Deze haai kon al verdedigen, maar ontpopt zich ook als aanvaller

Geen gemiddeld weekje in de BNXT. In de resultaten liepen de Belgen wel uit. Afgelopen week: 5-6. Wat de totale ranglijst van Nederland vs België brengt op: 15-24.

Dit is mijn top vijf van meest opvallende zaken:

5. Erg lang
Zondagavond viel het persbericht op de digitale mat. Zorg en Zekerheid verlengt het sponsorcontract met Leiden tot en met het seizoen 2026/2027. Zorgverzekeraar Zorg en Zekerheid is al 18 jaar hoofdsponsor in Leiden, dat is op zich al erg lang en dan nog drie jaar erbij. Bijzonder.

4. Sollicitatie
Jacob Klompien, de scheidende baas van Donar, heeft de club afgelopen zomer gered voor het Nederlandse basketbal. Alleen vervalt hij bij zijn afscheid in dezelfde fouten die zijn voorgangers ook hebben gemaakt qua communicatie. Problemen of dilemma’s via de media ventileren is leuk voor bepaalde partijen en het zorgt voor reuring, maar voor de relaties in het Noorden en het basketbal in Nederland, dat zo dringend met één mond moet leren praten, is het natuurlijk niet goed.

Eerst hoor ik hem klagen over de huurprijs van Martiniplaza, lekker gezien afgelopen zomer en als je nog jaren met elkaar door zult moeten.

Daarna veegt hij stilletjes ook nog eens de vloer aan met BNXT-besluiten.

Ik vind ook dat de communicatie bij de BNXT al drie jaar bedroevend is en ik ben ook benieuwd of er een 2e divisie komt (per land), maar als de kuikens uit het nest zelf al beginnen te piepen (of zaken verkondigen, bijvoorbeeld LWD Basket) dan gaat het – nog steeds- niet goed.

Klompiens opmerking over het voorbehoud dat Donar gemaakt heeft voor de nieuwe competitieopzet is wel boeiend. Want wat gebeurt er als er geen 2e divisie komt, trekt Donar zich dan terug? No-way. Maar Klompien maakt zich zo wel geliefd bij de kleine clubs die natuurlijk ook een stem hebben als er ooit een nieuw management of bestuur moet komen.

3. Verrast
Ik was erg verrast toen ik de vier Nederlandse clubs midweeks volgde op bezoek in België. Drie keer winst:

  • Mechelen – Feyenoord, 74-80
  • Kortrijk – LWD Basket, 85-92
  • Brussel – Yoast, 62-71

En Den Helder Suns ging pas in de slotminuten onderuit op bezoek in Mons, 83-77

Overigens vind ik het aan de ene kant heel raar dat Samuta Avea op dit moment vertrekt naar de Franse nummer 6, waar ook Emmanuel Nzekwesi speelt. Aan de andere kant levert het Yoast vast een paar duizend euro op en dat kan een kleine Nederlandse club, die toch geen kampioen wordt en ook de have finale van de play-offs niet gaat halen, altijd gebruiken.

2. Gehaktmolen
Ik denk dat de Nederlandse clubs het maar als een compliment moeten zien dat de Belgen naar de ouderwetse jaren ’90-gehaktmolen grijpen om een resultaat neer te kunnen zetten, zoals in Den Bosch en Leiden gebeurde.

Ik vind daar op zich ook niks mis mee, de scheidsrechters moeten de grenzen aangeven. Wat ik vervolgens wel mis is dat als je uitdeelt, je ook moet kunnen incasseren. En dan niet moet gaan zeuren.

Limburg United deed dat vrijdag op bezoek bij Heroes. De gehaktmolen werd in het tweede kwart tevoorschijn gehaald nadat de Belgen eerst alle hoeken van de Maaspoort te zien kregen tegen een optimaal draaiend Den Bosch, 32-7 na het eerste kwart.

Vervolgens werden de grenzen opgezocht en metname Boy van Vliet en Jito Kok kregen het flink te verduren met tikken en beuken op alle lichaamsdelen. Over het algemeen was het niet al te smerig, al was een duw in de rug van Thomas van de Mars die omhoog ging voor een lay-up dat wel.

Evenwel werkte dat überfysieke spel tegen Heroes omdat de thuisploeg zich uit het ritme liet halen en soms zelfs mee wilde doen terwijl ze daar helemaal niet de spelers voor heeft. Al deed Stumbris een goede poging. De Let pakte na een score de bal op om die vervolgens van hoogte op het hoofd van liggende Delalieux te laten rollen. De vlam sloeg logischerwijs in de pan, wat leidde tot een technische fout voor beide spelers. Alleen betekende het einde wedstrijd voor de Belg omdat hij net daarvoor een onsportieve fout had gehad. De problemen tussen deze twee spelers waren al minuten zichtbaar en daar had eerder op ingegrepen moeten worden door de refs.

Uiteindelijk liet de (heerlijk) provocerende en sterk spelende Stumbris, en met hem Heroes, zich niet verder (ternauwernood in het geval van de Let) uit de tent lokken en kwam het door het eigen spel te spelen tegen het zeer fysieke Hasselt niet echt meer in de problemen, 95-86.

Ook in Leiden sloeg de vlam in de pan. In de slotminuut tegen Luik had Luuk van Bree genoeg van de aanslagen en ging hij met zijn hoofd tegen dat van Rodriguez aan staan om een punt te maken. Van een paar meter afstand kwam vervolgens Hagins aangerend om de situatie met twee stilstaande mannen te laten escaleren. In volle vaart werd Van Bree over de achterlijn gegooid en ontstond er tumult. Ook omdat een dweilster bedolven lag onder de woeste spelers.

De actie van Van Bree is misschien niet slim, maar wel begrijpelijk als je de ene na de andere aanslag te verduren krijgt. Het is vrij wonderlijk dat Hagins de wedstrijd niet direct moest verlaten met een diskwalificerende fout (wel met een onsportieve en technische).

Ik zat niet in de zaal, maar ik kon op de stream goed zien dat Luik de tweede helft de gehaktmolen uit de voorraadkast haalde, 51-36 bij rust. Het werd net als in Den Bosch een fysieke jaren ’90-wedstrijd, waarin Leiden zich niet teveel liet intimideren en knap overeind bleef, 84-78.

Ook hier begrijp ik de Luikse tactiek want als ploeg wil je niet op de slachtbank liggen. En als Marijn Ververs dan na afloop heel voorzichtig zegt dat hij wel had gedacht dat de scheidsrechters wat meer fouten zouden fluiten, is dat een understatement.

Zowel in Den Bosch als in Leiden was het arbitrale trio veel te mild, passief en simpelweg niet klaar voor dit soort wedstrijden. De coaches van de Belgische tegenstanders acteren veel onbegrip, maar als je uitdeelt moet je ook kunnen incasseren en eigenlijk kwamen ze (te) makkelijk weg, maar wel met een nederlaag. In beide gevallen ben ik benieuwd naar de returns in België en hoe de Belgische refs dit gaan handelen.

Hoewel de scheidsrechters het in Den Bosch toelieten vraag ik me af of het toegestaan is om te spelen met een stuk onbeveiligd ijzer aan je knie, zoals Clifford Hammonds deed.

Foto: Christian Aarts

1. Progressie
Deze assist alleen al, met die scherpte en snelheid, is voor mij reden om iemand uit te roepen tot haai van de week.

En dat doe ik dan ook. Nou is Jito Kok ook aan een heel goed seizoen bezig. Zozeer dat ik op dit moment al vier van mijn vijf spelers in het All-Starteam van dit seizoen heb:

  • Marijn Ververs
  • Boy van Vliet
  • Luuk van Bree
  • Jito Kok

Allemaal Nederlanders die een heel goed seizoen draaien. En ja dat zegt tegelijk wat over de kwaliteit van de aanwezige buitenlandse spelers die niet in alle gevallen een waardevolle toevoeging zijn.

Stumbris die tegen Hasselt op het randje speelde was goed met 18p, 8r, 5a. De Bossche bank stelde overigens flink teleur.

Kok kreeg het tegen de Belgen, zoals in punt vier gezegd, niet bepaald cadeau. De 30-jarige Nederlander was wel degene die op zijn kenmerkende manier rustig naar Stumbris toeliep toen de Belgen uit alle macht probeerden hem uit de wedstrijd te krijgen en er iets dreigde te escaleren voor de Belgische bank. Kok toonde leiderschap en dat is samen met die briljante assist een extra de reden om hem haai van de week te maken.

Kok stond altijd al bekend om zijn sterke verdedigende spel, maar dit seizoen lijkt hij meer vertrouwen te hebben dan ooit te voren en dat is ook zichtbaar in de aanval. Hij wordt meer betrokken en is ook gevaarlijker geworden dan alleen maar dunken.

Zo had hij in de bekerfinale een perfecte jumper op een cruciaal moment. En tegen Limburg United schoot hij 11 van de 13 vrije worpen raak, iets waar hun coach vast geen rekening mee had gehouden in de vele fouten die op Kok gemaakt werden (een game high van 8 werden er op hem gefloten). Uiteindelijk eindigde Kok op 21 punten (5/7), 4 rebounds, 1 assist en een plus/minus van +14.

Gemiddeld is Kok dit seizoen goed voor 11 punten, het hoogste in zijn carrière. Zijn vrijeworpgemiddelde zit net onder de 80%, ook (ruim) hoger dan ooit tevoren. Net als zijn efficiency van 19 dit seizoen verreweg het hoogste is in zijn professionele loopbaan.

    Efficiency
2016-17 Rapla BS  9.13
2016-17  GS Lavrio  9.31
2017-18  Real Valladolid CB  10.69
2018-19  Dutch Windmills  14.40
2018-19  Kangoeroes Basket Willebroek  12.59
2019-20 Kangoeroes Basket Willebroek  17.29
2019-20 BG Goettingen  11.94
2020-21  Kangoeroes Basket Willebroek  14.23
2021-22  Proximus Spirou Charleroi  16.45
2022-23  Heroes Den Bosch  14.38
2023-24  Heroes Den Bosch  18.87

Met Kok gebeurt eigenlijk hetzelfde als met Thomas van der Mars die in zijn tweede seizoen onder coach Erik Braal een fors hoger niveau haalde. Benieuwd waar het voor hem eindigt want er zit nog rek in.

 

Foto: Robert Verboon