Deze haai is een legende

Voordat het seizoen begon schreef ik dat de competitie in Nederland erg voorspelbaar was. Nou dat is 18 speelronden ook wel geweest, maar op de laatste speeldag van de domestic league werd ik verrast. Alle vier de wedstrijden eindigden met een verrassend resultaat. Mooi en goed. Houd dit vast tegen de Belgen!

Wat mij deze week opviel:

5. Jeugdjournaal
Als zelfs het jeugdjournaal aandacht besteed aan basketbal dan moet er wel echt wat aan de hand zijn. Basketbal is zó populair dat er wachtlijsten zijn:

4. Gesprek
Een supportersclub als deze is goud waard. Dat is mijn mening. De Blauwe Brigade wilde met voorzitter Marcel Verburg van Zorg en Zekerheid Leiden praten over de problemen in de nieuwe hal. Begrijpelijk. Al is iedereen met handen en voeten gebonden.

Het feit dat een groep supporters zich zo verbonden voelt, is vrij uniek in Nederland. Dit gegeven is op zich niet nieuw, want in de oude Vijf Meihal waren de Leidse supporters al een zesde man, maar het moet vooral niet als gewoon gezien worden. Want de meeste clubs hebben vooral publiek en dat is wat anders dan supporters.

3. Omhoog
Het loopt lekker bij BAL. Vorige week werd deelname aan de Gold League al veiliggesteld. De thuiswinst op Landstede is een bevestiging van de goede vorm, 71-69.

En geluk speelt ook een rol, maar meestal als het goed loopt valt geluk jouw kant op. Milhan Charles, dit seizoen gehuurd van Antibes, scoorde dit duel pas twee vrije worpen voordat hij 28 seconden voor het einde feilloos de winnende driepunter uit de hoek raakschoot.

Daarna was het de Limburgse verdediging die haar werk deed met een hele slimme fout van Botuli vier seconden voor tijd. Pas de 4e teamfout en dus geen vrije worpen voor Landstede. BAL kon de verdediging neerzetten en wat restte was een redelijk noodschot van Pagenkopf. Een redelijk dure nederlaag voor Zwolle omdat het op gelijke hoogte had kunnen komen met ZZ Leiden in de strijd om plek 2.

De winst op de nummer 3 is niet alleen een opsteker voor BAL. Omdat het aangeslagen Donar in eigen huis verloor van Feyenoord, dat deze week notabene (of vreemd genoeg) de Amerikaan Beckton naar huis zag gaan, staan BAL en Donar nu beide op 8x winst en 8x verlies.

Bij een gelijke stand om de 4e en 5e plaats heeft Donar op basis van het onderling doelsaldo straks thuisvoordeel in de kwartfinale van de play-offs. Mocht BAL in de Gold League een duel meer winnen dan de Groningers, is het thuisvoordeel voor de ploeg uit Weert.

2. Teken
Het duurde even voordat LWD Basket een serieus teken van leven gaf. Op de laatste speeldag werd als nummer laatst toch maar ‘even’ gewonnen van de titelverdediger uit Leiden, 101-82.

De Friezen hadden zes spelers in de dubbele cijfers. Guard Roddy Peters, nieuw gekomen per januari, had 16 punten en 15 assists met nog 4 rebounds, 2 steals en ook 3 keer balverlies in 31 minuten.

Toeval wil dat als de stand op de ranglijst na de strijd tegen de Belgen blijft zoals die nu is LWD en Leiden elkaar treffen in de kwartfinale van de play-offs. Maar goed dat duurt nog even en de zesde plek is voor de Friezen niet helemaal uit zicht.

Na het spelen van veel wedstrijden in de competitie, Europa en beker is die intensiteit nu voorbij voor Leiden. Die druk van wedstrijden spelen is eraf, ook geestelijk waardoor vermoeidheid eerder voelbaar is. Daarnaast is er weer ruimte om te trainen en dat samen verklaart de terugslag wel, al blijft het vreemd zo’n dikke nederlaag bij de hekkensluiter.

Omdat de punten nu gehalveerd gaan worden maakt het voor Leiden eigenlijk weinig uit of ze 2 of 3 punten achter Heroes eindigen, maar zoals gezegd Landstede hijgt in hun nek.

1. Legend

Als Rik Smits, die aanwezig was bij het NBA All Star Gala in Indianapolis, deze week op de voorkant staat van het magazine NBA Legends is dat voor mij een zeker reden om hem haai van de week te maken.

Francisco Elson won met de Spurs een titel, maar de naam van Smits maakt nog steeds veel los in de NBA. Ik heb het geluk gehad om Rik Smits, die zich tegenwoordig vooral bezighoudt met motorcrossen, meerdere keren te ontmoeten en heb daar hele goede herinneringen aan.

In het interview, dat in grote lijnen zijn (bekende) basketbalcarrière beschrijft, zegt Smits nog een aantal interessante dingen:

“I would’ve loved to play in today’s NBA! Back then, they didn’t want me shooting threes! There were very few big men shooting threes,” Smits said. “Toward the end of my career, Sam Perkins was a pretty good three-point shooter – he would step out and they would run some plays for him, but yeah. I mean, I never practiced threes, but I know I could’ve done it. I would’ve loved to!”

Shaquille O’Neal once described Smits as one of four players he hated playing against.

“Just like in Greek mythology, there’s always a guy that’s equal or greater than you, and they go by the name of Patrick Ewing, David Robinson, Hakeem Olajuwon and Rik Smits,” O’Neal told Sports Illustrated in 2017. “Rik destroyed me every time. Oh my God. Pick-and-pop, jump hook in the post, I couldn’t stop that kid. If it wasn’t for his foot problems, I probably [never would] have been able to stop him.”

This compliment from O’Neal meant a lot to Smits.

“I was pleasantly surprised, it was a heck of a compliment,” Smits said. “He’s one of the best centers to ever play the game, so I was stoked. That was pretty cool to hear from him.

Smits decided to retire following the 1999-00 season. While the internet would have you believe that nerve damage in his feet caused him to walk away, Smits dispelled this myth.

“No, that never [factored in]; the feet were fine,” Smits said. “When Larry Bird came in [as head coach] my last three years, he had a great physical therapist out of Boston, Dan Dyrek, and he took care of those feet. Those were never a problem again. Early on in my career, I had that, and then the rumor got started that [my feet] are why I retired, but that wasn’t true at all. I felt it was the right time. Bird was retiring and Isiah [Thomas] was coming in. There was gonna be some changes. It was just the right time. I considered coming back and gave it some thought, but I was ready to be home with my family and start enjoying life, so that’s what I did.

Rik Smits en Reggie Miller, amper veranderd, dit weekend in Indianapolis.