ZZ Leiden een mooie kampioen die ten koste van Heroes gaat strijden om BNXT-titel

Landskampioen Zorg en Zekerheid Leiden begint maandagavond aan de strijd om de BNXT-titel. Voor het derde jaar op rij in het driejarig bestaan van de BNXT-league is Oostende weer de tegenstander. Het ‘kleine’ Leiden won de voorgaande twee edities. Net zoals de vorige twee keer is Oostende de favoriet, maar wat zegt dat?

Lijkt mij wel dat de Belgische recordkampioen erg gemotiveerd zal zijn om de gezamenlijke titel een keer te pakken. Het gaat trouwens om een best-of-three (maandag, woensdag en eventueel vrijdag). Overigens vind ik het gehalte gezamenlijke competitie vrij laag als alleen de beide landskampioenen mogen strijden om de BNXT-titel, het is zo meer een supercup.

Wat beide teams gemeen hebben is dat ze op een onooglijke dag kampioen zijn geworden. Oostende op maandagavond, Leiden op dinsdag avond. Wie bedenkt dit toch?

Hoe het met de media-aandacht in België zit weet ik niet, maar in Nederland was het minimaal. Zeker op een dinsdag en dat was te voorzien. De NOS was er live op de radio en voor een korte reportage op televisie en online. Verder de beide regionale kranten en dat was het zo ongeveer wel.

Op deze manier schiet het basketbal er helemaal niets mee op. Sterker nog, geen enkele finalewedstrijd was live te zien op een open net beschikbaar voor heel Nederland terwijl drie van de vier duels echt leuk waren om naar te kijken.

Hoewel steeds meer mensen online kijken, ik weet het uit mijn werk als online-eindredacteur bij Omroep Brabant maar al te goed, is het kijken van live sportwedstrijden als een van de weinige televisieprogramma’s nog iets wat mensen op hun televisie willen beleven. Sorry gelijk voor de paar honderd streamkijkers van de BNXT, maar zij hadden geen keus. Een jaar geleden keken er op zondag nog meer dan 460.000 mensen naar de eerste finalewedstijd tussen Leiden en Donar.

Haast
Gelijk kom ik dan uit bij de planning van de play-offs. Het voorspel genaamd competitie begon medio september en duurde tot en met april, globaal 7 maanden. Dan wordt het toetje van het seizoen in een maandje afgerond en de finale in maar liefst acht dagen, een vijfde wedstrijd was op de tiende dag geweest.

Waarom die haast bij het pronkjuweel van je competitie? Dat wil je toch uitmelken en de spelers in hun beste staat en vorm zien? Dat gebeurt niet met een reeks in een zo’n kort mogelijke periode.

Lijkt mij dat de finalewedstrijden gewoon in de volgorde: weekend, midweeks, weekend gespeeld kunnen worden. Wedstrijd vier en vijf zou je dan op vrijdag en zondag kunnen doen, of eventueel zaterdag en zondag. In ieder geval ligt dan het zwaartepunt in het weekend.

Volgend seizoen gaan er veel meer competitiewedstrijden gespeeld moeten worden (36 in plaats 28). Extra ruimte voor de play-offs zal er daardoor niet ontstaan of het seizoen moet opgerekt worden en dat zal niet gebeuren omdat het (salaris)kosten met zich meebrengt.

Ik snap niet dat er voor deze competitievorm is gekozen met zoveel duels, een soort van splitsing zoals ik al eens beschreef, is in mijn ogen logischer. Om de spanning erin te houden, maar ook om het publiek dat naar de hal moet komen ‘warm’ te houden. Ik voorzie dat zij toch de krenten uit de pap gaan kiezen, ook omdat er al jaren geen overzichtelijk speelschema meer is van ene weekend thuis en andere weekend uit.

Continuïteit
Qua kampioen van Nederland is niets op ZZ Leiden af te dingen. Het is een uitgebalanceerde ploeg, met een goede verdediging en goed gecoacht. Mooi ook om te zien dat Nederlandse mannen als Ververs, Bouwknecht, Van Bree, Kruithof en Schaftenaar belangrijke rollen kunnen vervullen als het belangrijk wordt. Wat dat betreft is jammer van Van den Elzen en Sicking geblesseerd waren.

Een paar weken geleden was ik te gast bij de ZZ Leidenpodcast. Diego Ouwerkerk vroeg me toen naar het geheim van Leiden. Ik zei toen al: de continuïteit. Voorzitter Marcel Verburg zit er vanaf het begin (in 2006), de andere bestuursleden en medewerkers zitten er veelal lang. Dat brengt rust.

Voor de selectie geldt min of meer hetzelfde en de Nederlandse kern zorgt dan voor de cultuur. De imports zijn over het algemeen toevoegingen die precies passen, zich aanpassen en, zoals nu in de finale, iets extra’s kunnen brengen.

Gardner had zijn moment en in wedstrijd vier was Jones in scorende zin niet te stoppen. Maar de hele ploeg piekte op het moment dat het moest.

Verschilmaker
Dit pieken kun je niet stellen voor Heroes, wel was er een Nederlandse kern. De Bossche formatie haalde dit seizoen al snel een zeker niveau en verbeterde daarna eigenlijk niet meer. Voor het tweede jaar op rij. Een jaar geleden zijn er harde woorden gevallen bij de evaluatie van het seizoen en dat zal nu niet anders zijn. Dan zullen ook de individuele prestaties van de coach en de spelers ter sprake komen.

Nou kampte Heroes met blessures en een onwillige Amerikaan, maar goed die laatste is gehaald en over de blessuregevallen moet maar eens goed gesproken worden.

Nou was het verschil tussen ZZ Leiden en Heroes ook weer niet zo groot. Wat mij betreft is het heel simpel te herleiden naar één positie en één man in het bijzonder: Roeland Schaftenaar.

De 35-jarige center nam Leiden eigenlijk bij de hand in de finale als een soort generaal. Misschien was het minder opvallend dan Ververs, Jones of Gardner, maar Schaftenaar maakte eigenlijk gehakt van zijn directe tegenstanders Kok en Van der Mars. In scores, maar ook met zijn -tactisch- inzicht zorgde hij voor een flink overwicht. Voor mij is hij de echte MVP.

Of Schaftenaar zijn lange carrière een vervolg geeft, is de vraag? En of Van Bree en Ververs nog langer in Leiden blijven is twijfelachtig. De Helmonder Van Bree zal nog wel eens keertje om tafel gaan met een clubeigenaar uit Gemert. En Ververs schijnt ook te willen vertrekken, maar met een clausule in zijn contract dat hij niet bij een andere BNXT-ploeg mag spelen, is het niet makkelijk. Misschien dat Hammink bij Antwerpen wel interesse had gehad en anders is Duitsland wellicht een optie, daar zijn meer oud-Leidenaren terecht gekomen.

Herstart
Voor Heroes zal het neerkomen op -weer- opnieuw beginnen. Nu Jos Frederiks langzaam maar zeker weer een rol(letje) krijgt, wordt het beleid wellicht wat helderder. Oud-speler Frederiks was jaren de technische man in Den Bosch totdat hij er genoeg van had en zijn eigen bedrijf begon.

De situatie bij Heroes is sinds de komst van de aandeelhouders veranderd en Frederiks is voor de steenrijke mannen, die niet zoveel verstand hebben van basketbal, maar wel van zaken doen, een aanspreekpunt. En ook Erik Braal maakt daar gebruik van.

Nou gaat Frederiks niet in een actieve rol terugkeren, eerder als een soort externe adviseur. In zijn voorgaande periode was zijn spelersbeleid vrij helder. Namelijk een sterke Nederlandse kern (met heldere waarden en normen) om mee te bouwen en de -paar- imports moeten een toegevoegde waarde hebben, denk aan Taj Wesley en Dejan Kravic die met zijn Spaanse werkgever nog drie keer de Champions League won.

En inderdaad als je dit laatste over een sterke Nederlandse kern en toegevoegde waarden nu leest en denkt: dit schreef je net toch ook over Leiden? Dat klopt.

Tot slot kan ik zeker waarderen als men her en der schrijft dat ik laat ben met een analyse of men vraagt om bepaalde mensen eens aan de tand te voelen. Let wel, ik heb een fulltime verantwoordelijke baan en basketbal doe ik er bot gezegd bij. Natuurlijk is mijn werk voor de NOS betaald, maar al het andere basketbal valt in mijn vrije tijd en dan is het keuzes maken. Ook ik ben voorstander van meer basketbal, sta er zeker voor open, maar voor niets gaat de zon op.