Dit haaiduo wachtte het uiterste moment af

De eerste grensoverschrijdende speelronde van de BNXT-league was geen groot succes voor de Nederlandse teams die allemaal thuis speelden. Drie overwinningen en vier nederlagen (2-2 in de Gold league en 1-2 in de Silver league). Wel boven het tweejarige gemiddelde van 25%, maar goed.

Dat Donar van guard wisselt haalt de top 5 niet, ik ga er vanuit dat het min of meer met gesloten beurs gebeurt. Bij mijn weten staat de club nog onder een soort van curatele van de BNXT-licentiecommissie en ook een onafhankelijke boekhouder. Sportief lijkt het een kleine pleister op een grote wond.

Dit viel mij het meest op afgelopen week:

5. Te mooi om waar te zijn
Goede onthulling in Trouw over de oplichter die basketbalclub Kimbria in Maastricht voor de gek heeft gehouden en daarmee ook een boel jonge spelers. Deze Mike Rawson heeft een spoor van vernieling achtergelaten, meldde ook regionale omroep L1. Goed dat deze oplichter ontmaskerd is.

En toch had niet hoeven gebeuren, lijkt me. Het bestuur in Maastricht had bij de eerste gesprekken onraad kunnen ruiken, gezien het verleden van de man. Even googlen en huppakee. En je zou zeggen dat na de affaire Donar van afgelopen zomer iedereen wat scherper is. Kortom: als het te mooi klinkt om waar te zijn, is het dat ook (bijna altijd).

4. Einde streak
In de vrouwen-eredivisie verloor landskampioen Grashoppers voor het eerst in 13 maanden. Dat is lang. Landslake Lions was in Katwijk, waar sterkhouder Karin Kuijt ontbrak door een blessure, te sterk, 68-71.

Dit seizoen won Grasshoppers, inclusief 4 bekerwedstrijden, 25 duels op rij.

3. Opmerkelijk
Dat Zorg en Zekerheid Leiden thuis wint van Charleroi is niet echt een verrassing. De marge wel, 70-45. Het is niet de grootste overwinning ooit van Leiden in de BNXT-league tegen een Belgische club. Dat was twee jaar geleden tegen Leuven, 95-66.

Dat Den Helder Suns won van Kortrijk verraste mij wel, 82-73. Het verschil werd gemaakt in het laatste kwart, 24-14. Sean Flood had in 38 minuten 21 punten en een efficiency van 31. Boyd van der Vuurst de Vries, die weer aan Oranje heeft mogen ruiken, speelde 33 minuten met 14p, 6r, 7a.

2. Bodem van de put
Hulde voor Zeeuw & Zeeuw Feyenoord! Dat zij Mack Bruining een tweede kans geven is mooi en goed.

Deze voormalige haai van de week verdient deze kans als geen ander. Hij heeft een fout(je) gemaakt door er vandoor te gaan bij een dopingcontrole,. Dat deed hij omdat hij midden in de coronaperiode een joint had gerookt. De schorsing van bijna twee jaar was in mijn ogen buitenproportioneel. Bruining, die ook gewoon een goede guard is, zag de bodem van de put en deed een zelfmoordpoging, zei hij een jaar geleden in het AD:

,,Basketbal is mijn lust en leven en dat mocht ik opeens niet meer’’, zegt Mack Bruining. ,,Door die schorsing was ik opeens van de een op andere dag werkloos en dakloos. Mijn contract bij Yoast United werd ontbonden, waardoor ik mijn huis uit moest en mijn auto moest inleveren. Ik wilde niet meer verder en deed een zelfmoordpoging. De ommekeer kwam in Brazilië waar ik heen ging voor een missie. De duisternis is weg. Ik heb ook geen nachtmerries meer en ben gelukkig. Ik ben nu vierentwintig per dag met God bezig. Ik vraag me af wat Jezus zou doen? Hij zou iedereen liefdevol vergeven.’’

1. Uiterste moment
Ik was vrijdagavond in de Maaspoort bij de start van de crossborderfase waar de nummer 1 van Nederland de nummer 2 van België op bezoek kreeg. Heroes heeft voldoende ambities, maar presteerde de afgelopen twee jaar niet heel erg best tegen de Belgen. Zoals ik vooraf al schreef gold dat voor vrijwel alle Nederlandse clubs en dat maakte het belang van deze wedstrijd wat groter.

Tenslotte is een goed begin het halve werk. Het duel tussen Heroes en Antwerpen werd een echte wedstrijd, eentje die dit seizoen nog niet in Nederland was gespeeld. Met twee teams die dingen goed en fout deden, met twee coaches die op het veld aanpassingen maakten om de ander te verschalken. Boeiend was het en best intens. Zeker ook door het scoreverloop, waarbij geen van de twee teams serieus afstand konden nemen.

Zo ontstond een goede wedstrijd, zoals het hoort zou ik bijna zeggen, en waarbij ik tweeëneenhalve minuut voor tijd dacht dat Heroes het niet zou gaan redden, 70-76.

Simpelweg omdat Heroes dit seizoen niet van dit soort wedstrijden, spannend en onder druk, heeft gespeeld. De tegenstand in de reguliere competitie was gewoon te zwak en op dit facet leek Antwerpen een voordeel te hebben.

Leek, want Heroes kon verdedigend bijschakelen, onder andere door slimmigheidjes, zoals van Dorsey-Walker die zich over de achterlijn liet gooien. En in de aanval was er de kwikzilvere Austin Price.

Vorig seizoen waren de prestaties van de Amerikaanse guard niet om over naar huis te schrijven. Misschien omdat hij toen een doorlopend contract had wat nu afloopt en meer prestatiedrang bij hem oplevert.

De urgentie bij Price was tegen Antwerpen duidelijk. Met 22 punten (53% FG en 6/11 driepunters) werd hij topscorer.

Nadat Price met een driepunter de spanning terug had gebracht, 73-76, haalde hij haalde ook de trekker over in de mooiste teamaanval van de wedstrijd, in mijn ogen in ieder geval.

Zeker in slow-motion is te zien dat elke speler van Heroes precies weet wat er moet gebeuren om Price in stelling te krijgen, en zelfs ‘nieuweling’ Dorsey-Walker met de bal in zijn hand forceerde niet door voor eigen gewin te gaan. Aan het eind van de aanval is er ook nog de perfecte assist van Boy van Vliet, werkelijk op milliseconde nauwkeurig in de handen van de lopende Price. Je kunt je wel afvragen waarom Antwerpen geen fout maakte met drie punten voorsprong.

Zonder de 76-76 had de laatste actie van de wedstrijd nooit gemaakt kunnen worden. Die was ook mooi, absoluut, en leidde tot een emotionele ontknoping. Nou zat er ook wel een portie geluk bij want het had geen tiende van een seconde langer moeten duren.

Maar zonder geluk vaart niemand wel en de assist van Boy van Vliet met de alley-oop van Jito Kok, die opvallend dominant speelde, pakte perfect uit. En dat maakt dit Nederlandse duo, ik benadruk dat even, mijn haai van de week.