Op de laatste speeldag van de BNXT-league moeten er nog best wat beslissingen vallen en niet de minste want de kampioen moet nog bepaald worden en er zijn vier kandidaten. Dat is toch eigenlijk wat je wil in een competitie: de ontknoping aan het eind. De beslissing valt hoogstwaarschijnlijk op basis van de onderlinge resultaten en dat onderstreept het belang van elke competitiewedstrijd. Wat mijn betreft had er volgende week best een final-four gespeeld mogen worden om de titel, maar goed het is zoals het is.
Ok, het zijn dit jaar alleen Belgische ploegen. Kortom de Nederlandse teams zullen harder hun best moeten gaan doen, vooral om meer geld binnen te halen. Naast de beslissing over het BNXT-kampioenschap wordt er ook nog gespeeld voor de rangschikking in de play-offs, in Nederland tussen Donar en Suns om plek 5 en 6.
Al met al krijgt de competitie, niet in het minst door de spannende ontknoping, van mij een ruime voldoende.
Mijn top 5 van deze week:
5. Helaas
Het jammerlijke gevolg van dit seizoen is dat er één ploeg uit de competitie moest verdwijnen. BNXT noemt het degraderen, ik noem het eruit zetten. Er is simpelweg geen vangnet in Nederland voor QSTA. Ze kunnen promotiedivisie gaan spelen, maar goed dat is hele andere koek. Ik vind het ook niet nodig om te krimpen want 34 of 36 competitiewedstrijden spelen is geen wereld van verschil.
Tegen Brussel stond QSTA halverwege nog op voorsprong en leek een stunt mogelijk, maar uiteindelijk viel in eigen huis het doek, 77-85.
De eigenlijke beslissing over het einde van het profbasketbal in Bemmel viel echter al een paar weken geleden.
In vijf seizoenen had Bemmel alleen in het eerste seizoen meer overwinningen dan nederlagen (18-6). Met nog één wedstrijd te gaan (in Mechelen dat nog kampioen kan worden) heeft de ploeg:
- 52 keer gewonnen
- 100 keer verloren
In het eerste (corona) jaar werd de bekerfinale verloren van BAL. In vijf seizoenen werd Vince Cole in het seizoen 2022-2023 gekozen in een All-Starteam. Bob Berghuis werd in het (succesvolle) eerste seizoen gekozen in het rookie-team.
4. Zorgen
Na de eerste maand van de competitie werd er terecht gesproken over de dramatische start van Heroes dat zelfs laatste stond in de BNXT-league. Maar de huidige reeks van titelverdediger Zorg en Zekerheid begint gelijkenissen te vertonen, met één groot verschil: het is nu einde seizoen en de prijzen gaan verdeeld worden. Logischerwijs maakt men zich in Leiden, dat twee jaar op rij kampioen werd, zorgen.
De verloren halve finale van de beker en vier competitienederlagen op rij. Daarvoor twee nipte overwinningen op de nummer laatst QSTA en op de nummer één na laatst BAL. Van Feyenoord, dat geen play-offs speelt, werd wel ruim gewonnen. Lichtpuntje in de reeks was de winst in Mons. Met nog twee uitwedstrijden in België (Mechelen en Brussel) ben ik benieuwd wat er gaat gebeuren.
Hoewel ik lang heb gedacht dat Leiden de finale van de play-offs toch wel zou halen, begin ik daar sterk aan te twijfelen omdat het lijkt dat er iets aan de hand is. Maar goed ook nu geldt: er is nog tijd (maar niet veel).
3. Wisselvallig
Ik haalde de dramatische seizoenstart van Heroes al aan. Op 4 november was er nog een heuse crisisavond waarop eigenaar Bob van Oosterhout en coach Erik Braal aan de fans uitleg moesten geven over het reilen en zeilen in Den Bosch.
In Rebound Magazine schreef ik toen al dat er spelers bij zouden komen en men niet raar moest opkijken als Heroes uiteindelijk toch kampioen zou worden. Zover is het nog niet, maar Den Bosch is door de winst op Den Helder wel zeker dat het de hoogst genoteerde Nederlandse ploeg in de BNXT-league is en daardoor thuisvoordeel heeft in de hele play-offs.
De winst op Suns was ruim en conform de financiële verhoudingen, 83-56. Toch speelde Den Bosch, dat door blessures wel sterkhouders Kloof, Darthard en Williamson miste, geen goede wedstrijd. De start en laatste kwart wel, maar in het tweede en grootste gedeelte van het derde kwart niet. Suns kwam zelfs nog dichtbij, 52-46.
De ploeg is wisselvallig en lijkt last te hebben van soort collectieve gemakzucht. Als het -te- goed gaat, kan de verslapping ook enorm zijn. De slechte fase tegen Suns was tekenend en Heroes grossierde vooral in foute keuzes, zowel verdedigend als aanvallend. Dat kan in de play-offs funest zijn.
Aan de andere kant heeft de ploeg als het wel loopt verdedigend flink wat in huis en als de ploeg vanuit die verdediging tempo kan maken in de aanval, is er in Nederland niemand die de ploeg kan stoppen en is het bij vlagen oogstrelend.
Zo ook de score van Xavier Cork, die aan het begin van het seizoen een vis op het droge leek, maar steeds beter begint te spelen en waardevoller wordt en dat geldt eigenlijk voor meer Bossche imports.
2. Winst
Lekker hoor.
Nederland versloeg in de finale Australië, 21-10.
Ilse Kuijt, Janis Boonstra, Noortje Driessen en Evelien Lutje Schipholt wonnen alle vijf de wedstrijden in Chengdu en verdienden 40.000 dollar. Driessen werd gekozen tot MVP van het toernooi.
Het is niet voor het eerst dat de vrouwen een World Tour wonnen, in juli vorig jaar was er de winst in Fribourg en in 2023 in Point du Gare.
Opmerkelijk is wel dat Noortje Driessen en Ilse Kuijt nu terugvliegen om zich snel aan te sluiten bij Grasshoppers in de al lopende strijd om het landskampioenschap bij de 5×5-vrouwen.
De mannen verloren trouwens de finale in Chengdu van het Litouwse Raudondvaris, 17-21.
1. Goed werk
LWD Basket is hot, getuige de streak van zes overwinningen op rij en de laatste twee waren uitermate opvallend.
- LWD Basket tegen Kortrijk, 105-80
- Oostende tegen LWD Basket, 77-82
Twee hele bijzondere uitslagen. Kortrijk was koploper in de BNXT en verloor dit seizoen nog geen enkel duel tegen een Nederlands team. En winnen in Oostende is voor Nederlandse ploegen, op Leiden na, een zeldzaamheid. De Friezen speelden in de BNXT pas drie keer eerder tegen Oostende en verloor alle drie de duels.
Meerdere keren dit seizoen is mij gevraagd wat ik denk en verwacht van LWD. Aanvallend vond en vind ik de ploeg sterk, mijn zorgen zaten in de verdediging. Met het oog op de finale van de play-off zaten in de Friese defense mijn zorgen. Op basis van de afgelopen twee jaar gaf ik Leiden met coach Spradley het voordeel. Maar nu niet meer.
De streak van zes door LWD heeft aangetoond dat de ploeg ook kan verdedigen. In deze reeks kreeg de ploeg van Vincent van Sliedregt gemiddeld maar 76 punten tegen, ruim onder het seizoensgemiddelde van 83.
Met een zekere tweede plek op de ranglijst hoeft er geen kwartfinale van de play-offs gespeeld te worden en kunnen alle pijntjes rustig genezen. Een luxe voor de Friezen.
In het seizoen 2012-2013 eindigde Leeuwarden ook als tweede, toen in de DBL. Van die selectie is er niemand meer actief, behalve de coach Erik Braal die nu in Den Bosch aan het roer staat. Toen werd de finale behaald door Den Bosch in de halve finale te verslaan, maar was de ploeg tegen ZZ Leiden uiteindelijk kansloos voor de titel, 0-4.
Tegen Kortrijk werd het verschil gemaakt in driepunters, die redelijk cruciaal zijn voor het spel van LWD:
- LWD 14/27
- Kortrijk 7/31
Matt Frierson was de man van de wedstrijd met 32 punten waaronder 8/11 driepunters, meer dus dan heel Kortrijk. Maar de Friezen hadden zes spelers in de dubbele cijfers en Doorson had 10 rebounds.
In Oostende waren de Friese driepunters minder doorslaggevend, maar wel belangrijk:
- Oostende 7/25
- LWD 8/22
Die ene driepunter extra tegen een hoger percentage was belangrijk, net zoals de rake vrije worpen:
- Oostende 12/18
- LWD 16/18
LWD begon sterk aan de Belgische kust, 18-24. En liet zich vervolgens niet gek maken, zeker niet in het laatste kwart toen Oostende aandrong, 15-15. Dat tekent voor mij de volwassenheid van die groep en dat zegt tegelijk iets over de kansen in de play-offs.
LWD had weer vijf spelers in de dubbele cijfers met een double-double voor Shaquille Doorson met 14 punten en 13 rebounds.
Voor mij leiden al deze feiten maar tot één conclusie en dat is dat Vincent van Sliedregt goed werk heeft geleverd. Hij is daarom mijn haai van de week.
Bij de start van dit seizoen sprak Omroep Friesland met de coach. De belangrijkste vragen en antwoorden heb ik een rij gezet.
Vincent van Sliedregt begint aan zijn vierde seizoen als coach van LWD Basket (eerder Aris). Wat mogen wij dit seizoen van jullie verwachten?
“We zijn dit jaar weer de underdog, maar je speelt topsport om te winnen. Als je meedoet om het meedoen, dan heb je hier niks te zoeken. We willen in Leeuwarden het verhaal vertellen van de underdog die de grote clubs verslaat. Want als de grote kampioen weer kampioen wordt, dat interesseert de mensen niet zoveel.”
Lang geleden won David ook van Goliath.
“Dat blijft een mooi verhaal. Maar David hoefde maar één keer tegen Goliath te vechten, wij zijn elk weekend aan de beurt.”
Afgelopen jaar zei je nog: we worden kampioen. Nu ben je een stuk voorzichtiger.
“Dat is niet waar, ik zei vorig jaar precies hetzelfde. We spelen namelijk altijd om te winnen en als je alles wint, ben je kampioen. Realisme dwingt je om te beseffen dat dat lastig wordt. Maar als je iets bijzonders wilt neerzetten, dan moet je durven. Dat mogen mensen best onrealistisch vinden.”
De Belgische clubs werken met veel grotere budgetten. Zo heeft Oostende een begroting van 6 miljoen euro, terwijl LWD Basket een begroting heeft van vijf-en-een-halve ton. Dat is toch niet eerlijk?
“Heb je ooit een zak geld een wedstrijd zien winnen? Wij hebben mannen en zij hebben mannen, en die van hen worden beter betaald. Ik ken een hoop mensen die goed betaald worden, vaak worden ze daar lui van.”
Maar als je veel meer geld te besteden hebt, kun je de beste spelers ophalen. En de beste spelers worden in de regel kampioen. Of is dat te simplistisch?
“Nee hoor. Oostende heeft in België 13 kampioenschappen op rij gehaald op de filosofie die jij hanteert. Alleen: als je er zo naar kijkt, kan je beter gelijk opgeven en ermee stoppen. Je moet het duel durven aangaan.”
