Een monoloog uit de grond van zijn hart van blijdschap eindigde de Brit Gabriel Olaseni met de woorden: “Spelen op het EK is een ‘career changing’ moment.”
Hij legde op de persconferentie na het duel tegen Nederland natuurlijk ook uit waarom het zo belangrijk is, zeker voor jonge spelers.
Met het EK van 2015 in gedachten, dat ik van vrij dichtbij heb kunnen meemaken, dacht ik: verdomd die man heeft helemaal gelijk.
Het aanstaande Europees Kampioenschap en het daarbij behorende leermoment gaat aan de neus van de opkomende Nederlandse lichting voorbij door de nederlaag tegen de Britten, 69-73.
Zoals ik in de aanloop al schreef zijn de Britten geen slechte ploeg, wel een ploeg met veel spelers die verspreid door Europa in goede competities spelen en opvallend veel in Italië. Van de 11 spelers die voor de Britten in actie kwamen, komt alleen Hibbert uit in de Engelse competitie. Hij speelde 1 minuut.
Oranje is ook geen slechte ploeg, maar is, zoals ik ook al schreef, erg wisselvallig en -te- afhankelijk van een paar spelers. Dat werd tegen de Britten eens te meer duidelijk, die duidelijk hun focus legden op Van der Vuurst de Vries en Franke.
Kloof speelde overtuigend, zoals altijd eigenlijk, en is belangrijk voor Oranje, maar wel bijna 35 en voor hem is er geen opvolger. Kai Edwards, die bij Landstede uit de basis lijkt verdreven voor een Amerikaan, is deze kwalificatiereeks enorm gegroeid.
Bottom line voor Oranje is kwaliteit. Kijk eens waar ze spelen! Twee in Spanje, een in Turkije en een in Polen. De rest speelt in de BNXT-league, toch wat anders dan pak ‘m beet de Italiaanse Eredivisie. Voor de duidelijkheid ik heb het hier niet over een gemiste vrije worp.
Er zit veel Nederlandse kwaliteit, zeker inside, in Amerika, maar Quentin Post, Jesse Edwards, Malevy Leons, Tristan Enaruna, Rienk Mast (mits fit), David N’Guessan en Dwayne Aristode blijken voor de FIBA-windows gedurende het seizoen niet beschikbaar. Het siert bondscoach Shivek dat hij dat niet aanstipt, maar de wereld zou er heel anders uitzien als een of meer van hen er wel waren geweest. Dan was er balans geweest tussen inside en outside.
Post is een NBA-zekerheidje aan het worden en zullen we a la Rik Smits niet vaak voor Oranje zien spelen, hooguit op eindtoernooien. Voor Oranje is het cruciaal dat de anderen, als zij de NBA niet halen, bij goede Europese clubs gaan spelen.
Tegen de Britten was het zoals in de hele kwalificatiereeks roeien met de riemen die er waren, dat is gewoon de realiteit. Verdedigend zat het wel goed, aanvallend niet en dat is te herleiden naar de beschikbare kwaliteit en daar verandert een andere bondscoach weinig aan, al kun je ook niet stellen dat Shivek iets bijzonders voor elkaar heeft gekregen.
Van invloed op dit alles is ook het gebrek aan speeltijd voor de Nederlanders in de BNXT-league die over het algemeen tweede keus zijn achter een karrenvracht imports. Waar de inside-spelers hun opleiding vooral in Amerika blijken te krijgen, ligt er hier een rol voor de ontwikkeling van guards en (small) forwards. (Be Next, what’s in a name).
In het hier en nu zijn de imports vaak wel beter, maar de ontwikkeling van de Nederlanders hapert of stokt dan. Daardoor ontwikkelen zij zich niet (genoeg) om uiteindelijk in sterke competities terecht te komen waar overduidelijk ook fysiek meer wordt gevraagd, zo bleek de afgelopen kwalificatiereeks eens te meer.
Op korte termijn zal er niet veel veranderen bij het vlaggenschip van het Nederlandse basketbal, zoveel keus aan spelers is er niet. In plaats van het Europees eindtoernooi moet Oranje komende zomer een prekwalificatietoernooi spelen om in november te mogen beginnen aan de echte kwalificatie voor het WK. Weer een ‘must-win’, maar dan tegen iets minder sterke tegenstanders (op papier).
Ik ben benieuwd wie er dan voor de groep staat want het contract met Arik Shivek loopt af. Werk aan de winkel voor Brian Benjamin de technisch directeur van de bond die ook een besluit zal moeten nemen over de vrouwen die het EK ook al mis zijn gelopen.
Verder ben ik benieuwd met wat voor een programma welke spelers deze zomer op het parket staan met een Oranjeshirt. Kloof liet alvast weten dat hij komt als hij opgeroepen wordt.
En ik ben ook benieuwd hoe het na de uitschakeling van Oranje gaat met de kansen op het organiseren van het EK in 2029. Het hoeft niet per se fataal te zijn voor de kansen van Rotterdam als een van de vier speelsteden. Cyprus heeft zich tenslotte nog nooit voor een EK geplaatst en daar is deze zomer toch een speelstad. Over een paar maanden neemt de FIBA een besluit.
