Deze (jonge) uitblinker leidde zijn team naar de top van de DBL

Eerst even over de zuidelijke landsgrens kijken. Wat speelde Mo Kherrazi goed in de Belgische bekerfinale! Hij verloor met zijn Mechelen met 1 puntje verschil (65-64) van de gedoodverfde favoriet Oostende. Kherrazi was het verdedigende anker bij Mechelen, aanvallend slim en daarbij organiseerde hij zijn ploeg ook nog eens goed. De forward speelde als een veldheer en eerlijk gezegd had ik hem en met hem zijn ploeg met Jito Kok die ook goed speelde, best de overwinning gegund. Het had gekund, maar ze dwongen net niet genoeg af en dus won Keye van de Vuurst de Vies de beker, al kreeg hij maar 14 minuten speeltijd.  

Overigens had ik drie kwarten lang het idee dat Nederlandse ploegen best goed mee zouden kunnen spelen met de Belgen, met in het achterhoofd de Beneliga die volgend seizoen begint. Het laatste kwart echter bracht twijfel bij mij, want toen ging vooral het verdedigende niveau van de bekerfinalisten dermate omhoog dat ik toch wel beste grote verschillen zag met de DBL. Tegelijk dacht ik ook: die Kherrazi komt volgend seizoen niet terug naar Nederland. Lijkt mij dat hij in België veel meer kan verdienen dan in Rotterdam of waar dan ook in Nederland.

Wat viel mij op deze week:

5. Trevor Jasinsky

De forward van Weert scoorde 38 punten tegen Aris (91-69) en pakte ook nog 10 rebounds, ruim boven zijn gemiddelde van 16p en 6r. Jasinsky was 13/19 van het veld met 7/7 driepunters. Dat leidde tot een erg hoge efficiency van 41.

Nou is het tegen Aris, dat grote moeite heeft met verdedigen, wat makkelijker spelen dan tegen Elite A-ploegen. Toch is het knappe prestatie van de Amerikaan. Vorige week was het zijn Amerikaanse ploeggenoot Wilson die uitblonk. Dan kun je zeggen dat ze in vorm beginnen te komen of dat de Amerikanen punten afnemen van de Nederlanders in Weert.

4. Heroes wint bij Landstede

Ik zat voor de NOS in Leiden en toen die wedstrijd afgelopen was keek ik naar de stats van het duel in Zwolle. Ik viel bijna van m’n stoel want het 3e kwart tussen Landstede en Heroes was net afgelopen. Gezien de verloren duels tegen Donar en Feyenoord verwachtte ik geen 14-28 in Zwolle. Daar kwam een nog evenzo opvallend slotkwart overheen (11-22) wat leidde tot een 2e helft van 25-50 en een even onverwachte als overtuigende uitslag: 65-87.

Uhhhhh. Hoe dan? Afgelopen vrijdag hebben de Bossche spelers meer dan 4 uur met elkaar zitten praten. Open en eerlijk. Schijnbaar heeft het opgelucht want op bezoek bij de degelijkste ploeg in de Eredivisie was er uiteindelijk geen vuiltje aan de lucht voor Den Bosch. Tegelijk maakt één zwaluw geen zomer. Die wisselvalligheid of labiliteit was bekend, nu maar eens zien of het verandert.

3. Juan Davis

Met Feyenoord legde de Amerikaanse forward midweeks Heroes op de pijnbank (106-87). Davis speelde iets meer dan 39 minuten. Hij scoorde 31 punten (ruim boven zijn gemiddelde van 16p) met 7/11 driepunters, met nog 15 rebounds en een efficiency van 41. De Rotterdammers hadden vijf man in de dubbele cijfers en speelden een puike wedstrijd.

Het begint er wel een beetje op te lijken dat Feyenoord het dan weer moeilijk heeft in de favorietenrol. Dat was onlangs tegen BAL een probleem. Op bezoek in Den Helder gold dat iets minder, maar toch als Feyenoord echt mee wil doen moet je niet alleen van Donar en Heroes winnen.

2. Helderse Nederlanders

Het waren de Nederlanders die voor Suns tegen Feyenoord de kastanjes uit het vuur haalden (84-79).

1.01 to go: Yarick Brussen jumpshot 80-79

0.06 to go: Stan van den Elzen twee vrije worpen 82-79

0.03 to go: Tom Koopmans twee vrije worpen 84-79

In de Belgische bekerfinale had een verlenging gekund, maar miste de Amerikaan Thompson één seconde voor tijd één van zijn twee vrije worpen. Ofwel je moet het maar doen.

1.  ZZ Leiden koploper

Door de eigen winst op Donar (96-91) en de nederlaag van Landstede staat Leiden alleen bovenaan de ranglijst. De thuisploeg begon in een helaas ongezellig lege Vijf Meihal in een enorm tempo tegen Donar. De ruststand (55-44) was een aardige afspiegeling van wat er op het veld gebeurde. Het verbaasde mij dat Donar geen grip kreeg op het tempo en eigenlijk meeging hierin. Dat ligt die ploeg niet.

In mijn ogen kon Leiden doen en laten wat het wilde. Dat ging niet altijd goed en op die momenten kwam Donar wel terug, maar die ploeg dwong veel te weinig af om serieus aanspraak te maken op winst. Dat vond ik raar want een week eerder in Den Bosch kregen de Groningers juist wel grip op een moeizame wedstrijd, al heeft dit waarschijnlijk met de tegenstander te maken.

Een lekker aanvallend Leiden dat niet te veel in de weg wordt gelegd is, zoals ik eerder al schreef, een serieuze titelkandidaat. Nzekwesi is een groot wapen, ontdekte ook de Volkskrant. Hij viel dit duel niet eens heel erg op, maar zat wel op zijn gemiddelde met 22p, 7r.

Wie mij wel opviel was Marijn Ververs. Most improved player wat mij betreft en hij zal ook op de radar van de bondscoach staan, neem ik aan. Sterk aan de bal, verdedigend dik in orde en aanvallend heeft de pas 22-jarige guard (hij lijkt ouder omdat hij al zolang meeloopt) naast zijn schot ook een drive naar de basket in huis. En hij is 1.94 lang, best handig op internationaal niveau.

Tegen Donar had hij in 33 minuten 12p, 3r, 6a, 1to (maar) en niet geheel toevallig een +/- van +12. Ofwel met Ververs op parket was Leiden 12 punten beter dan Donar. Hierbij dan ook de eretitel haai van de week voor Marijn Ververs.