend vol zit) en waar dit seizoen nog geen Nederlandse ploeg heeft gewonnen.

Duidelijk is dat in de lopende serie Donar boven verwachting presteert en dat zag niemand echt aankomen na een matig seizoen, al schreef ik al dat Donar geen slechte Gold League heeft gespeeld.

In mijn ogen hebben juist de blessures in combinatie met de underdogrol het team tot elkaar gebracht en knokken ze nu voor elke bal, zonder nou echt briljant te spelen.

Want laten we wel zijn, hoewel Donar dik verdiend won woensdag smolt de ruime voorsprong van 15 punten in het vierde kwart als sneeuw voor de zon en als de driepunter van Price door de ring was gerold bij 77-72 in plaats van eruit, had ik het nog willen zien.

Maar de bal ging niet door de ring en dat was een typerend moment voor Heroes. Pieken en dalen wisselen elkaar bij de ploeg af en als de driepunter niet valt, wordt het harken.

Dit is mij woensdag in wedstrijd 4 het meest opgevallen, 88-80:

  • Meeks trok de kar en was topscorer met 25 punten en 9 rebounds. Maar de X-factor, en daarmee de man die Heroes de das omdeed, was Sander Hollanders. Hij had 24 punten (9/14 FG, 2/6 driepunters) in meer dan 37 minuten en met vooral een aantal sterke drives naar de ring. De 22-jarige Hollanders speelde zijn beste wedstrijd voor Donar met zowel qua minuten als qua score het hoogste aantal in twee seizoenen. Duidelijk is dat zijn vertrouwen (hard) is gegroeid en dan helpt het dat hij eigenlijk niet gewisseld kan worden door de personele problemen.
  • Veelzeggend zijn de assists:
    • Donar 20
    • Heroes 8
  • Inherent hieraan is de Groningse zoneverdediging (3-2). Heroes weet er geen raad mee. Als het niet lukt om snel de ring aan te vallen is het gevolg dat er te vaak in de aanval lang gedribbeld wordt. Dan gaat de bal niet of nauwelijks rond, waarna er aan het eind van de schotklok een pass volgt en dan rest er weinig anders dan een geforceerd schot van buiten de driepuntslijn. Probleem hier is voor Heroes dat de Kok en Van der Mars niet de beste passers zijn, vandaar dat De Pagter relatief veel speelde, maar hij heeft weinig dreiging naar de ring en in de verdediging zijn Meeks en Gabrovsek te snel.
  • Driepunters:
    • Donar 10/29
    • Heroes 6/29
  • De verdediging van Heroes is ‘missing in action’ deze serie met terugwerkend 88, 90, 82 en 79 gescoorde punten door Donar. Ruim boven het gemiddelde aantal punten tegen van Heroes dit seizoen dat ligt op 73 punten. Ook in wedstrijd 4 bleek Heroes niet in staat om Donar echt te stoppen als de eigen aanval niet draait. Ook niet halverwege het vierde kwart toen er mogelijkheden lagen. Daar ligt misschien nog wel een veel groter probleem voor Heroes dan bij de driepunters. Want die zullen thuis best vallen, maar als Donar ook naar hartenlust kan scoren ligt een thriller in het verschiet en dan denk ik dat de Groningers zich lekker zullen voelen.

Donar zit al lang in de fase van niet denken, maar doen om te overleven. Heroes komt nu ook, voor het eerst, in die fase en anders is het seizoen voor de Bosschenaren, voor het tweede seizoen op rij voortijdig, voorbij. Al geldt dat laatste ook voor Donar.

De foto boven het artikel is van Gerrie van der Boom

Eén serie voorbij, de ander wordt pittig(er) op weg naar de finale

Meesterlijke Marijn Vevers (Marja van Tilburg-de Lange)

Zorg en Zekerheid Leiden, of eigenlijk ga ik zeggen (sorry even voor de anderen): Marijn Ververs en kompanen, staan voor de achtste keer in de finale van de play-offs om het landskampioenschap nadat Landstede ook in de derde wedstrijd van deze serie -nipt- werd verslagen, 79-71. In de andere halve finale, die steeds pittiger wordt, staat Heroes op ‘matchpoint’ na de winst zondag in eigen huis, 100-90.

Deze vijf zaken vielen mij het meest op in de derde duels op zondag:

  • Marijn Ververs was topscorer en uitblinker met in 36 minuten 26 punten (11/14) met ook nog 5 rebounds, 6 assists, 2 steals en met 3 keer balverlies heeft hij een plus/minus van +16 en een efficiency van 33.
  • Deze feiten zijn knap, maar de impact van de meesterlijke Leidse aanvoerder (van een taaie groep basketballers) was letterlijk voelbaar voor Landstede (en achteraf onoverkomelijk) in deze reeks aan spelmomenten binnen 15 seconden halverwege het vierde kwart. Ververs, op dit moment verreweg de beste speler op de Nederlandse velden, maakt hier letterlijk het verschil voelbaar en duidelijk.
  • Icing op de cake voor ZZ Leiden en zout in de wonden van Landstede, dat zoals ik vooraf al had voorspeld, close games zou gaan spelen, maar niet winnen, was dit fantastische schot van weer Ververs en net als de vorige driepunter weer aan het einde van de schotklok. Maar kijk ook eens hoe die aanval loopt en hoe Ververs als een panter tevoorschijn komt vanaf de baseline om zijn prooi te verschalken terwijl Quisenberry in slaap valt.
  • Heroes tegen Donar was een rare wedstrijd met twee gezichten. Een duel dat zich uiteindelijk ontwikkelde tot een typische (ouderwets stevige) play-offwedstrijd. Waar Den Bosch in wedstrijd twee ‘vergat’ dat er inside gegaan mag worden, deed de ploeg dat dit keer gelijk in kwart 1. Omdat er balans was tussen binnen en buiten liep Donar volledig achter de feit aan en scoorde Heroes in het eerste kwart maar liefst 37 punten. Dat moet Groningen zich echt aanrekenen, want het begin was echt veel te slap. Als Heroes zo speelt is het om de vingers bij af te likken zo goed. Maar Donar ging vervolgens steviger verdedigen en hoewel Heroes bij rust maar liefst 61 punten had, verviel de ploeg langzaam maar zeker weer in schieten in plaats van de ring aanvallen. In deze fase tankte Donar vertrouwen ging de ploeg ook beter spelen. Vanuit de underdogpositie een soort alles of niets, dat lijkt de ploeg en vooral Tomsick en Meeks te liggen. Zozeer dat je je afvraagt wat als… Maar goed dat telt niet. Uiteindelijk scoort Den Bosch 100 punten en maakt de diepte van de bank het verschil.
  • Nou raakte Donar gedurende de wedstrijd drie spelers kwijt, waarvan er één ook weer terugkwam (Adetunji). De scheidsrechters constateerden in de hal geen fouten. De beelden heb ik op een rijtje gezet en spreken voor zich. In het eerste geval gaat Price voor de rebound met Gabrovsek aan zijn zijde. Quinn krijgt een duw (fout Kok) en in het vallen glijdt hij tegen de knie van Van Vliet aan. Adetunji verdedigt Dorsey-Walker op de huid.

Woensdag is wedstrijd 4 in Martiniplaza. Voor Donar een ‘do or die’. Ik ben benieuwd hoe de emoties bij beide teams zich ontwikkelen. De scheidsrechters zullen er hun handen vol aan hebben. Donar vind ik echt niet slecht spelen in deze serie, karaktervol ook. Heroes heeft veel aanvallend potentieel, maar ook (zoals bekend) veel pieken en dalen.

De finale begint pas op dinsdag 28 mei.

De foto boven het artikel is van: Marja van Tilburg-de Lange

Onverzettelijk ZZ Leiden en sterk Donar maken indruk in play-offduels

Foto: (Marja van Tilburg-de Lange)

Met redelijk grote verbazing heb ik vrijdagavond twee play-offduels bekeken.

Het meest onder de indruk was ik van Zorg en Zekerheid Leiden. Hoe doen ze dat toch? Elke tegenslag (een achterstand en/of de afwezigheid van Luuk van Bree) lijkt de ploeg alleen maar sterker te maken, bizar haast. Net zo goed bizar als dat Landstede weer een close game verliest. Die serie lijkt me wel voorbij.

Dat Donar won heeft de ploeg zelf afgedwongen door sterk te beginnen en een redelijk constante wedstrijd te spelen. Aan de andere kant kwamen de mentale mankementen van Heroes ook weer boven, zeker in de eerste helft want niemand nam het voortouw toen het niet liep. En de ploeg lijkt zich geen raad te weten als de driepunter niet valt. Pas na de pauze toen de coach had ingegrepen werd het wat beter. Dit is een echte serie geworden, mooi.

Vijf punten die mij het meest opvielen.

  • Marijn Ververs besliste het duel tegen Landstede. De Nederlandse-MVP scoorde met een driepunter 58-61. In feite de winnende score 56 seconden voor tijd. Maar dit was niet zijn meest cruciale actie. En ik zie even het eerste balverlies door de vingers. Zijn tweede opeenvolgende balverlies kwam door een tik op zijn onderarm precies toen hij wilde passen 43 seconden voor tijd. De fout werd vreemd genoeg niet gefloten. Ververs wilde zichtbaar boos worden op de scheidsrechter, maar herpakte zich in een fractie van een seconde om te gaan verdedigen. Reclameren heeft geen zin want de call wordt toch niet omgedraaid, moet hij geweten hebben. Het zou eerder een technische fouten hebben opgeleverd, zoals in wedstrijd 1 andersom gebeurde. Landstede scoorde niet meer en de eindstand werd even later bepaald, 58-64.
  • De minst slimme actie van deze wedstrijd komt op naam van Jacob Pagenkopf. 45 seconden voor tijd leed Ververs balverlies. Eigenlijk pakte Pagenkopf de bal gewoon uit zijn handen net voor de achterlijn. En wat deed de Amerikaan? Hij dribbelde snel naar de hoek en nam snel een driepunter die misging. Waarom? Met drie punten achter zo snel een driepunter nemen, waarom? Naar het bord gaan voor 2 punten was gezien de speeltijd logisch en makkelijker geweest. Een fatsoenlijke aanval opzetten voor een goede driepunter met 3 punten achter en 45 seconden te spelen was ook logisch geweest. Maar zelf schieten, nee. En het is waarschijnlijk een exemplarische verklaring waarom Landstede keer op keer close games verliest.
  • Niet alleen het karakter en de mentaliteit van ZZ Leiden spreken me aan, hun defense is in de halve finale ook een stuk beter geworden ten opzichte van de laatste weken.
    • In game 1 scoorde Landstede 60 punten / verdedigende efficiency 93.1
    • In game 2 scoorde Landstede 58 punten / verdedigende efficiency 95.7
  • Het was heerlijk om te zien hoe Donar aan de wedstrijd in Martiniplaza begon en vertrouwen had getankt uit het laatste kwart van wedstrijd 1 bij Heroes. De overwinning was dik verdiend, 90-79. De X-factor was John Meeks die na bijna drie weken blessureleed zijn rentree maakte met een beresterk optreden:
    • 29 minuten
    • 28 punten (11/13)
    • 6 rebounds
    • 3 assists
    • efficiency van 30
    • Heroes had geen antwoord op hem in verdedigende zin en dat maakt de serie een stuk interessanter dan gedacht
  • Dat Heroes behoorlijk afhankelijk is van de driepunters is bekend. Hoewel Den Bosch best spelers heeft met dreiging naar de ring, deden ze dat amper. Dat heeft met Donar te maken, maar ook met de keus om ‘makkelijk’ te schieten in plaats van een ‘moeilijke’ actie naar de ring te maken en dat is een kwaliteitsdingetje.
    • driepunters Heroes game 2: 8/29
    • in wedstrijd 1 was dat: 14/38
    • halverwege game 2, toen het gat door Donar werd geslagen (54-36), was het: 3/15

Zondagmiddag zijn de derde wedstrijden in deze serie. Om 14u in Leiden en 16u in Den Bosch.

De foto boven het artikel is van: Marja van Tilburg-de Lange

Hoe reageren Landstede en Donar op de nederlaag in wedstrijd 1 van de halve finale play-offs?

Brock Gardner goed voor 18p, 3r en +/- +19 (Foto: Marja Van Tilburg-de Lange)

Twee thuisoverwinningen, de bal ligt nu in het kamp van de teams die vrijdagavond thuis spelen. Vooral omdat Landstede en Donar moeten winnen om de serie levend te houden. Business as usual, zou je zeggen. Maar er is altijd een maar.

Mijn vijf meest opvallende zaken van de eerste wedstrijden in de halve finales.

  • Luuk van Bree viel na 2 minuten uit met een hamstringblessure en kwam niet meer terug. Hopelijk is het preventief geweest, want het zag er na de simpele aanvallende rebound met score niet direct ernstig uit al vroeg hij wel gelijk om een wissel. Het is voor Leiden een enorme aderlating als het lang gaat duren en met een hamstringblessures is die kans aanzienlijk. Ik durf wel te stellen dat als hij definitief out is, het ook einde titelprolongatie is. Zulke blessures zijn vaak een gevolg van overbelasting en Van Bree heeft al heel veel minuten gemaakt dit seizoen (net als Ververs). Sinds de start van de Gold League meer dan 35 minuten gemiddeld.
  • Twee technische fouten voor Landstede (zonder de grieperige Stolk en de aan zijn pols geblesseerde Quisenberry) in de laatste minuut van een close game die weer (what’s new) verloren werd, 68-60. Pagenkopf werd boos, net als coach Jaumin. Of de calls nou terecht waren of niet is in de play-offs niet relevant. Om te winnen (zeker van een team als Leiden) is discipline nodig.
  • Heroes schoot 14 op 38 driepunters (36%). Ter vergelijking:
    • Donar 9/24
    • ZZ Leiden 6/19
    • Landstede 8/21
  • Heroes won comfortabel, 90-79. Goed spelend en met maar liefst 22 aanvallende rebounds had de thuisploeg lang geen kind aan Donar, 75-49. Uit het laatste kwart tankten de Groningers vertrouwen door enerzijds het eigen spel en anderzijds de (bekende) gemakzuchtige houding van Den Bosch, 15-28.
  • Het brok in de keel van clubeigenaar Bob van Oosterhout toen hij voor de wedstrijd het publiek in de Maaspoort toesprak over Rinus de Jong was veelzeggend. Na een applaus van het publiek om Bob een hart onder de riem te steken en met de foto van Rinus op de schermen zei Van Oosterhout: ”Zonder hem hadden wij hier vanavond niet gezeten”. Wat volgde was een hartverwarmend applaus van een minuut voor de overleden Godfather van het Nederlandse basketbal wiens uitvaart zaterdag in de Maaspoort is.
Foto: Dijks Media / Robert Verboon

De foto boven het artikel is van: Marja van Tilburg-de Lange