Wat is een basketballliefhebber? Hey Aart, Hey Leon.

De Eredivisieclubs zijn begonnen aan de voorbereiding op het nieuwe seizoen. Aart Dekker ook en dus kwam hij met een aantal nieuwe vragen.

Antio Sinterniklaas Stopt als Actieve Scheidsrechter

Voor mij kwam het behoorlijk onverwacht dat onze beste scheidsrechter stopt met fluiten.

Dat lijkt me een groot verlies, ook al zal hij zich wel blijven inzetten voor het verbeteren van het niveau van de Refs in een rol als Scheidsrechtercoach. Ik weet niet wat jij ervan vindt? Maar ik was altijd blij als hij het veld op kwam bij een wedstrijd waar ik ging kijken. En dat was niet alleen omdat ik hem al (zowat) 40 jaar ken en persoonlijk graag mag; zelfs al had Antio een slechte dag, dan nog had je een goede kans dat de wedstrijd behoorlijk gefloten zou worden en dat het niet snel uit de hand zou lopen. En had hij eens een mindere dag, dan kon je dat ook gewoon tegen hem zeggen, en had je eigenlijk altijd nog een leuk gesprek waar je niet zelden wijzer van werd ook.

Hey Leon. Wat is jouw kijk op zijn vertrek en de consequenties ervan? Verdient deze man trouwens niet ook een stevig eerbetoon van de DBL en NBB?

Dat ik zijn besluit jammer vind, schreef ik recent al. Tegelijk heb ik ook begrip voor zijn besluit. Het jammerlijke is dat zijn beste jaren als scheidsrechter eigenlijk net begonnen waren. Het duurt nou eenmaal even voordat je als scheidsrechter aan de top van je kunnen zit. Hij laat wel een hiaat achter. Hopelijk kan hij in de begeleiding van de jonge mannen en vrouwen veel gaan betekenen want het is nodig.

Eerbetoon vind ik moeilijk. Er zijn ook andere mensen die veel betekend hebben voor het Nederlandse basketbal en zij zijn ook niet geëerd. Misschien komt dat omdat we in Nederland zo nuchter zijn. Misschien moet er toch ergens in Nederland een Hall of Fame komen. Daar zou hij mooi inpassen.

Overigens zou Grietje Pasma wat mij betreft ook een plekje mogen krijgen in de Hall of Fame. Ze heeft veel voor het Nederlandse basketbal gedaan. Jij bent lovend over haar. Ik kende haar natuurlijk wel, maar niet heel goed. In Venetië rond de wedstrijd van Donar heb ik een tijdje met haar gesproken. Mooi mens met uitgesproken mening. Ze zal gemist worden.

De Amerikanen hebben een mooi spreekwoord ‘Success Breeds Succes’

De laatste tien, vijftien jaar is er een aanzienlijke uitbreiding geweest van wat ik maar even samenvat onder de titel ‘Orange Lions’; Mannen, Jong Oranje, Jeugd, Vrouwen, Meiden, 3X3 M/V, Wheelchair Rollers. Ook spelen er veel meer Clubs Internationaal (Orange Angels Amsterdam CTO/WBL, Heroes Den Bosch, Donar, Landstede Hammers, Zorg en Zekerheid Leiden), allemaal verbanden en/of clubs die de laatste tijd actief internationaal basketballen…hebben we het tipping point waar sprake kan worden/zijn van ‘success breeds succes’ inmiddels bereikt in ‘Oranje Basketball’, c.q. ‘het Land van de Echte Basketball Liefhebbers’, of (nog) niet? Die vraag stel ik mezelf regelmatig; bij ‘weer een incident, blunder, of onbegrijpelijk voorval’ neig ik naar ‘Nee, maar…’, maar mijn chronische optimisme ziet ook regelmatig ‘misschien.., ja’ en na een reeks lichtpuntjes aan de horizon spreekt dat ook weleens ‘Jan; als tenminste…’ Kortom; niet alleen halfvolle of lege glazen…maar ook driekwart vol/leeg…je snapt het idee.

Hey Leon. Wil je daar eens op reageren?

Onherroepelijk zijn er de laatste jaren stappen vooruitgezet door basketballend Nederland, zeker de laatste vijf jaar.

Bij mij is vooral de focus op de mannen vijf tegen vijf, want die presteren simpelweg het best. Oranje, het vlaggenschip van het Nederlandse basketbal, heeft een inhaalslag gemaakt en dat geldt grosso modo ook voor de Eredivisie.

De diverse jeugdteams hebben de afgelopen jaren aardige prestaties geleverd, ook op A-niveau.

Wat betreft de vrouwen valt het me op dat het stagneert. Zij zijn eerder in een traject gestapt met veel geld van de NBB, de meisjesjeugd heeft aardige prestaties geleverd, maar bij Oranje en in de Eredivisie zie ik er niet veel van terug.

3×3 is dit seizoen bij de mannen niet uitgepakt zoals men gehoopt had, de vrouwen zijn toch nog vierde van Europa geworden.

Nu zeggen dat het allemaal niets voorstelt is makkelijk, maar heel bijzonder is het ook allemaal niet. Let wel, tien jaar geleden stelde het nog minder voor. Ton Boot zei daarvoor al dat er een tijd komt dat we niet eens van Luxemburg winnen. Dat was toen ook zo. Nu maak ik me daar geen zorgen meer over. Het Nederlandse basketbal, zo ongeorganiseerd als het allemaal is aan de top van de keten, heeft in ieder geval een inhaalslag gemaakt van de kelder naar de onderkant van de middenmoot. De mannen zeker, de vrouwen enigszins.

Overigens ben ik mede hierom zo gekant tegen de vele buitenlanders in de Eredivisie. We gaan terug naar de situatie van ongeveer vijftien jaar geleden, de zwartste tijden van het Nederlandse basketbal. Ik blijf erbij dat twee of drie buitenlanders genoeg zijn, dit seizoen zijn het er in de mannen Eredivisie vijf of zes net als toen.

Vraag is nu hoe de volgende stap gemaakt gaat worden? De eerstvolgende stap sportief gezien is in mijn ogen een structurele plek voor Nederland in de middenmoot van Europa met uitschieters naar boven (Oranje op EK en ieder jaar een ploeg in de Champions League). Dan komen we bij de aloude discussie van visie, beleid en uitvoering. En zoiets als alle neuzen moeten dezelfde kant op staan.

Uiteindelijk gaat alles in stapjes. Ook achteruit om er dan weer wat vooruit te zetten, schijnbaar moet het in Nederland met horten en stoten. Evenwel gaat het wel vooruit.

Het Fiba WBC 2019(het WK) in China is los…

Het Fiba WK 2019 in China begonnen en de drie tegenstanders van Nederland in de laatste Qualifiers-groep – Polen, Litouwen en Italië – wonnen alle drie hun eerste twee wedstrijden en haalden allemaal de volgende ronde op het WK. Nederland won tegen die drie wedstrijden, of kwam daar erg dichtbij.

Hey Leon: volg je het een beetje? Kan je onze lezers nog een tip geven over hoe het WK het best/meest te volgen is. Wat zijn je eerste gedachten bij de eerste dagen WK? En verdienen de prestaties van de Orange Lions in de kwalificatie nog herwaardering nu we de prestaties van die recente tegenstanders zien?

Eerlijk gezegd heb ik de eerste week van een afstandje gevolgd. Dat voorspel is commercieel gemelk. Bij de kwartfinales ben ik pas serieuzer gaan kijken. Ik kon wel genieten van de Fransen die Amerika veroordeelden tot het spelen voor plek vijf tot en met acht. Dat had niemand durven voorspellen. De halve finales heb ik vandaag aardig kunnen volgen. De eerste tussen Australië en Spanje was een klassieker, twee echte teams. Net als de Argentijnen trouwens, die Fransen opvallend makkelijk opzij zetten.

En qua Oranje is het heel simpel. Zoals als net beschreven we haken aan, maar zijn er nog lang niet. De feiten uit de WK-kwalificatie spreken voor zich. Ja maar telt niet in de topsport.

‘Echte Liefhebbers’…of toch (ook) Niet/Geen…

Ik zat eens wat te mijmeren… Over wie/wat/hoe…en dacht: ‘Da’s een leuke vraag voor Leon – want die kwalificeert echt als echte basketbal liefhebber; tenslotte is het Basketball ook voor jou meer liefhebberij en vrijwilligerswerk dan een betaalde baan – terwijl jij tegelijk je vakmanschap en de blik van professionele journalist meeneemt naar het Nederlandse basketbal (en daarmee ben je een van de weinige uitzonderingen die ons piepkleine wereldje rijk is)…

Hey Leon: hoe kijk jij met alle journalistieke distantie – die je goed weet te verstoppen, maar die jouw handelen wel degelijk mede bepaalt – naar het Nederlandse Basketball-wereldje van professionals (een paar), semi-prof s(veel meer), veredelde vrijwilligers (ook aardig wat), echte vrijwilligers (heel veel), amateurs (het meest), (al dan niet echte) liefhebbers/fans/etc, etc?, mensen voor wie het basketbal een middel is?

Wat kwalificeert voor jou de ‘ECHTE Basketball Liefhebber’? Welke eigenschappen maken dat jij mensen direct herkent als dusdanig?

Interessante vraag. Ben ik een echte basketballiefhebber? Ik weet het niet. Vooropgesteld ik vind het de allerleukste sport om naar te kijken. Geen discussie over mogelijk. Ik vind het ook een erg leuke sport om in te werken. Iedereen doet normaal, althans tegen mij over het algemeen. Dat waardeer ik ten zeerste. Met iedereen bedoel ik spelers voorop, maar ook fans en bestuurders. Voor zover ik het zie gebeurt alles met respect. Ik heb geen slechte ervaringen in het basketbal.

Ik volg het basketbal in Nederland nu iets meer dan twintig jaar professioneel onder andere voor de NOS. Ben ik dan een echte basketballiefhebber? Tegelijk vervul ik ook al meer dan twintig jaar allerlei andere rollen in de journalistiek, zeker ook buiten de sport. Tegenwoordig ben ik verantwoordelijk voor de sport bij Omroep Brabant. Dagelijks kom ik met een heel breed scala aan sporten en sporters in aanraking.

Wat ik al jaren verkondig is dat Nederland geen sportcultuur heeft, we hebben een voetbalcultuur. Alles draait in feite om voetbal en in het seizoen gaat het nog over wielrennen of over schaatsen en hockey heeft ook een streepje voor. Alle andere sporten vervullen een bijrol. Soms gaat het met de een goed, dan weer met de ander. Een ding hebben al die ‘andere’ sporten gemeen namelijk dat er weinig geld in omgaat en dat ze hunkeren naar aandacht en succes.

Wat mij de laatste maanden opvalt is dat al die ‘andere’ sporten en sporters net zo relaxed zijn als de basketballers. Dat is over het algemeen ook best fijn werken.

Kom ik terug naar het basketbal. Toch blijft er één verschil (voor mij in ieder geval) basketbal is een veel leukere sport om naar te kijken, vooral in de hal, maar ook op een scherm. Voor mij blijft het onbegrijpelijk dat basketbal de afgelopen twintig jaar geen vlucht naar boven heeft kunnen nemen. Hoe dit komt hebben we de afgelopen jaren in deze rubriek wel doorgenomen en anders scroll maar een beetje door deze site.

Aan het begin van mijn carrière had ik nog wel de hoop basketbaljournalist te worden, helaas zag ik al snel de realiteit en heb ik mijn horizon verbreed. Ben ik dan wel een basketballiefhebber?

In al die jaren heb ik in de diverse hallen heel veel mensen leren kennen, spelers, bestuurders, vrijwilligers en zeker ook fans. Zijn dit echte basketballiefhebbers?

Spelers ja natuurlijk, maar wat als het op het veld voorbij is en er komt een maatschappelijke carrière en ze keren niet terug in het basketbal? Of bestuurders die met de beste wil van de wereld een club uit de grond stampen of hun club naar grote hoogte willen doen stijgen? Als het lukt zijn het dan liefhebbers, als het misgaat en ze verdwijnen met de staart tussen de benen dan niet meer? Of fans die ieder seizoen komen en op een gegeven moment minder en minder omdat ze hun team niet meer (her)kennen? Op social media wordt er -makkelijk- van alles gezegd over basketbal(lers). Is het positief, zijn dat dan liefhebbers? En cynisten niet? Vrijwilligers in alle hallen, neem ik mijn petje voor af, maar als zij een relatie krijgen of een nieuwe baan en het basketbal laten voor wat het is, zijn het dan wel of niet liefhebbers?

Wat ik wil aangeven dat het in een niet-sportland zoals Nederland moeilijk is om de stempel van basketballiefhebber op iemand te drukken. Eigenlijk kan ik maar twee personen noemen en dat zijn Rinus de Jong en Toon van Helfteren, in mijn ogen 100% echte basketballiefhebbers. Voor alle anderen is het niet zwart en is het niet wit, zoals zovaak.

Antio, het Nederlandse basketbal gaat je missen

Grrrrrr. Was mijn eerste reactie.

Oh-jee. Was mijn tweede reactie. Want wie moet er straks belangrijke wedstrijden (in de play-offs) in goede banen leiden?

In mijn ogen is Antio de beste van Nederland omdat hij altijd zichzelf is (ook op het veld in het heetst van de strijd), hij is oprecht, hij heeft autoriteit zonder autoritair te zijn, hij wordt niet beïnvloed door zaken van buitenaf (coaches en publiek) en hij heeft een karrenvracht aan ervaring waardoor hij goed anticipeert op situaties in plaats van reageert. Natuurlijk maakte ook Antio wel eens een foutje, het opvallende daaraan is dat dit meestal niet tot langdurige discussies heeft geleid.

Nou ja in één geval wel en dat was mijn derde gedachte bij het besluit van Antio.

Afgelopen weekend maakte Antio Sinterniklaas, Nederlands beste basketbalscheidsrechter, via Facebook bekend dat hij stopt.

De voornaamste reden is dat hij al 20 jaar kampt met knieklachten en nu vond hij het mooi geweest. “Ik kan niet meer 100% geven en voor mij is 80% niet voldoende. Ik doe iets goed of ik doe het niet.”

Antio Sinterniklaas werd geboren op 25 maart 1972 in Strijen en woont nu in Etten-Leur. Hij studeerde in Rotterdam Economische Bedrijfstechniek en is tegenwoordig zelfstandig specialist in brandveiligheid.

Foto: Marja van Tilburg

Op zijn 17e begon Antio met fluiten. In 2003 kreeg hij zijn FIBA-licentie. Op het EK van 2015 floot hij drie wedstrijden. “Mijn mooiste momenten waren dat EK en het WK voor de meiden in 2012. Het minst mooie moment was mijn besluit om te stoppen.”

Eerder dit jaar werd hij voor de negende keer uitgeroepen tot scheidsrechter van het jaar en daarmee is hij recordhouder in Nederland.

 

Landstede en met hen de andere DBL-clubs mogen best beetje trots zijn op WK-ganger

Het WK basketbal is vandaag begonnen in China. Ergens in mijn gedachten denk ik nog weleens aan Oranje en wat had kunnen zijn.

Nederland dat in de WK-kwalificatie eigenlijk had moeten winnen in Roemenië en in Kroatië en natuurlijk thuis tegen de Hongaren en uit met die verlengingen in Litouwen en Hongarije. Pffff.

Enfin. Het is zoals het is.

Het WK in China is begonnen en op het toernooi is één speler actief die afgelopen seizoen in de Eredivisie speelde: Kaza Kajami-Keane. De MVP van de play-offs die Landstede Zwolle voor het eerst in de geschiedenis kampioen maakte. Fantastisch natuurlijk voor de spelverdeler van Canada die volgend seizoen in Duitsland speelt bij Mitteldeutscher BC.

Afgelopen seizoen riep ik Kajami-Keane twee keer uit tot haai van de week. De eerste keer in week drie.

Kaza Kajami Keane lijkt zich te ontpoppen tot een attractie in de Eredivisie. Niet alleen deed hij Donar veel pijn, in het nog prille seizoen is hij na Thompson en Masterson topscorer in de Eredivisie.

Vorig jaar speelde Canadees international Keane (geboren in Ajax Ontario) een heel seizoen in de NBA G-league voor de Raptors 905’s onder coach Jerry Stackhouse. Zijn komst naar Zwolle bleek niet helemaal toevallig. Wie weet kan hij het extra’s worden dat Landstede in mei naar iets bijzonders leidt.

Kajami-Keane kwam heel vaak voor in mijn wekelijkse beschouwingen, later in maart koos ik hem voor de tweede keer.

Voor het eerst dit seizoen wordt deze titel voor de tweede keer aan dezelfde persoon uitgedeeld. Dat wordt straks nog lastig kiezen voor het all-starteam, maar dat komt later wel. Kaza Kajami-Keane dus, hij vertolkte een hoofdrol voor Landstede in de gewonnen topper in Leiden.

Zelf had hij keurige cijfers, maar het lukte hem ook aardig om tegenstander Maurice Watson te beteugelen en dat is ook heel wat.

Overigens zou Kajami-Keane (geboren in Ajax) wel eens de enige speler uit de Eredivisie kunnen zijn die later dit jaar aanwezig is op het WK in China. Canada plaatste zich keurig voor dat WK en voor alle kwalificatieduels werd de speler van Zwolle opgeroepen.

Hij speelde gemiddeld 12 minuten met 4p, 3a en 1r. Of Kajami-Keane uiteindelijk gaat, zal vooral afhangen van de Canadese NBA-spelers die zich beschikbaar stellen, maar de speler van Zwolle heeft eerder al laten weten in een Canadese krant dat hij niet zwaar teleurgesteld zal zijn als het niet lukt.

Coach van Canada is NBA-kampioen Nick Nurse, overigens zijn in Canada geen al te hoge verwachtingen van het team dat een aantal NBA-spelers mist.

Het zonder al te grote sterren spelende USA is een grote kanshebber voor de titel, al zou ik het leuk vinden als Servië roet in het eten kan gooien. Australië en Spanje zijn outsiders voor de wereldtitel. ESPN nam alle teams één voor één door.

Al schrijvende bedacht ik me opeens wie de vorige speler was die in de Eredivisie had gespeeld en op het WK. Dat was Joaquim Gomes, de inmiddels 39-jarige Angolees die in het seizoen 2005-2006 in Den Bosch speelde.

Gomes, een beresterke power forward, speelde voor het laatst op een WK in 2014 en is intussen met basketballpensioen.

Bob van Oosterhout na het commerciële gedeelte nog even over het sportieve Heroesverhaal.

Afgelopen woensdag maakte clubeigenaar Bob van Oosterhout bekend dat Heroes Den Bosch de nieuwe naam van zijn team is. Ook sportief is er in Den Bosch veel veranderd.

Jessey Voorn, Stefan Wessels en de jonkies Stan van den Elzen, Ids Rebergen en Norbert Thelissen bleven. Met de Belg Jean-Marc Jaumin is er een nieuwe coach en er zijn nog zijn acht nieuwe spelers.

Sam Jones maakt promotie en gaat aan de slag in de NBA bij Cleveland Cavaliers.

Drie jaar geleden verhuisde de hele familie Jones van Den Bosch naar Cleveland. Sam, oud-speler en oud-coach van Den Bosch, ging aan de slag bij de opleidingsploeg van de Cavaliers, de Canton Charge. Nu is hij van de opleidingsploeg gepromoveerd naar het NBA-team.

Jones was previously a member of the Canton Charge coaching staff (2016-2019), most recently serving as the team’s associate head coach this past season. In his new role, his responsibilities will be with emphasis on the individuals between the Cavs and Canton, assignment and Two-Way players, and paying special attention to their on and off court development. Prior to joining the organization, Jones coached in the Netherlands for six seasons, winning multiple championships as an assistant and head coach in the Dutch Basketball League. Before his coaching career, he played 10 years in Europe with stints in Belgium, Poland, the Netherlands, Cyprus and Spain, appearing in multiple All-Star games and winning two titles with Den Bosch (the Netherlands).

Jones (41) werd geboren in Chicago en kwam in 2002 als speler naar Den Bosch. Daar werd hij als speler twee keer kampioen, als hoofdcoach één keer.

Hij debuteerde in 2008 voor het Nederlands team en speelde 25 interlands. Hij was ook jaren assistent van Toon van Helfteren bij Oranje.

Henk Norel naar Den Bosch en club krijgt vaste ‘nieuwe’ naam: Heroes.

“We can beat them, forever and ever

Oh, we can be heroes just for one day.”

Een stukje songtekst van David Bowie uit zijn nummer Heroes.

Vrij vertaald naar het basketbal in Den Bosch: we willen heel graag weer kampioen worden. Het is tenslotte alweer van 2015 dat de 16e titel werd binnengehaald.

Bob van Oosterhout redde zijn geliefde basketbalclub in september 2016 van de ondergang. Toen met de gedachte om niet alleen de club te redden, maar ook om weer kampioen te worden. Dat lukte de afgelopen jaren niet door eigen falen enerzijds, anderzijds wordt er ook goed gewerkt in Leiden, Groningen en Zwolle. Kampioen worden in Nederland lukt niet zomaar meer.

En toen werd het 21 augustus 2019. Zoals ik in juli al zei tegen Aart Dekker: Bob van Oosterhout komt met een ‘big bang’, zo is ie.

Het was even wachten, maar het komt er dichtbij. Henk Norel komt naar Den Bosch en sluit aan als hij fysiek fit in orde is, zijn aanstaande komst is op zich al bijzonder. Dan Siyano Chambers een pointguard die vorig jaar de startende guard was bij Giessen, de nummer 13 van de Bundesliga. Plus een begroting zonder hoofdsponsor van ongeveer 1,5 miljoen euro, aardig in de buurt bij wat Donar heeft. Daarbij nog het besluit om de identiteit van de club niet langer afhankelijk te laten zijn van een hoofdsponsor. Het is voortaan Heroes Den Bosch met de clubkleuren rood en blauw.

Gelijk teken ik aan dat ik het nog moet zien als een bedrijf voor grof geld hoofdsponsor zou willen worden, een niet zo’n reëel scenario in Nederland maar toch. En ja natuurlijk weet ik dat Norel een heel seizoen niet gespeeld heeft door een knieblessure, maar ik zou de gok ook wel aandurven met een backup center (achter international Van der Mars), het kan alleen maar meevallen en stel dat hij fit wordt. De begroting en daarmee het geld is niet zaligmakend dat heeft Landstede afgelopen seizoen bewezen, maar het helpt natuurlijk wel.

EEN GROTE MENEER

Henk Norel naar Den Bosch is sportief gezien best een stunt. Norel speelde heel zijn carrière in Spanje, de op één na beste competitie ter wereld na de NBA. Norel werd gedraft, maar een kapotte kruisband verpeste dat avontuur. Twee seizoenen geleden was Norel nog MVP van de maand oktober in Spanje en aan het eind van het seizoen werd hij verkozen tot een van de vijf meest waardevolle spelers in het All-Starteam van Spanje, samen met ander andere Luka Doncic.

Norel is nog steeds de enige actieve Nederlander die EuroLeague heeft gespeeld. Hij kan van onschatbare waarde worden in Den Bosch op en rond het veld.

De komst van Norel naar Den Bosch is zo gek nog niet, zeker ook omdat de familie Norel heeft nagedacht over de toekomst. Voor mevrouw Norel zoekt de club in haar netwerk een mooie baan. De kinderen kunnen in Nederland naar school. Voor Henk zelf liggen na zijn actieve carrière vast en zeker mogelijkheden in Den Bosch, daar zorgt Bob wel voor. En niet onbelangrijk Stefan Wessels en Henk Norel kennen elkaar al heel lang, plus hij is nog nooit kampioen geworden en dat is iets wat elke speler nastreeft soms zelfs ten nadele van de portemonnee.

HARVARD ACHT PRESIDENTEN EN GUARDS

De nieuwe Amerikaanse pointguard speelde college op Harvard, inderdaad de school van Brandyn Curry met wie hij nog samenspeelde en daar werd Siyani Chambers hoger aangeslagen dan Curry die met Den Bosch en Donar kampioen werd. Hij speelde in Oostenrijk en Duitsland en op papier is alles fantastisch (ik smul elke zomer van de persberichten met de tekst: we hebben ons versterkt met … Ja ja eerst zien) maar het heeft er alle schijn van dat Den Bosch een sterke floorleader heeft binnengehaald en niet onbelangrijk een fitte na Van Oostrum vorig seizoen en Marshall het jaar ervoor.

MONEY

Opmerkelijk is verder dat Den Bosch het seizoen ingaat zonder hoofdsponsor. De afgelopen jaren is er in de breedte schijnbaar een stevig fundament neergelegd zodat men in Den Bosch niet meer afhankelijk is van één geldschieter. Een gezonde situatie.

Daarnaast is het besluit genomen om af te stappen van de sponsornaam in de clubnaam. Dat is makkelijk als er toch geen hoofdsponsor is. Heroes Den Bosch zo gaat de club voortaan door het leven. Met de inmiddels bekende kleuren rood en blauw (verwijst volgen de club naar de meest succesvolle periodes in het Bossche basketball: Nashua Den Bosch (blauw) en EiffelTowers (rood) en op dit alles heeft een -toekomstige- hoofdsponsor geen invloed meer. De identiteit wordt zo versterkt en dat is wat niet alleen het basketbal in Den Bosch maar het basketbal in heel Nederland nodig heeft. Het voorkomt een duiventil aan namen zoals in het verleden van Den Bosch.

11974-‘77Sperry Remington
21977-‘78Falcon Jeans
31978-‘79EBBC
41979-‘91Nashua
51991-‘92Pro-Specs
61992-‘95Canoe Jeans
71995-‘96America Today
81996-‘97Libertel
91997-‘99Libertel Dolphins
101999-‘01Canoe Jeans
112001-’03EBBC
122003-‘05Tulip
132005-‘13EiffelTowers
142013-‘16SPM Shoeters
152016-’19New Heroes

NUMMER 17?

De vraag is nu natuurlijk of Den Bosch kampioen wordt. Voor mij nu in deze voorbereidingfase valt op dat Landstede heel goed werk heeft gedaan deze zomer met Dahlman en Dorsey-Walker die terug zijn gekeerd en Kherrazi erbij. Donar is (nogmaals) op papier sterk en die zie ik de Champions League halen. ZZ Leiden heeft nu nog veel vraagtekens voor mij. Van Heroes Den Bosch met de nieuwe coach Jean Marc Jaumin (die Nederland wel kent uit zijn periode in Den Helder) moet ik het nog zien, maar de ingrediënten voor goed basketbal en daarna een kampioenschap zijn zeker aanwezig, maar het worden dit seizoen fantastische halve finales van de play-offs een ‘dogfight’ dat denk ik nu al wel.

Het gaat weer beginnen, Eredivisieclubs in voorbereiding.

Dit is de week dat de meeste Eredivisieclubs officieel weer beginnen met trainen.

Op 22 september is in Zwolle de Supercup tussen kampioen Landstede en bekerwinnaar ZZ Leiden. 28 september begint de competitie. Op 2 mei 2020 is de laatste speelronde voordat de play-offs beginnen en dat is ruim later dan de afgelopen jaren gebruikelijk was.

Op veel plekken zijn de selecties overigens nog niet compleet, wel is mij verteld dat Patrick Faijdherbe terugkeert bij Apollo en zo zijn in ieder geval alle coaches bekend. Dat betekent dat er drie ‘nieuwe’ zijn; Naciri bij Aris, Jaumin in Den Bosch en Toon van Helfteren bij Feyenoord.

Team1e trainingCoachLeeftijdDit wordt … jaar als hoofdcoach op hoogste niveau
Apollo19 augustusPatrick Faijdherbe465e jaar
Aris2 septemberFerried Naciri302e jaar
BAL19 augustusRadenko Varagic454e jaar
Den Bosch21 augustusJean-Marc Jaumin498e jaar
Den Helder26 augustusPeter van Noord567e jaar
Donar19 augustusErik Braal4816e jaar
Feyenoord21 augustusToon van Helfteren6827e jaar
Leiden26 augustusRolf Franke522e jaar
Zwolle19 augustusHerman van den Belt4924 jaar

“I am a lion!”, Maurizio Buscaglia de nieuwe bondscoach van de Oranjebasketballers.

Maurizio Buscaglia, geboren in Bari op 9 april 1969, begon zondag in Amsterdam aan zijn nieuwe baan als bondscoach. Eerst een nietszeggende oefenpartij in Polen om vervolgens in februari te beginnen aan de kwalificatie voor het EK van 2021.

Voor zijn eerste training sprak ik uitgebreid met Buscaglia onder andere over zijn keus voor Oranje, over zijn rol voor het Nederlandse basketbal, over zijn doelen, over de jeugd die eraan komt en over de tegenstanders in de kwalificatie.

Buscaglia begon zijn carrière in de jeugd van Perugia Basket. In 1996 werd hij voor het eerst hoofdcoach bij Piove di Sacco in de Italiaanse Serie B2 (derde niveau). In 2002 ging hij een jaartje naar Bears Mestre in de Serie B. In 2003 kwam L’Aquila Trento voor het eerst op zijn pad, met die club promoveerde hij van de C1 naar de B2.

In 2007 verliet hij Trento en in de volgende seizoenen coachte hij weer Bears Mestre en later promoveerde Buscaglia met Perugia Basket naar de B1,

In 2010 keerde Buscaglia terug naar Trento en daar promoveerde hij twee keer tot in de Serie A (de Italiaanse Eredivisie).

In het seizoen 2013-2014 won Trento de Italiaanse Beker. Het volgende seizoen werd Trento vierde en bereikte de ploeg voor het eerst de play-offs en dat lukte vervolgens elk jaar. In het seizoen 2015-2016 bereikte de ploeg de halve finale van de Euro Cup en werd Buscaglia uitgeroepen tot coach van het jaar in de Euro Cup. Na negen seizoenen bij Trento gaat Biscaglia komend seizoen aan de slag bij Reggiana waar hij een contract heeft getekend voor drie jaar  

Twee jaar geleden coachte Buscaglia het Italiaanse team onder 20 jaar dat deelnam aan het Europees Kampioenschap.

Leren van volleyballers, een nieuwe bondscoach en meer Nederlands basketbal. Ofwel Hey Aart, Hey Leon.

De zomer loopt op z’n eind, het basketbal begint weer. Best wat ontwikkelingen dus gingen Aart Dekker en ik aan de slag!

We hadden het afgelopen weekend een huis Olympisch Kwalificatie Toernooi in een van de grote wereldsporten  in eigen land; de mannen volleyballers mochten in eigen huis proberen voor het eerst in vijf Olympiades zich weer eens te plaatsen voor de Spelen van Tokio 2020. Het lukte ze tegen de mondiale Nummer-2 – de USA – (net) niet in wat uiteindelijk de Finale bleek; ze verloren met 1-3, met nog wel kans op (iets) beter.

Hey Leon: heb jij de volleyballers ook gevolgd? En wat kunnen wij basketballers hiervan leren?

Hey Aart. Ik hoop dat iedereen een goede vakantie heeft of heeft gehad. Ik heb het erg druk op het werk en met de kinderen thuis van school, dus het volleybal heb ik niet gevolgd. In algemene zin vind ik het wel knap dat zij zich al zo lang op een goed niveau weten te handhaven met incidentele uitschieters naar boven. Dat kent het basketbal niet. Hopelijk gaat het daar wel naartoe. Wat ik overigens wel weet (nadat ik het heb opgezocht) is dat op één speler na de hele selectie in buitenlandse competities speelt. Dat is bij het basketbal niet zo. Ik denk ook dat spelers in het buitenland beter worden, maar ja dan moet je wel goed genoeg zijn.

Hey Leon: ik schreef het al vaker “Als we met het Nederlandse basketball echt wat willen, dan moeten we zelf toernooien gaan organiseren, of het nu gaat om groepsfases van EuroBasket, OKT’s of Jeugd-EK’s; zelf organiseren betekent veel meer aandacht van publiek en media, meer focus en druk, maar daardoor om meer ervaring…je wordt gewoon meer serieus genomen!“ Volleybal en basketbal zijn toch op veel vlakken vergelijkbare sporten in Nederland? Wat vind jij van deze denkwijze?

Is helaas grotendeels een gepasseerd station. De FIBA heeft nu windows en een kwalificatiecyclus. Wat rest is een groepsfase van het EK. Theoretisch is dit mogelijk en praktisch misschien ook wel nu ik erover nadenk. Probleem is wel even dat er een goede selectie moet staan. Misschien over een paar jaar als de besten van onder 20, onder 18 en het nu goed draaiende onder 16 (finalist op EK voor B landen) volwassen zijn. Kan de sport in de tussentijd mooi volwassen worden in Nederland, ik bedoel dat de clubs professioneel kunnen worden. De fans beleving kunnen proeven. En dan in Ahoy of Ziggo Dome een groepsfase van het EK. Nice. Organiseren is niet het probleem, draagvlak wel. Maar een volwassen generatie Keye van der Vuurst de Vries, Rienk Mast, Tristan Enaruna, Jamie Bergens, Nathan Kuta. Waarom niet.

Hey Leon: De NBA gaat er ook mee beginnen; de Coach-challenge. Een kwestie van tijd dus voor we dat ook in het (Internationale) Basketball tegemoet kunnen zien… Of niet? Wat denk jij; leent Basketball zich er net zo voor als Volleyball?  En wat zouden de consequenties (kunnen) zijn voor de de Coaching-staven?

Natuurlijk leent basketbal zich hier ook voor. Evenwel is de NBA op technisch gebied lichtjaren verder dan Nederland. Iedere wedstrijd wordt met tientallen camera’s geregistreerd. Zo kan een challenge ook goed beoordeeld worden. Qua Nederland is het nu gelijk klaar want er staan slechts zelden professionele camera’s. Wat de NBA doet boeit me verder niet. Ik denk ook niet dat de coaching wezenlijk veranderd, het is een extra gereedschap.

Hey Leon: Het viel me ook op dat de Volleyballers een (nieuwe?) sponsor hebben in de Rabobank. Opvallend? Of niet? Moet de NBB daar toch ook maar eens aan gaan kloppen?

Nee de NBB, maar ook de DBL moet nergens aankloppen. Stel je voor dat een bedrijf vragen gaat stellen? Het basketbal in Nederland moet volwassen worden, professionaliseren op alle vlakken, op het veld, buiten het veld en in de communicatie naar de sponsoren en fans toe. Als het basketbal ooit echt gaat leven en de neuzen dezelfde kant op staan, dan komen er vast partijen die zaken willen doen.

En dan meteen maar door naar het volgende thema: ook de Volleyballers hebben een nieuwe coach, en net als bij de Mannen Basketballers is dan een Italiaan.

Hey Leon: Jij verwachtte Johan Rooijakkers als nieuwe man op de bok bij de Mannen Orange Lions, Technisch Directeur Okke te Velde toverde een volkomen onverwachte man uit de hoge hoed. Jou kennende ben je al op onderzoek uitgegaan… Wat leverde dat je aan inzichten op?

Ha ja ik ben zeker op onderzoek uit geweest. Lijkt me een goede coach. Wel eentje die in feite heel zijn leven bij Trento heeft gewerkt. Goed werk, maar nu voor het eerst een andere Italiaanse club. Verder Italiaanse bondscoach onder 20 geweest. Hoe hij functioneert als bondscoach van Oranje die zijn spelers slechts een paar dagen per jaar bij elkaar heeft, geen idee. In ieder geval totaal andere koek dan een clubteam. Ik ga Buscaglia heel binnenkort spreken, dan weet ik ook meer.

Hey Leon: Een buitenlandse hoofdcoach  – zeker als dat geen full-timer is –  stelt hele andere eisen aan de staf om hem heen dan een coach die de Nederlandse situatie en de betrokkenen  – bijvoorbeeld de groep spelers waaruit hij moet putten –  kent. Voorlopig heeft hij voor de oefen-interland in Polen volgende week als Assistent Matthew Otten en als videoman Raoul Straathof toegewezen gekregen. Is dat  –los van deze twee mannen; niets negatiefs over hen–  niet een beetje aan de magere kant? Wat en wie zou jij graag om Maurizio Buscaglia heen zien worden aangesteld?

Nou ja weet je. Het is niet heel moeilijk om de juiste selectie te kiezen want veel keus voor Oranje is niet en dan ga ik er maar vanuit dan iedereen beschikbaar is in de windows. Het is ook niet dat er 30 man nauwlettend in de gaten moeten worden gehouden. Dus als je een nieuwe start maakt, dan ook alles nieuw. No problem. Belangrijkste is dat de coachingstaf vertrouwen in elkaar heeft en het vertrouwen wint van de spelers. Bottom line is dat er over twee wedstrijden van Zweden moet worden gewonnen, al het andere tegen Kroatië en Turkije is mooi meegenomen. De opdracht is om het EK te halen (en het faillissement van het Nederlandse basketbal te voorkomen).

Tenslotte dan ook maar gelijk even de nieuwe Technisch Directeur Okke te Velde zelf:

Hey Leon: Te Velde is natuurlijk iemand met plenty (Internationale) Basketball-ervaring, maar tegelijk is zijn CV wat betreft Basketball-relevante-ervaring nogal beperkt. Denk jij dat hij in deze functie –waar je toch eigenlijk draagvlak bij nodig hebt in alle geledingen van het Nederlandse basketbal– de juiste man op de TD-functie is? Idem: en hoe zit dat wat betreft relevante contacten buiten het kleine Nederlandse basketbalwereldje?

Ik kan hier geen oordeel over geven. Ik ken hem niet goed genoeg en ik weet ook niet wat zijn visie is. Verder moet hij afgerekend worden op zijn prestaties en daarvoor moet hij wel de tijd krijgen. Het lijkt mij geen makkelijke job in een land waar iedereen het beter weet, waar alle neuzen alle kanten op staan en eigenbelang prevaleert. Ik ga uit van het beste in de mens en dus zal Okke te Velde zijn best doen. Of het genoeg is zien we over een paar jaar wel.

Een nieuwe bondscoach, nieuwe regels, talenten en media-aandacht. Kortom Hey Aart, hey Leon.

Het is relatief rustig in Nederland basketballand. Toch valt er genoeg te bespreken. Aart Dekker stelde mij weer een reeks aan vragen.

We spraken elkaar kort in de rust van de Oranje Voetbal Vrouwen; had ik je al verteld dat die vrouwen altijd pas gaan scoren als ik mezelf gesetteld heb voor de tv? Ook deze keer weer dus. Ik vind het succes van deze voetbalsters erg interessant, het zal morgen niet eenvoudig worden tegen de USA.

Hey Leon: …maar zou het niet erg leuk zijn als deze lang onderdrukte tak van de KNVB de mannen wat betreft succes overvleugelt? Een lesje in nederigheid? Sowieso hebben deze dames al Kwalificatie voor de Tokio-OS van 2020 binnen! Aan de andere kant: wat betekent het wat betreft aandacht in de Media en interesse van Sponsoren nu er straks twee vlaggenschepen zijn in die sport die de ruif op die gebieden leegeten, en sommige Media zelfs ook ruim aandacht geven aan Nationale Jeugdploegen, van ons Nationale Gezelschapsspel? Blijft er nog wel iets over voor andere sporten, en dan natuurlijk vooral voor ons geliefde basketbal-?

Allememachies Aart. Ik heb genoten van de prestaties van de Oranje voetbalvrouwen en ik hoop dat ze wereldkampioen worden. Tegelijk weet ik ook dat ze -voorlopig- niet tegen het mannenvoetbal kunnen opboksen, dat is een compleet andere wereld en misschien moet je dat ook niet willen. Heerlijk toch die sportiviteit op en naast het veld. Geen rellen bij voetbal, heerlijk.

Even los van de discussie over het niveau wordt er bij bedrijven en bonden veel bepaald door mannen. Zolang de mannen bepalen, vrees ik dat de vrouwen het onderspit delven.

Dan de vertaling van waar we voor schrijven; basketbalfans. Eigenlijk zit het vrouwenvoetbal met hun prestaties het Nederlandse basketbal in het vaarwater. Want de media- en sponsoraandacht en daarmee het geld kan niet naar iedereen toe gaan. Ofwel het vrouwenvoetbal is nu het basketbal in Nederland ook voorbijgestreefd. En zo zijn er meer sporten, bijvoorbeeld de handballers die voor het eerst sinds mensheugenis naar het EK gaan.

In mijn ogen staat het basketbal in Nederland veel te passief toe te kijken bij alles wat er verandert in de sportwereld. Ik heb al eerder gezegd dat het bereiken van het volgende EK voor de mannen cruciaal is. Telkens weer krijg ik de bevestiging van mijn mening door de prestaties van andere sporten en sporters. Het missen van de boot is nabij en dan heeft basketballend Nederland een probleem.

Als we de balans opmaken van de DBL-Playoffs 2019, dan leert die ons dat de Media-aandacht niet alleen in die verfoeide snelle eerste ronde van acht nihil was, maar dat ook de Halve Finales en Finals nauwelijks Media-aandacht trokken. Ben je Landstede Zwolle, boek je na twintig jaar eindelijk je Eerste Kampioenschap, blijkt er landelijk minder coverage dan in vele jaren is geweest! Geen ZiggoSport, geen NOS Studio Sport, ik meen zelfs nauwelijks Langs de Lijn?

Hey Leon: is dat toeval? Slechte planning? Was het  – voor de NOS –  misschien het ‘groot uitpakken voor het WK 3X3 in Amsterdam? Kan jij eens duiden wat de oorzaken zijn van dit toch wel zorgwekkende feit?

Nee dat is geen toeval, maar een duidelijk signaal. Hoewel basketbal wereldwijd een grote sport is, na voetbal misschien wel de één na grootste, is het in Nederland piepklein. Daar komt nog bij dat andere sporten en sporters ook vechten om geld een aandacht en vaak goed presteren (zie vorige antwoord). Komt nog bij dat in dat piepkleine Nederlandse basketbalwereldje niet alle neuzen dezelfde kant op staan. Even was er een paar jaar geleden een opleving toen het EK bereikt werd ( Oranje is gewoon het vlaggenschip).

De geringe media-aandacht in de finale is mij ook opgevallen (ook in mijn portemonnee), maar laten we wel zijn. De competitie is amper de moeite waard om te volgen, de verschillen tussen de top en de rest waren in ieder geval groot. Acht van de negen teams bereikten de play-offs ofwel waar was de spanning? En spanning is wat je wilt (op tv). En dan worden er in de play-offs gigantisch veel wedstrijden gespeeld in een zo kort mogelijke tijd. Wat wil je dan als sport???? Natuurlijk komt hier weinig media op af.  

En dan heb ik het nog niet over de nieuwe buitenlandersregeling in de Eredivisie waardoor we terug in de tijd gaan en wedstrijden kunnen krijgen met telkens vijf tegen vijf Amerikanen. Daar zit de Nederlandse media op te wachten, een tienderangs Amerikaanse competitie.

Een sport floreert als er helden en boegbeelden zijn, basketballers waarmee fans zich kunnen identificeren. De Eredivisie heeft zo’n enorm verloop aan Amerikanen (ze heten niet allemaal Dourisseau) dat de identificatie moet komen van de Nederlanders. Tsja dat gaat een gigantisch probleem worden.

We kregen er na onze laatste gesprek ook een vraag over van Alex van Hoogdalem.

Ik krijg het beeld dat de opgeleide talenten die het eredivisieniveau aankunnen bijna allemaal naar college gaan en pas als ze terugkomen (via via) in de eredivisie uitkomen. Waarbij er een groot verschil is tussen de eerste 4 teams en de rest die wel met NL talenten (moeten) werken. Hoe zien jullie dat?

Dit is een feit. Linksom of rechtsom, Amerika blijft het walhalla voor basketballers. Deze droom kun je spelers niet ontzeggen. De top in Nederland vindt de terugkomers vaak niet goed genoeg en vaak zijn ze dat ook niet. Maar de clubs zelf bieden geen alternatief qua opleiding op niveau. Wat is het perspectief van talenten bij teams in Nederland? Rienk Mast mocht afgelopen seizoen pas aan de bak nadat twee Amerikanen bij het oud vuil waren gezet, hij had natuurlijk eerder een kans verdiend. Maar zo gaat het nu eenmaal in Nederland en dat wordt alleen maar erger omdat de clubs, verenigd in de DBL, zes buitenlanders per ploeg toestaan.

Laten we het dan gelijk ook nog maar even hebben over dat WK 3X3. Voor mij persoonlijk betekende het wel wat dat er zo’n groot en  – wat betreft bezoekersaantallen en TV- en andere media-coverage –  succesvol 3X3-Event in Nederland plaatsvond. Van 1993 t/m eind jaren ’90 heb ik me daar met hart en ziel in Den Haag  – maar zelfs ook wel daarbuiten –  voor ingezet, en (denk ik) laten zien dat 3X3 toekomst had. Ik zag ook toen al geen goede reden om te denken dat die tak van het basketbal niet ooit ook Olympisch zou worden. Het is best mooi om het allemaal waarheid te zien worden, al is het tegelijk ook wel wrang dat het mij in Den Haag onmogelijk werd gemaakt de doelstellingen waar te maken. Maar toch… Je weet dat een van mijn stokpaardjes is dat we met het wegvallen van een groot samenbindend Internationaal basketbalevent  – de (A)HBW –  missen. Ik moet zeggen dat een 3X3-event zoals dit WK wel de potentie heeft om dat gat te vullen…

Hey Leon: ben jij ook in Amsterdam geweest, of heb je het op TV gevolgd? Wat vond je ervan? Wat viel je op? Hoe zie de kansen voor onze Oranje-3X3-teams om volgend jaar in Tokio deel te mogen nemen? En ben je het eens met mijn (A)HBW-analogie?

3×3 is een andere tak van sport dan 5×5, bovenal een uitgevonden commerciële sport. Niets mis mee, want het is vlot en flitsend, maar vergelijk het niet met 5×5. Dat gezegd hebbende heb ik het WK vanwege andere verplichtingen van een afstandje gevolgd. Wat mij achteraf opviel is dat de loting voor zowel de Nederlandse mannen als vrouwen erg ongelukkig is geweest of anders gesteld, de FIBA hield geen rekening met het organiserend land. Bij de mannen in de groep zaten Amerika en Servië en bij de vrouwen twee finalisten China en Hongarije.

Omdat 3×3 volgend jaar op de Spelen een show moet zijn met de commercieel meest aantrekkelijke landen, hoeft Nederland ondanks haar inzet de afgelopen jaren voor 3×3 op geen enkele clementie van de FIBA te rekenen.

Dan komt nog de vraag over kwaliteit. De huidige selectie bij de mannen heeft niet genoeg talent denk ik, bij de vrouwen zie ik wel de beste speelsters van Nederland. De vrouwen gaan zich nu ook fulltime richten op 3×3. Ik heb niet gehoord dat de Apollo-spelers dat ook gaan doen. Kortom ik geef de vrouwen meer kans op Tokio dan de mannen.

Hey Leon: jij hebt de afgelopen tijd weleens geschreven dat je vond dat al het Basketball onder een  sterke en verenigde paraplu zou moeten komen, en dan de DBL en het NMT in het bijzonder. Nu lijkt dat te gebeuren: ‘NBB-organisatie/nieuws/nieuws/!/3605/we-zijn-basketball-nederland-ready-to-roar – Basketball Nederland’, met een prachtig nieuw Logo en al. Nu is (de noodzaak tot) ‘Samenwerken’ mijn middelste naam, maar op een of andere manier heb ik er een gevoel bij van ‘Eerst zien, en dan geloven’…

Om er nog een te gebruiken: geen woorden maar daden. En de Nederlandse basketbalbond kan toch nooit akkoord gaan met de nieuwe buitenlandersregeling van de DBL (en ja ik weet dat die wordt overgenomen van de FIBA, nou en zeg ik dan). Kortom ik zie het nog niet de goede kant op gaan en een logo zegt mij helemaal niets.

Goed, dan maar gelijk de allerbelangrijkste beslissing die onder deze vlag genomen moet worden; ik vind het maar lang duren voordat er Witte Rook komt omtrent de belangrijke coach-vacature; die van de Hoofdcoach van de Orange Lions Mannen. Hoor links en rechts dat binnen een dag of tien bekend zal worden wie de kar moet gaan trekken. Ik ben er niet echt mee bezig geweest om uit te vogelen wie de gelukkige wordt   – weet wel wie ik graag op die plek zou zien –  maar ik hou mijn hart vast…

Hey Leon: ben jij al iets wijzer? Wie verwacht jij als Hoofd-coach van de Mannen-5-on-5-ploeg, het vlaggenschip van het Nederlandse basketbal? En als jou al wat meer duidelijk zou zijn dan mij, wat zijn je verwachtingen van die benoeming?

Uit betrouwbare bron heb ik vernomen dat Johan Roijakkers de nieuwe bondscoach gaat worden. Een logische keus zou hij zijn aangezien de 38-jarige Brabander al jaren goed werk levert in de Bundesliga bij Göttingen.

Alleen heb ik geen idee wat hij kan als bondscoach. Veel keus aan spelers heeft hij niet en verjonging is nodig terwijl kwalificatie voor het EK ook een must is. Voorbereidingstijd is er bij interlands amper. Eigenlijk doet Oranje mij altijd denken aan de scouting. Wie zijn er, wie zijn er niet. Geld is er amper, de sfeer is goed. En iemand moet de touwtjes aan elkaar knopen. Van Helfteren was een uitstekende scoutingleider, een man die het beste kon halen uit gebrekkige situaties.

Johan Roijakkers is een perfectionist en ik ben benieuwd hoe hij zich houdt in de Oranje/scoutingsituatie. Dat hij een goede coach is, lijkt me duidelijk. Alleen had ik graag een Oranje-programma gezien deze zomer, wat oefenwedstrijden spelen tegen WK-gangers. Was een gouden ervaring geweest. Maar ja…het is zoals het is.

We hebben het er al vaker over gehad, en zullen het er waarschijnlijk nog lang over hebben  – misschien moet discussie ook nooit echt stoppen –  het Nederlandse Mannen Team gaat een nieuwe fase in. Dat zal waarschijnlijk ook betekenen dat de Selectie gaat veranderen. Sowieso moet er natuurlijk ook bij tijd en wijle vers bloed bijkomen en betekent dat dat de rollen van de spelers die blijven ook veranderen. De ontwikkeling van een speler intrigeert me meer dan alle anderen;

‘The Strange Case Shane Hammink’

Hey Leon : ik zeg weleens ‘Sport is pas echt leuk als de teams alles uit de kast halen, er sprake is van spanning en de uitkomst onvoorspelbaar is. Dat was dus duidelijk het geval afgelopen seizoen. Wat mij al een groot deel van het seizoen intrigeert is het seizoen van Shane Hammink bij Donar. Ik verwachtte nogal wat van hem; tenminste dat hij zich goed zou ontwikkelen…want ik was en blijf (i.i.g. nog even) van mening dat hij voldoende in huis heeft om zijn stempel op zijn team en de competitie te drukken, en – minstens zo belangrijk – dat is ook voor de Orange Lions van belang. Mijn stelling: Shane heeft de potentie de MVP van de DBL te worden, hij is vaardig, groot, atletisch en intelligent genoeg om dat te bewerkstelligen, en je moest hem volgens mij ook meer zien als een (halve) Amerikaan met een vijfjarige college-carrière en een jaar ACB onder zijn riem, dan als een relatief jonge Nederlander die nog veel stappen moet maken. Ik denk niet dat ik negatief ben als ik zeg dat de verwachtingen nog niet vervuld zijn… Natuurlijk is het niet alleen maar gemakkelijk met Pa als voorganger met dezelfde naam te moeten opvolgen, zeker niet als halve Amerikaan in Nederland, maar toch. In interviews gaf Donar-coach Erik Braal aan dat ook hij en Shane zelf vinden dat er iets moet veranderen bij Donar volgend seizoen; dat kinkt bemoedigend. Laat jij daar eens je licht over schijnen.

Ik denk dat Hammink een groot talent is en tegelijk denk ik dat hij heel zijn carrière niet optimaal is gebruikt, zeer ook vorig jaar niet. Plus afgelopen seizoen was eigenlijk een rookieseizoen, want in Spanje zat hij vooral op de bank. Gezien de situatie bij Donar afgelopen seizoen met al die gelouterde spelers die niet 100% meer trainden en vooral onderhielden, kwam Hammink in een verkeerd gespreid bedje terecht. Zo ging de spiraal langzaam maar zeker neerwaarts en dat is zeker niet raar bij een jonge gast.

Feit is dat Donar gaat vernieuwen en als coach Braal Hammink weet te raken en mee weet te nemen in de spiraal omhoog en hijzelf het beste eruit gaat halen dan ben ik met je eens dat Shane een potentiële MVP is.

Europa-Cup-deelname 2019-2020

We stipten het al aan in onze vorige dubbelcolumn: Landstede Zwolle gaat ook Europees aan de bak en dat betekent vier Nederlandse gegadigden. Landstede als Kampioen wil FIBA EuroCup spelen, Donar FIBA Champions League, Zorg en Zekerheid Leiden zal als Bekerwinnaar ook wel toegelaten worden tot die FIBA EuropeCup.

Hey Leon: Gaan we het meemaken dat met New Heroes Den Bosch het aantal Nederlandse clubs in Europese Bekers op vier komt? Of wordt dat een probleem? Weet jij al wat meer? Donar was in de reguliere competitie vierde, Donar derde…pikant? Of zie ik spoken?

Donar gaat de voorronde Champions League in en heeft een hele interessante loting met eerst Benfica en bij winst dan Mornar Bar. Ik zie kansen, maar Donar heeft een totaal vernieuwde selectie die bij dit schrijven nog weinig vorm heeft. Daarbij komt nog dat er pas vier weken van tevoren voor het eerst getraind gaat worden, dat is in mijn ogen twee weken te laat. Ik snap dat het geld kost en het seizoen lang wordt, maar wil je nou het hoofdtoernooi bereiken of niet. Dan laat je toch niets aan het toeval over?

Landstede gaat ook Europa in. Dat hoort. Ze gaan geen flater slaan, zeker niet nu Dahlman blijft. Dat is overigens voor mij de meest opmerkelijke en belangrijkste handtekening die gezet is in de Eredivisie tot nu toe. Ergens in mijn gedachten zie ik Arvin Slagter trouwens wel in Zwolle opduiken, een paar jaar geleden waren Akerboom en Wessels ook bijna gestrikt.

Zorg en Zekerheid houdt de coach en ik begrijp dat er rechtszaak aan komt tussen de club en Kherrazi. Vette is weg en ik zie de andere Amerikanen ook niet terugkeren. Met een compleet vernieuwde selectie met vast zes Amerikanen en Worthy de Jong heb je niet veel te zoeken in Europa, of er moeten meerdere Thompsons en Watsons tussen zitten, maar zoiets lukt niet vaak twee jaar achter elkaar.

Den Bosch lijkt mij het kind van de rekening te worden. Al weet je het met de FIBA nooit. Overigens geldt voor hen Europees gezien hetzelfde als voor Leiden. Overigens is er is nog geen nieuwe hoofdsponsor gepresenteerd. Bob van Oosterhout een beetje kennende zal het wel een ‘big bang’ moeten worden, maar de FIBA heeft hij niet helemaal in de hand.

De DBL in 2020

Ik wil de discussie over het format van de DBL (regulier seizoen en playoffs) even parkeren, maar daar kom ik nog wel op terug. Het laatste nieuws is dat TBG Dragons ook weer een jaartje wacht, dat brengt het aantal DBL-clubs op dit moment op negen.

Hey Leon: denk jij dat dat ook het aantal teams zal zijn dat in oktober voor het seizoen 2019-2020 aan de start zal staan? Of krijgen we nog een uitvaller, of zelfs meer dan een?

In Nederland weet je het nooit. Ik biedt geen garanties. Deze vraag en mijn antwoord geeft in een notendop ook aan wat de stand van het profbasketbal in Nederland is.

Tenslotte was er het nieuws dat de DBL/NBB de (nieuwe) FIBA-regels omtrent ‘Homgrown players’ gaat overnemen.

FIBA Regels omtrent Home Grown spelers:
For the purposes of players’ eligibility in the FIBA Europe Cup, the term “Home Grown Player(s)” shall mean player(s) registered with the NF of the Club in question at least three (3) seasons between the age of 12 and 20.

Each Club shall enter on the score-sheet:
a) in case of twelve (12) or eleven (11) players, at least five (5) Home Grown Players;
b) in case of ten (10) or fewer players (subject to a fine) at least four (4) Home Grown Players.”

Ik heb me er nog niet echt in verdiept, maar zo op het eerste gezicht lijkt me dat een kwestie van ‘meerdere stappen terug’, zo niet ‘terug naar af’; hebben we in een behoorlijk aantal jaren ‘Herenakkoord’ het aantal buitenlanders teruggebracht van (vaak) zeven of acht, naar vier of vijf, gaat nu de deur weer helemaal open voor zeven buitenlanders! Ik heb er wel eigen ideeën over, maar die bewaar ik nog even voor later.

Q_Hey_Leon: Hoe kan dit zo gebeuren? Wat vind jij ervan? En welke gevolgen zal dit  – denk jij – gaan hebben?

Moet ik aan het eind van dit stuk nog uitleggen hoe ik er over denk? 😉

Belachelijke keus. Waarom zou je in Nederland met zes buitenlanders willen spelen? Wordt de competitie daar beter van? Nee het ontdoet je van de (morele) plicht om spelers op te leiden. Je hebt toch alleen maar bankvulling nodig in deze situatie.

Het interesseert mij geen zier wat de FIBA-regels zijn. Die luisteren toch alleen maar naar het geld en de grote landen. Zij verkeren in de een andere situatie dan Nederland.

Er zijn vast ploeg die denken dat ze met zes buitenlanders ver komen in Europa. Die haal ik uit een droom. Geen kans. Want als iedereen er zes heeft loop je nog achter de feiten aan.

Nee. Leid op of scout een sterkte Nederlandse kern, die herkenbaar is voor fans en sponsoren en die vanwege hun achtergrond een sterk blok vormen. Vul die kern dan aan met kwalitatief sterke Amerikanen, drie lijkt mij genoeg.

Maar ja de keus is gemaakt, dus er zal wel weer een karrenvracht aan very low-budget Amerikanen worden ingevlogen. Lekker springen en rennen en de Nederlandse jongens met hun teammentaliteit staan erbij en kijken ernaar. Terug naar de jaren ’90 van de vorige eeuw en de beginjaren van 2000, het sportieve dieptepunt van het Nederlandse basketbal. Schijnbaar zijn teveel mensen dat al vergeten.