Heroes Den Bosch wil groepswinst en moet daarom zuinig zijn tegen Porto in FIBA Europe Cup

Het wordt een interessante woensdag voor Heroes Den Bosch. De landskampioen speelt in eigen huis tegen Porto. Het is de laatste groepswedstrijd en op het spel staat de eerste plek in groep C. Beide teams zijn door de resultaten tegen Fribourg en Parnu al zeker van de tweede ronde.

Indirect is groepswinst ook belangrijk voor Den Bosch want het zorgt voor meer aanzien bij de FIBA wat eventueel in een volgende voorronde van de Champions League zijn vruchten af kan werpen.

Heroes won op 25 oktober knap in Portugal (68-71). Den Bosch won dit seizoen alle thuiswedstrijden, ook in de Europe Cup. Porto, met Charlon Kloof, won de uitwedstrijd in Fribourg en verloor net als Heroes bij Parnu..

Om het geheugen even op te frissen. Vorige seizoen won Heroes de Europese uitwedstrijd tegen Benfica (73-78) om vervolgens het cruciale duel thuis tegen de Portugezen te verliezen (76-78), wat toen eigenlijk einde Europa betekende.

Op papier is Heroes favoriet om thuis te winnen. Dat wordt gestaafd door de statistieken. De efficiencycijfers (per 100x balbezit) zijn van Den Bosch beter dan van Porto. En ja ik weet ook dat papier en statistieken niet alles zeggen (voordat iemand gaat reageren).

Efficiency   Def Off Versch TO Reb tot% Off reb%
Heroes 99,9 109,8 9,9 18,2 48,3 33,6
Porto 104,8 111,2 6,4 12,8 43,3 25,1
De meest kwetsbare punten van dit Heroes zijn het relatief vele balverlies en de relatief vele aanvallende rebounds die de ploeg weggeeft aan tegenstanders.

Duidelijk is dat Porto geen sterk aanvallend reboundend team is. Als Heroes ‘gewoon’ haar spel speelt met de nadruk op de verdediging (Porto scoort makkelijker, maar krijgt ook meer punten tegen), dan lijkt woensdagavond tegen Porto alles te gaan draaien om balverlies.

Ter verduidelijking; gemiddeld heeft Heroes 15 keer balverlies per wedstrijd,  Porto slechts 9. De  Portugezen scoren daar gemiddeld 18,0 punten uit. Den Bosch maakt gemiddeld 16,4 punten uit het balverlies van de tegenstanders. Ook in de fastbreak scoort Porto meer punten: 13,2 versus 9,6.

Ofwel als Heroes zuinig is op de bal ligt winst en daarmee de eerste plek voor  het grijpen.

Vooruitkijkend

De eerste plaats in de groep geeft voor de tweede groepsfase wat voordelen, al was het maar één andere nummer 1 en twee nummers 2. Voor Heroes lonkt ook nog een weerzien met Edon Maxhuni die in Duitsland speelt bij Crailsheim. Daar spelen ook de oud-Leidenaren Mikalauskas en Midtgaard (die waarschijnlijk nog weleens nachtmerries hebben van de play-offfinale).

De winnaar van de groep van Heroes lijkt (want iedereen moet nog spelen) in de volgende ronde, met weer een groepsfase, te gaan spelen tegen:

B2: Gaziantep

H2: HAKRO Merlins Crailsheim

F1: BC Kalev/Cramo

De nummer twee van deze groep treft waarschijnlijk:

A1: Niners Chemnitz

H1: SCMU Craiova

E2: Cholet Basket

Deze haai van de week is van historische waarde voor het Nederlandse basketbal

Het was een mooie week voor het Nederlandse basketbal. Hieronder de top 5 van dingen die mij echt opvielen.

5. Spelersvakbond

Zondag viel ineens het persbericht in mijn mailbox: er is een Nederlandse spelersvakbond opgericht de Dutch Basketball Players Association

Hun drie speerpunten:

  • Samenwerking zoeken met clubs om arbeidsvoorwaarden te verbeteren
  • Spelers helpen zich te ontwikkelen op en buiten het veld
  • De transitie naar een maatschappelijke carrière ondersteunen

Positief, denk ik. Tegelijk ben ik benieuwd naar hun rol. Of ze bijvoorbeeld mee mogen praten over het speelschema, in de play-offs, of na een coronaperiode. Achter de schermen is het vast nuttig.

De enige keer die ik me kan herinneren dat er gezamenlijk actie was vanuit het spelersfront was in 2012 toen de NBB besloot te stoppen met het Nederlands mannenteam.

Al werd er op het hoogtepunt van de coronaperiode ook door spelers met elkaar gesproken om samen op te trekken. Bij mijn weten in dat nooit concreet geworden.

4. Schotklok

Het was weer eens zover: een schotklok die niet werkte. Nu bij Apollo waardoor ZZ Leiden vooralsnog de papieren overwinning kreeg.

Vooralsnog zeg ik. Want in januari van dit jaar deed de schotklok het ook niet bij The Hague Royals tegen Landstede. Dat werd ook een 0-20. Later bepaalde de leiding van de BNXT-league dat het duel alsnog gespeeld moest worden.

Ik begreep dat de schuld van het kapotte apparaat in Amsterdam niet bij Apollo zou liggen, maar bij de gemeente. Tsja, dat is profbasketbal in Nederland.

3. Aris

De overtuigende winst op Landstede (79-69) bevestigt de status van Aris dit seizoen. Een serieuze subtopper en terechte nummer drie van Nederland. Geen nummer twee want begin november won ZZ Leiden makkelijk van de Friezen (87-70).

De wedstrijd tegen Landstede was een goede graadmeter voor de ambities. De teamchemistry oogt goed in Friesland en dat scheelt veel. De ploeg had maar 8 keer balverlies (versus 13). De bank van Aris zorgde tegen Zwolle voor 35 punten (tegenover 18) wat duidt op diepte. Verdedigend was het ook in orde want Zwolle werd ruim onder hun gemiddelde van 81,7 punten gehouden. Kortom Aris stevent af op een plek in Gold League.

2. Triple double

In elke andere week was Sam van Oostrum mijn haai van de week geweest. Zijn triple-double in de stuntwinst van Den Helder Suns bij Feyenoord (52-66) is namelijk zeldzaam op de Nederlandse velden. In 37 minuten had de 23-jarige guard: 15 punten, 10 rebounds en 11 assists.

De vorige triple double in Nederland is van maar liefst vijf jaar geleden (Jacob Bergsma zocht dit voor mij 2 jaar geleden al op). Op 7 oktober 2017 had Carrington Love voor ZZ Leiden:  15 punten, 10 rebounds en 12 assists.

Overigens schoot Feyenoord 6 driepunters raak op 40 pogingen en zeker in de laatste minuten van de wedstrijd toen de marge nog niet groot was, waren de keuzes om driepunters te schieten niet alleen verkeerd, maar het waren ook pijnlijke missers.

Sam van Oostrum kan volgens mij nog kiezen tussen de nationale teams van Groot Brittannië en Nederland. Dus ik weet wel wat er in februari moet gebeuren als Oranje nog speelt tegen Georgië en Oekraïne.

Van Oostrum gaat dit seizoen in ieder geval niet de beker winnen, want Suns trekt zich door de vele blessuregevallen terug. Opmerkelijk en uniek voor een Eredivisieclub, al zou Den Helder die beker toch nooit winnen dit seizoen.

1. Game Changers

Het is een eenvoudige keus deze week: Jacob Bergsma is mijn haai van de week.

Uitleg is eigenlijk niet nodig. Het boek Game Changers is zijn kindje. Gekscherend werd zaterdag gezegd dat Bergsma twee en een half jaar opgesloten heeft gezeten in zijn kelder om dit fantastische boek te maken en zijn gezin al die tijd niet heeft gezien. Zeker weten dat er een kern van waarheid in zit.

Natuurlijk zijn Mart Smeets, Frits van Rijn, Bob van Oosterhout en uitgever Michel van Troost van uitgever Arko Sport Media ook belangrijk geweest, maar zonder Jacob was het boek er nooit gekomen.

Uitgelezen heb ik het boek nog lang niet, maar het 544-pagina’s tellende boek van ruim 3,5 kilo is een must voor elke basketballiefhebber.

Tegelijk levert het boek mij één grote vraag op, namelijk wat gaat de toekomst brengen voor het Nederlandse basketbal.

Mart Smeets zei het zaterdag hardop: NBB doe er wat aan.

Ik vind al jaren en nog steeds dat het breder aangepakt moet worden met ook duidelijke prioriteiten. Het gekke is dat wie ik ook spreek iedereen beaamt het. Op het veld en ernaast is het de afgelopen 10 jaar beter geworden, maar het maximale is echt heel ver weg.

Game Changers is wel maximaal. Het fundament van dit boek is gelegd in het toch wel verre verleden van het Nederlandse basketbal. Wat dat betreft kon dit boek en de middag waarop het gepresenteerd werd niet snel genoeg komen zodat de meeste helden er nog bij konden zijn. 

Ik werd met de realiteit geconfronteerd toen Ton Boot na de festiviteiten onwel werd waar ik bij stond. Gelukkig werd hij snel geholpen door aantal van zijn oud-pupillen en Robert Verboon (top) en daarna naar het ziekenhuis gebracht. De hartritmestoornissen hebben Boot gelukkig niet geveld.

Maar ik denk dat Ton Boot, Jacob Bergsma en veel anderen nieuwsgierig zijn naar de verhalen en helden van het Nederlandse basketbal die over 25 jaar of later aan dit boek worden toegevoegd.

De hele presentatie van Game Changers is hier terug te zien, met aan het einde de top 75:

Een waardevolle basketballer is de haai van de week

Na de interlandperiode keerde het competitiebasketbal terug. Dit viel mij op:

5. Donar

Allememachies wat was dat Donar slecht. Niet alleen in Den Bosch, maar drie dagen eerder ook in Leiden. Deze ploeg is van het niveau Yoast, Aris, Feyenoord. En dus bestaat er een serieuze kans dat de Groningers naast de Gold league gaan grijpen.

Ik vrees dat een nieuwe pointguard niet de verlosser gaat zijn. Eerder een doekje voor het bloeden. Nou is het seizoen nog lang en veel slechter kan het haast niet gaan, maar ik heb sterk de indruk dat de samenstelling van de groep niet in orde is. Dat zie je op het veld terug in de kleine dingen.

De ploeg lijkt te snakken naar een nieuwe start, zoals Landstede heeft gedaan in de zomer, maar dat is welhaast onmogelijk midden in het seizoen.

4. Koud hè

Den Helder Suns won van Apollo (81-79) maar miste maar liefst 21 van de 43 vrije worpen. “De temperatuur in de hal zorgde ervoor dat de handen nooit warm werden”, sprak coach Peter van Noord in het Noordhollands Dagblad.

Ik moest lachen om de verklaring toen ik het las, al geloof ik zo dat het steenkoud was in de hal waar op Eredivisieniveau gespeeld wordt.

Overigens had Sam van Oostrum weinig last van de kou: 20p, 10r, 6a, 5st. Jammer wel van de 7to.

3. Rebounders

In het duel tussen Landstede en Yoast (78-73) vielen mij twee zaken echt op.

Bij Zwolle debuteerde Arnaldo Toro Barea met 4p en maar liefst 16 rebounds, waarvan 9 aanvallende.

Bij de ploeg uit Bemmel had Spencer Levi 14p, 14r. Overigens had Mike Schilder 10a.

2. Kan echt niet

Een Eredivisiewedstrijd met een verschil van 56 punten. Dat kan echt niet. Het gebeurde wel bij Leiden tegen BAL (99-43). De interim-bondscoach kwam van een koude kermis thuis zullen we maar zeggen.

1. Waardevol

Heroes heeft dit seizoen een diepe selectie met meer dan voldoende kwaliteit voor de Nederlandse competitie. Zoveel dat ik benieuwd ben wie deze ploeg gaat verslaan. Zou dat kunnen, 20 wedstrijden ongeslagen blijven?

Concurrenten als Leiden en Zwolle moeten nog naar Den Bosch. Uitwedstrijden tegen Feyenoord en misschien Aris en heel misschien Donar (4 februari is nog ver weg) kunnen lastig zijn in combinatie met Europa Cup-basketbal.

Dit Heroes heeft geen echte sterren die wekelijks qua scores met kop en schouders boven de rest uitsteken. Zo is de selectie ook niet samengesteld. Iedereen moet zijn steentje bijdragen.

Toch valt mij één speler op, namelijk: Chris Ebou Ndow.

Tegen Donar was de small forward ‘stilletjes’ topscorer met in 29min: 15p en daarbij nog 11 rebounds en 5 assists.

Aardig in de buurt van zijn gemiddelde: 28min, 14,1p, 7,3r, 3,1a.

Los van deze statistieken gaat hij altijd voorop in de strijd, neemt hij zijn ploeg op sleeptouw en is zeker niet vies van een stevig potje verdedigen. Misschien is hij zelfs wel de beste verdediger op de Nederlandse velden.

Dat wordt gestaafd door de ranglijst van de defensive rating in de gehele BNXT-league. Ndow staat daar bovenaan met 87,6. Opvallend (of niet) voor Thomas van der Mars met 89,4.

Ndow lijkt mij voor elk team een ideale speler, precies ook het type dat Oranje heel goed zou kunnen gebruiken. Alleen is hij 28 jaar geleden geboren in Noorwegen.

Hierbij is Ndow mijn haai van de week en alvast gekandideerd als MVP van de competitie.

Ndow schreef op Linkedin een mooi en kenmerkend stukje over zichzelf:

I am born and raised in Stavanger, Norway. My mom is from Norway and my dad is from Gambia in West Africa. I am the oldest of 4 brothers and was raised in a culture where I have had to work for everything I have achieved.

In 2014, I had the great opportunity to be able to travel to America, where I would be studying business management and playing college basketball at Northwest Missouri State University.

I have very high ambitions for myself and I possess strong willingness to learn and excel in the profession, and build strong relationships while maintaining a professional attitude at all times.

I exhibit strong leadership skills from being an older brother and having to lead by example as well as being the team captain for most of the basketball teams I’ve played for. I am passionate about the dreams I am working towards, which I believe is the key to success.

Chris Ebou Ndow (Foto: FIBA)

Positieve gevoel overheerst rond Oranje basketballers

Hoewel Oranje maandagavond verloor op bezoek bij Europees kampioen Spanje (84-72), nadat er vrijdag werd verloren van Oekraïne (77-96), zijn er voldoende lichtpuntjes voor de toekomst.

In Huelva verraste Oranje de Spanjaarden door kranig weerstand te bieden en eindelijk weer eens goed te spelen als team, zonder de geblesseerde Kraag en topscorer Franke. Uiteindelijk schakelde Spanje, met vijf spelers in de selectie die er op het EK ook bij waren, een tandje bij en had Oranje het nakijken.

Het was opvallend dat dit nieuwe Oranje na een weekje samenzijn in staat was tot zo’n wedstrijd.

Vijf vragen aan interim-bondscoach Radenko Varagic.

1. Hoe heb je deze wedstrijden beleefd met een groep die jou eigenlijk niet kende als coach?

“Ik heb echt van dit team genoten. Elke dag zag ik vooruitgang. We hebben een week nodig gehad om met deze nieuwe groep aan de onderlinge relaties te werken. Speltechnisch heb ik ze laten zien wat we nodig hebben en een fundament gelegd.

Het zijn stuk voor stuk ‘nice kids’, ze luisteren goed en vanuit mijn perspectief werkte het goed. Mijn doel was om het familiegevoel erin te brengen. Om wedstrijden te winnen heb je natuurlijk kwaliteit nodig, maar het teamgevoel is ook heel belangrijk. Als we wedstrijden gaan spelen tegen gelijkwaardige tegenstanders, maakt dat het verschil.

Achteraf kwam Oekraïne misschien te snel. Ik heb het duel teruggekeken en eigenlijk hadden we twee slechte fases. Het begin met die 0-17 en aan het eind van het tweede kwart. Verder waren we niet minder.  

Spanje was een grote uitdaging. Ik heb hun vorige wedstrijd in en tegen Italië gezien (vrijdag 84-88) en hun agressieve verdediging was indrukwekkend. Het was voor ons een grote uitdaging, maar we hadden een ‘very good gameplan’. Uiteindelijk hebben we een goede wedstrijd gespeeld, maar toen Spanje in het vierde kwart ging verdedigen zoals in Italië hadden we geen antwoord.”

2. Wat moet er beter?

“We hadden een weekje dus heel veel konden we niet doen. Ik hoop dat de relaties goed blijven en dat we die het volgende window in februari verder kunnen ontwikkelen. Dan kunnen we ook op het veld verder bouwen.”

3. Is Emmanuel Nzekwesi, die bij Le Portel in de Franse Eredivisie speelt, er dan bij?

“Het is ongelofelijk wat er allemaal over hem wordt gezegd. Ik heb hem gesproken en hij wil heel graag voor Oranje spelen. Ook zijn agent wil dat. Alleen kampt hij met een blessure en heeft hij rust nodig. Hij kan wel spelen en dat moet hij ook van zijn werkgever, maar dit window was rust voor hem noodzakelijk.

Ik snap de sceptici die zeggen dat hij er al een aantal keer vanwege blessures niet bij is geweest. Ik heb hem een tijdje geleden gebeld en we hebben met elkaar gesproken. Ik heb oprecht de indruk dat hij echt voor Oranje wil spelen als hij fit is. Hij is natuurlijk een van de beste.”

4. Zijn er nog andere kandidaten voor Oranje?

“Coen Stolk heb ik op het oog en ook Dwayne Artistode. Hij (16 jaar) speelt bij het onder 18-team van Juventut Badalona als small forward.

Verder moeten we het doen met de 24 spelers die op de lijst staan. De jongens die in Amerika spelen zijn niet beschikbaar.

Overigens hebben ik met alle spelers gebeld die op de lijst staan. Aan degene die nu niet op de lijst staan zoals Leon Williams, Boy van Vliet en Roeland Schaftenaar heb ik uitgelegd waarom dat zo is.

Komende zomer moet er wel een goed programma voor Oranje komen. Het hoeft niet per sé lang te zijn, maar wel met een paar goede tegenstanders. Dan moet het fundament voor de EK-kwalificatie gelegd worden. Of ik dan coach ben, weet ik niet. De afspraak is duidelijk dat ik voor deze twee windows ben aangenomen. We gaan het zien, ik ben in ieder geval beschikbaar.”

5. Hoe was het voor jou om tegen Sergio Scariolo, niet de minste, te coachen?

“Het was een leuke ervaring om zijn hand te schudden. De wedstrijd was een grote uitdaging, maar ik denk dat ik wel geslaagd ben voor het examen”, concludeerde de goedlachse Varagic vanuit Huelva.

Oranje gaat niet naar WK, basketballers beginnen aan renaissance

Het nieuwe Oranje basketbal

De starting five van Oranje vanavond tegen Oekraïne is:

  • Keye van der Vuurst de Vries (20jr)
  • Yannick Franke (26jr)
  • Yannick Kraag (20jr)
  • Jordy Kuiper (27jr)
  • Jito Kok (28jr)

Een blik op de totale selectie leert twee dingen:

  1. Er is door interim-bondscoach Radenko Varagic vrij radicaal gebroken met het beleid van zijn voorganger Maurizio Buscaglia, wat natuurlijk al eerder had moeten gebeuren vindt ook Keye van der Vuurst de Vries
  2. In deze spelersgroep zitten voor het eerst geen sterkhouders meer uit de groep van Toon van Helfteren die zich in 2014 voor het EK plaatste en daarmee eigenlijk het Nederlandse basketbal redde

Wat opvalt in deze selectie is de onervarenheid, zeker op de bank, en het feit dat deze groep elkaar eigenlijk niet kent. En dat is merkbaar.

Tijdens de trainingen is het best stil in de zaal, er zijn wat onderlinge aanmoedigingen en grappen maar duidelijk is dat iedereen zijn weg en plek zoekt en dat er -nog- geen echte leider is (wie staat er op: Franke nu de aanvoerder of Keye?).

Ook in het hotel in Amsterdam is het rustig, aan tafel komen de gesprekken voorzichtig op gang tussen de jonge, veelal onervaren internationals (in spé). Al gaat het in de loop van de dagen steeds beter.

Het zijn de omstandigheden waarin bondscoach Varagic als leermeester in zijn element is. Hij praat met veel met spelers, individueel maar ook met groepjes spelers die op dezelfde positie spelen.

Veranderen is niet makkelijk

Duidelijk is dat er iets moest gebeuren bij Oranje na de afgelopen jaren waarin de ontwikkeling op z’n meest positief bekeken stil heeft gestaan. Al weten we allemaal dat stilstand in de topsport eigenlijk achteruitgang is.

Het is niet fair om van deze groep vrijdagavond tegen Oekraïne en zeker niet maandag op bezoek bij kersvers Europees kampioen Spanje klinkende resultaten te verwachten in deze verder kansloze WK-kwalificatie.

Wel mag van Varagic verwacht worden dat hij verstandige en logische keuzes maakt. Van de spelers mag je aannemen dat ze naar vermogen spelen en in enkele gevallen boven zichzelf uit kunnen steken om te laten zien dat ze in Oranje horen.

De kans dat er veel mis gaat op het veld is groot. Deze groep kent elkaar amper en heeft nooit met elkaar gespeeld. Daarnaast zijn de meeste jong en zonder enige ervaring op dit Europese niveau. De BNXT-league is echt andere koek, zowel fysiek (by the way Kuta is een beest geworden) als tactisch. Daarom ben ik het meest benieuwd naar hun houding en hun mentaliteit.

Want met deze groep moet Oranje grosso modo de komende jaren vooruit. Er zitten nog wat collegespelers in Amerika, maar zij zullen niet gelijk van grote toegevoegde waarde zijn en in Europa lopen geen gearriveerde spelers met een Nederlands paspoort rond, wel meer jeugd.

Ik vermoed dat als Oranje zich echt nog ergens voor had kunnen kwalificeren er wel een beroep was gedaan op wat meer ervaren spelers zoals Kloof, Van Vliet en misschien Van der Mars en Williams, maar that’s it.

Doel

Oekraïne mist overigens nogal wat spelers. Van hun basisvijf in de nederlaag bij IJsland (91-88) in augustus is er nog maar één speler over. Verder is ook hun selectie nogal anders. Niet onbegrijpelijk omdat zij met één overwinning op zak net als Nederland met nul overwinningen in feite uitgeschakeld zijn voor het WK volgend jaar.

Maar goed, iets met spelen voor eer en glorie van het land zal vast en zeker opgaan in dit geval. Bovendien hebben de Oekraïners geen echt experimenteel team. Hun selectie heeft een speler van Betis Sevilla (ACB) en bestaat verder uit veel spelers van BC Prometey dat Champions League speelt, en Budivelnyk tegenstander van Donar in de Europe Cup. Hun basisniveau en zeker ook hun fysieke kracht zullen voor de vele debutanten bij Oranje een reality check zijn.

Dit window en het volgende window in februari zijn voor Oranje eigenlijk oefenwedstrijden en leermomenten. Over een jaar moet Oranje echt aan de bak om zich te kwalificeren voor het Europees kampioenschap van 2025. Dat bereiken is een absolute must voor het vlaggenschip van het Nederlandse basketbal, want dat is het hoogste mannenteam.

Hopelijk beseft de NBB dat ook en komt er een goed programma komende zomer. Bovendien lijkt het mij belangrijk dat de bondscoach richting Calais rijdt om in Le Portel met Emmanuel Nzekwesi te gaan praten. Want hij is in de Franse competitie wekelijks een van de betere spelers. Uiteindelijk moet alles gericht zijn op die kwalificatie voor het EK en de eerste stap is de wedstrijd tegen Oekraïne.

Eigenlijk meer baby-shark deze week in het Nederlandse basketbal

Het was een normale week in het Nederlandse basketbal. Mijn top 5:

5. Trey Diggs

De Amerikaan van Feyenoord had tegen BAL (65-82) 32 punten (11/19). Met zijn seizoensgemiddelde van 23,4 punten is hij op dit moment topscorer van zowel de Nederlandse als de Belgische kant van de BNXT-league.

  Naam Ploeg min ptn
1 Trey Diggs FEY 34.0 23.4
2 Vince Cole YOA 35.2 23.0
3 Jonas Delalieux LIM 30.6 21.4
4 Charlie Moore MON 24.5 20.8
5 Brian Fobbs KAN 29.6 19.2
6 Ferdinand Zylka BRU 28.3 19.0
7 Keevan Veinot ARI 32.1 18.7
8 Shavar Reynolds, Jr. RBC 34.0 17.6
9 Jordan Walker OKA 31.6 17.0
10 Darius Banks DHS 33.7 17.0

4. Lagio Grantsaan

Na een try-out kreeg de 25-jarige Utrechter een contract in Den Bosch. Langzaam moet hij aan het spel en niveau wennen. Omdat Thomas vanwege familieomstandigheden ontbrak, startte de power forward bij Heroes in de basis op bezoek bij Yoast.

In 18 minuten met 12p, 4r en efficiency van 16 deed hij het aardig.

3. Vrije worpen

Hij zal zondagnacht nog weleens wakker zijn geschrokken in zijn slaap; Sigfredo Casero-Ortiz. De Cubaans Belgische guard mocht na een -domme- fout van Kohs op 0.2 seconde voor het eindsignaal drie vrije worpen nemen bij de stand 82-85. Hij miste de tweede en dat betekende einde wedstrijd (84-85).

Jammer voor Yoast dat onbevangen een goede wedstrijd speelde en Heroes, dat solliciteerde naar een nederlaag, zeker van buiten de driepuntslijn (15/37 vs 7/23) heel veel pijn deed.

In de gehele BNXT-league zijn er nog 18 spelers die 100% vanaf de vrije worplijn zijn. De Nederlanders of spelers in de Nederlandse competitie zijn:

  • Emmett Naar (6/6)
  • Keye van der Vuurst de Vries (5/5)
  • Ronalds Zakis (4/4)
  • Stan van de Elzen (3/3)
  • Bob Berghuis (2/2)

Andere opvallende feiten vanaf de vrije worplijn:

  • Vince Cole nam de meeste (44 en 38 raak)
  • Chris Ebou Ndow miste er één (20/21)

2. Boyd van der Vuurst de Vries

Bij zijn terugkeer in Den Helder gaf hij met Landstede duidelijk een visitekaartje af. In bijna 36 minuten: 23p (8/14), 4r, 6a.

Deze week mag hij in Oranje naast zijn broer een officiële wedstrijd op het hoogste niveau spelen. Leuk, maar ook interessant voor de toekomst.

1. De ‘buitenlands Nederlandse’ toekomst

Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst luidt het gezegde. Omdat het vrijwel compleet vernieuwde Oranje, met een redelijk aantal voormalige haaien, vrijdag tegen Oekraïne speelt en volgende week maandag op bezoek gaat bij Europees kampioen Spanje in het kader van de kwalificatie voor het WK (waar Oranje al voor is uitgeschakeld) een blik op de opgeroepen talenten van buiten de BNXT.

  • Yannick Kraag (20 jaar, 2.03m, Joventut Badalona, Spanje)

Speelde dit seizoen in ACB, EuroCup en Spaanse Supercup 10 duels met gemiddeld 8 minuten en 3 punten

  • Jordy Kuiper (27 jaar, 2.07m, Valladolid, Spanje)

Speelde dit seizoen op één na hoogste Spaanse niveau 6 duels met gemiddeld 20 minuten en 6p, 3r

  • Nathan Kuta (22 jaar, 2.03m, Spirou Charleroi, België)

Speelde dit seizoen bij Charleroi 5 duels met gemiddeld 27 minuten en 10p, 6r, 2a

  • Dylan van Eyck (24 jaar, 2.03m, Umana Chiusi, Italië)

Speelde dit seizoen op één na hoogste Italiaanse niveau bij Chiusi 5 duels met gemiddeld 27 minuten en 7p, 6r, 2a

  • Jesse Waleson (21 jaar, 2.11m, Filou Oostende, België)

Speelde dit seizoen voor Oostende in Champions League en competitie 6 duels met gemiddeld 13 minuten en 6p, 4r

Kuta debuteerde al in Oranje (2020 winst in en tegen Turkije). Naast eerder genoemde Boyd van der Vuurst de Vries kunnen ook Stan van den Elzen en Sander Hollanders hun debuut maken. Gezien het verleden van Hollanders in Weert met interim-bondscoach Varagic verwacht ik dat dat in zijn geval wel gaat gebeuren. Hoewel Hollanders dit seizoen -nog- geen factor van belang is bij het kwakkelende Donar. Bij Van den Elzen vraag ik me af of het nu tot een debuut gaat komen, gezien de vele guards in de selectie.

  • Sander Hollanders (21 jaar, 1.96m, Donar)

Speelde dit seizoen 9 duels in BNXT en Europe Cup met gemiddeld 18 minuten en 4p, 2a

  • Stan van den Elzen (22 jaar, 1.96m, ZZ Leiden)

Speelde dit seizoen 8 duels in voorronde Europe Cup en BNXT met gemiddeld 18 minuten en 6p,2r

Deze week is de jeugd die de toekomst heeft mijn gezamenlijke haai van de week. Hopelijk leren ze snel op het internationale niveau met Oranje. Een niveau dat zowel aanvallend, maar zeker ook verdedigend, toch echt anders is dan wat ze, op Kraag na, gewend zijn.

Een wonderschone assist van de haai van de week

Mijn vijf meest opvallende momenten van de afgelopen week:

5. De eerste nieuwe

Zo’n persbericht valt dan maandagochtend binnen in mijn digitale-postvak. Het eerste wat in dacht is: dat heeft nog lang geduurd.

Dan doel ik niet zozeer op de periode na het ontslag van Matthew Otten (13 oktober). Meer op de verstreken tijd dat Andrej Stimac überhaupt door Donar werd aangetrokken tot het moment van vandaag.

Natuurlijk werd hij eind juni als assistent van Otten gepresenteerd. Mij maak je niet wijs dat er toen al niet met de ‘zware’ Stimac gesproken is over de tijd na Otten. Het bestuur in Groningen durfde, na het teleurstellende vorige seizoen, alleen niet in de zomer de knoop door te hakken.

Nu is het wachten op personele wisselingen bij Donar, want die komen er daar ben ik van overtuigd.

4. Vacature

Het gebeurt zelden dat Herman van den Belt een speler uit zijn selectie wegstuurt gedurende het seizoen. Er zal daarom wel een goede reden zijn dat Sukhmail Mathon vertrekt. Zoals altijd in goed onderling overleg, mooi hè.

Maar goed ineens schoot mij de naam Mo Kherrazi te binnen.  

Hij was bij Heroes niet meer nodig en sinds het EK zit de (ex-?)international zonder club. Opmerkelijk dat hij nog thuis zit.

Ben benieuwd of Landstede het nog een keer met hem aandurft. In het seizoen 2019-2020 speelde Kherrazi al eens in Zwolle.

3. Al weer niet

Ik vrees met grote vreze dat we Emmanuel Nzekwesi nooit meer in een Oranje shirt gaan zien. Ook nu zit hij niet bij de laatste 16. Vanwege een ‘lichte blessure’. Dat heb ik de afgelopen jaren vaker gelezen en telkens speelde hij wel voor zijn club. Nu ook, bij Le Portel op het hoogste Franse niveau had hij dit weekend in de uitwinst op Pau-Orthez (84-89, de eerste winst van dit seizoen na 4 nederlagen) in 23 minuten: 18p, 8r.

Dit prille seizoen is Nzekwesi goed voor 26 minuten gemiddeld met 16p, 5r, 2a.

Ik begrijp ergens wel hoe de eerste selectie van interim-bondscoach Varagic tot stand is gekomen, maar mijn verwachtingen zijn, met WK-kwalificatieduels tegen Oekraïne en Spanje in het vooruitzichtzicht, ongeveer gelijk aan nul.

Eigenlijk had het grootste gedeelte van deze groep talenten afgelopen zomer in de schaduw van het grote Oranje veel oefenwedstrijden moeten spelen. Oekraïne, Spanje en in februari ook Georgië zijn geen geschikte tegenstanders om radicaal wat uit te proberen en te zien wat de nieuwe garde in hun mars heeft. Al was het alleen maar voor de coëfficiënt die van belang is bij de loting van het volgende EK.

2. Cruciale Nederlandse score

Wat een rare wedstrijd was dat tussen Landstede en Zorg en Zekerheid. Zwolle stond 26 punten voor met nog 8 minuten te spelen en er leek niets aan de hand. Welhaast wonderbaarlijk (via een 2-29 run in 7 minuten) kwam Leiden door een score van Luuk van Bree een minuut voor tijd voorsprong (80-81).

Uiteindelijk was deze score van Coen Stolk de belangrijkste en de eigenlijk ook de mooiste, in ieder geval de winnende (84-83).

1. Wonderschone Nederlandse assist

Dat Heroes won in Porto was knap. Gezien de tegenstander, maar ook omdat Heroes zondagmiddag nog in Leiden speelde. Op maandagmiddag naar Porto reisde, dinsdagavond speelde en woensdagnacht alweer aan de terugreis begon.

Enfin de winst zet voor de Bossche formatie de deur naar de 2e ronde wijd open. Maar goed, vorig seizoen werd er ook gewonnen bij Benfica (dat nu Champions League speelt, maar dat terzijde) en leek ook alles de goede kant op te gaan voordat het alsnog flink misging.

De eerste en enige steal van de sterke Kobe Webster voor de laatste score was aardig. Maar deze assist van Boy van Vliet was voor mij het hoogtepunt. De aanvoerder van Heroes gaf de bal niet alleen precies op maat, hij zag ook het moment. Deze combinatie is niet veel Nederlanders gegeven.

Dit seizoen is Boy van Vliet gelukkig voor hem niet langer een backup-pointguard, maar is hij teruggekeerd naar de 2 en dat heeft hem zichtbaar goed gedaan.

Mijn haai van de week. En voor de duidelijkheid, de 28-jarige guard staat, net als de 25-jarige Coen Stolk, niet op de lijst voor Oranje.

Hoe is het mogelijk!? Zal ook de haai van deze week denken

Het was de afgelopen week zowel op als naast het veld te doen, mijn hoogtepunten op een rij.

5. Nederlanders in België

Oostende kreeg verrassend een pak slaag op bezoek bij Charleroi (92-70). De twee meest opvallende spelers waren Nederlanders. Keye van der Vuurt de Vries van Oostende, dat is mooi maar niet echt verrassend meer omdat hij steeds beter en vooral constanter wordt.

Nathan Kuta was voor Charleroi de MVP, na zijn debuut onder Van Helfteren heeft ex-bondscoach Buscaglia hem nooit meer opgemerkt. Het goede nieuws is dat de 22-jarige nu wel weer op de lijst staat.

5a. BAL

Basketbal Academie Limburg gaat ook mee in de ratrace. Afgelopen week werd de komst van Noé Botuli aangekondigd. Een Belgisch talent van (al) 22 jaar. Hij is de zesde buitenlander in de selectie van interim-bondscoach Radenko Varagic. BAL heeft nu 3 Amerikanen, een Bulgaar, een Duitser en dus een Belg.

Ik zie ook wel dat er afgelopen zomer veel Nederlanders zijn vertrokken. Maar in de ijver voor de mogelijke plek 6 en daarmee deelname aan de play-offs kiest men dus in Weert voor buitenlanders.

Dat kan, maar ben daar dan ook open over.

4. Boem boem Landstede

19 op 25 driepunters. Dat schiet op. 76% driepunters. Bijna jammer dat Zwolle 7 pogingen miste. Evenwel hoe zuiver Landstede ook schoot, het zegt ook iets over de defense.

Coen Stolk had 21p met 5/5 driepunters.

3. Topper

De reprise van de play-offfinale om het landskampioenschap was een leuke en interessante wedstrijd.

ZZ Leiden speelde ook tegen titelverdediger Heroes een enorm hoog tempo en met schoten uit alle standen. Lukt dat, zoals aan het begin van de wedstrijd en in het verloop van het derde kwart, dan loopt het als een tierelier. Zeker op emotie gedragen in een volle Vijf Meihal. Defensief is er wel nog veel werk te verrichten, al scheelde het wel dat Roeland Schaftenaar ziek was.

Op de momenten dat Heroes controle heeft en slim teambasketbal speelt is de ploeg in Nederland vooralsnog een stuk beter dan de rest. Alleen waren er ook dit duel fases met bedenkelijke momenten, vooral verdedigend als de bank in het veld stond. Een achterstand van 14 punten aan het begin van het 4e kwart werd door Leiden omgezet in een voorsprong (77-76 op 6.34).

Opmerkelijk was dat coach Braal, die met zijn ploeg maandagmiddag naar Porto reist om daar dinsdagavond alweer te spelen, op dat moment geen time-out nam. Zijn sterkste kern stond al op het veld en die loste het probleem uiteindelijk zelf op (81-88).

Ndow 12p, 10r.

Rutherford 10p, 11r.

2. Puntje teveel

Wat een enorm gepruts van de officials in Rotterdam. Hoe kun je nou zomaar een gemiste vrije worp toch tellen? Hoe dan?

Iedereen zag dat de vijfde vrije worp voor Feyenoord in de verlenging mis ging. Ongelofelijk wat drie scheidsrechters en commissaris voor elkaar kregen.

Het is wat commentator Vincent Krieger op de livestream zei: zo wil je niet winnen. Voor het gemak heb ik deze fase samengevat.

Na de gemiste vijfde vrije worp ging de zesde wel raak (85-80). Daarna werd in de time-out ‘zomaar’ het 86e punt erbij gezet.

Na appelleren van Donar komen de scheidsrechters naar de commissaris. Het is al onbegrijpelijk dat de refs het ontgaan is, een van hen vangt de afketser notabene. En wat doet de commissaris die er juist zit om dit soort dwalingen te voorkomen?

Los van het feit dat het ‘kleine’ Feyenoord een puike wedstrijd speelde tegen het ‘grote’ Donar moet het feitelijk wel kloppen natuurlijk.

Invloed had dat puntje zeker wel. Natuurlijk in de laatste 2.38 van de verlenging. En heel concreet in de laatste 4 seconden. Het was toen 88-87 op het scorebord. Maar eigenlijk dus 87-87. Op dat moment had Donar natuurlijk nooit een fout gemaakt. En was de tweede verlenging een feit geweest.

Maar goed wat nu? Achteraf kan er volgens mij geen protest worden ingediend tegen specifiek een uitslag. Of op het wedstrijdformulier moet iets niet kloppen. Nou heeft Donar protest aangetekend en dat is begrijpelijk. We gaan het dus zien. Lijkt me niet helemaal uitgesloten dat dit duel overgespeeld moet worden.

De BNXT-leiding liet vorig seizoen ook The Hague tegen Landstede overspelen terwijl Zwolle recht had op een reglementaire overwinning. Al sloeg dat toen nergens op met een scheidsrechter die geen geduld had.

Het is overigens de tweede week op rij dat Feyenoord kampt met scheidsrechters die een hoofdrol opeisen, al keerde zich dat vorige week tegen de Rotterdammers.

1. Trey Diggs

In het licht van de arbitrale dwaling mag de prestatie van Feyenoord en zeker Trey Diggs niet ondersneeuwen.

In 41 minuten was Diggs goed voor 37p (11/25 FG en 11/11 FT), 3r, 4a en op hem werden ook nog eens 7 fouten gemaakt (op Reynolds 9). Het leidde tot een efficiency van 40.

De hoogste score van 23-jarige Diggs in zijn carrière was tot nu toe 25 punten, op college in 2020 tegen Ball State.

Belangrijker was dat hij op 2 seconden voor het eind van de reguliere speeltijd vanaf de vrije worplijn zijn hoofd koel hield en twee keer raak schoot waardoor er een verlenging kwam.

Zo spelen dan ben je mijn haai van de week (ook als het resultaat teruggedraaid mocht worden).

Diggs komt van Bowling Green College, waar oud-Rotterdamspeler Michael Huger hoofdcoach is. Contacten dus. Scheelt een reis naar Amerika, maar dat terzijde.

Feyenoord stelde Diggs paar weken geleden zelf wat vragen:

Om hem wat beter te leren kennen leggen we Trey nog 5 keuzes voor.

Rotterdam of Florida?

Trey: Ik moet wel Florida zeggen. Daar ben ik geboren en opgegroeid en mijn familie woont daar. En vanwege het weer, natuurlijk. Maar Rotterdam is een mooie stad, ik heb het naar mijn zin. Heb ook het centrum al een beetje verkend. Samen met de andere Amerikanen Shavar en Stacy zijn we al de stad in geweest.”

Stephen Curry of Lebron James?

Trey: Curry, want hij is een ‘shooter’ en dat ben ik ook. Maar mijn echte favorieten zijn Devin Booker en Klay Thompson. Thompson… crazy shooter. En wat Booker mid-range kan. Ongelofelijk. Van jongsaf was ik zelf altijd bezig met schieten, dag en nacht. Later heb ik er andere onderdelen van het spel aan toegevoegd.

Jordan 1’s of Jordan 4’s?

Trey: Een moeilijke vraag. Jordan 4’s zijn mijn favoriet, maar ik speel op Kobe’s.

Country of hiphop?

Trey: Hiphop, maar ik houd ook van countrymuziek. Mijn moeder is er een groot fan van. Als je me vraagt naar mijn favoriete artiest is dat Drake. En in country vind ik Morgan Wallen goed.”

TikTok of Instagram?

Trey: TikTok. Daar kan ik een paar uur per dag zoet mee zijn, zeker nu ik in Rotterdam ben en tussen de trainingen door veel tijd heb. TikTok houdt me eindeloos geboeid. Ben er ook heel actief op door veel filmpjes te maken. Ik heb nu 50.000 volgers. Kijk, dat is dus helemaal niet slecht.”

Bonus

Het afscheid door Leiden van Worthy de Jong was mooi. Meer dan keurig zeker voor Nederlandse begrippen.

Worthy de Jong speelde 11 seizoenen in Leiden en won onder andere 3 titels.

Foto’s: Marja Van Tilburg-de Lange

De verdediging viel op bij Donar en Heroes in FIBA Europe Cup

Het was best een opmerkelijke tweede speeldag voor de Nederlandse ploegen in de FIBA Europe Cup.

Vooral voor de Nederlandse kampioen Heroes dat tegen Parnu Sadam speelde, de kampioen van Estland. De Esten hadden geen schijn van kans, 87-55.

Dat terwijl het verschil tussen Nederland en Estland op papier niet zo groot is en de Esten vorige week nog wonnen van Porto. Gedurende de wedstrijd vroeg ik me wel af hoe zij tegen de Portugezen aan 95 punten zijn gekomen.

Toen schoot Parnu 16/29 driepunters. Tegen Heroes 4/23. Heroes had haar huiswerk goed gedaan want van buiten werd er niks cadeau gedaan.

Dat Donar verloor van de Italiaanse subtopper Brindisi is geen schande, 65-87. Het laatste kwart geeft wel te denken, 9-23. Aan Groningse zijde ging er best veel mis. Daarbij zie je vaak dat ploegen uit sterke competities zoals Brindisi in het vierde kwart wat extra’s kunnen brengen en dat was ook nu het geval.

Omdat Heroes zo domineerde, zeker verdedigend zeggen de statistieken niet veel. Slechts 9 keer balverlies is een goed ingrediënt voor een overwinning. Wel valt op dat Parnu 12 aanvallende rebounds pakte en daar 15 punten uit scoorde. Dat is Europees gezien een zorgenkindje voor coach Braal. Uitblinker was de Let Kohs met 21p, 7r en +/- van plus 39. En hoewel Ndow, die met de wedstrijd belangrijker wordt, aanvallend zijn avond niet had met 6p, had hij wel 9r en 8a.

Bij Donar valt vooral het enorm hoge percentage tweepunters van Brindisi op: 73%. Dat is veel te hoog en verklaart grotendeels de marge (Donar 23/30, Brindisi 32/44). Het zegt iets over de Groningse verdediging. Al zijn de makkelijke scores (25p) uit Gronings balverlies (18x) natuurlijk allemaal tegen een hoog percentage. Uitblinker was Butjankovs met 22p, 10r en als enige Donar-speler had hij een positieve plus/minus (+1).

Om de tweede ronde te bereiken is de stelregel: alle thuiswedstrijden winnen.

Heroes deed extra goede zaken voor het doelsaldo mocht het uiteindelijk daar op uitdraaien.