We kennen deze haai, maar niet goed (genoeg)

Ahum. Afgelopen week 11 BNXT-duels. Eén Nederlandse overwinning en tien nederlagen. Dat maakt de tussenstand: 16-34.

Mijn top 5 van afgelopen week:

5. Back
Klinkt goed: Mack is back. Feyenoord verloor thuis van Brussel, 85-91. Bruining speelde bijna 24 minuten met 3 punten, 5 assists, 2 turnovers, 1 steal.  

In de aanloop naar zijn rentree, na een schorsing van 1,5 jaar omdat hij in paniek vluchtte bij een dopingcontrole, sprak het AD met hem. Wat opvallende citaten uit dat artikel:

“Het was lastig om werk te vinden, maar ik uiteindelijk kon ik terecht in de haven bij Eurorope in Vlaardingen. Ik deed er van alles. Ik was sjouwer of zat op de heftruck. Ik maakte lange dagen en het was slopend, maar het heeft me op mentaal vlak goed gedaan.’’

“Ik stond doordeweeks elke dag om half zes op om te gaan hardlopen, daarna ging ik van zeven tot negen fitnessen. Na mijn werk ging ik van zeven tot tien uur trainen in de zaal. Ik wil voor andere mensen een voorbeeld zijn, dat was mijn motivatie. Hoe erg je er ook doorheen zit, je mag nooit opgeven. Dat was ook de belangrijkste les die ik heb geleerd van dit alles. Nooit opgeven.’’

“Er was ook interesse van Yoast United en Leiden, maar bij Leiden was er geen budget en Yoast United kon geen werk en huisvesting regelen. Gelukkig kon ik bij Feyenoord terecht.”

4. Droevig

‘Basketbalclub dreigt plaats te moeten maken voor padelhal’

Het is eigenlijk te droevig voor woorden. Maar dit nieuws uit de Gelderlander geeft wel aan hoe er in Nederland tegen de basketbalsport aan wordt gekeken.

Dat dit grote gevolgen kan krijgen voor Yoast United en Batouwe Basketball hoef ik eigenlijk niet te schrijven. Zonder deze hal krijgt Yoast geen licentie van de BNXT-licentiecommissie voor volgend seizoen, dat weet ik wel zeker. En dan zou Apollo, dat naar verluidt in de wachtkamer zit, die plek in kunnen nemen.

Maar zover is het nog niet, zegt René Duifhuizen, oprichter van en adviseur voor Batouwe Basketball.

“Wij hebben begrepen dat we recht op huurbescherming hebben en tenminste tot de zomer van 2025 niet uit de hal kunnen worden gezet. De jurist moet uitzoeken of dat inderdaad zo is. Zolang we dat niet weten, hangt de dreiging van ontruiming boven ons hoofd.”

3. Spotlight
Ik moet bekennen dat ik tot voor kort nog nooit van de NCAA All-Stargame had gehoord. Maar goed als er twee Nederlanders bij de uitverkoren 20 zitten verandert dat snel.

Die All-Stargames zijn er per divisie voor de ‘top senior student-athletes’ en bestaan sinds 2009. Het duel van de NCAA 1 werd vrijdag gespeeld op het parket in Arizona waar ook de final-four is.

Jesse Edwards en Quinten Post begonnen beide in de basis, Edwards voor West en Post voor Oost.

  • Edwards speelde iets meer dan 15 minuten en had 8p, 9r.
  • Post speelde iets eer dan 22 minuten en had 10p, 11r.

West won, 87-75.

Boston College hield het bij een aankondiging, WVU maakte van Edwards optreden een compilatievideo.

2. Mocht eens tijd worden
Na twee seizoenen BNXT en 12 nederlagen (10 competitie, play-offduel tegen Leuven en onlangs in Charleroi) op rij heeft Heroes Den Bosch eindelijk een wedstrijd gewonnen op Belgische bodem. Luik was het slachtoffer dat geen schijn van kans had, 80-99.

Heroes had vijf spelers in de dubbele cijfers met Price en Dorsey-Walker als topscorers met 20 punten.

Opvallend was het optreden van Lee Moore die flirtte met een triple-double: 19p, 9r, 7a.

Als team schoot Den Bosch 17 driepunters raak (op 30 pogingen, gemiddeld dit seizoen: 11/29). Luik schoot 18 tweepunters raak en 8 driepunters.

17 rake driepunters zijn geen record voor Den Bosch. Twee jaar geleden maakte Heroes er tegen Feyenoord 22 en drie jaar geleden tegen Almere 18. Zes keer eerder werden er 17 raak geschoten.

1. Grote man
Omdat hij in België speelt komt Nathan Kuta niet vaak in deze rubriek, maar tegen BAL was de center uit Eindhoven van Charleroi heel belangrijk in de nipte overwinning, 82-80:

  • 25.29 minuten
  • 30 punten (14/17)
  • 13 rebounds (6 aanv)
  • 3 assists
  • 3 steals
  • 2 bs
  • 1 to
  • efficiency van maar liefst 41

Zo’n prestatie maakt Kuta mijn haai van de week.

Eigenlijk is het de laatste paar jaar best stil rond de 23-jarige Kuta. Hij debuteerde in 2018 in de selectie van Oranje. De beresterke center (2.03) speelt sinds 2021 voor Charleroi. Daar is hij bezig aan het beste seizoen van zijn carrière.

    Min Ptn Reb Eff
2018-19 Limburg United 10.2 3.2 2.4 14.97
2019-20 Limburg United 21.3 8.1 6.1 18.13
2020-21 Okapi Aalstar 16.3 4.9 4.7 16.16
2021-22 Proximus Spirou Charleroi 16.9 7.9 5.4 20.56
2022-23 Proximus Spirou Charleroi 24.9 10.0 6.6 21.79
2023-24 Proximus Spirou Charleroi 23.7 10.8 7.0 25.67

Nou is Kuta misschien wat klein voor een center, en mist hij een driepunter om op de 4 te kunnen spelen, maar met zijn atletische lichaam en zijn hart maakt hij veel goed. Ik zou hem daarom weleens op een hoger niveau willen zien (top BNXT bijvoorbeeld als volgende stap). In Oranje is het dringen op zijn positie, zeker met de collegespelers die terugkomen, maar dat boek lijkt mij zeker nog niet dicht als hij zich blijft verbeteren en op een hoger niveau speelt.

Foto: Charleroi basketbal

Deze haai kon al verdedigen, maar ontpopt zich ook als aanvaller

Geen gemiddeld weekje in de BNXT. In de resultaten liepen de Belgen wel uit. Afgelopen week: 5-6. Wat de totale ranglijst van Nederland vs België brengt op: 15-24.

Dit is mijn top vijf van meest opvallende zaken:

5. Erg lang
Zondagavond viel het persbericht op de digitale mat. Zorg en Zekerheid verlengt het sponsorcontract met Leiden tot en met het seizoen 2026/2027. Zorgverzekeraar Zorg en Zekerheid is al 18 jaar hoofdsponsor in Leiden, dat is op zich al erg lang en dan nog drie jaar erbij. Bijzonder.

4. Sollicitatie
Jacob Klompien, de scheidende baas van Donar, heeft de club afgelopen zomer gered voor het Nederlandse basketbal. Alleen vervalt hij bij zijn afscheid in dezelfde fouten die zijn voorgangers ook hebben gemaakt qua communicatie. Problemen of dilemma’s via de media ventileren is leuk voor bepaalde partijen en het zorgt voor reuring, maar voor de relaties in het Noorden en het basketbal in Nederland, dat zo dringend met één mond moet leren praten, is het natuurlijk niet goed.

Eerst hoor ik hem klagen over de huurprijs van Martiniplaza, lekker gezien afgelopen zomer en als je nog jaren met elkaar door zult moeten.

Daarna veegt hij stilletjes ook nog eens de vloer aan met BNXT-besluiten.

Ik vind ook dat de communicatie bij de BNXT al drie jaar bedroevend is en ik ben ook benieuwd of er een 2e divisie komt (per land), maar als de kuikens uit het nest zelf al beginnen te piepen (of zaken verkondigen, bijvoorbeeld LWD Basket) dan gaat het – nog steeds- niet goed.

Klompiens opmerking over het voorbehoud dat Donar gemaakt heeft voor de nieuwe competitieopzet is wel boeiend. Want wat gebeurt er als er geen 2e divisie komt, trekt Donar zich dan terug? No-way. Maar Klompien maakt zich zo wel geliefd bij de kleine clubs die natuurlijk ook een stem hebben als er ooit een nieuw management of bestuur moet komen.

3. Verrast
Ik was erg verrast toen ik de vier Nederlandse clubs midweeks volgde op bezoek in België. Drie keer winst:

  • Mechelen – Feyenoord, 74-80
  • Kortrijk – LWD Basket, 85-92
  • Brussel – Yoast, 62-71

En Den Helder Suns ging pas in de slotminuten onderuit op bezoek in Mons, 83-77

Overigens vind ik het aan de ene kant heel raar dat Samuta Avea op dit moment vertrekt naar de Franse nummer 6, waar ook Emmanuel Nzekwesi speelt. Aan de andere kant levert het Yoast vast een paar duizend euro op en dat kan een kleine Nederlandse club, die toch geen kampioen wordt en ook de have finale van de play-offs niet gaat halen, altijd gebruiken.

2. Gehaktmolen
Ik denk dat de Nederlandse clubs het maar als een compliment moeten zien dat de Belgen naar de ouderwetse jaren ’90-gehaktmolen grijpen om een resultaat neer te kunnen zetten, zoals in Den Bosch en Leiden gebeurde.

Ik vind daar op zich ook niks mis mee, de scheidsrechters moeten de grenzen aangeven. Wat ik vervolgens wel mis is dat als je uitdeelt, je ook moet kunnen incasseren. En dan niet moet gaan zeuren.

Limburg United deed dat vrijdag op bezoek bij Heroes. De gehaktmolen werd in het tweede kwart tevoorschijn gehaald nadat de Belgen eerst alle hoeken van de Maaspoort te zien kregen tegen een optimaal draaiend Den Bosch, 32-7 na het eerste kwart.

Vervolgens werden de grenzen opgezocht en metname Boy van Vliet en Jito Kok kregen het flink te verduren met tikken en beuken op alle lichaamsdelen. Over het algemeen was het niet al te smerig, al was een duw in de rug van Thomas van de Mars die omhoog ging voor een lay-up dat wel.

Evenwel werkte dat überfysieke spel tegen Heroes omdat de thuisploeg zich uit het ritme liet halen en soms zelfs mee wilde doen terwijl ze daar helemaal niet de spelers voor heeft. Al deed Stumbris een goede poging. De Let pakte na een score de bal op om die vervolgens van hoogte op het hoofd van liggende Delalieux te laten rollen. De vlam sloeg logischerwijs in de pan, wat leidde tot een technische fout voor beide spelers. Alleen betekende het einde wedstrijd voor de Belg omdat hij net daarvoor een onsportieve fout had gehad. De problemen tussen deze twee spelers waren al minuten zichtbaar en daar had eerder op ingegrepen moeten worden door de refs.

Uiteindelijk liet de (heerlijk) provocerende en sterk spelende Stumbris, en met hem Heroes, zich niet verder (ternauwernood in het geval van de Let) uit de tent lokken en kwam het door het eigen spel te spelen tegen het zeer fysieke Hasselt niet echt meer in de problemen, 95-86.

Ook in Leiden sloeg de vlam in de pan. In de slotminuut tegen Luik had Luuk van Bree genoeg van de aanslagen en ging hij met zijn hoofd tegen dat van Rodriguez aan staan om een punt te maken. Van een paar meter afstand kwam vervolgens Hagins aangerend om de situatie met twee stilstaande mannen te laten escaleren. In volle vaart werd Van Bree over de achterlijn gegooid en ontstond er tumult. Ook omdat een dweilster bedolven lag onder de woeste spelers.

De actie van Van Bree is misschien niet slim, maar wel begrijpelijk als je de ene na de andere aanslag te verduren krijgt. Het is vrij wonderlijk dat Hagins de wedstrijd niet direct moest verlaten met een diskwalificerende fout (wel met een onsportieve en technische).

Ik zat niet in de zaal, maar ik kon op de stream goed zien dat Luik de tweede helft de gehaktmolen uit de voorraadkast haalde, 51-36 bij rust. Het werd net als in Den Bosch een fysieke jaren ’90-wedstrijd, waarin Leiden zich niet teveel liet intimideren en knap overeind bleef, 84-78.

Ook hier begrijp ik de Luikse tactiek want als ploeg wil je niet op de slachtbank liggen. En als Marijn Ververs dan na afloop heel voorzichtig zegt dat hij wel had gedacht dat de scheidsrechters wat meer fouten zouden fluiten, is dat een understatement.

Zowel in Den Bosch als in Leiden was het arbitrale trio veel te mild, passief en simpelweg niet klaar voor dit soort wedstrijden. De coaches van de Belgische tegenstanders acteren veel onbegrip, maar als je uitdeelt moet je ook kunnen incasseren en eigenlijk kwamen ze (te) makkelijk weg, maar wel met een nederlaag. In beide gevallen ben ik benieuwd naar de returns in België en hoe de Belgische refs dit gaan handelen.

Hoewel de scheidsrechters het in Den Bosch toelieten vraag ik me af of het toegestaan is om te spelen met een stuk onbeveiligd ijzer aan je knie, zoals Clifford Hammonds deed.

Foto: Christian Aarts

1. Progressie
Deze assist alleen al, met die scherpte en snelheid, is voor mij reden om iemand uit te roepen tot haai van de week.

En dat doe ik dan ook. Nou is Jito Kok ook aan een heel goed seizoen bezig. Zozeer dat ik op dit moment al vier van mijn vijf spelers in het All-Starteam van dit seizoen heb:

  • Marijn Ververs
  • Boy van Vliet
  • Luuk van Bree
  • Jito Kok

Allemaal Nederlanders die een heel goed seizoen draaien. En ja dat zegt tegelijk wat over de kwaliteit van de aanwezige buitenlandse spelers die niet in alle gevallen een waardevolle toevoeging zijn.

Stumbris die tegen Hasselt op het randje speelde was goed met 18p, 8r, 5a. De Bossche bank stelde overigens flink teleur.

Kok kreeg het tegen de Belgen, zoals in punt vier gezegd, niet bepaald cadeau. De 30-jarige Nederlander was wel degene die op zijn kenmerkende manier rustig naar Stumbris toeliep toen de Belgen uit alle macht probeerden hem uit de wedstrijd te krijgen en er iets dreigde te escaleren voor de Belgische bank. Kok toonde leiderschap en dat is samen met die briljante assist een extra de reden om hem haai van de week te maken.

Kok stond altijd al bekend om zijn sterke verdedigende spel, maar dit seizoen lijkt hij meer vertrouwen te hebben dan ooit te voren en dat is ook zichtbaar in de aanval. Hij wordt meer betrokken en is ook gevaarlijker geworden dan alleen maar dunken.

Zo had hij in de bekerfinale een perfecte jumper op een cruciaal moment. En tegen Limburg United schoot hij 11 van de 13 vrije worpen raak, iets waar hun coach vast geen rekening mee had gehouden in de vele fouten die op Kok gemaakt werden (een game high van 8 werden er op hem gefloten). Uiteindelijk eindigde Kok op 21 punten (5/7), 4 rebounds, 1 assist en een plus/minus van +14.

Gemiddeld is Kok dit seizoen goed voor 11 punten, het hoogste in zijn carrière. Zijn vrijeworpgemiddelde zit net onder de 80%, ook (ruim) hoger dan ooit tevoren. Net als zijn efficiency van 19 dit seizoen verreweg het hoogste is in zijn professionele loopbaan.

    Efficiency
2016-17 Rapla BS  9.13
2016-17  GS Lavrio  9.31
2017-18  Real Valladolid CB  10.69
2018-19  Dutch Windmills  14.40
2018-19  Kangoeroes Basket Willebroek  12.59
2019-20 Kangoeroes Basket Willebroek  17.29
2019-20 BG Goettingen  11.94
2020-21  Kangoeroes Basket Willebroek  14.23
2021-22  Proximus Spirou Charleroi  16.45
2022-23  Heroes Den Bosch  14.38
2023-24  Heroes Den Bosch  18.87

Met Kok gebeurt eigenlijk hetzelfde als met Thomas van der Mars die in zijn tweede seizoen onder coach Erik Braal een fors hoger niveau haalde. Benieuwd waar het voor hem eindigt want er zit nog rek in.

 

Foto: Robert Verboon

De onopvallende opvallende haai was erg belangrijk

Het was een goede week voor het Nederlandse basketbal, daar hoef ik niet moeilijk over te doen. Niet alleen was er in de BNXT sprake van voordeel ten opzichte van de Belgen, de bekerfinale was zowel op als naast het veld een ware attractie met twee mooie winnaars: Grasshoppers bij de vrouwen en Heroes bij de mannen.

Mijn top 5 van afgelopen week:

5. Winnen
Opmerkelijk. In de Elite Gold wonnen alle Nederlandse teams hun thuiswedstrijden (3-0). In de Elite Silver was het gelijk (2-2). Ondanks de nederlaag van Donar in Antwerpen is het een positieve week voor de Nederlanders (5-3).

Dit brengt de tussenstand op: 10-18.

4. Lay-up
Oshean Brathwaite is een bekende in deze rubriek. In de toch wel verrassende overwinning van BAL op Luik, 86-84, scoorde de guard een redelijk cruciale lay-up. Voor de duivel niet bang, leek het. En in totaal goed voor 17 punten en 9 assists in 35 minuten.

Door deze score kwam BAL een dikke minuut voor tijd op voorsprong en die werd niet meer weggeven. De driepunter van Brankovic was ook niet onbelangrijk trouwens.

Door de winst heeft BAL als nummer 5 van Nederland in ieder geval één overwinning op haar naam staan, dat is nu al meer dan Leeuwarden vorig seizoen en Feyenoord en Landstede het jaar ervoor.

3. Niet te stoppen
Nog zo’n thriller werd er gespeeld in Bemmel waar Yoast heel knap won van Kortrijk, 73-70.

Man van de wedstrijd was Bart van Schaik met 28 punten (12/21 met 3/8 driepunters) en nog 4 rebounds, 4 assists, geen enkel balverlies en een efficiency van 26.

In het laatste kwart had de 24-jarige guard van Urk 9 punten en een assist.

28 punten zijn voor Van Schaik in zijn zesde seizoen op het hoogste niveau een persoonlijk record, eerder dit seizoen had hij tegen Leiden 23 punten.

2. Goed gedaan
Voor de tweede keer op rij heeft de basketbalbond heel goed werk geleverd.

Een dikke maand geleden was de interland tussen Nederland en Griekenland in Den Haag dik in orde.

Vanaf het moment dat ik één uur en drie kwartier voor aanvang van de bekerfinale het topsportcentrum inliep, ademde de hal een zekere grandeur. Een on-Nederlandse atmosfeer. Het licht was goed, het geluid was goed, het beeldscherm in de nok was een waardevolle toevoeging en zeker ook de aankleding was top. Zelfs over details was nagedacht door sponsor toto. Bijvoorbeeld de ramen boven in de hal waren groen. Jammer dat de hal niet helemaal uitverkocht was.

https://twitter.com/LeonKersten/status/1771863536991424858

Het zijn absoluut stapjes die het basketbal in Nederland meer aanzien geven.

1. Onopvallend opvallend
De bekerfinale kreeg een heerlijke apotheose, een thriller werd het, 89-82. Mooi voor alle aanwezigen en het kon niet beter voor mijn verslag bij Langs de Lijn op radio 1.

Landstede speelde vanaf de start goed, volwassen, agressief en, niet onbelangrijk, haar eigen wat trage spel. De ploeg was Jean Marc Jaumin was simpelweg dominant en bepaalde de eerste helft wat er gebeurde. Met 12 punten (van de uiteindelijk maar 18) in het eerste kwart was Terrence Bieshaar de beste speler op het veld.

Heroes op haar beurt ging gebukt onder het spel van Zwolle en leek emotieloos, soms zelfs leken de spelers op robots. Het was niet dramatisch slecht, wel slordig en met weinig vernuft. Feit is dat het spel van Den Bosch niet in de buurt kwam van dat van Landstede.

Het enige dat Landstede zich moet aanrekenen is dat het verschil halverwege niet groter was dan het scorebord aangaf, 34-40.

Na de pauze was het Dorsey-Walker met acht punten op rij die de toon zette, evenwel liet Landstede zich niet van de kaart brengen. Totdat het met nog negen minuten te spelen de grootste voorsprong van de wedstrijd pakte, 56-69.

Het leek gedaan, maar dan blijft basketbal een bijzonder spel.

In een zucht schoot Heroes, met volle overtuiging en met in feite voor het eerst veel tempo in de aanval, drie driepunters raak waardoor de wedstrijd weer open lag. In deze fase was er een hoofdrol voor Moore met een score en twee assists. En alle drie de driepunters werden genomen na 10 seconden verstreken op de schotklok, wat de veranderde houding bij Heroes aangaf.

Het is zeker niet dat Zwolle in een keer het spoor bijster raakte, verre van dat. De ploeg speelde nog een paar mooie lange aanvallen die pas richting het einde van de schotklok verzilverd werden, aanvallen zoals de ploeg graag wil spelen.

Hoewel Landstede probeerde om het tempo van de wedstrijd terug te schroeven, lukte dat niet. Ook de verdienste van Heroes dat steeds beter ging verdedigen, de weg naar de eigen ring goed afsloot en in de aanval veel sneller en vaker de ring opzocht (bijvoorbeeld door Boy van Vliet).

Omdat Zwolle in de aanval onder druk verkeerde keuzes ging maken kantelde de wedstrijd. Wat er veelal op neer kwam dat er te snel en van te ver werd geschoten.

Daar profiteerde Heroes van dat inmiddels ook in een momentum was gekomen. Langzaam maar zeker kantelde in het vierde kwart de wedstrijd.

  • Landstede dit kwart: 6 TO (van de in totaal 9)
  • Heroes dit kwart: 1 TO (en twaalf in de eerste drie kwarten)
  • Heroes schoot het laatste kwart 10/17 FG met 9/10 FT
  • Landstede schoot dit kwart 7/13 FG met 1/3 FT

Met de stand van het vierde kwart als sprekend voorbeeld, 34-18.

https://twitter.com/LeonKersten/status/1771900399890419788

Aan de ene kant liet Landstede de zege glippen, wat vast leidt tot een trauma na zes verloren bekerfinales. Aan de andere kant was het de kracht van Braal met zijn diepe bank om geduldig op de kans te wachten, die toch kwam. Ook omdat zijn ploeg ervaren is en in staat was om bij te schakelen in ‘moneytime’.

Natuurlijk was de bekerwinst van Heroes een teamprestatie met vijf spelers in de dubbele cijfers. Boy van Vliet en Jito Kok waren sterk, maar een hoofdrol was er voor Sherron Dorsey-Walker. De ex-speler van Landstede (waar hij in 2019 kampioen werd) veranderde na de pauze welhaast eigenhandig het ritme van de wedstrijd. Hij verdedigde sterk en werd topscorer van de wedstrijd met 18 punten, waaronder twee hele belangrijke rake vrije worpen bij 83-82 en nog 14 seconden te spelen. En een plus/minus van +17.

Dat maakt Dorsey-Walker mijn haai van de week. De forward is een veelzijdige, ervaren en slimme speler die van nature niet per se uitblinker hoeft te zijn, maar de ‘floorleader’ was dat nu wel.

Foto: Christian Aarts

In de aankomende editie van Rebound Magazine staat een uitgebreid gesprek met deze onopvallend opvallende Amerikaan.

Bekerfinale tussen Heroes en Landstede kent opmerkelijke feiten en pikant randje

Foto: Christiaan Aarts

Er is één opmerkelijk en één toch wel pikant facet aan de bekerfinale van zondag tussen Heroes Den Bosch en Landstede Hammers. Opmerkelijk is dat er nog één speler meedoet die er in 2013 bij was toen Den Bosch en Zwolle ook de finale speelden. Het is geen verrassing dat dit Ralf de Pagter is.

De 34-jarige forward speelde in 2013 zijn eerste van vijf seizoenen in Den Bosch. Daarna speelde hij nog vijf jaar in Zwolle voordat De Pagter afgelopen zomer op niet zo’n nette manier door Landstede opzij werd gezet.

Hij ging toen met ‘basketbalpensioen’ maar Heroes haalde hem eind vorig jaar terug als vervanger van de toen geblesseerde Thomas van der Mars. Inmiddels heeft De Pagter een contract tot het einde van het seizoen.

Overigens kwam Heroes-speler Sherron Dorsey-Walker tussen 2017 en 2020 uit voor Landstede om daar de enige landstitel uit de Zwolse geschiedenis te behalen.

Pikant is dat Jean Marc Jaumin, de huidige coach van Landstede, tussen 2019 en 2021 twee seizoenen (coronajaren) coach in Den Bosch was, geen prijzen pakte en voortijdig werd bedankt.

Spanning
Sportief gezien hoop ik dat de bekerfinale tussen Heroes Den Bosch en Landstede Hammers een thriller wordt waar de vonken vanaf vliegen. Ik zou het heerlijk vinden voor mijn bijdrages bij Langs de Lijn op Radio 1, maar ik betwijfel of dat het geval gaat zijn zondag in Almere.

Heroes is ruimschoots favoriet en zowel gezien de sportieve als de financiële verhoudingen is dat logisch.

Nou gaat het zondag om één wedstrijd en de ervaring leert dat geld dan weinig verschil maakt, gelukkig ook maar. Underdogs hebben in het verleden vaak genoeg bewezen te kunnen stunten. Wat natuurlijk veel moeilijker is in een reeks van wedstrijden.

Beide ploegen hebben het verdedigend aardig voor elkaar en de startende vijftallen doen niet echt voor elkaar onder. Heroes is wel veel dieper en heeft meer aanvallende kwaliteit, ook individueel, in huis dan Landstede. Zwolle wil van nature wat rustiger spelen dan Heroes en als de ploeg van Jaumin het tempo kan bepalen, biedt dat kansen.

Eén feit zegt veel. Namelijk dat Zwolle al drie BNXT-seizoenen geen competitiewedstrijd van Den Bosch en coach Erik Braal heeft kunnen winnen. 

26-sep-21 49-65
6-feb-22 87-70
2-okt-22 63-80
18-feb-23 91-78
15-okt-23 71-75
9-dec-23 67-59

IJkpunt voor een leuke finale is Antwerpen Giants. Zowel Heroes als Landstede speelde recent thuis tegen deze Belgen. Het feit dat beide duels extreem spannend waren en werden gewonnen door de Nederlanders zegt iets over de huidige vorm.

  • 1 maart: Heroes – Antwerpen 78-76
  • 7 maart: Landstede – Antwerpen 72-69

Historie

  • Den Bosch won 7 keer de beker en verloor 4 finales
  • Zwolle won de beker nog nooit en verloor 5 finales

Zowel Heroes als Landstede verloren de laatste bekerfinale die zij speelde:

  • Den Bosch in 2022 (tegen Donar)
  • Zwolle in 2023 (tegen Leiden)

Een keer eerder troffen Den Bosch en Zwolle elkaar dus in een bekerfinale:

  • 24 maart 2013 EiffelTowers – Landstede 73-61

De NOS heeft een samenvatting van dat duel. Omroep Brabant maakte daar toen een reportage van het winnende Den Bosch. RTV Oost maakte een reportage over het verliezende Zwolle.

De artikelfoto van Ralf de Pagter is gemaakt door Christian Aarts

Een nieuwe haai (met een zware baan)

Wat verlaat omdat uw schrijver van dienst heerlijk op de latten stond. Bij terugkomst werd ik ijskoud met de feiten geconfronteerd.

5. Nul
Donar speelt dinsdagavond nog in Antwerpen en ik hoop dat ze verrassen. De voorgaande acht duels die de Nederlandse clubs deze speelronde in België afwerkten werden alle acht verloren.

De stand is tussen België en Nederland is daarom nu (terug op het tweejarig gemiddelde): 5-15.

4. Ruim van tevoren
Vorige week kwam het nieuwe format van de BNXT-league voor komend seizoen al naar buiten. De manier waarop blijft ik vreemd vinden, maar goed het was wel ruim van tevoren.

Nu is ook al het speelschema van de play-offs (van dit seizoen) bekend. Ook dat is weleens anders geweest. Opvallend is de dat de speeldagen van de finales om het kampioenschap van zowel België als Nederland zo gepland zijn dat het niet tegelijk is. Is ook een stapje vooruit.

3. Close
Hoewel het ook een nederlaag was, was het resultaat van Zorg en Zekerheid Leiden op bezoek in Oostende voor mij in het oog springend, 75-68.

Leiden begon het laatste kwart nog met een voorsprong, 57-60. Daarna zette de Belgisch kampioen een tandje bij, wat je vaker ziet bij topclubs, en daar had Leiden niet voldoende antwoord op, onder andere door gemiste schoten (driepunters) van Gardner, Ververs en Van Bree, 18-10.

Al zijn het uiteindelijk de fast-breakpoints van Oostende en daarmee de transition-defense van Leiden wat het verschil maakt: 12-4.

Ververs speelde 40 minuten met 12p, 8a.

Van Bree zat 19 seconden op de bank en had 17p.

Dat verklaart ook wel waarom er in de slotfase wat missers waren.

2. Bedankt
Na een paar maanden gaat Johan Roijakkers alweer weg bij Heroes. Hij was daar sinds kerst 2023 general manager. Volgend seizoen gaat Roijakkers aan de slag als coach van de Belgische opbouwploeg Kortrijk.

Na zijn bondscoachschap van Saudi-Arabië was Roijakkers ‘werkeloos’ en omdat Stefan Wessels in Den Bosch, niet onverstandig, afstand nam van het basketbal was er bij Heroes een vacature.

Wat er bij de aanstelling van Roijakkers niet werd gezegd is dat zijn contract voor een half jaar was. Het lijkt erop dat Roijakkers, die nog gewoon en vol goede moed aan het werk is in Den Bosch tot eind mei, kiest voor de zekerheid van een vierjarig contract voordat er bij Heroes gesproken is over een eventueel vervolg.

Laat onverlet dat het bij Heroes een aardig verloop is op kantoor. Al die wisselingen, de recente en die van de afgelopen jaren, hoeven geen gevolgen te hebben voor de werkvloer (het veld), maar dit helpt ook niet.

1. Mooi
Mooi en goed. Dat is mijn eerste indruk van het nieuws dat de 33-jarige Stefan Mladenovic de nieuwe general manager bij Donar is geworden. Als oud-speler en kind van de stad kent hij de club als geen ander. Überhaupt vind ik het een goede zaak als oud-spelers terugkeren in het basketbal.

Mladenovic, die commerciële economie en sport marketing & management heeft gestudeerd, is natuurlijk wel en een beginner die goed gecoacht moet worden door de Raad van Commissarisen. Hij is via de basketbalkampen ook een goede bekende van Drago Pasalic, de technische man.

De nieuwe Donar-baas speelde voor:

2007-09 Donar Groningen
2009-12 Feyenoord Rotterdam
2012-13 Bright Kings Den Helder
2013-14 Matrixx Magixx Wijchen
2014-15 Donar Groningen
2015-16 Feyenoord Rotterdam
2016-17 Donar Groningen
2017-18 Aris Leeuwarden
2018-19 Ohrid AV
2018-20  KK Rabotnicki AD Skipje

Mladenovic was in zijn carrière gemiddeld goed voor:

  • Pts 7.7
  • Reb 3.0
  • Ast 3.1
  • Stl 1.5

De guard (1.88m) speelde ook nog zeven keer voor Oranje. Hij debuteerde in 2013 onder Toon van Helfteren tegen Zwitserland.

Ik ben benieuwd of hij de Donar-trein weer op het spoor gaat krijgen na alle ellende van afgelopen zomer. Het is geen makkelijke club door de omgeving waarin ze opereert. Bovenal is het wel een grootmacht in Nederland en een mooie uitdaging voor mijn haai van de week.

Behoeve deze haai een intro? Plus een erehaai

Een relatief rustige week in het Nederlandse basketbal

Eerst de tussenstand Nederland tegen België.

  • Deze week: 2-3
  • Totaal: 5-7

Mijn vijf meest opvallende zaken:

5. Tussen neus en lippen door
Ik vind het bijzonder hoe de toekomst van de BNXT-league bekend wordt gemaakt. In de rust van de Belgische bekerfinale vertelt de general manager dat er vanaf volgend seizoen een ‘hele’ competitie is met 20 teams uit België en Nederland.

Hoe moet het basketbal ooit een professioneel aanzien krijgen als dit soort essentiële mededelingen in feite tussen neus en lippen door worden gedaan?

“We gaan naar een gewone competitie met 20 clubs waarin iedereen thuis en uit tegen elkaar speelt”, legt Van de Keere uit op Sporza.

“Volgend seizoen is dat met 20 clubs. In principe willen we het jaar daarna naar 18 gaan, omdat we 20 wat veel vinden. Maar we kunnen er nu geen 2 meer laten afvloeien.”

Een van de struikelblokken in het huidige format was dat de Belgisch-Nederlandse duels pas vanaf februari/maart op de agenda stonden. “In de hoofden van de mensen begint de BNXT League pas nu. In het nieuwe systeem gaan we naar een volledige integratie, met BENE-duels vanaf september.”

“Op sportief vlak zetten we naar transparantie een stap vooruit. Ook economisch denk ik dat we er een stap op vooruit zullen gaan. Nu zie je dat de media-aandacht bergaf vanaf de crossborderfase, zeker voor de Elite Silver.”

Het nieuwe competitieformat in een notendop

  • fase 1: 20 teams uit België en Nederland spelen 19 heen- en 19 terugmatchen
  • fase 2: op basis van de ranking spelen de ploegen play-offs per land
  • fase 3: de Belgische en Nederlandse kampioen spelen om de BNXT-titel

4. Bekerfinales
Er is een gezamenlijk competitie met de Belgen en hun mannen-bekerfinale was op 10 maart. De Nederlandse op 24 maart. Tsja dat oogt niet gestroomlijnd.

Gevolg is ook dat er dit weekend geen competitiewedstrijden in de BNXT waren. Leg dat maar eens uit aan de fans in Nederland die in het weekend vrije tijd hebben (voor hun club) en doordeweeks moeten werken en/of naar school moeten. De 24e zal het andersom ook wel zo zijn, of juist niet misschien?

Tamelijk onnozel dat het topaffiche tussen de nummers één Heroes en Oostende op woensdag werd gespeeld. Al begreep ik dat coach Gjergja vooral op woensdag wilde spelen terwijl de BNXT-leiding het duel in eerste aanleg op zaterdag had gepland.  

Overigens werden in veel Europese landen, zoals Duitsland, Italië, Turkije, Litouwen en Spanje, de bekerfinales gespeeld op 18 februari, het weekend voor de interlandbreak. Een idee?

Nathan Kuta verloor met Charleroi de finale van Limburg United, 58-70. Kuta had 7 punten.

3. Debuut
Een knap debuut van Nick Tomsick bij Donar in de winst op Luik, 81-75. De Kroatische Amerikaan was goed voor 25 punten in 25 minuten. Het aantal assists, wat voor mij bij een guard interessant is, was 3.

Mooi ook dat Sander Hollanders een teken van leven gaf met 22 punten, waaronder 7/8 driepunters.

2. Senior
Er zijn meerdere Nederlanders op college die in hun laatste jaar zitten (Jeroen Welten heeft een mooi overzicht gemaakt over hun status).

David N’Guessan is een van de spelers die in het laatste jaar zit. Er zijn mooie beelden van zijn ‘senior night’.

David N’Guessan kwam in de winst op Iowa State (65-58) voor 30 minuten van de bank en verzamelde 11 punten, 16 rebounds (7 aanv) en 2 geblokte schoten.

Jesse Edwards had bij WVU ook Senior Night en kreeg bezoek van Hall of Fame coach Bob Huggins. Dat ziet er na de wedstrijd van WVU (verlies tegen TCU, 83-81) met 36 punten van Edwards, zo uit:

Deze beelden van WVU en Kansas verklaren wel waarom Nederlanders de overstap naar Amerika maken in hun collegejaren en niet hier blijven (en hoe professioneel het ‘studentenbasketbal’ is).

1. Onopvallend opvallend
Misschien een beetje onder de radar is Landstede lekker bezig, al stipte ik dat in januari ook al aan in deze rubriek. De nummer drie van Nederland versloeg midweeks de nummer twee van België Antwerpen, 72-69.

Nadat Antwerpen vorige week nipt verloor in Den Bosch nu dus een nipte nederlaag in Zwolle. Ik denk dat het iets zegt over de verhoudingen in de top tussen Nederland en België, al is het vroeg voor conclusies.

Wel geeft dit resultaat aan dat de bekerfinale op 24 maart tussen Hroes en Landstede een leuk affiche is.

Tegen Antwerpen had Zwolle, dat speelde zonder de geblesseerde Dickerson, op de meeste onderdelen mindere statistieken. De rebounds waren verontrustend: 32-45 met 15 aanvallende voor Antwerpen. Maar dit Landstede kan verdedigen en hield Antwerpen op een percentage van 32% terwijl het zelf 45% raak schoot.

In de spannende slotfase scoorde Tim Hoeve een cruciale driepunter, 70-67.

Even later bepaalde Terrence Bieshaar met een lay-up een minuut voor tijd al de eindstand, 72-69. In die laatste minuut deed de Zwolse verdediging wat het moest doen en bleek Antwerpen, net als in Den Bosch, onder druk geen antwoorden te hebben wat leidde tot vreemde schoten.

De driepunter van Tim Hoeve bleek uiteindelijk beslissend. Dat maakt de 25-jarige guard mijn haai van de week.

De manier waarop hij het tegen Antwerpen deed, getuigt van (zelf)vertrouwen. Mooi zo’n Nederlander die dit seizoen gemiddeld 22 minuten speelt met 6 punten, 2 rebounds en 4 assists. Hoeve is bezig aan het beste seizoen uit zijn carrière:

    aanv.eff. verd.eff. PER
2016-17  Donar  30.6 83.4 -6.93
2017-18 Donar 67.5 86.5 0.94
2018-19 Donar 91.3 97.1 7.16
2019-20  Aris 75.2 119.3 4.35
2020-21  Aris  78.8 107.4 4.93
2021-22  Aris 99.4 109.3 9.43
2022-23  Aris 97.6 114.7 9.14
2023-24  Landstede 101.1 103.1 10.79

Vorig jaar sprak ‘zijn’ Donar kort maar veelzeggend met Tim Hoeve.

Tim is een echte geboren en getogen Groningse jongen. Na zijn basisschool ging hij één jaar naar het Werkmancollege, om daarna naar het Dalton-college in de stad te gaan. Om toch ook een beroepsopleiding te volgen ging hij naar het Johan Cruyff College, een MBO-school waar hij marketing en communicatie volgde en afrondde. Dat combineerde hij met basketbal bij het RTC-Noord. In die tijd liep hij ook stage op het kantoor van Donar. Mooie combinatie was dat.

Vanaf zijn zesde startte hij met basketballen bij Celeritas-Donar. Daarnaast deed hij ook nog aan wedstrijdzwemmen, maar toen het basketballen steeds beter ging en bleek dat er sprake was van talent, maakte Tim uiteindelijk de keuze om zich helemaal en uitsluitend op basketbal te richten. Via het RTC kwam hij terecht bij de -18 van Donar.

In 2016 sloot hij aan bij de selectie van Donar. In die tijd heeft hij vooral op de trainingen heel veel geleerd. De manier waarop daar naar wedstrijden werd gekeken was uitermate leerzaam. De analyses van de tegenstanders, de video’s en de persoonlijke plannen van aanpak intrigeerden hem bijzonder. Maar waar al dat trainen toe moet leiden is het spelen van wedstrijden, om daarin ook een substantiële bijdrage te kunnen leveren. Daar mankeerde het bij Donar wel een beetje aan. Het is dan ook niet verwonderlijk dat hij nu ergens anders zijn kunsten mag vertonen.

Erehaai

Deze week kreeg ik het nieuws dat Els de Groot was overleden. Veel mensen zullen haar niet gekend hebben, maar ik wel. Nadat de Eredivisieclubs in de jaren ’90 van de vorige eeuw uit de NBB stapten en zelfstandig verder gingen in de FEB (voorloper DBL wat weer de voorloper was van de BNXT) werd Els de Groot de secretaris. Ik die hoedanigheid heb ik veel contact met haar gehad. Ze nam altijd de telefoon op en we spraken altijd een tijdje met elkaar over basketbal en andere zaken. Toen kwam ik er ook achter dat zij op het veld net zo top was geweest. Jacob Bergsma schreef een mooi eerbetoon.

Els de Groot (wit) blokt als speelster van Blue Stars een speelster van Slavia Sofia in 1965 (Foto: dutchbasketballmemorylane.nl)

Dit haaiduo wachtte het uiterste moment af

De eerste grensoverschrijdende speelronde van de BNXT-league was geen groot succes voor de Nederlandse teams die allemaal thuis speelden. Drie overwinningen en vier nederlagen (2-2 in de Gold league en 1-2 in de Silver league). Wel boven het tweejarige gemiddelde van 25%, maar goed.

Dat Donar van guard wisselt haalt de top 5 niet, ik ga er vanuit dat het min of meer met gesloten beurs gebeurt. Bij mijn weten staat de club nog onder een soort van curatele van de BNXT-licentiecommissie en ook een onafhankelijke boekhouder. Sportief lijkt het een kleine pleister op een grote wond.

Dit viel mij het meest op afgelopen week:

5. Te mooi om waar te zijn
Goede onthulling in Trouw over de oplichter die basketbalclub Kimbria in Maastricht voor de gek heeft gehouden en daarmee ook een boel jonge spelers. Deze Mike Rawson heeft een spoor van vernieling achtergelaten, meldde ook regionale omroep L1. Goed dat deze oplichter ontmaskerd is.

En toch had niet hoeven gebeuren, lijkt me. Het bestuur in Maastricht had bij de eerste gesprekken onraad kunnen ruiken, gezien het verleden van de man. Even googlen en huppakee. En je zou zeggen dat na de affaire Donar van afgelopen zomer iedereen wat scherper is. Kortom: als het te mooi klinkt om waar te zijn, is het dat ook (bijna altijd).

4. Einde streak
In de vrouwen-eredivisie verloor landskampioen Grashoppers voor het eerst in 13 maanden. Dat is lang. Landslake Lions was in Katwijk, waar sterkhouder Karin Kuijt ontbrak door een blessure, te sterk, 68-71.

Dit seizoen won Grasshoppers, inclusief 4 bekerwedstrijden, 25 duels op rij.

3. Opmerkelijk
Dat Zorg en Zekerheid Leiden thuis wint van Charleroi is niet echt een verrassing. De marge wel, 70-45. Het is niet de grootste overwinning ooit van Leiden in de BNXT-league tegen een Belgische club. Dat was twee jaar geleden tegen Leuven, 95-66.

Dat Den Helder Suns won van Kortrijk verraste mij wel, 82-73. Het verschil werd gemaakt in het laatste kwart, 24-14. Sean Flood had in 38 minuten 21 punten en een efficiency van 31. Boyd van der Vuurst de Vries, die weer aan Oranje heeft mogen ruiken, speelde 33 minuten met 14p, 6r, 7a.

2. Bodem van de put
Hulde voor Zeeuw & Zeeuw Feyenoord! Dat zij Mack Bruining een tweede kans geven is mooi en goed.

Deze voormalige haai van de week verdient deze kans als geen ander. Hij heeft een fout(je) gemaakt door er vandoor te gaan bij een dopingcontrole,. Dat deed hij omdat hij midden in de coronaperiode een joint had gerookt. De schorsing van bijna twee jaar was in mijn ogen buitenproportioneel. Bruining, die ook gewoon een goede guard is, zag de bodem van de put en deed een zelfmoordpoging, zei hij een jaar geleden in het AD:

,,Basketbal is mijn lust en leven en dat mocht ik opeens niet meer’’, zegt Mack Bruining. ,,Door die schorsing was ik opeens van de een op andere dag werkloos en dakloos. Mijn contract bij Yoast United werd ontbonden, waardoor ik mijn huis uit moest en mijn auto moest inleveren. Ik wilde niet meer verder en deed een zelfmoordpoging. De ommekeer kwam in Brazilië waar ik heen ging voor een missie. De duisternis is weg. Ik heb ook geen nachtmerries meer en ben gelukkig. Ik ben nu vierentwintig per dag met God bezig. Ik vraag me af wat Jezus zou doen? Hij zou iedereen liefdevol vergeven.’’

1. Uiterste moment
Ik was vrijdagavond in de Maaspoort bij de start van de crossborderfase waar de nummer 1 van Nederland de nummer 2 van België op bezoek kreeg. Heroes heeft voldoende ambities, maar presteerde de afgelopen twee jaar niet heel erg best tegen de Belgen. Zoals ik vooraf al schreef gold dat voor vrijwel alle Nederlandse clubs en dat maakte het belang van deze wedstrijd wat groter.

Tenslotte is een goed begin het halve werk. Het duel tussen Heroes en Antwerpen werd een echte wedstrijd, eentje die dit seizoen nog niet in Nederland was gespeeld. Met twee teams die dingen goed en fout deden, met twee coaches die op het veld aanpassingen maakten om de ander te verschalken. Boeiend was het en best intens. Zeker ook door het scoreverloop, waarbij geen van de twee teams serieus afstand konden nemen.

Zo ontstond een goede wedstrijd, zoals het hoort zou ik bijna zeggen, en waarbij ik tweeëneenhalve minuut voor tijd dacht dat Heroes het niet zou gaan redden, 70-76.

Simpelweg omdat Heroes dit seizoen niet van dit soort wedstrijden, spannend en onder druk, heeft gespeeld. De tegenstand in de reguliere competitie was gewoon te zwak en op dit facet leek Antwerpen een voordeel te hebben.

Leek, want Heroes kon verdedigend bijschakelen, onder andere door slimmigheidjes, zoals van Dorsey-Walker die zich over de achterlijn liet gooien. En in de aanval was er de kwikzilvere Austin Price.

Vorig seizoen waren de prestaties van de Amerikaanse guard niet om over naar huis te schrijven. Misschien omdat hij toen een doorlopend contract had wat nu afloopt en meer prestatiedrang bij hem oplevert.

De urgentie bij Price was tegen Antwerpen duidelijk. Met 22 punten (53% FG en 6/11 driepunters) werd hij topscorer.

Nadat Price met een driepunter de spanning terug had gebracht, 73-76, haalde hij haalde ook de trekker over in de mooiste teamaanval van de wedstrijd, in mijn ogen in ieder geval.

Zeker in slow-motion is te zien dat elke speler van Heroes precies weet wat er moet gebeuren om Price in stelling te krijgen, en zelfs ‘nieuweling’ Dorsey-Walker met de bal in zijn hand forceerde niet door voor eigen gewin te gaan. Aan het eind van de aanval is er ook nog de perfecte assist van Boy van Vliet, werkelijk op milliseconde nauwkeurig in de handen van de lopende Price. Je kunt je wel afvragen waarom Antwerpen geen fout maakte met drie punten voorsprong.

Zonder de 76-76 had de laatste actie van de wedstrijd nooit gemaakt kunnen worden. Die was ook mooi, absoluut, en leidde tot een emotionele ontknoping. Nou zat er ook wel een portie geluk bij want het had geen tiende van een seconde langer moeten duren.

Maar zonder geluk vaart niemand wel en de assist van Boy van Vliet met de alley-oop van Jito Kok, die opvallend dominant speelde, pakte perfect uit. En dat maakt dit Nederlandse duo, ik benadruk dat even, mijn haai van de week.

BNXT-League: Nederlandse teams staan voor grote uitdaging tegen Belgen

Na een voorspel van vijf maanden begint de competitie voor de Nederlandse clubs nu echt met de strijd tegen de Belgen. Niet iedere Nederlandse club (bestuurder en fan) zal het hier mee eens zijn, maar je kunt niet zeggen dat het de afgelopen maanden echt spannend, verrassend of opwindend is geweest.

Of de strijd tussen de Belgen en de Nederlanders, die vrijdagavond begint met het duel tussen Heroes en Antwerpen, zo spannend en verrassend gaat worden is maar de vraag? De resultaten uit het verleden laten zien dat de Belgen gemiddeld drie van de vier duels wonnen. Verfrissend, uitdagend en anders vind ik de wedstrijden tegen de Belgen nog steeds.

Dit seizoen ligt er een extra lading op alle duels van de Nederlandse clubs. Want de BNXT-league had een opzet voor drie seizoenen en dit is het derde seizoen. Er zal geëvalueerd worden, althans dat is gezegd in 2021, en er zullen conclusies volgen met aanpassingen, lijkt me.

Wat door blijft sijpelen is dat de Belgen niet echt op alle Nederlandse clubs zitten te wachten, daarom zou het met het oog op de toekomst goed zijn als de resultaten van de Nederlandse clubs de komende weken beter zijn dan de afgelopen jaren. Fifty fifty zou het moeten zijn, maar dat acht ik niet reëel.

Opzet
De crossborder-opzet vind ik dit jaar vreemd. Niet de crossborder competitiefase, want dat zijn gewoon tien wedstrijden.

Maar daarna houdt het voor op één na alle Nederlandse clubs op. Want alleen de uiteindelijke kampioen van Nederland gaat nog tegen de Belgische kampioen spelen om de BNXT-titel. Veel uitgekleder dan dit kan een gezamenlijke competitie niet zijn, eigenlijk is het belachelijk.

Nou hadden de gezamenlijke play-offs een onnavolgbare bijna wiskundige opzet, maar nu is het wel het andere uiterste geworden.

De oplossing is in mijn ogen ook niet zo moeilijk.

Gooi de Belgische en Nederlandse competitie op één hoop zodat er echt sprake is van een gezamenlijke competitie. Dan zijn er nu 19 teams, maar naar verluidt zijn ze in Amsterdam vergevorderd en ook Den Haag heeft plannen en een schitterende hal.

Dus ik ga uit van 20 teams. Een competitie waarbij iedereen uit en thuis tegen elkaar speelt, is met 38 wedstrijden wat veel.

Daarom zou ik twee groepen van tien maken, met clubs uit beide landen, die een hele competitie spelen. Je kunt de eindstand van dit seizoen als uitgangspunt nemen, met eventueel aanpassingen als de voorbereiding begint.

Bijvoorbeeld:

De Willy Steveniers-groep met: de nummers 1, 3, 5, 7, 9 van België en de nummers 2, 4, 6, 8 en 10 van Nederland.

De Ton Boot-groep met: de nummers 1, 3, 5, 7, 9 van Nederland en de nummers 2, 4, 6, 8 en 10 van België.

Na 18 duels gaan de bovenste vijf van zowel de Willy Steveniers- als van de Ton Boot-groep naar de Gold-league, waarna zij spelen om de gezamenlijke BNXT-titel en een mooi Europees ticket. De clubs behouden de punten van het onderling resultaten in de Steveniers of Boot-groep en spelen nog vijf keer uit en thuis tegen de teams uit de andere groep.

De onderste vijf gaan naar de Silver league en doen hetzelfde. Niet voor de BNXT-titel, maar voor de rangschikking van de nationale play-offs.

De nationale play-offs kunnen dan gespeeld worden door de acht hoogst gerangschikte teams van het land na 28 duels (18+10) op basis van de Gold en Silver league.

Gezien de -financiële- verhoudingen zou het inderdaad best zo kunnen zijn dat er maar twee of drie Nederlandse clubs in de Gold League komen (met zeven of acht Belgische) en kunnen strijden om de gezamenlijke titel. So be it. Dan ligt er in ieder geval een uitdaging om beter te worden de komende jaren.

BNXT-leiding en Hypercube jullie mogen me bellen!

Verhoudingen
Om nog even terug te komen op de verhoudingen, met in het achterhoofd dat Zorg en Zekerheid Leiden twee keer de gezamenlijke titel won, het winstpercentage van de Nederlandse clubs:

  • 2021-2022: 25%
  • 2022-2023: 28%

De feiten van twee reguliere seizoenen crossborder tegen de Belgen:

Team Winst 2021-2022 Winst 2022-2023 Totaal (van 20 duels) Winst%
Heroes 4 gold 2 gold 6 30%
ZZ Leiden 6 gold 5 gold 11 55%
Landstede 0 gold 3 gold 3 15%
Donar 5 gold 6 gold 11 55%
BAL 5 silver 3 silver 8 40%
Feyenoord 0 gold 2 silver 2 10%
LWD Basket 5 silver 0 gold 5 25%
Suns 2 silver 2 silver 4 20%
Yoast 1 silver 3 silver 4 20%
Den Haag* 0 silver nvt 0  
Amsterdam* 2 silver 1 silver 3 15%

* dit seizoen niet in de competitie

Heroes Den Bosch steekt er dit seizoen in Nederland qua resultaten met kop en schouders bovenuit met alleen een nederlaag op de eerste speeldag in Groningen en daarna 15 overwinningen op rij.

Een jaar geleden had Heroes in Nederland alle wedstrijden gewonnen en pakte de crossborderfase dramatisch uit. Het jaar daarvoor was beter, maar gezien de ambities van de club ondermaats.

Interessant is de vraag of de club met de hoogste begroting van Nederland (2,2 miljoen euro) dit seizoen op z’n minst de helft van de wedstrijden tegen de Belgen kan winnen? Adel verplicht, zou ik zeggen.

Van ZZ Leiden, de titelverdediger, verwacht ik, ondanks twee zwaar geblesseerden, ook aardige prestaties tegen de Belgen. Minimaal vijftig procent, zeg maar.

Donar heeft het de afgelopen twee jaar alleraardigst gedaan, maar dit seizoen is het een kwakkelende ploeg en ik verwacht niet dat zij de 50% gaan halen. Van Landstede, met een optreden in de Night of the Giants, mag verwacht worden dat ze het beter gaan doen dan afgelopen twee jaar. BAL is als nummer vijf de verrassing van dit seizoen en ik ben benieuwd of zij het beter doen dan Feyenoord en Leeuwarden, die ook als nummer vijf aan de Gold League begonnen en geen enkel duel wisten te winnen.

Voor de Nederlandse Silver league teams liggen mijn verwachtingen nog minder hoog helaas, maar ik zou het niet erg vinden als ik het mis heb.

 

Dure lessen Oranje tegen Griekenland

Ondanks twee nederlagen heeft Oranje kwalificatie voor het EK van 2025 nog volledig in eigen hand. Dat is niet alleen een feit, maar ook een winstpunt voor het vlaggenschip van het Nederlandse basketbal.

De wedstrijd tegen Groot-Brittannië leek uit de draaien op een drama, maar dat werd het niet 98-94. Van het duel tegen de Grieken, 74-76, werd vooraf amper iets verwacht, hoewel ik dat anders zag. Uit deze thuiswedstrijd, al was het niet het sterkst mogelijke Griekenland, ze hadden nog steeds acht Euroleague spelers, moet Oranje vertrouwen getankt hebben.

Duidelijk is dat de resultaten beter hadden gekund, maar er is geen man overboord. Vooral niet, en dat benadruk ik nog maar eens, omdat er in de volgende kwalificatiefase in november met een uit- en thuiswedstrijd tegen de Tsjechen en daarna in februari 2025 een ander Oranje zal staan. Hoogstwaarschijnlijk met:

  • Jesse Edwards
  • Tristan Enaruna
  • David N’Guessan
  • Rienk Mast
  • Quentin Post

Zeker Edwards heeft zich al aardig bewezen bij Oranje. Zozeer zelfs dat hij in de picture staat bij Euroleague-grootheid Maccabi Tel Aviv, heb ik uit betrouwbare bron vernomen 😉

Met deze vooral inside-mannen ziet Oranje er heel anders uit, niet alleen letterlijk maar zij maken (op papier) het leven van het backcourt ook een stuk makkelijker.

Overigens ving ik in Den Haag op dat er geprobeerd gaat worden om de waarschijnlijk cruciale kwalificatiewedstrijd tegen Groot-Brittannië in Ahoy te spelen. Daarvoor moet er nog wel veel gebeuren, maar het plan alleen al is verfrissend.

Net zoals trouwens de hal en de atmosfeer in de Sportcampus. Ik was aangenaam verrast door deze hal. Een enorme vooruitgang ten opzichte van Almere, niet zozeer groter maar wel veel intiemer en gezelliger. Al is parkeren wel een dingetje.

Ik weet dat het niet makkelijk is en zeker gevoelig ligt, maar stel je voor dat ZZ Leiden die hal gaat bespelen. Nu lag hun vloer er al en liepen al hun vrijwilligers er ook al.

En ik moet zeggen dat mijn vrees voor een hal vol Grieken geen waarheid werd, dat had de NBB wel goed geregeld.

Wat ik dan weer minder vond was de huldiging van Arvin Slagter en Worthy de Jong na de wedstrijd tegen de Grieken. Ongelofelijk dom, iets anders kan ik er niet van maken. Je kunt zoiets vooraf doen, of in de rust, maar na afloop is het of feest voor Oranje en hun moment of er is een begrafenisstemming. Het werd dat laatste en de huldiging van deze twee grootheden werd een farce.

Dure lessen
Wat me opviel tegen de Grieken was het veranderde spelplan van Arik Shivek. Nederland speelde 40 minuten zoneverdediging. Traditioneel 3-2 en soms afgewisseld met een match-up zone. Het bleek een perfect wapen tegen deze Grieken die amper met elkaar hadden samengespeeld en dachten deze klus wel even te klaren.

De opluchting bij hun bondscoach Spanoulis droop afloop op de persconferentie ook van zijn gezicht. In de Griekse kranten las ik ook dat de sterspelers voortaan maar niet meer thuisgelaten moeten worden want stel je voor dat Griekenland tegen zo’n klein landje had verloren.   

Maar goed, de zone werkte en tegen de Britten, die veel sneller speelden en sneller schoten, had dit niet gewerkt, het bracht de Grieken wel van hun stuk.

En, niet onbelangrijk, het zorgde voor vertrouwen bij de spelers van Oranje. Na een moeilijke start vond Oranje haar aanvallende ritme, niet in het minst omdat de drie van Leiden het verschil maakten. Ze kennen elkaar natuurlijk en ze maakten het spel van Oranje steeds beter.

  • Van Bree: 33 min, 8p, +/- plus 5
  • Schaftenaar: 26 min, 13p, +/- plus 11
  • Ververs: 22 min, 8p, +/- plus 9

Natuurlijk is er altijd wat aan te merken, zoals het derde kwart (19-30) waarin de Griek Toliopoulos ‘gek’ werd en de wedstrijd kantelde om uiteindelijk te eindigen met 26 punten en 8 rebounds.

De speler van Aris werd na deze wedstrijd in de Griekse media Pistoliopoulos genoemd. Normaal gesproken bivakeert hij hooguit op de bank.

Oranje had hem wat harder aan kunnen en moeten pakken, maar op zich was het plan van Nederland duidelijk en de uitvoering ook.

Verder werd de rotatie ingedikt, simpelweg omdat het geëiste niveau hoog lag. Zo ontstond een heerlijke thriller in een mooie ambiance met maar één echt minpunt. Namelijk dat Oranje zichzelf niet beloonde. Zo zonde, maar zeker weten leerzaam.

Ik onderstreep nogmaals dat Oranje een goede partij speelde en er een thriller van maakte tegen goede spelers en dan gaat het om details en in die details vallen zaken op. Dat bleek in de laatste beslissende minuut van deze wedstrijd.

Zeker als je rustig terugkijkt zie je fouten in de vorm van verkeerde keuzes. Niet goed, wel leerzaam zeker als je aanvoerder en startende pointguard pas 22 is. Het ene moment redt hij wat er te redden is, zoals in Newcastle, het andere moment niet, zo gaat dat op die leeftijd.

Gezien zijn optreden verdiende Marijn Ververs het om in de slotfase op het veld te staan. Ik denk dan vooral naast Keye van der Vuurst de Vries.

De 25-jarige Ververs, gewoon uit de BNXT-league, verdedigde echt op Euroleague-niveau en laat zich niet snel gek maken.

Na een Griekse time-out op 38 seconden voor tijd, 71-70, leek de tijd rijp voor de terugkeer van Ververs voor de verdediging. Shivek koos echter anders. Vast ook met de verwachting dat Oranje de Grieken tot een lange aanval zou dwingen zodat Nederland de laatste aanval zou krijgen.

Dat pakte echter anders uit door, en daar is hij weer, Toliopoulos. Dit keer iets minder Pistoliopoulos en meer Speedyopoulos. In negen seconden herkent hij het concentratieverlies (het eerste misschien wel) bij Oranje, loopt hij iedereen voorbij, wordt er geen fout gemaakt, scoort hij en zorgt niet alleen voor -achteraf- beslissende voorsprong, hij bezorgt de Grieken ook nog een keer extra balbezit.

Na de time-out van Shivek lukt het Oranje niet meer om te scoren waarbij ik vind dat er in de aanval te snel wordt geschoten. Relatief is er nog veel tijd op de schoklok.

De driepunter van Franke met nog 13 seconden op de schotklok is niet onlogisch gezien de ruimte die hij heeft, maar twee punten wat later in de aanval bij de ring was ook genoeg geweest.

Daarna heeft Oranje dankzij Kloof min of meer de aanvallende rebound die in handen valt van de aanvoerder met nog 10 seconden op de schotklok. Van der Vuurst, die na zijn beresterke optreden in Newcastle duidelijk onder druk werd gehouden door de Grieken, De aanvoerder had ondanks zijn mindere optreden (net als de andere starters op Van Bree na) toch 9p, 6r, 6a, maar ook een plus/minus van -20. Hij maakt dan een keus richting de ring, waar nog vier Grieken staan waaronder de twee langste. Terwijl op dat moment Franke links van hem vrij staat.

Overigens zag ik in de herhaling dat Kloof, die probeert te rebounden, nog een flinke elleboog in zijn gezicht krijgt van de Griekse nummer 3 Lountzis, die ten koste van alles de bal wil hebben.

In de video van de laatste aanval zie je Kloof, die een goede wedstrijd speelde met 5p, 4r, 5a en +/- van plus 11, ook pijn hebben en enigszins groggy zijn, misschien had hij beter op de grond kunnen gaan liggen.

Maar dat doet er nu niet meer toe. Op naar de Tsjechen in november waar met een uit- en een thuiswedstrijd binnen vier dagen best wat te halen zou kunnen zijn.