Dure lessen Oranje tegen Griekenland

Ondanks twee nederlagen heeft Oranje kwalificatie voor het EK van 2025 nog volledig in eigen hand. Dat is niet alleen een feit, maar ook een winstpunt voor het vlaggenschip van het Nederlandse basketbal.

De wedstrijd tegen Groot-Brittannië leek uit de draaien op een drama, maar dat werd het niet 98-94. Van het duel tegen de Grieken, 74-76, werd vooraf amper iets verwacht, hoewel ik dat anders zag. Uit deze thuiswedstrijd, al was het niet het sterkst mogelijke Griekenland, ze hadden nog steeds acht Euroleague spelers, moet Oranje vertrouwen getankt hebben.

Duidelijk is dat de resultaten beter hadden gekund, maar er is geen man overboord. Vooral niet, en dat benadruk ik nog maar eens, omdat er in de volgende kwalificatiefase in november met een uit- en thuiswedstrijd tegen de Tsjechen en daarna in februari 2025 een ander Oranje zal staan. Hoogstwaarschijnlijk met:

  • Jesse Edwards
  • Tristan Enaruna
  • David N’Guessan
  • Rienk Mast
  • Quentin Post

Zeker Edwards heeft zich al aardig bewezen bij Oranje. Zozeer zelfs dat hij in de picture staat bij Euroleague-grootheid Maccabi Tel Aviv, heb ik uit betrouwbare bron vernomen 😉

Met deze vooral inside-mannen ziet Oranje er heel anders uit, niet alleen letterlijk maar zij maken (op papier) het leven van het backcourt ook een stuk makkelijker.

Overigens ving ik in Den Haag op dat er geprobeerd gaat worden om de waarschijnlijk cruciale kwalificatiewedstrijd tegen Groot-Brittannië in Ahoy te spelen. Daarvoor moet er nog wel veel gebeuren, maar het plan alleen al is verfrissend.

Net zoals trouwens de hal en de atmosfeer in de Sportcampus. Ik was aangenaam verrast door deze hal. Een enorme vooruitgang ten opzichte van Almere, niet zozeer groter maar wel veel intiemer en gezelliger. Al is parkeren wel een dingetje.

Ik weet dat het niet makkelijk is en zeker gevoelig ligt, maar stel je voor dat ZZ Leiden die hal gaat bespelen. Nu lag hun vloer er al en liepen al hun vrijwilligers er ook al.

En ik moet zeggen dat mijn vrees voor een hal vol Grieken geen waarheid werd, dat had de NBB wel goed geregeld.

Wat ik dan weer minder vond was de huldiging van Arvin Slagter en Worthy de Jong na de wedstrijd tegen de Grieken. Ongelofelijk dom, iets anders kan ik er niet van maken. Je kunt zoiets vooraf doen, of in de rust, maar na afloop is het of feest voor Oranje en hun moment of er is een begrafenisstemming. Het werd dat laatste en de huldiging van deze twee grootheden werd een farce.

Dure lessen
Wat me opviel tegen de Grieken was het veranderde spelplan van Arik Shivek. Nederland speelde 40 minuten zoneverdediging. Traditioneel 3-2 en soms afgewisseld met een match-up zone. Het bleek een perfect wapen tegen deze Grieken die amper met elkaar hadden samengespeeld en dachten deze klus wel even te klaren.

De opluchting bij hun bondscoach Spanoulis droop afloop op de persconferentie ook van zijn gezicht. In de Griekse kranten las ik ook dat de sterspelers voortaan maar niet meer thuisgelaten moeten worden want stel je voor dat Griekenland tegen zo’n klein landje had verloren.   

Maar goed, de zone werkte en tegen de Britten, die veel sneller speelden en sneller schoten, had dit niet gewerkt, het bracht de Grieken wel van hun stuk.

En, niet onbelangrijk, het zorgde voor vertrouwen bij de spelers van Oranje. Na een moeilijke start vond Oranje haar aanvallende ritme, niet in het minst omdat de drie van Leiden het verschil maakten. Ze kennen elkaar natuurlijk en ze maakten het spel van Oranje steeds beter.

  • Van Bree: 33 min, 8p, +/- plus 5
  • Schaftenaar: 26 min, 13p, +/- plus 11
  • Ververs: 22 min, 8p, +/- plus 9

Natuurlijk is er altijd wat aan te merken, zoals het derde kwart (19-30) waarin de Griek Toliopoulos ‘gek’ werd en de wedstrijd kantelde om uiteindelijk te eindigen met 26 punten en 8 rebounds.

De speler van Aris werd na deze wedstrijd in de Griekse media Pistoliopoulos genoemd. Normaal gesproken bivakeert hij hooguit op de bank.

Oranje had hem wat harder aan kunnen en moeten pakken, maar op zich was het plan van Nederland duidelijk en de uitvoering ook.

Verder werd de rotatie ingedikt, simpelweg omdat het geëiste niveau hoog lag. Zo ontstond een heerlijke thriller in een mooie ambiance met maar één echt minpunt. Namelijk dat Oranje zichzelf niet beloonde. Zo zonde, maar zeker weten leerzaam.

Ik onderstreep nogmaals dat Oranje een goede partij speelde en er een thriller van maakte tegen goede spelers en dan gaat het om details en in die details vallen zaken op. Dat bleek in de laatste beslissende minuut van deze wedstrijd.

Zeker als je rustig terugkijkt zie je fouten in de vorm van verkeerde keuzes. Niet goed, wel leerzaam zeker als je aanvoerder en startende pointguard pas 22 is. Het ene moment redt hij wat er te redden is, zoals in Newcastle, het andere moment niet, zo gaat dat op die leeftijd.

Gezien zijn optreden verdiende Marijn Ververs het om in de slotfase op het veld te staan. Ik denk dan vooral naast Keye van der Vuurst de Vries.

De 25-jarige Ververs, gewoon uit de BNXT-league, verdedigde echt op Euroleague-niveau en laat zich niet snel gek maken.

Na een Griekse time-out op 38 seconden voor tijd, 71-70, leek de tijd rijp voor de terugkeer van Ververs voor de verdediging. Shivek koos echter anders. Vast ook met de verwachting dat Oranje de Grieken tot een lange aanval zou dwingen zodat Nederland de laatste aanval zou krijgen.

Dat pakte echter anders uit door, en daar is hij weer, Toliopoulos. Dit keer iets minder Pistoliopoulos en meer Speedyopoulos. In negen seconden herkent hij het concentratieverlies (het eerste misschien wel) bij Oranje, loopt hij iedereen voorbij, wordt er geen fout gemaakt, scoort hij en zorgt niet alleen voor -achteraf- beslissende voorsprong, hij bezorgt de Grieken ook nog een keer extra balbezit.

Na de time-out van Shivek lukt het Oranje niet meer om te scoren waarbij ik vind dat er in de aanval te snel wordt geschoten. Relatief is er nog veel tijd op de schoklok.

De driepunter van Franke met nog 13 seconden op de schotklok is niet onlogisch gezien de ruimte die hij heeft, maar twee punten wat later in de aanval bij de ring was ook genoeg geweest.

Daarna heeft Oranje dankzij Kloof min of meer de aanvallende rebound die in handen valt van de aanvoerder met nog 10 seconden op de schotklok. Van der Vuurst, die na zijn beresterke optreden in Newcastle duidelijk onder druk werd gehouden door de Grieken, De aanvoerder had ondanks zijn mindere optreden (net als de andere starters op Van Bree na) toch 9p, 6r, 6a, maar ook een plus/minus van -20. Hij maakt dan een keus richting de ring, waar nog vier Grieken staan waaronder de twee langste. Terwijl op dat moment Franke links van hem vrij staat.

Overigens zag ik in de herhaling dat Kloof, die probeert te rebounden, nog een flinke elleboog in zijn gezicht krijgt van de Griekse nummer 3 Lountzis, die ten koste van alles de bal wil hebben.

In de video van de laatste aanval zie je Kloof, die een goede wedstrijd speelde met 5p, 4r, 5a en +/- van plus 11, ook pijn hebben en enigszins groggy zijn, misschien had hij beter op de grond kunnen gaan liggen.

Maar dat doet er nu niet meer toe. Op naar de Tsjechen in november waar met een uit- en een thuiswedstrijd binnen vier dagen best wat te halen zou kunnen zijn.