Een nieuwe bondscoach, nieuwe regels, talenten en media-aandacht. Kortom Hey Aart, hey Leon.

Het is relatief rustig in Nederland basketballand. Toch valt er genoeg te bespreken. Aart Dekker stelde mij weer een reeks aan vragen.

We spraken elkaar kort in de rust van de Oranje Voetbal Vrouwen; had ik je al verteld dat die vrouwen altijd pas gaan scoren als ik mezelf gesetteld heb voor de tv? Ook deze keer weer dus. Ik vind het succes van deze voetbalsters erg interessant, het zal morgen niet eenvoudig worden tegen de USA.

Hey Leon: …maar zou het niet erg leuk zijn als deze lang onderdrukte tak van de KNVB de mannen wat betreft succes overvleugelt? Een lesje in nederigheid? Sowieso hebben deze dames al Kwalificatie voor de Tokio-OS van 2020 binnen! Aan de andere kant: wat betekent het wat betreft aandacht in de Media en interesse van Sponsoren nu er straks twee vlaggenschepen zijn in die sport die de ruif op die gebieden leegeten, en sommige Media zelfs ook ruim aandacht geven aan Nationale Jeugdploegen, van ons Nationale Gezelschapsspel? Blijft er nog wel iets over voor andere sporten, en dan natuurlijk vooral voor ons geliefde basketbal-?

Allememachies Aart. Ik heb genoten van de prestaties van de Oranje voetbalvrouwen en ik hoop dat ze wereldkampioen worden. Tegelijk weet ik ook dat ze -voorlopig- niet tegen het mannenvoetbal kunnen opboksen, dat is een compleet andere wereld en misschien moet je dat ook niet willen. Heerlijk toch die sportiviteit op en naast het veld. Geen rellen bij voetbal, heerlijk.

Even los van de discussie over het niveau wordt er bij bedrijven en bonden veel bepaald door mannen. Zolang de mannen bepalen, vrees ik dat de vrouwen het onderspit delven.

Dan de vertaling van waar we voor schrijven; basketbalfans. Eigenlijk zit het vrouwenvoetbal met hun prestaties het Nederlandse basketbal in het vaarwater. Want de media- en sponsoraandacht en daarmee het geld kan niet naar iedereen toe gaan. Ofwel het vrouwenvoetbal is nu het basketbal in Nederland ook voorbijgestreefd. En zo zijn er meer sporten, bijvoorbeeld de handballers die voor het eerst sinds mensheugenis naar het EK gaan.

In mijn ogen staat het basketbal in Nederland veel te passief toe te kijken bij alles wat er verandert in de sportwereld. Ik heb al eerder gezegd dat het bereiken van het volgende EK voor de mannen cruciaal is. Telkens weer krijg ik de bevestiging van mijn mening door de prestaties van andere sporten en sporters. Het missen van de boot is nabij en dan heeft basketballend Nederland een probleem.

Als we de balans opmaken van de DBL-Playoffs 2019, dan leert die ons dat de Media-aandacht niet alleen in die verfoeide snelle eerste ronde van acht nihil was, maar dat ook de Halve Finales en Finals nauwelijks Media-aandacht trokken. Ben je Landstede Zwolle, boek je na twintig jaar eindelijk je Eerste Kampioenschap, blijkt er landelijk minder coverage dan in vele jaren is geweest! Geen ZiggoSport, geen NOS Studio Sport, ik meen zelfs nauwelijks Langs de Lijn?

Hey Leon: is dat toeval? Slechte planning? Was het  – voor de NOS –  misschien het ‘groot uitpakken voor het WK 3X3 in Amsterdam? Kan jij eens duiden wat de oorzaken zijn van dit toch wel zorgwekkende feit?

Nee dat is geen toeval, maar een duidelijk signaal. Hoewel basketbal wereldwijd een grote sport is, na voetbal misschien wel de één na grootste, is het in Nederland piepklein. Daar komt nog bij dat andere sporten en sporters ook vechten om geld een aandacht en vaak goed presteren (zie vorige antwoord). Komt nog bij dat in dat piepkleine Nederlandse basketbalwereldje niet alle neuzen dezelfde kant op staan. Even was er een paar jaar geleden een opleving toen het EK bereikt werd ( Oranje is gewoon het vlaggenschip).

De geringe media-aandacht in de finale is mij ook opgevallen (ook in mijn portemonnee), maar laten we wel zijn. De competitie is amper de moeite waard om te volgen, de verschillen tussen de top en de rest waren in ieder geval groot. Acht van de negen teams bereikten de play-offs ofwel waar was de spanning? En spanning is wat je wilt (op tv). En dan worden er in de play-offs gigantisch veel wedstrijden gespeeld in een zo kort mogelijke tijd. Wat wil je dan als sport???? Natuurlijk komt hier weinig media op af.  

En dan heb ik het nog niet over de nieuwe buitenlandersregeling in de Eredivisie waardoor we terug in de tijd gaan en wedstrijden kunnen krijgen met telkens vijf tegen vijf Amerikanen. Daar zit de Nederlandse media op te wachten, een tienderangs Amerikaanse competitie.

Een sport floreert als er helden en boegbeelden zijn, basketballers waarmee fans zich kunnen identificeren. De Eredivisie heeft zo’n enorm verloop aan Amerikanen (ze heten niet allemaal Dourisseau) dat de identificatie moet komen van de Nederlanders. Tsja dat gaat een gigantisch probleem worden.

We kregen er na onze laatste gesprek ook een vraag over van Alex van Hoogdalem.

Ik krijg het beeld dat de opgeleide talenten die het eredivisieniveau aankunnen bijna allemaal naar college gaan en pas als ze terugkomen (via via) in de eredivisie uitkomen. Waarbij er een groot verschil is tussen de eerste 4 teams en de rest die wel met NL talenten (moeten) werken. Hoe zien jullie dat?

Dit is een feit. Linksom of rechtsom, Amerika blijft het walhalla voor basketballers. Deze droom kun je spelers niet ontzeggen. De top in Nederland vindt de terugkomers vaak niet goed genoeg en vaak zijn ze dat ook niet. Maar de clubs zelf bieden geen alternatief qua opleiding op niveau. Wat is het perspectief van talenten bij teams in Nederland? Rienk Mast mocht afgelopen seizoen pas aan de bak nadat twee Amerikanen bij het oud vuil waren gezet, hij had natuurlijk eerder een kans verdiend. Maar zo gaat het nu eenmaal in Nederland en dat wordt alleen maar erger omdat de clubs, verenigd in de DBL, zes buitenlanders per ploeg toestaan.

Laten we het dan gelijk ook nog maar even hebben over dat WK 3X3. Voor mij persoonlijk betekende het wel wat dat er zo’n groot en  – wat betreft bezoekersaantallen en TV- en andere media-coverage –  succesvol 3X3-Event in Nederland plaatsvond. Van 1993 t/m eind jaren ’90 heb ik me daar met hart en ziel in Den Haag  – maar zelfs ook wel daarbuiten –  voor ingezet, en (denk ik) laten zien dat 3X3 toekomst had. Ik zag ook toen al geen goede reden om te denken dat die tak van het basketbal niet ooit ook Olympisch zou worden. Het is best mooi om het allemaal waarheid te zien worden, al is het tegelijk ook wel wrang dat het mij in Den Haag onmogelijk werd gemaakt de doelstellingen waar te maken. Maar toch… Je weet dat een van mijn stokpaardjes is dat we met het wegvallen van een groot samenbindend Internationaal basketbalevent  – de (A)HBW –  missen. Ik moet zeggen dat een 3X3-event zoals dit WK wel de potentie heeft om dat gat te vullen…

Hey Leon: ben jij ook in Amsterdam geweest, of heb je het op TV gevolgd? Wat vond je ervan? Wat viel je op? Hoe zie de kansen voor onze Oranje-3X3-teams om volgend jaar in Tokio deel te mogen nemen? En ben je het eens met mijn (A)HBW-analogie?

3×3 is een andere tak van sport dan 5×5, bovenal een uitgevonden commerciële sport. Niets mis mee, want het is vlot en flitsend, maar vergelijk het niet met 5×5. Dat gezegd hebbende heb ik het WK vanwege andere verplichtingen van een afstandje gevolgd. Wat mij achteraf opviel is dat de loting voor zowel de Nederlandse mannen als vrouwen erg ongelukkig is geweest of anders gesteld, de FIBA hield geen rekening met het organiserend land. Bij de mannen in de groep zaten Amerika en Servië en bij de vrouwen twee finalisten China en Hongarije.

Omdat 3×3 volgend jaar op de Spelen een show moet zijn met de commercieel meest aantrekkelijke landen, hoeft Nederland ondanks haar inzet de afgelopen jaren voor 3×3 op geen enkele clementie van de FIBA te rekenen.

Dan komt nog de vraag over kwaliteit. De huidige selectie bij de mannen heeft niet genoeg talent denk ik, bij de vrouwen zie ik wel de beste speelsters van Nederland. De vrouwen gaan zich nu ook fulltime richten op 3×3. Ik heb niet gehoord dat de Apollo-spelers dat ook gaan doen. Kortom ik geef de vrouwen meer kans op Tokio dan de mannen.

Hey Leon: jij hebt de afgelopen tijd weleens geschreven dat je vond dat al het Basketball onder een  sterke en verenigde paraplu zou moeten komen, en dan de DBL en het NMT in het bijzonder. Nu lijkt dat te gebeuren: ‘NBB-organisatie/nieuws/nieuws/!/3605/we-zijn-basketball-nederland-ready-to-roar – Basketball Nederland’, met een prachtig nieuw Logo en al. Nu is (de noodzaak tot) ‘Samenwerken’ mijn middelste naam, maar op een of andere manier heb ik er een gevoel bij van ‘Eerst zien, en dan geloven’…

Om er nog een te gebruiken: geen woorden maar daden. En de Nederlandse basketbalbond kan toch nooit akkoord gaan met de nieuwe buitenlandersregeling van de DBL (en ja ik weet dat die wordt overgenomen van de FIBA, nou en zeg ik dan). Kortom ik zie het nog niet de goede kant op gaan en een logo zegt mij helemaal niets.

Goed, dan maar gelijk de allerbelangrijkste beslissing die onder deze vlag genomen moet worden; ik vind het maar lang duren voordat er Witte Rook komt omtrent de belangrijke coach-vacature; die van de Hoofdcoach van de Orange Lions Mannen. Hoor links en rechts dat binnen een dag of tien bekend zal worden wie de kar moet gaan trekken. Ik ben er niet echt mee bezig geweest om uit te vogelen wie de gelukkige wordt   – weet wel wie ik graag op die plek zou zien –  maar ik hou mijn hart vast…

Hey Leon: ben jij al iets wijzer? Wie verwacht jij als Hoofd-coach van de Mannen-5-on-5-ploeg, het vlaggenschip van het Nederlandse basketbal? En als jou al wat meer duidelijk zou zijn dan mij, wat zijn je verwachtingen van die benoeming?

Uit betrouwbare bron heb ik vernomen dat Johan Roijakkers de nieuwe bondscoach gaat worden. Een logische keus zou hij zijn aangezien de 38-jarige Brabander al jaren goed werk levert in de Bundesliga bij Göttingen.

Alleen heb ik geen idee wat hij kan als bondscoach. Veel keus aan spelers heeft hij niet en verjonging is nodig terwijl kwalificatie voor het EK ook een must is. Voorbereidingstijd is er bij interlands amper. Eigenlijk doet Oranje mij altijd denken aan de scouting. Wie zijn er, wie zijn er niet. Geld is er amper, de sfeer is goed. En iemand moet de touwtjes aan elkaar knopen. Van Helfteren was een uitstekende scoutingleider, een man die het beste kon halen uit gebrekkige situaties.

Johan Roijakkers is een perfectionist en ik ben benieuwd hoe hij zich houdt in de Oranje/scoutingsituatie. Dat hij een goede coach is, lijkt me duidelijk. Alleen had ik graag een Oranje-programma gezien deze zomer, wat oefenwedstrijden spelen tegen WK-gangers. Was een gouden ervaring geweest. Maar ja…het is zoals het is.

We hebben het er al vaker over gehad, en zullen het er waarschijnlijk nog lang over hebben  – misschien moet discussie ook nooit echt stoppen –  het Nederlandse Mannen Team gaat een nieuwe fase in. Dat zal waarschijnlijk ook betekenen dat de Selectie gaat veranderen. Sowieso moet er natuurlijk ook bij tijd en wijle vers bloed bijkomen en betekent dat dat de rollen van de spelers die blijven ook veranderen. De ontwikkeling van een speler intrigeert me meer dan alle anderen;

‘The Strange Case Shane Hammink’

Hey Leon : ik zeg weleens ‘Sport is pas echt leuk als de teams alles uit de kast halen, er sprake is van spanning en de uitkomst onvoorspelbaar is. Dat was dus duidelijk het geval afgelopen seizoen. Wat mij al een groot deel van het seizoen intrigeert is het seizoen van Shane Hammink bij Donar. Ik verwachtte nogal wat van hem; tenminste dat hij zich goed zou ontwikkelen…want ik was en blijf (i.i.g. nog even) van mening dat hij voldoende in huis heeft om zijn stempel op zijn team en de competitie te drukken, en – minstens zo belangrijk – dat is ook voor de Orange Lions van belang. Mijn stelling: Shane heeft de potentie de MVP van de DBL te worden, hij is vaardig, groot, atletisch en intelligent genoeg om dat te bewerkstelligen, en je moest hem volgens mij ook meer zien als een (halve) Amerikaan met een vijfjarige college-carrière en een jaar ACB onder zijn riem, dan als een relatief jonge Nederlander die nog veel stappen moet maken. Ik denk niet dat ik negatief ben als ik zeg dat de verwachtingen nog niet vervuld zijn… Natuurlijk is het niet alleen maar gemakkelijk met Pa als voorganger met dezelfde naam te moeten opvolgen, zeker niet als halve Amerikaan in Nederland, maar toch. In interviews gaf Donar-coach Erik Braal aan dat ook hij en Shane zelf vinden dat er iets moet veranderen bij Donar volgend seizoen; dat kinkt bemoedigend. Laat jij daar eens je licht over schijnen.

Ik denk dat Hammink een groot talent is en tegelijk denk ik dat hij heel zijn carrière niet optimaal is gebruikt, zeer ook vorig jaar niet. Plus afgelopen seizoen was eigenlijk een rookieseizoen, want in Spanje zat hij vooral op de bank. Gezien de situatie bij Donar afgelopen seizoen met al die gelouterde spelers die niet 100% meer trainden en vooral onderhielden, kwam Hammink in een verkeerd gespreid bedje terecht. Zo ging de spiraal langzaam maar zeker neerwaarts en dat is zeker niet raar bij een jonge gast.

Feit is dat Donar gaat vernieuwen en als coach Braal Hammink weet te raken en mee weet te nemen in de spiraal omhoog en hijzelf het beste eruit gaat halen dan ben ik met je eens dat Shane een potentiële MVP is.

Europa-Cup-deelname 2019-2020

We stipten het al aan in onze vorige dubbelcolumn: Landstede Zwolle gaat ook Europees aan de bak en dat betekent vier Nederlandse gegadigden. Landstede als Kampioen wil FIBA EuroCup spelen, Donar FIBA Champions League, Zorg en Zekerheid Leiden zal als Bekerwinnaar ook wel toegelaten worden tot die FIBA EuropeCup.

Hey Leon: Gaan we het meemaken dat met New Heroes Den Bosch het aantal Nederlandse clubs in Europese Bekers op vier komt? Of wordt dat een probleem? Weet jij al wat meer? Donar was in de reguliere competitie vierde, Donar derde…pikant? Of zie ik spoken?

Donar gaat de voorronde Champions League in en heeft een hele interessante loting met eerst Benfica en bij winst dan Mornar Bar. Ik zie kansen, maar Donar heeft een totaal vernieuwde selectie die bij dit schrijven nog weinig vorm heeft. Daarbij komt nog dat er pas vier weken van tevoren voor het eerst getraind gaat worden, dat is in mijn ogen twee weken te laat. Ik snap dat het geld kost en het seizoen lang wordt, maar wil je nou het hoofdtoernooi bereiken of niet. Dan laat je toch niets aan het toeval over?

Landstede gaat ook Europa in. Dat hoort. Ze gaan geen flater slaan, zeker niet nu Dahlman blijft. Dat is overigens voor mij de meest opmerkelijke en belangrijkste handtekening die gezet is in de Eredivisie tot nu toe. Ergens in mijn gedachten zie ik Arvin Slagter trouwens wel in Zwolle opduiken, een paar jaar geleden waren Akerboom en Wessels ook bijna gestrikt.

Zorg en Zekerheid houdt de coach en ik begrijp dat er rechtszaak aan komt tussen de club en Kherrazi. Vette is weg en ik zie de andere Amerikanen ook niet terugkeren. Met een compleet vernieuwde selectie met vast zes Amerikanen en Worthy de Jong heb je niet veel te zoeken in Europa, of er moeten meerdere Thompsons en Watsons tussen zitten, maar zoiets lukt niet vaak twee jaar achter elkaar.

Den Bosch lijkt mij het kind van de rekening te worden. Al weet je het met de FIBA nooit. Overigens geldt voor hen Europees gezien hetzelfde als voor Leiden. Overigens is er is nog geen nieuwe hoofdsponsor gepresenteerd. Bob van Oosterhout een beetje kennende zal het wel een ‘big bang’ moeten worden, maar de FIBA heeft hij niet helemaal in de hand.

De DBL in 2020

Ik wil de discussie over het format van de DBL (regulier seizoen en playoffs) even parkeren, maar daar kom ik nog wel op terug. Het laatste nieuws is dat TBG Dragons ook weer een jaartje wacht, dat brengt het aantal DBL-clubs op dit moment op negen.

Hey Leon: denk jij dat dat ook het aantal teams zal zijn dat in oktober voor het seizoen 2019-2020 aan de start zal staan? Of krijgen we nog een uitvaller, of zelfs meer dan een?

In Nederland weet je het nooit. Ik biedt geen garanties. Deze vraag en mijn antwoord geeft in een notendop ook aan wat de stand van het profbasketbal in Nederland is.

Tenslotte was er het nieuws dat de DBL/NBB de (nieuwe) FIBA-regels omtrent ‘Homgrown players’ gaat overnemen.

FIBA Regels omtrent Home Grown spelers:
For the purposes of players’ eligibility in the FIBA Europe Cup, the term “Home Grown Player(s)” shall mean player(s) registered with the NF of the Club in question at least three (3) seasons between the age of 12 and 20.

Each Club shall enter on the score-sheet:
a) in case of twelve (12) or eleven (11) players, at least five (5) Home Grown Players;
b) in case of ten (10) or fewer players (subject to a fine) at least four (4) Home Grown Players.”

Ik heb me er nog niet echt in verdiept, maar zo op het eerste gezicht lijkt me dat een kwestie van ‘meerdere stappen terug’, zo niet ‘terug naar af’; hebben we in een behoorlijk aantal jaren ‘Herenakkoord’ het aantal buitenlanders teruggebracht van (vaak) zeven of acht, naar vier of vijf, gaat nu de deur weer helemaal open voor zeven buitenlanders! Ik heb er wel eigen ideeën over, maar die bewaar ik nog even voor later.

Q_Hey_Leon: Hoe kan dit zo gebeuren? Wat vind jij ervan? En welke gevolgen zal dit  – denk jij – gaan hebben?

Moet ik aan het eind van dit stuk nog uitleggen hoe ik er over denk? 😉

Belachelijke keus. Waarom zou je in Nederland met zes buitenlanders willen spelen? Wordt de competitie daar beter van? Nee het ontdoet je van de (morele) plicht om spelers op te leiden. Je hebt toch alleen maar bankvulling nodig in deze situatie.

Het interesseert mij geen zier wat de FIBA-regels zijn. Die luisteren toch alleen maar naar het geld en de grote landen. Zij verkeren in de een andere situatie dan Nederland.

Er zijn vast ploeg die denken dat ze met zes buitenlanders ver komen in Europa. Die haal ik uit een droom. Geen kans. Want als iedereen er zes heeft loop je nog achter de feiten aan.

Nee. Leid op of scout een sterkte Nederlandse kern, die herkenbaar is voor fans en sponsoren en die vanwege hun achtergrond een sterk blok vormen. Vul die kern dan aan met kwalitatief sterke Amerikanen, drie lijkt mij genoeg.

Maar ja de keus is gemaakt, dus er zal wel weer een karrenvracht aan very low-budget Amerikanen worden ingevlogen. Lekker springen en rennen en de Nederlandse jongens met hun teammentaliteit staan erbij en kijken ernaar. Terug naar de jaren ’90 van de vorige eeuw en de beginjaren van 2000, het sportieve dieptepunt van het Nederlandse basketbal. Schijnbaar zijn teveel mensen dat al vergeten.