Ik heb me weer aardig verwonderd deze week.
Maandagmiddag las ik dat Keye van der Vuurst de Vries het seizoen afmaakt bij Lleida. De huidige nummer 15 (van 18) in de ACB. Waarschijnlijk krijgt hij daar meer speeltijd dan bij Badalona dat hem verhuurt.
Mijn top vijf:
5. Opportunisme
Vol ongeloof las ik het bericht van Donar over het enorme tekort over afgelopen seizoen: 522.000 euro.
Dus na het faillissement in de zomer van 2023 met een schuld van 1,75 miljoen euro en een negatief eigen vermogen van 1,3 miljoen wat bij elkaar een gat is van 3 miljoen euro, is er in het eerst volgende seizoen weer een tekort. Een tekort dat als op zichzelf staande begroting de vijfde van de Nederlandse clubs in de BNXT is, daar kun je landskampioen mee worden.
Hoe dan? Waar is het gezonde verstand bij bestuurders in Groningen en omgeving? Leert er niemand van het verleden?
Weer is er dus meer uitgegeven dan er binnenkwam, opportunisme ten top.
Lijkt mij dat je bij een doorstart, zoals die er was vorig jaar in een BV, conservatief te werk gaat en niet de grenzen opzoekt (en eroverheen gaat).
Er wordt nu nota bene geschreven dat al in september (2023) duidelijk werd dat de begrote opbrengsten niet gehaald zouden worden. Ongelofelijk want dat is ruim een maand na de doorstart. Bizar.
Even los van dit Groningse opportunisme, al kun je het ook minder fraai betitelen, waar was de licentiecommissie van de BNXT? Donar stond onder curatele en dit is allemaal gebeurd onder hun toezicht. Wat hebben zij zitten doen? Ook ongelofelijk!
Overigens weet de KNVB wel raad met clubs die rotzooien met hun begroting, kijk bijvoorbeeld naar Vitesse dat onlangs nog 21 punten aftrek kreeg. Maar goed, zo’n soort uitspraak zou voor Donar betekenen dat ze laatste worden en uit de BNXT gezet zouden worden en dat wil niemand.
Frappant vind ik ook dat er nu al wordt aangekondigd dat er over het lopende seizoen weer een tekort wordt verwacht. Netjes dat het wordt medegedeeld, maar dat kan toch niet waar zijn.
En dan wel de hoofdcoach ontslaan, die gewoon doorbetaald zal moeten worden (denk aan Otten en Rudez) en nog op zoek zijn naar een nieuwe guard (terwijl er al zes importspelers zijn). En wie haalde het in z’n hoofd om vierderangs Europees basketbal (ENBL) te gaan spelen? Tsja.
In het bericht van Donar wordt gesteld dat partijen financieel zijn bijgesprongen, dat is fijn. Maar het is wel een gevalletje: als het kalf verdronken is, dempt men de put.
Verder wordt er ook gegoocheld met de cijfers:
- 1,6 miljoen begroting
- 522.000 tekort
- 625.000 initiële investering
- 200.000 extra geïnvesteerd
- 300.000 weerstandsvermogen
Ik vond een artikel in de Volkskrant terug van 23 september 2023 (september!). Dat had deze kop:
Failliet Donar wordt na herstart met argusogen bekeken in basketbalwereld: ‘We weten dat we iets goed te maken hebben’
Met de kennis van nu levert de kop en het slot van het artikel kromme tenen op, en het is actueel omdat BAL dit seizoen wel eens laatste kan worden (en Varagic ook extra spelers wil, maar geen geld heeft):
Oneigenlijke concurrentie
Van Veen (Jeroen van Veen, namens Basketbal Academie Limburg) zegt dat Donar het afgelopen jaar bepaalde sportieve prestaties heeft kunnen leveren met geld dat de club niet had. Daardoor zijn andere clubs mogelijke inkomsten misgelopen. Zij zien het als oneigenlijk concurrentievoordeel. Donar dwong vorig seizoen Europees basketbal af en speelt in oktober de voorrondes van de Fiba Europe Cup.
Jakob Klompien, algemeen directeur ad-interim van Donar, snapt dat andere clubs met een dubbel gevoel zitten. ‘Wat er is gebeurd, is voor niemand goed. Niet voor Donar, niet voor de andere clubs en niet voor de competitie. Dat is volstrekt helder. Tegelijk zijn daar ook de sancties die we opgelegd hebben gekregen op gebaseerd.’
Klompien herkent zich niet in het beeld dat Donar sportief voordeel behaald zou hebben door het gevoerde wanbeleid. Volgens hem is al het geld niet uitgegeven aan kwalitatief goede spelers, maar is er meer dan een miljoen uit de club gevloeid. ‘De penningmeester van het oude bestuur heeft contracten gesloten en boekingen gedaan die niet in het belang van de club waren.’
Tegen Heroes begint Donar met een vrijwel nieuwe selectie aan de competitie. Slechts twee spelers – ook zij moesten een nieuw contract tekenen – zijn over van vorig seizoen. De club heeft als doelstelling om een plek in de topvijf te bemachtigen. ‘We hebben niet zo’n sterk team als voorheen, omdat we dit seizoen gekort worden op ons spelersbudget.’
Van Veen verwacht daarentegen dat Donar weer zal meestrijden om het landskampioenschap. ‘Ik vind het opvallend dat de club sommige spelers een tweejarig contract heeft gegeven, dat deden ze eerst nooit’, zegt hij, verwijzend naar het beperkte spelersbudget dit seizoen. ‘De spelers krijgen het eerste seizoen minder betaald, maar dat kan in het tweede jaar goedgemaakt worden.’
Klompien ontkent ten stelligste dat het gebeurt, maar zegt geen verdere uitlatingen te mogen doen over de contracten. ‘De licentiecommissie houdt goed zicht op alle contracten die wij sluiten’, zegt hij. ‘We moeten stoppen met dit soort verdachtmakingen, zonder kennis van zaken.’
Hoe dan ook zal Donar dit seizoen met argusogen worden bekeken. ‘We zijn opgelucht dat het ons gegund is om in de BNXT League te mogen uitkomen, maar weten ook dat Donar veel schade heeft toegebracht aan de basketbalwereld’, aldus Klompien. ‘We hebben iets goed te maken.’
Ook deze woorden blijken gebakken lucht. Er wordt vrij luchtig en nonchalant gedaan door Donar over de financiële situatie, dat lijkt mij niet gepast. De Groningse fans zijn niet gek en kunnen als ze bij de supermarkt hun kerstboodschappen doen ook niet zeggen: zet maar op de rekening, het komt goed en anders springt er over een tijdje wel iemand bij die komt betalen.
4. Verdedigen
Uhhhhh 139 punten tegen in 40 minuten. Feyenoord mag zich best een beetje schamen. In de NBA hebben ze 48 minuten de tijd en gebeurt het nog niet zo vaak.
Dat is trouwens drieënhalf gescoord punt per minuut.
28, 37, 32 en 42 punten tegen in de respectievelijke kwarten. Het was feest in Kortrijk.
95 punten scoren is trouwens zeker niet slecht, maar ja.
3. Geen twijfel
Zes minuten zuivere speeltijd voor het einde vraagt de regisseur van NOS Langs de Lijn aan mij: Wat is er bij jou aan de hand?
Omdat ik op dat moment niet live in uitzending zat, hoorde hij door mijn microfoon het enorme gejoel in de Leidse Arena. Moest ik eerst de regisseur en even later het luisterend publiek op Radio 1 gaan uitleggen dat een aanvallende actie van Lucas Kruithof de soep in liep, maar dat hij direct daarna onder de ogen van de scheidsrechter (bijna letterlijk) een bodycheck kreeg van de Amerikaan Parker in Belgische dienst.
En het meest bijzondere was dat de scheidsrechter het niet zag of in ieder geval geen overtreding constateerde. Ik zat er vrij bovenop en had geen twijfel.
Pas nadat Leiden een persoonlijke fout had gemaakt gingen de scheidsrechters de beelden van even daarvoor terugkijken. Vechten of geweld mag in de wedstrijd ten alle tijden volgens de regels terug worden gekeken, al zal niet bedoeld zijn na de volgende aanval.
Het werd een onsportieve fout en had een bepalend moment kunnen zijn, maar dat werd het voor Leiden niet. Want hoewel Kruithof beide vrije worpen raakschoot werd het balbezit vervolgens verkwanseld.
Nou viel de titelverdediger me dit duel bepaald niet mee. Verdedigend was het nog wel ok. Aanvallend was het pover, met eigenlijk alleen dreiging van Cook en Davis. De driepunter en zeker tegen een zoneverdediging is vrijwel afwezig. Maar goed het seizoen is nog lang, ook in Leiden.
2. Pijpje leeg
Terwijl ik voor de NOS in Leiden zat, hield ik ook de tussenstanden van de andere duels in de gaten. Heel erg verbaasd was ik over wat er in Oostende gebeurde.
Den Helder Suns stond in de eerste helft lang op voorsprong al was het Oostende dat na 20 minuten een minimale marge had, 43-42.
In de tweede helft heb ik op Radio 1 nog een keer vermeld dat Den Helder Suns goed bezig was en dat de ploeg die in het verleden zoveel heeft bereikt en betekend in het Nederlandse basketbal aan een revival bezig is. Maar dat het moeilijk zou zijn om bij de BNXT-kampioen te winnen, leek mij ook wel duidelijk. Toch was het drie minuten voor tijd nog een echte wedstrijd, 83-78. Daarna was het pijpje leeg omdat Suns zo’n beperkte rotatie heeft, 94-83.
Uiteindelijk maakten vrije worpen en balverlies (door vermoeidheid?) het -kleine- verschil.
Balverlies:
- Suns 18x, waar Oostende 18 punten uit maakte
- Oostende 11x balverlies, 13 punten Suns
Vrije Worpen:
- Oostende 27/32
- Suns 19/26
Ter vergelijking; Donar en Landstede speelden dit seizoen al in Oostende en verloren beide met 27 punten verschil.
Overigens verloor Oostende dit seizoen van de acht thuisduels pas één keer en dat was tegen Mechelen. Komend weekend gaat ZZ Leiden naar de Belgische kampioen.
1. Déjà vu
Het publiek was zondag de grote winnaar in het duel tussen Heroes en Landstede. Een hoog tempo, veel verkeerde beslissingen en twee matige verdedigingen zorgden voor een spektakelstuk, 96-94.
Achteraf maakte Den Bosch in de laatste drie minuten van het eerste kwart het verschil in een fase(tje) waarin het verdedigend even klopte, 14-16 werd 27-20.
Landstede toonde veerkracht en vocht zich terug, maar in een open wedstrijd zonder een dominante defense voelt dit Heroes zich als een vis in een vijver. Zo ontstond een heerlijke wedstrijd.
Wie anders dan Charlon Kloof was het die de winnende score op zijn naam bracht.
Kloof zag de ruimte en met zijn ervaring, snelheid en kracht greep hij de kans aan om naar de ring te gaan. Terwijl menig -jonge- Amerikaan in de BNXT-league vast geschoten zou hebben. En dat is nou net het verschil dat Kloof brengt bij Heroes.
Met de vierde overwinning in vijf duels zal het vertrouwen bij Heroes langzaam toenemen. Tegelijk blijft de verdediging een bron van zorg. Ter verduidelijking de laatste twee aanvallen van Landstede.
Let wel, de eerste aanval met score is na een time-out en dus duidelijk opdracht van de slimme coach Bouzin tegen de veelal niet oplettende Heroes-verdediging. De tweede aanval is de laatste van de wedstrijd nadat Kloof de bonus vrijeworp gemist had en er dus geen mogelijkheid tot een time-out was en de beslissing dus op het veld lag..
Gezien de marge van twee punten had Penn voor Landstede niet voor de driepunter hoeven gaan. Er was nog tijd en ruimte om naar de ring te gaan, et voila het verschil met Kloof. Penn koos er in zijn dribbel al snel voor om naar de kop van de driepuntslijn te gaan. Het was een redelijk open schot in transitie dat wel, maar een insidepass naar Sutherland had hoogstwaarschijnlijk verlenging betekend en nu was het voor Landstede niets.
De winnende bal maken of erin toveren, maakt Charlon Kloof mijn haai van de week.
Vorige week was Kloof ook al nadrukkelijk aanwezig in de twee winstpartijen op Mechelen en QSTA.
Na een lange blessure is Kloof bij Heroes in zijn eerste vier duels al goed voor:
- 20 minuten gemiddeld
- 10 punten
- 5 rebounds
- 2 assists
- 2 steals
- efficiency van 20 (2e na Darthard)
- Defensive rating van 93,5 (verre verreweg het beste van Heroes, de op één na beste verdediger is Williamson met een rating van 107,9)
Tot voor kort speelde Charlon Anduele Romano Kloof nog nooit in de Nederlandse competitie. Hij werd op 20 maart 1990 geboren in Paramaribo, waar hij op zijn achtste begon te basketballen.
In 2004 verhuisde hij naar Nederland. Aan zijn vaders kant heeft Charlon zeven broers en zussen en aan zijn moeders kant een.
In Amerika speelde hij vier jaar college voor St. Bonaventure waar hij financiën studeerde (altijd handig om in de toekomst een club te gaan leiden).
Zijn profcarrière bracht Kloof op veel plaatsen:
- 2014–2015 İstanbul DSİ
- 2015–2016 Rethymno Cretan Kings
- 2016 Fiat Torino
- 2016–2017 MZT Skopje
- 2017–2019 UCAM Murcia
- 2019–2020 Ormanspor
- 2020 MoraBanc Andorra
- 2020 Fuenlabrada
- 2021 Ormanspor
- 2021–2024 FC Porto
- 2024–Heroes Den Bosch
Sinds zijn debuut in 2015 speelde Kloof al meer dan 80 keer voor Oranje, waar hij altijd een dragende kracht is geweest. Ook recentelijk in de winst op de Tsjechen nog.
Wat mooi is, is dat Kloof de startende pointguard was in Nederlands team onder 20 dat kampioen werd op het B-niveau en promoveerde naar het hoogste niveau.
En met de winnende score tegen Landstede in het achterhoofd, kijk eens goed wat er 15 jaar geleden gebeurde tegen Zweden.
Een déjà vu van een buitengewone speler.
