Oranje basketbal verliest van Groot-Brittannië ondanks sterke comeback geleid door Keye van der Vuurst de Vries, verdediging groot zorgpunt

Foto: FIBA Europe

Het belangrijkste na de eerste kwalificatiewedstrijd van Oranje is dat de kans op het behalen van het Europees Kampioenschap nog aanwezig is. De nederlaag in Newcastle viel uiteindelijk alleszins mee, 98-94.

Veel, zoniet alles, voor Oranje was te danken aan Keye van der Vuurst de Vries. Na 4 punten en 2 assists in de eerste helft nam de 22-jarige guard zijn ploeg op sleeptouw. Na ruim 32 minuten speeltijd eindigde hij op 23 punten (62%), 9 assists, een efficiency van 27 en opmerkelijk in een nederlaag met zoveel speelminuten een plus/minus van +1.

In de groep met verder Griekenland en Tsjechië gaan drie teams naar het EK. Vrijdag wonnen de Grieken dat onderlinge treffen, in een wedstrijd met een heel ander spelbeeld, relatief moeizaam, 72-64.

Zoals ik eerder al schreef gaat de strijd om het derde ticket, gezien de verhoudingen, in principe tussen Nederland en Groot-Brittannië. Al kan een van deze twee landen natuurlijk altijd een wedstrijd ‘stelen’ tegen Tsjechië of heel misschien Griekenland (als zij bijvoorbeeld na vier duels al geplaatst zijn).

Wil Oranje een keertje verrassen of over een jaar met meer dan vier punten verschil van Groot-Brittannië winnen dan moet er wel heel anders aan een wedstrijd begonnen worden.

De eerste 25 minuten in Newcastle waren werkelijk tenenkrommend. Het leek nergens op, zeker verdedigend niet. Collectief leken de afspraken vergeten en Oranje was geen schim van de ploeg die zo’n aardig pre Olympisch kwalificatietoernooi speelde afgelopen zomer.

Verdedigende rotaties klopten niet, spelers leken soms simpelweg op het houden met verdedigen en één tegen één lag bij vlagen de rode loper uit voor de Britten.

De ruststand sprak voor zich, 55-41. Het fieldgoalpercentage van de Britten lag halverwege net boven de 70 procent, ongekend. Het softe Oranje had slechts 10 persoonlijke fouten en liet het zich overkomen.

In het tweede kwart liep het verschil op naar 20 punten (49-29) en in het derde kwart werd de marge nog een keer 21 punten (69-48). Oranje verdedigde zo ongelofelijk beroerd die eerste 25 minuten dat het erop leek dat het EK al uit zicht zou raken omdat alles erop wees dat de marge alleen maar groter zou worden.

En toen liet Keye van de Vuurst de Vries zien dat hij de baas van Oranje is. Hij ging voorop in de strijd en zette Oranje terug op het spoor. Geholpen ook door de Britten die maar één versnelling leken te hebben, de hoogste, en zich niet aan konden passen aan een ‘ander’ Oranje.

Met Luuk van Bree, wie anders eigenlijk gezien zijn vorm dit seizoen, maar ook met Charlon Kloof, en nuttige (bij)rollen van Yannick Kraag, Matt Haarms en de defense van Leon Williams kwam Oranje helemaal terug in de wedstrijd. Zozeer zelfs dat ik vier minuten voor tijd dacht: erop en erover, 82-80.

Dat gebeurde niet hierdoor:

Na deze score, met vraagtekens bij de Oranje-defense, liepen de Britten weer uit, maar niet meer zo ver, 98-91.

In de buzzer van de slotsignaal liet Kloof, die in de buzzer van de eerste helft een driepunter raakschoot, zijn tegenstander Hesson trappen in een fake driepunter. Dat leverde met geen tijd meer op de klok drie vrije worpen op voor Kloof. Hij schoot ze alle drie raak en dat kunnen bij de return over een jaar drie hele dure punten blijken te zijn.

Hoe Oranje nou zo enorm kon verzuipen in zichzelf, met 98 punten tegen, is een vraag die moeilijk te beantwoorden is. In het laatste kwartier kon het wel, dus onkunde is het niet.

Overigens is het niet nieuw dat Oranje een gat graaft voor zichzelf om er vervolgens weer uit te klimmen. Na 2013 gebeurde dat meerdere keren. Het lijkt een mentaal dingetje waar Nederlanders last van hebben.

De starting five van Oranje was zoals ik had verwacht, maar ik schat in dat die gaat veranderen. Om de kracht van Keye van der Vuurst optimaal te benutten moet daar simpelweg rekening mee worden gehouden is een andere partner, nog een balhandler, met verdedigende capaciteiten in het backcourt een serieuze optie. Ook omdat de Grieken deze wedstrijd gezien hebben en weten waar de angel zit bij Oranje.

Bovendien lijkt het me dat Van Bree een optie is op de 4. Hij is tegen de Grieken wellicht te klein en wellicht te traag, maar zijn inzicht, vechtlust en de rol van cement tussen de stenen zijn ook wat waard. Dat anderen dan van de bank moeten komen hoeft ook helemaal niet erg te zijn, in het verleden heeft bijvoorbeeld Franke vanaf de bank uitstekend gepresteerd.

Tegen topland Griekenland, dat met een privévliegtuig naar Den Haag komt en met datzelfde vliegtuig na de wedstrijd gelijk weer terug gaat, heeft Nederland maandag in feite niets te verliezen, zo simpel is het. Alhoewel een groot pak slaag het imago van het vlaggenschip van het Nederlandse basketbal geen goed zal doen.

Maar omdat de Grieken een beduidend lager tempo spelen dan de Britten zal hun spel Oranje wat beter liggen. Al hebben zij veel meer kwaliteit en zijn hun spelers stuk voor stuk van Euroleague niveau, echt andere koek. Op hun beurt heeft Oranje een serieuze ‘wake up-call’ gehad in de wedstrijd met twee gezichten en zal het, mag ik hopen, niet meer met zo’n bedroevende verdedigende instelling aan de wedstrijd beginnen.