Eén voor allen, allen voor één; er moet op korte termijn wat gebeuren in en voor het Nederlandse basketbal.

Beste FIBA, NBB, DBL-clubs, Ramses Braakman, Bob van Oosterhout en Jannes Stokroos,

Op 26 januari zouden Donar Groningen en Heroes Den Bosch aan moeten treden in de FIBA Europe Cup. Dat is al over 57 dagen (vanaf maandag 30 november en we tellen verder af).

Nu heeft ons kabinet op 14 oktober in al haar wijsheid besloten dat er in Nederland vanwege het coronagevaar in competitieverband alleen nog maar gevoetbald mag worden, alle andere topteamsporten doen er schijnbaar niet toe. Ook mogen die sporten niet in teamverband trainen, hooguit in groepjes van vier. Dat duurt nu dus al zes weken.

We hoeven geen wetenschappers te zijn om te concluderen dat als er niet heel snel iets verandert aan het kabinetsstandpunt de Europese aspiraties van Donar en Heroes de prullenbak in kunnen. Dan laat ik de competitie voor het gemak even buiten beschouwing, maar dat is ook een dingetje natuurlijk.

Nou is er nog iets. Een maandje later op 20 en 22 februari strijden de Oranje-mannen om een EK-ticket in de laatste twee kwalificatieduels. Ze moeten op bezoek in Kroatië en Zweden. Twee belangrijke wedstrijden voor de toekomst van het Nederlandse basketbal.

Aangezien Oranje een flinke kern van spelers heeft die in de Eredivisie speelt, zou een concreet besluit om topteamsporten te hervatten uiterlijk in januari heel handig en verstandig zijn.

Omdat ik op korte termijn het kabinetsstandpunt niet zie veranderen, gezien ook de dagelijkse coronacijfers, moet er wel wat gebeuren. Als het niet het hervatten van de DBL is, dan maar iets radicaals anders.

Het lijkt mij verstandig, en een goed voorbeeld, als het Nederlandse basketbal het initiatief in eigen handen houdt, de handen ineenslaat en in plaats van twee clubteams één ‘Oranjeploeg’ de FIBA Europe Cup instuurt? Van de nood een deugd maken en de publiciteit zal ook niet tegenvallen.

Zo kunnen de belangrijkste Nederlandse spelers blijven trainen en in vorm blijven. Handig voor Oranje en handig voor de clubs als het seizoen ergens ooit nog hervat wordt. En, misschien nog veel belangrijker, de spelers die tegen Oranje aanzitten, kunnen op een goed niveau trainen en spelen.

Publiek mag er vast niet bijzijn, dat is jammer, maar een gezamenlijke oplossing kan alleen maar voor veel goodwill zorgen.

De selectie zou er zo uit kunnen zien:

  1. Leon Williams – Donar
  2. Willem Brandwijk – Donar
  3. Thomas van der Mars – Heroes
  4. Boy van Vliet – Heroes
  5. Morgan Stilma – Heroes
  6. Keime Helfrich – Yoast
  7. Worthy de Jong – ZZ Leiden
  8. Emmanuel Nzekwesi – ZZ Leiden
  9. Luuk van Bree – ZZ Leiden
  10. Mo Kherrazi – Feyenoord
  11. Mack Bruining – Feyenoord
  12. Boyd van der Vuurst de Vries – Suns
  13. Yarick Brussen – Suns
  14. Stan van den Elzen – Suns
  15. Sander Hollanders – BAL
  16. Kevin Bleeker – Landstede

Ik zal vast nog iemand vergeten, maar dat is nu niet zo belangrijk. Er kan getraind worden want voor Nationale teams wordt een uitzondering gemaakt in het kader van topsport, dat hebben we net gezien bij de Oranje mannen en vrouwen en ook in andere sporten als handbal.

Mocht er toch problemen zijn dan zou zelfs overwogen kunnen worden om in het buitenland (bij Buscaglia) te trainen en te spelen.

Gezien de situatie kan ik me niet voorstellen dat de FIBA dwars gaat liggen.

Als het nodig is noemen we het ‘Oranjeteam’: Donar Heroes. Bondscoach Buscaglia is behalve bij Oranje toch werkeloos en zo kan hij zijn -toekomstige- spelers goed leren kennen. Voldoende coaches in de Eredivisie om hem en Matthew Otten bij te staan, waar nodig.

De eerste ronde bubbel kan in Groningen of in Den Bosch georganiseerd worden. Mocht Donar Heroes de eerste ronde met het Russische Parma en het Wit-Russische Borisfen overleven dan kan van speelplaats veranderd worden. Gespeeld kan er worden met de sponsoren van de teams op het shirt, denk dan creatief aan uit en thuisshirts.

Huppakkee. Een voor allen, allen voor één.

Tevreden, zo moeten de Oranje basketballers terugkijken op deze window in Istanboel

Is het een gemiste kans?

Ja, want Oranje had in Istanboel weer van de Turken kunnen winnen. De wedstrijd ontvouwde zich zoals Oranje graag heeft en er waren kansen.

Nee, want de Turken, die linksom of rechtsom zeker weten het EK halen, hadden uiteindelijk in het vierde kwart de touwtjes in handen en dwong Oranje tot achtervolgen.

En als de Turken het niet meer wisten, gaven ze de bal aan de genaturaliseerde Amerikaan Shane Larkin. Hij deed eigenlijk alleen maar goede dingen, getuige zijn 23 punten en 9 assists.

Zo’n go to guy heeft Nederland niet.

Daarbij komt nog dat de helft van de Turkse selectie Euroleague speelt, Nederland heeft geen enkele speler op dat niveau. Verder zijn er nog wat spelers van Euro Cup- en Champions League-teams.

Toch heb ik respect voor de prestatie van Oranje deze window met één noodzakelijke overwinning en één nederlaag.

De Nederlanders vochten tegen Turkije knap terug van een achterstand van 10 punten. Het bracht de Turken aan het twijfelen en het zette ze onder druk.

De verdediging zit goed in elkaar. Zowel tegen de Zweden als tegen de Turken.

De rebound was, op de eerste helft tegen Zweden na, goed verzorgd. Al zag je dat de Turken het transitionspel van Oranje wilden voorkomen door niet eens voor de aanvallende rebound te gaan. Dat is knap afgedwongen.

De scores waren bij Oranje tegen Turkije verdeeld met drie man in de dubbele cijfers; Kloof 17, Franke 14 en Schaftenaar 13. De Turken hadden maar twee man in de dubbele cijfers met Larkin 23 en Sanli 13.

Overigens vond ik het vreemd dat Franke op de bank bleef zitten toen Oranje punten nodig had in de slotfase.

Feit is dat de Oranje lange mannen weinig aanvallende dreiging hebben, Schaftenaar was nu de uitzondering. Jammer trouwens dat hij die ene driepunter niet durfde te schieten en dat die keus ook nog tot balverlies leidde.

Uberhaupt is dat vele balverlies van Oranje erg pijnlijk. Tegen Zweden werd dat in de 2e helft nog gecorrigeerd tot slechts 4 stuks. Maar in de eerste helft van de winstpartij waren het er 11 en nu tegen de Turken in totaal 23.

Heel vaak was het onnodig balverlies door verkeerde keuzes en dat heeft alles te maken met het niveau waarop de meeste spelers acteren.

Spelers met insidedreiging heeft Nederland niet veel, Nicolas de Jong zou het kunnen zijn. Hij scheurde iets meer dan een jaar geleden voor de tweede keer zijn kruisband. Of hij in februari een optie kan zijn, is maar de vraag.

Echte schutters heeft Nederland ook niet, maar dat was bekend.

Evenwel de zaken die gemist worden, worden gecompenseerd met een portie vechtlust en een zeker gochme.

Uiteindelijk coachte Buscaglia in de slotseconden op een kleine nederlaag waardoor Oranje het onderling resultaat met Turkije na de eerdere overwinning met 7 punten in het voordeel van Oranje is.

Al met al is Oranje een hele taaie tegenstander voor veel landen net onder de top, maar ontbreekt het talent om die landen echt de wil op te leggen. Maar met de underdogrol is niets mis.

Eind februari is het slotstuk voor Nederland met uitwedstrijden in Kroatië en in Zweden, als ze er één winnen is het ticket binnen.

Nou zullen de Kroaten geen cadeautjes uitdelen, maar na de winst op Zweden zijn zij al geplaatst, en hun scherpte zal vast (hopelijk) anders zijn.

Dan is de laatste wedstrijd van Oranje in Zweden. De Zweden moeten eerst nog naar Turkije. Die hun laatste wedstrijd spelen tegen Kroatië.

Nog veel mogelijkheden, maar de kans is aanwezig dat Turkije, Zweden en Nederland alle drie op twee overwinningen gaan eindigen. Dan wordt het rekenen, zoals bij de plaatsing voor het vorige EK.

Ik zal die wedstrijd in Leiden tegen Montenegro nooit vergeten. Zo’n mooi moment lonkt weer, al is het nog niet zover. Wel mag Oranje met één overwinning en één nederlaag dit window tevreden terugkijken.

Normaal gesproken is een excuus, Oranje basketballers kunnen weer van Turken winnen.

Zondagmiddag rond vijf uur kan het zomaar zijn dat de Nederlandse basketballers een EK-ticket op zak hebben. Dat is een feit als er gewonnen wordt van Turkije.

Rationeel gezien is winnen van de Turken bijna niet mogelijk.

Het is een topbasketballand, met veel financiële achtergrond.

Hoewel hun 4 NBA-spelers niet beschikbaar zijn, zijn hun Euroleaguespelers van Efes en Fenerbahçe wel van de partij. Met ook de genaturaliseerde Amerikaan Shane Larkin die door menigeen beschouwd wordt als beste speler in Europa.

Hoewel Nederland officieel thuis speelt, is de wedstrijd vanwege de bubbel in Istanboel.

Maar.

De Turken kregen behoorlijk op hun donder tegen Kroatië (79-62).

Ze staan met drie nederlagen in drie EK-kwalificatieduels met hun rug tegen de muur

De 4 man van Efes speelden donderdag met hun club Euroleague in Belgrado, verloren vrijdag de late wedstrijd tegen Kroatië en staan nu zondagmiddag alweer tegenover Oranje.

Oranje dat een flinke opsteker kreeg met de winst op Zweden.

Oranje presteert buiten Nederland überhaupt goed de laatste vijf jaar

Oranje dat in februari al won van Turkije (65-72).

https://youtu.be/gQ80gyE8lDg

Ok, dat was een ander team, maar gegarandeerd staan die Turken onder zware hoogspanning. Onlangs van coach gewisseld en dit is voor hun een absolute must-win game.

De druk voor Oranje is anders want er is niets te verliezen.

Er zullen in Europa niet veel mensen zijn die denken dat Oranje weer van de Turken wint. Toch zie ik wel kansen.

Rationeel gezien wordt het moeilijk, maar mentaal kan Oranje toeslaan.

Oppassen bij de start van de wedstrijd, niet in hun spel meegaan (dat traditioneler is dan het spel van de Zweden), niet gelijk een grote achterstand oplopen, gewoon als een vervelende horzel bijblijven, de frustraties bij de Turken laten oplopen en in de loop van de wedstrijd toeslaan.

Natuurlijk is de marge voor fouten bij Oranje minimaal, eigenlijk zal het een perfecte wedstrijd moeten zijn. Met goed spel van de lange mannen en aanvallende hoofdrollen voor Kloof, Franke en een een noodzakelijke derde man.

Oranje basketballers verslaan Zweden en zijn dicht(er)bij EK-deelname; 12 dingen die je moet weten

Oranje versloeg vrijdagmiddag Zweden (78-76). Dit is wat mij opviel.

  1. Defense 2e helft: Was bij vlagen grandioos. Tussenstand was op gegeven moment, nadat Oranje 9 punten achter was gekomen, 38-22. Tot de bibberitus toesloeg in de laatste 34 seconden bij de stand van 76-69
  2. Small ball: 2e helft speelde Oranje grotendeels met 1 lange man (Kok of Van Zegeren) en met 4 guards
  3. Samenhang: Duidelijk zichtbaar was dat deze groep weet wat ze aan elkaar hebben en beseft wat ze kunnen als ze samenwerken
  4. Help: De Oranje help-defense was heel goed
  5. Yannick Franke: Met 22 cruciale punten en bij vlagen onstopbaar
  6. Vrije worpen: 20/27 om 11/14, Oranje had inside meer dreiging en de Zweden hadden maar één antwoord: veel fouten maken
  7. Punten uit balverlies: 31-14, transition blijft heel sterk punt Oranje
  8. Bankpunten: 46-30, Buscaglia coachte niet alleen scherp, hij gebruikte zijn bank ook goed
  9. Gemiste rebounds: Zeker in de eerste helft pakte Zweden te veel aanvallende rebounds (9 stuks met 13 2nd chance points)
  10. Driepuntsgevaar: De Zweden hadden forwards met echte dreiging, dat ontbeert Oranje (al sinds het stoppen van Kees Akerboom jr)
  11. Balverlies: De 1e helft 10x, de 2e helft 4x. Dat scheelde een boel
  12. Worthy de Jong: 100e interland en 1000e punt. Levend monument in Oranje

Zondag is er wat mij betreft geen druk tegen Turkije. Deze winst is een mooie opsteker, zeker gezien het spelritme van de DBL-spelers. Winst op de Turken betekent een EK-ticket. Een nederlaag betekent dat er in februari één van de uitwedstrijden, in Kroatië of in Zweden, gewonnen moet worden. De Kroaten kunnen hun ticket dit weekend al veroveren en anders komt het aan op de laatste poulewedstrijd Zweden tegen Nederland.

Gaan de nieuwelingen bij Oranje impact hebben? Kenners over de EK-kwalificatie van de Nederlandse basketballers

Oranje speelt vrijdagmiddag om 14u de eerste van twee kwalificatiewedstrijden in de ‘bubbel’ van Istanboel. Eigenlijk is één overwinning nodig, twee winstpartijen betekent kwalificatie voor EK van 2022 want Turkije kan in dat geval niet meer voorbij Nederland komen. Na de eerste reeks vragen aan de kenners, volgen nu nog drie vragen.

Er zitten weer wat nieuwe, en zeker voor het wat bredere publiek onbekende spelers bij de Oranjeselectie. Wat verwacht je daarvan?

Arie in ’t Veld: Alle ogen op Keye van der Vuurst. Wat kan hij, nu de spotlights op hem feller beginnen te worden? Kan hij net zo fenomenaal met passjes strooien als hij voor Oostende in de Champions League doet? Als tweede Joey van Zegeren. Qua leeftijd (bijna 30) zeker geen nieuwkomer, maar hij is relatief nieuw bij Oranje. Hij heeft Spaans wedstrijdritme en laat goede cijfers zien daar. Kan hij zich manifesteren op het hoogste niveau? Tenslotte de ‘neef van Zion Williamson’, Emmanuel Nzekwesi. Hij scoort hoge cijfers bij ZZ Leiden en kan zowel inside als van afstand gevaarlijk zijn. Wat kan hij in zijn eerste profjaar, bij de nationale ploeg? Of moet hij zich voorlopig tevreden stellen met een rol als reserve?

Ermay Duran: Ik wil twee nieuwelingen noemen die niet alleen dit window de aandacht verdienen. Yannick Kraag had ik al gescout toen Marco Van Den Berg nog de leiding had bij de Orange Lions Academy (OLA) en Emmanuel Nzekwesi die deze zomer vanuit de NCAA naar ZZ Leiden kwam. Beiden zijn solide zich ontwikkelende spelers en als dat zich doorzet in dit window kan ik ze al zien bijdragen in deze twee wedstrijden. Keye van der Vuurst had ik natuurlijk al genoemd; hij wordt algemeen als een rijzende ster om in de gaten te houden gezien.

Leon Kersten: Ik verwacht niets van nieuwelingen. Het is er simpelweg de tijd niet voor. Keye van der Vuurst de Vries is niet nieuw, maar wel jong en hij lijkt wel in vorm. Als hij double-doubles kan produceren doet Oranje goede zaken.

Matthijs Groot: Ik denk dat er zonder blessures of plotselinge coronagevallen, weinig verrassingen zullen komen aan de kant van Nederland. De bondscoach heeft zijn selectie vanaf het begin bij elkaar en maakt daarin weinig wijzigingen of andere keuzes. Natuurlijk is het leuk dat Yannick Kraag er bij zit en hopelijk gaat hij zich komende jaren goed ontwikkelen, zodat hij op termijn een plek kan overnemen van de andere bigs.
Het zou goed zijn als we ons de komende jaren ook gaan richten op de spelers net onder deze selectie, zodat we bij blessure gevallen, makkelijker spelers uit de DBL door kunnen schuiven.

Aart Dekker: Het gaat op dit moment wel heel hard met Keye van der Vuurst. In combinatie met Charlon Kloof en spelers als Worthy de Jong, Shane Hammink en Yannick Franke, spelers met veel snelheid en atletisch vermogen, geeft dat de bondscoach veel verschillende mogelijkheden. Inside is de spoeling een stuk dunner, dus ik hoop dat jongens als Emmanuel Nzekwesi en Joey van Zegeren daar kunnen helpen. Ik ben benieuwd naar Yannick Kraag.

Stel Nederland doet het uitermate goed in dit window. Welk perspectief verwacht jij dan voor deze Orange Lions, en hoe zou dat uit kunnen werken op het gehele Nederlandse basketbal?

Aart Dekker: Oranjesucces, van de mannen en van de vrouwen, is een belangrijk element bij het op de kaart zetten van het Nederlandse basketbal. Maar van 2015 en de jaren erna hebben we wel geleerd dat (beperkt) succes alleen niet genoeg is voor een doorbraak naar het grote publiek. Alles en iedereen in het Nederlandse basketbal zal er dus in eendrachtige samenwerking voor moeten zorgen dat de media en het grote publiek gaan inzien wat een fantastische sport basketbal is, en welke potentie Nederland heeft. Ik verwacht trouwens ook veel van Arik Shivek met de OLA.

Ermay Duran: Ik denk niet dat het een kwestie van dromen is; wat mij betreft is het Nederlandse basketbal rijzende. DBL-clubs en Nederlandse spelers weten dat er Euroleague niveau met worden ontwikkeld en zijn hard bezig om dat waar te maken. Waar Turkije, Spanje, Italië en de landen op de Balkan in het midden van de 90’er jaren mee bezig waren is nu het doel voor het Nederlandse basketbal.

Arie in ’t Veld: Er is al veel jong talent, en er zit nóg meer aan te komen. Als de staf van het team, misschien zelfs geholpen door de nu best lange voorbereiding (én een full-time bondscoach?), een Oranjegevoel kan smeden, en als staf en spelers de nationaal team-periode kunnen gebruiken om betere basketballers te worden, zal dit allen ten goede komen. Voeg daarbij de aanstaande start van Arik Shivek bij de Orange Lions Academy, en ‘Oranje’ zal intern sterk kunnen groeien. Met de externe uitstraling naar het gehele Nederlands basketbal als gevolg.

Leon Kersten: Diepe zucht. Het vorige EK heeft veel minder teweeggebracht dan ik had verwacht. Het is ook een samenspel van alles en iedereen. Oranje is belangrijk, maar ook de Eredivisie die overleeft in coronatijd en straks dus hoogstwaarschijnlijk een Beneliga. Dan zou het ook goed zijn als de vrouwen zich plaatsen voor het EK. Synergie-effect heeft dat zo mooi. Het is allemaal niet makkelijk maar elke stapje in de goede richting draagt bij. Daarom hoop ik dat er deze week nog veel verhalen komen over Oranje want tot nu toe vind ik het maar akelig stil.

Matthijs Groot: Het Nederlandse basketbal heeft helden nodig waar de jongste kids tegen op kijken, die zichtbaar zijn en die als voorbeeld dienen voor hun eigen ontwikkeling. Te vaak zie ik nog in het jeugdbasketbal dat geen enkel kind een speler kent uit de DBL of het Nationaal Team. Ik kan me niet voorstellen dat zoiets in het voetbal gebeurt of in een Europees top basketballand.
Ik blijf hopen dat deelname aan het EK, goede resultaten en zichtbaarheid bij de jeugd helpt om het basketbal in Nederland te laten groeien…

Even voorbij Zweden kijken, wat weten we van de Turken?

Arik Shivek: Ik zie als ik naar Turkije kijk twee teams met een verschillend karakter; en dat hangt af van het wel of niet meedoen van PG Shane Larkin. Met Larkin is Turkije een van de Topteams in Europa. Zonder hem staan ze wat mij betreft tussen plaats 15-25 op de Europese ranglijst. Met Larkin aan de bal eisen de vele pick&rolls en zijn andere acties continu aandacht van de verdedigers en dat maakt het spelen voor alle Turkse spelers gemakkelijker.

Ermay Duran: Turkije staat 15e op de FIBA-ranglijst, maar er waait een wind van verandering. Ze hebben nog niet gewonnen deze kwalificatieronde en staan 0:2 in deze groep. De selectie is deze week flink aangepast, maar het grootste nieuws is dat de coachings-staf is vervangen vanwege een verschil van mening tussen de Turkse Bond en de vorige hoofdcoach Ufuk Sarica. Orhun Ene (eerder coach van Tofaş) is zijn vervanger, maar nog belangrijker is dat zijn assistent Ahmet Çakı is geworden(de hoofdcoach van Alba Berlin in het seizoen 2016-2017). Het team bestaat nu vooral uit jonge spelers en rijzende Turkse sterren. Het is voor Oranje oppassen voor Şehmus Hazer en Alperen Şengün (beiden spelers van Beşiktaş). De meest bekende naam van het team is nu natuurlijk Shane Larkin die bij de selectie zit sinds hij een Turks paspoort heeft, hij kan ook het verschil maken.

Aart Dekker: Het heeft flink gerommeld daar: nieuwe coaches en veel andere spelers waaronder nogal wat jonge spelers. Tsja, was het al onvoorspelbaar, dat is nu dus bij Turkije nog meer het geval. Ik ga een heel eind mee met Arik Shivek en Ermay Duran; als Larkin zijn stempel op de wedstrijd kan drukken dan wordt het een lastige opgave, maar aan de andere kant is factor druk normaal al een flinke, onder deze omstandigheden kan die immens worden. Een kat in het nauw maakt rare sprongen; het wordt een beetje alles of niets voor de Turken. En Nederland kan dus eerst kijken hoe het Turkije vergaat tegen Kroatië.

Matthijs Groot: Turkije met de rug tegen de muur in een bubbel in Turkije… In tegenstelling tot de eerste wedstrijd zien we nu het halve team van Euroleague club Anadolu Efes Istanbul voor deze wedstrijd verschijnen. Plus nog wat topspelers van Fenerbahce, Galatasaray, Besiktas en Darussafaka. Mijn inschatting is dat de Turken zich niet nog een keer laten verrassen dit window. Mocht Nederland winnen, dan is dat waarschijnlijk nog een grotere stunt dan de winst in het vorige window. Misschien belangrijker: mochten we verliezen (geen schande!) en we houden het binnen de 10 punten, dan is het onderling resultaat in ons voordeel en dat verplicht de Turken om ook in window 3 serieus te spelen tegen Zweden!

Arie in ’t Veld: De Turkse competitie draait ‘gewoon’ en de Turkse Euroleagueclubs pakken ook die wedstrijden op zeer hoog niveau mee. Dus op die punten weer een behoorlijk voordeel. Zes van de zestien geselecteerde Turken spelen EuroLeague.

De nieuwe bondscoach Ene ziet twee scorekanonnen uit het eerste venster terugkeren, Sertaç Şanlı (speelt wel EuroLeague) en Melih Mahmutoğlu (idem). Zeker van de partij in Istanbul is het jonge supertalent Alperen Şengün. De center van 2.06 is pas 18 jaar en scoort in de Turkse competitie bij Besiktas 20 punten (66% FG) en pakt 10 rebounds gemiddeld. In februari was hij er niet bij. Met Metecan Birsen, die in venster 1 goed speelde, hebben de Turken veel lengte op de SF, hij meet namelijk 2.08.

Al met al een zware dobber voor onze dappere leeuwen. Nederland heeft Turkije al eens verrast in eigen land; alleen Leon Kersten voorzag toen een winst voor Oranje. Dat gaat, vrees ik, niet nog eens gebeuren. Het is ondenkbaar dat Turkije deze groep niet gaat overleven, ondanks hun 0-2 start. Met wat ‘home cooking’ zal het de Turken vermoedelijk lukken, om de Lions dit keer wel te verslaan.

Leon Kersten: Die Turken hebben wel en geen probleem. Wel een probleem omdat ze in de EK-kwalificatie nog geen wedstrijd hebben gewonnen en omdat hun beste spelers in de Euroleague uitkomen waardoor ze niet of slechts gedeeltelijk beschikbaar zijn voor het nationale team. Anderzijds is er slechts een klein probleem omdat de Turken in de laatste window in februari nog tegen Zweden spelen. Aangezien drie teams uit deze groep naar het EK gaan hoeven de Turken alleen dat duel tegen Zweden, die ze in principe thuisspelen, met meer dan 7 te winnen en ze gaan naar het EK.

Zweden wordt taaie klus; kenners over Oranje basketballers in EK-kwalificatie

Bondscoach Maurizio Buscaglia kan vrijdag in de EK-kwalificatiewedstrijd tegen Zweden beschikken over al zijn spelers. Woensdag bleek dat iedereen negatief is getest op corona. De wedstrijden worden gespeeld in de bubbel van Istanboel. Zondag speelt Oranje daar tegen Turkije. Daarna moet Oranje in februari nog op bezoek in Kroatië en Zweden.

Mede basketballiefhebber Aart Dekker benaderde een aantal kenners, we stelden deze vragen.

In hoeverre bepaalt kwalificatie voor het EK van 2022 de toekomst van het Nederlandse basketbal?

Arik Shivek, oud-coach van Amsterdam en nu coach van de Oranje opleidingsacademie: Ik denk inderdaad dat kwalificatie het Nederlandse basketbal een boost kan geven. Ik denk graag positief; dus we wensen Oranje veel succes bij het bereiken van dat belangrijke doel.

Ermay Duran, Turkse basketbalconsultant en scout die al lang in Nederland woont: Ik denk zeker dat de komende 4-5 jaar bepalend zullen zijn voor de Nederlandse basketballcommunity als geheel. De kans om op het hoogste bereikbare niveau het beste van jezelf te laten zien met het Nationale Team zorgt ervoor dat spelers ook bij hun clubs hard werken om zich te bewijzen. Door Corona en het systeem van de kwalificatiewindows zijn de omstandigheden zo veranderd dat nu meer dan ooit voorheen dominante landen zoals Turkije onverwachte nederlagen kunnen lijden.

Arie in ’t Veld, basketballiefhebber en Nederlands beste basketbalstreamer: Nee, zo bepalend is deze kwalificatie niet. Ik herinner me dat in 2015 iets verwacht werd van aandacht voor het basketbal in de massamedia. De NOS liet het volledig afweten (geen TV-rechten !!), alsmede vrijwel alle dagbladen. Ook werd in 2015 gesproken van een groeiend ledenaantal bij de clubs, als Oranje op het EK geëtaleerd zou worden, met een verwijzing naar honkbal, volleybal en handbal. Quod non. De sensationele winst van Oranje op Georgië? Die ging vrijwel geruisloos voorbij. Hoe het wel moet? Wellicht kan de NOS eens bellen met de zuiderburen van Sporza.

Aart Dekker: Ik weet dat er ook zonder deelname in 2022 er een programma is voor Oranje via pre-qualifiers voor het WK bijvoorbeeld. Maar jezelf niet kwalificeren voor Eurobasket betekent dat de route naar een kleiner aantal beschikbare plaatsen op een WK wel erg lastig. Voor de veteranen in de selectie is een eindtoernooi spelen toch wel erg ver weg zo. Verder zien we dat het momentum van 2015 in de algemene media voor een groot deel weggezakt is, weer een aantal jaren meer afwezig zijn maakt alles lastiger.

Leon Kersten: Corona heeft veel meer invloed op de toekomst. Wordt er dit seizoen nog gespeeld en zo ja wanneer? Mag er publiek bij? Ik ben geen zwartdenker, maar stel je nou eens voor dat dit seizoen weer niet afgemaakt wordt. Dan zullen de gevolgen veel groter zijn dan het missen van het EK.

Matthijs Groot, basketballiefhebber en werkte als teammanager bij Oranje: Leon heeft helemaal gelijk dat Corona een groter impact heeft dan het wel of niet halen van het EK. Vervelend voor het Nationaal Team en de spelers die het verdienen om op zo’n toernooi te staan, maar we stromen dan een jaar later weer in bij het pre-qualification tournament voor de World Cup. Dus wedstrijden worden er sowieso gespeeld en dus ook kansen voor de Nederlandse spelers om zich te ontwikkelen.

Hoe hangt de Oranjevlag er volgens jou bij?

Matthijs Groot: Je ziet aan de selectie die bondscoach Buscaglia heeft samengesteld, dat hij kiest voor een vaste groep met spelers, zonder veel wisselingen. Gelukkig is Charlon Kloof inmiddels weer fit. Misschien is de belangrijkste speler die we al een aantal jaren missen Nicholas de Jong, omdat we inside naar mijn mening wel wat body missen tegen de toplanden.

Ze zullen net als in het eerste window met ontzettend veel energie moeten spelen in de wedstrijden, druk zetten in de defense op de guards, zodat er vanuit de transitie makkelijke baskets gescoord kunnen worden. Dat is de grote kracht van dit oranje met spelers als Kloof, Worthy de Jong, Keye van der Vuurst, Yannick Franke en Shane Hammink. Ik hoop dat als het tempo uit de wedstrijd wordt gehaald (of laag ligt), dat het team de bal goed rond laat gaan en dat de bovengenoemde guards niet te veel gaan forceren, want dat is de afgelopen jaren nog wel eens de achilleshiel van het Nederlands Team gebleken.

Leon Kersten: Omdat ze in Istanboel zijn kan ik dus helaas geen trainingen bezoeken. Groot voordeel voor Oranje is dat de kern al best lang samen is en dus weet wat ze aan elkaar hebben en belangrijker ze weten wat nodig is om te winnen. Wedstrijdritme is belangrijk, vooral in de aanval. Nou moet Nederland het vooral hebben van de verdediging, dus dat komt goed uit. Overigens vrees ik de coronatesten. Hoe goed zou het de Turken uitkomen als bijvoorbeeld Van de Vuurst de Vries en Kloof zaterdag ineens positief blijken te zijn. Ik vertrouw de boel daar niet.

Foto: Rene Vlaanderen

Ermay Duran: Omdat Oranje klant is van mijn bedrijf InStat Basketball (we leveren de post-game video-analyse) heb ik inderdaad aardig zicht op de Nederlandse selectie. Met het huidige format waar je in korte tijd twee wedstrijden back-to-back speelt is het lastig te voorspellen wie het meest bepalend zullen zijn, maar eigenlijk moet de hele spelersgroep er samen staan als één geheel. Dat was tijdens het eerste window  – vooral tegen Turkije –  het geval; toen was de chemistry goed en dat leidde tot winst tegen een groot basketballand.

Als ik er één speler uit zou moeten pikken, dan is dat volgens mij zeker een gezonde Charlon Kloof als leider van het team. De speler die gemist zal worden is Nicholas de Jong met zijn aanwezigheid en beweeglijkheid Inside.

Arie Int Veld: Hopelijk is Charlon Kloof voldoende hersteld van zijn zware dijbeenblessure. In Turkije in februari was hij fenomenaal, het zou wel eens kunnen dat we díe Kloof voorlopig nog niet gaan zien. Als Kloof wellicht wat minder dominant is qua scores, wie kan dan voor de punten zorgen? Franke speelt in Frankrijk tot nu toe 13 minuten per wedstrijd. Is Van der Vuurst er al klaar voor? Hij lijkt me momenteel vooral een spelmaker, meer dan een scorer. De bigs Schaftenaar (Roeland) en Van Zegeren scoren in Spanje in de dubbele cijfers, kunnen zij dat meenemen naar Istanbul? Oranje is in vergelijking met Zweden (en ook in vergelijking met Turkije) een atletisch team. Als het lukt om de rebound te controleren en van daaruit ook af en toe te rennen, liggen er zeker kansen. Als het 40 minuten lang een loopgravenoorlog wordt zoals tegen Kroatië, zal het een stuk lastiger worden.

Aart Dekker: Ik had heel graag Nicholas de Jong erbij gezien, dat geeft inside meer mogelijkheden. Maar al met al denk ik wel dat Oranje groeit, op een goede dag moet iedereen Nederland serieus nemen. Er komt steeds meer jeugd aan en als de harde kern een goede dag heeft en de rest van het team gewoon zijn mannetje staat, dan zijn de tegenstanders in deze groep te pakken. Je weet alleen nog niet altijd wat je kunt verwachten; er zijn uitschieters naar boven en naar beneden. Ik hoop dat het team veel energie kan opbrengen, als dat zo is heb ik een goed gevoel.

Hoe schat je Zweden op dit moment in?

Arik Shivek: Als ik naar de statistieken kijk, dan zie ik een team dat veel driepunters schiet tegen een hoog percentage en dat veel naar de vrijeworplijn gaat. Aan de andere kant speelt Oranje sneller en valt Nederland de ring meer aan en speelt het meer inside. Wat ook opvalt is dat Zweden meer turnovers heeft (meer dan 20 per wedstrijd) wat betekent dat we met goede druk op de man met de bal Zweeds balverlies kunnen forceren en gemakkelijke punten kunnen maken uit de fast-breaks die daaruit resulteren.

Aart Dekker: Van de informatie die ik inmiddels heb gezien, denk ik dat Zweden en Nederland veel op elkaar lijken en in dezelfde categorie landen vallen. Mijn indruk is dat er bij Zweden meer mensen ontbreken dan bij Nederland. Maar eigenlijk is het vrij simpel: als je naar het EK wilt dan moet je gewoon van Zweden winnen. Met veel energie verdedigen, veel druk geven en hun verdediging aanvallen; dan zou het moeten kunnen. Overigens staat ook de optie om je te kwalificeren door Turkije achter je te houden gewoon nog open.

Arie In ‘t Veld: Ik heb eens gekeken naar de cijfers van Zweden (dat in 2013 voor het laatst een EK haalde) uit het februari-venster. Ze waren toen sterk in de rebound, en die moet Oranje juist zien te winnen. Tegen Kroatië waren ze nog kanslozer dan Nederland was, en maakten ze slechts 56 punten met slechts 2 man in de dubbele cijfers. Klinkt dat bekend?

Ik vind Zwedens roster (op papier dus) imposanter dan dat van Oranje. Zelfs nu PG Ludde Hakanson ontbreekt, staan er twee man op die in de loeisterke Spaanse ACB spelen, Tobias Borg en Cristopher Czerapowicz. Denzel Andersson is net ontslagen bij zijn ploeg, Varese, waar hij met ex-NBA’ers Luis Scola en Toney Douglas speelde. Gelukkig speelt de Zweedse ster Jonas Jerebko in de EuroLeague (Khimki) en niet voor zijn vaderland. De Zweedse internationals die in eigen land spelen, hebben trouwens al 7 wedstrijden achter de kiezen.

Ermay Duran: Dat Ludde Hakansson niet kan spelen in Istanbul is voor Nederland een plus,  hij is positief getest op corona en ik wens hem beterschap. Wat mij betreft zijn er drie spelers om voor uit te kijken: Nic Spires, Tobias Borg en Carl Engstrom. Alle drie zijn ze in staat aanvallend een goede wedstrijd neer te zetten en op een goede dag gevaarlijk voor de Orange Lions.

Matthijs Groot: Zweden heeft in theorie met een aantal Euroleaguespelers die voor het Nationaal Team kunnen spelen (Jerebko van Khimki, Taylor van Real Madrid) natuurlijk potentieel een team dat minimaal gelijkwaardig, zo niet beter, is dan het Nederlands team. De huidige opzet met de windows en de hoopoplopende strijd tussen de FIBA en de Euroleague, waardoor de Europese topteams weigeren om zich te committeren aan de windows voor de Nationale Teams, zorgt ervoor dat we zeer waarschijnlijk bij zowel Zweden als Turkije niet de beste spelers zullen treffen. Dit kan in ons voordeel werken en hopelijk kunnen we daarvan profiteren.

Leon Kersten. Zweden won in de vorige window net als Nederland met 7 punten verschil van Turkije. Nou is dat natuurlijk toeval, maar ik schat Zweden in op hetzelfde niveau als Nederland. De vorm van de dag gaat het verschil maken. Al scheelt het misschien wel dat hun startende pointguard, die in Spanje speelt, positief is getest op corona. Tegelijk kan dat Oranje ook overkomen.

Oranje is in Istanboel, de warming up naar de EK-kwalificatie van de Nederlandse basketballers begint met 21 weetjes

  • Oranje is maandagmiddag naar Istanboel gevlogen
  • Oranje speelt daar vanwege corona in de bubbel officieel twee thuiswedstrijden
  • Vrijdag 14u tegen Zweden en zondag 15u tegen Turkije
  • Alle vier de teams in groep D verblijven in hetzelfde hotel, ieder op een eigen afdeling
  • Dinsdag wordt iedereen getest op corona en zaterdag weer
  • De wedstrijden worden gespeeld in een lege Sinan Erdem Dome, waar 16.000 mensen in hadden gekund
  • Van de eerste twee duels in deze EK-kwalificatie won Oranje de eerste in en van Turkije (65-72) en verloor thuis van Kroatië (59-69)
  • Zweden verloor toen in en van Kroatië (72-56) en won toen ook van Turkije (87-80)
  • Drie teams uit deze groep gaan naar het EK
  • Ofwel Oranje hoeft maar 1 team achter zich te houden
  • Omdat Turkije altijd gaat (een EK zonder dit land gaat niet gebeuren, no way), lijkt het mij verstandig en handig om de pijlen op Zweden te richten
  • Zweden mist dit window hun startende pointguard Ludde Håkanson, die in Spanje speelt bij Bilbao, vanwege corona
  • Oranje won voor het laatst 20 jaar geleden een officiële wedstrijd tegen de Zweden, 76-92
  • Ene R. Smits speelde 35 minuten met 22p en 16r.
  • Naast de oud NBA-speler bestond die selectie uit Raoul Heinen, Vincent Krieger, Hein Gert Triemstra, Erik van der Sluis, Jerome de Vries, Angelo Flanders, Ronald van Velzen, Chip Jones en Dirk Lommerse.
  • In 2005 was er in Zweden nog een nederlaag 78-65
  • De Zweden hebben in hun 15-koppige selectie drie spelers uit de Zweedse competitie, de anderen spelen in Italië, Spanje, Frankrijk, IJsland en België.
  • Een week geleden zijn de Turken van bondscoach gewisseld, Orhun Ene vervangt Ufuk Sarıca die er 3 jaar zat
  • De 16-koppige selectie van de Turken speelt volledig in eigen land
  • De 14-koppige Oranjeselectie telt zes (zeer uitgeruste) Eredivisiespelers, één uit Frankrijk (Franke) twee uit België (Kok en Vd Vuurst de Vries) en vijf uit Spanje (Kloof, Kraag, Van Zegeren en de broertjes Schaftenaar)
  • De 18-jarige Yannick Kraag en de 23-jarige Emmanuel Nzekwesi debuteren in de selectie van bondscoach Buscaglia die dit seizoen -nog- geen club heeft

Keye van der Vuurst de Vries, een uitgebreid gesprek met het grote talent.

Hij is pas 18 jaar en een van de grootste basketbaltalenten die Nederland rijk is, Keye van der Vuurst de Vries. De speler van Oostende heeft het basketbal met de paplepel ingegoten gekregen. Zijn moeder speelde, zijn vader (Cobbe) speelde en coachte en zijn broer Boyd speelt bij Den Helder Suns.

Keye van der Vuurst speelt in deze coronatijd met Oostende wedstrijden in de Belgische competitie en ook in de Champions League. Vorige week werd titelverdediger Burgos verslagen (99-98), een stunt met een opvallende rol voor de pointguard.

De kans is groot dat Keye van de Vuurst de Vries de komende interlandwindow in Istanboel met duels tegen Zweden en Turkije de startende pointguard van het Nederlands team wordt.

Eerder deze week sprak ik via een videoverbinding uitgebreid met de jonge spelverdeler uit Rijswijk over de wedstrijd tegen Burgos, over zijn rol bij Oostende, over Oranje en nog veel meer.

0.0001875 procent, ook Nederlandse basketballers hunkeren naar het veld.

Je zal maar een Eredivisie basketbalclub runnen. Het is al een piepkleine sport in Nederland, zeker vergeleken met de landen om ons heen waar trouwens overal in Europa wel gespeeld wordt (met de nodige problemen dat wel). In Nederland heeft de gemiddelde basketbalclub al problemen te over. Dan is er ook nog een coronavirus dat ervoor zorgt dat er in 2020 niet meer gebasketbald wordt, dat durf ik wel te stellen.

Dan had er dinsdag door premier Rutte een opening geboden moeten worden of op z’n minst concreet perspectief. Niet van dit alles. Betaald voetbal mag doorgaan. Alle andere teamsporten liggen op hun gat. De hockeyers die op de Olympische Spelen voor de medailles gaan, zullen ook niet happy zijn. Al zouden zij in de winter toch niet spelen.

Evenwel mag er ook door hen net als bij de basketballers nog steeds niet in teamverband getraind worden. Ik snap daar niets van. Wat kan een groep van 12 keer 12 basketballers, die aardig in de gaten worden gehouden, nou bijdragen aan de verspreiding van het coronavirus?

Ik zie ook wel dat één sport niet zomaar voorrang kan krijgen. Maar om hoeveel teamsporters op het hoogste niveau hebben we het nou. 124 mannelijke basketballers, 90 vrouwen. Hockey, volleybal, handbal, zaalvoetbal, rugby, ijshockey de hele reutemeteut. Nou 3000 top teamsporters. Ik zal er niet ver naast zitten.

3000 op 16 miljoen Nederlanders is 0.0001875 procent. Zij leven grotendeels voor hun sport en worden dan ook nog aardig medisch in de gaten gehouden. En dan heb ik het nog niet over wedstrijden spelen, nee in eerste instantie heb ik het over trainen als team. In voorbereiding op -hopelijk- betere tijden waarin weer gespeeld kan gaan worden met wie weet ooit nog publiek, maar dat is nog niet aan de orde.

Want elke week van inactiviteit moet welhaast verdubbeld worden om die periode weer in te halen. Kortom iedereen kan straks weer helemaal opnieuw beginnen met trainen. Die sporters zijn geen robots en staan ook niet zomaar weer 100% aan.

Voor wat betreft het basketbal is er natuurlijk een groot probleem. Oranje moet over anderhalve week EK-kwalificatie spelen en de Eredivisie ligt al meer dan een maand stil. Den Bosch en Donar zouden in januari Europa Cup moeten spelen. Zonder training is dat onmogelijk en beide clubs hebben bijna geen andere optie meer dan terugtrekken.

Lekker voor het aanzien van Nederland bij de FIBA. Natuurlijk kunnen de clubs er niets aan doen, maar toch. Vrijdag is er nog een gesprek tussen NOC*NSF en de wijze mannen in Den Haag. Tot nu toe wordt daar elke boot afgehouden, dus ik zie dat niet veranderen.

Kijk de competitie kan niet meer gespeeld worden zoals gedacht. Dat was een hele competitie met Elite en play-offs. Daar kan echt een streep doorheen. Nou denk ik nog steeds dat er theoretisch van vanaf half februari, zoals ik eerder schreef, een hele competitie gespeeld kan worden met play-offs. Toch zal er dan wel een perspectief qua trainen geboden moeten gaan worden.  

Hoewel we nog midden in de tweede coronagolf zitten, is er ook nog de dreiging van de derde golf. Dat valt echt niet uit te sluiten. Wat dan?

Ik begrijp van Ramses Braakman de voorzitter van de DBL dat de spirit bij de clubs, die zaterdag met elkaar aan tafel zitten om te praten over dit seizoen (of wat er nog van over gaat zijn), goed is en de wil om te gaan trainen en later te gaan spelen is er absoluut. Financieel kan iedereen, vooral door de NOW-regeling, het nu nog bolwerken. In tegenstelling tot België waar Luik op omvallen staat en het roemruchte Charleroi preventief een soort van surseance van betaling heeft aangevraagd.

Maar ja wat gaat er hier gebeuren als seizoenkaarthouders hun geld terug willen of als sponsoren aan de bel trekken. Daarbij komt de vraag wat er op lange termijn gaat gebeuren? Dat is niet te voorzien, maar zelfs een helderziende zal niet voorspellen dat het rozengeur en maneschijn wordt.

Proces Oranje basketbalvrouwen krijgt climax in februari, EK 1 stap weg.

Het is geen onbekend fenomeen in de sport: het proces.

Van Dale omschrijft proces zo: het achter elkaar komen van de verschillende fasen van een ontwikkeling, verloop, ontwikkelingsgang.

Ik denk dat dit welhaast letterlijk past op de twee recente EK-kwalificatiewedstrijden van de Oranjevrouwen.

Die pijnlijke nederlaag van donderdag tegen Slowakije (64-84) was blijkbaar nodig om uiteindelijk zaterdag op karakter Hongarije te verslaan (68-63) en zo toch alles in eigen hand te hebben voor wat betreft de kwalificatie. Want een overwinning op Slowakije (1 punt verschil is genoeg) in februari betekent groepswinst en een direct ticket voor het EK.

De overeenkomsten tussen beide duels van Oranje deze week waren best groot en gelukkig was er ook één groot verschil, namelijk de uitkomst.

Beide keren begon Oranje sterk en beide keren verdampte de voorsprong als water voor de zon. Tegen de Slowaakse miste ik bij Oranje karakter, leiderschap en een plan B.

Op het veld nam niemand het voortouw. Vanaf de kant kwam te weinig sturing. Oranje had op een gegeven moment iets ‘anders’ nodig tegen de Slowaakse terwijl er te veel of misschien wel krampachtig werd vastgehouden aan het vertrouwde.

ANDERS

Dit is enerzijds goed want in principe leiden duidelijke afspraken tot resultaten. Alleen is in de sport niet alles in hokjes te stoppen. Ik miste fingerspitzengefühl. En ja ik weet dat het makkelijk praten is.

De wedstrijd vroeg vanuit Oranjeperspectief om een totaal onlogische wissel, de bank is er niet voor niets. Of om een technische fout wegens aanmerkingen op de scheidsrechter of misschien wel om een opstootje op het veld (met mate). In ieder geval iets om de boel op te schudden.

Misschien was de lange voorbereiding hier debet aan. Was het allemaal net iets te comfortabel geworden.

Enfin de nederlaag tegen de Slowaakse is niet fataal geweest, al kan de marge van 20 punten aan de eindstreep nog weleens vervelend uitpakken.

Tegen Hongarije had Oranje duidelijk geleerd. Om te beginnen werd de aanval breder gedragen. En hoewel er nog steeds veel rebounds werden gemist en in de verdediging bij vlagen te veel risico’s werden genomen viel vooral op dat er dit keer wel geknokt werd toen de Hongaarse serieus aandrongen. Ook leek de coaching scherper.

GELEERD

Het was niet meer mooi, maar who cares. De punten tellen. Dat besef was in 48 uur gegroeid.

Metname Laura Westerik en Chatilla van Grinsven, beide redelijk onzichtbaar tegen Slowakije, pakten de handschoen op toen het nodig was en als team knokte Oranje zich terug in de wedstrijd en werd een kleine achterstand (54-55) omgebogen in een overwinning.

Dit was knap na twee inzinkingen en vooral een belangrijke stap in het proces. Nooit zullen we weten hoe het gelopen zou zijn tegen Hongarije als Oranje van Slowakije had gewonnen. Het doet er ook niet meer toe. Het is zoals het is en het feit is dat Oranje nog één overwinning verwijderd is van het EK.

Het rekenen om éen van de vijf beste plekken twee, laat ik even voor wat het is. Daarvoor zijn er nu nog te veel poules met vergelijkbare situaties.

Op papier speelt Nederland op 6 februari thuis tegen Slowakije. Aangezien corona dan niet weg zal zijn is de kans groot dat de ‘bubbel’ dan ergens anders is en vooral in Slowakije omdat zij dan volgens planning twee thuiswedstrijden spelen. Maar ja bij de FIBA weet je toch niet hoe het gaat uitpakken.

Dat maakt ook niet uit want de Oranjevrouwen hebben een grote stap gezet in het proces en weten nu maar al te goed hoe het wel moet tegen Slowakije.

Dan zie ik begin februari nog eens zo’n overwinningsdansje (of cooling down).