Over uiterlijk een maand is het BNXT-seizoen voorbij. Na een voorspel van bijna acht maanden is er op uiterlijk 10 juni een landskampioen en dat is toch waar alles om draait. Op dit moment zijn de kaarten geschud en beginnen dinsdag (morgen) al de kwartfinales van de play-offs en gaat het om het echie.
Natuurlijk nog de felicitaties voor Mechelen en coach Tony van den Bosch (mooie vent) met het behaalde BNXT-kampioenschap. Plus een extra felicitatie voor de 40-jarige Domien Loubry die zijn profcarrière in gang zette in Bergen op Zoom (2006-2008) onder coaches Tony van den Bosch en Erik Braal.
Mijn top 5 van deze week:
5. Verhoudingen
Tsja over de verhoudingen tussen de Belgische en Nederlandse teams is na vier seizoenen BNXT niets veranderd. Dit seizoen is de eindstand 122-40.
Ofwel één op de vier duels in de BNXT wordt gewonnen door een Nederlands team. Hetzelfde gemiddelde als de vorige drie seizoenen.
De conclusie is hetzelfde als voorgaande jaren: werk aan de winkel. Financieel om meer kwaliteit in huis te halen, maar ook verdedigend want de Nederlandse teams hebben daar nog wel wat te winnen.
4. Visitekaartje
Het verhaal van QSTA is bekend. Op de laatste speeldag gaf Bart van Schaik op bezoek bij Mechelen, in de kampioenswedstrijd, nog even een ‘visitekaartje’ af.
In iets minder dan 35 minuten had hij 33 punten (FG 10/18) met 7/12 driepunters en nog 4 rebounds, 3 assists en 3 keer balverlies. Met een efficiency van 28 was Van Schaik zelfs de beste man op het veld.
Vorig seizoen zette de 25-jarige guard/forward zijn vorige record neer met 28 punten tegen Kortrijk Toen had hij -tot dan toe- ook zijn hoogste efficiency van 26.
3. Ik dacht even
Toch nog vierde is de conclusie voor Donar en belangrijker voor hen is dat het thuisvoordeel betekent in de kwartfinale tegen Den Helder.
Het was een rommelig seizoen in Groningen met spelerswisselingen, geblesseerde spelers en een coachwissel. Dat leidde tot een bekerfinale (die nipt werd verloren van Heroes) en nu dus de vierde plek.
Ineens was deze week Dakota Quinn terug en dat past in het plaatje van Donar dit seizoen. Ik betwijfel of hij zonder wedstrijdritme veel impact kan hebben, op z’n minst is het een extra body onder het bord met de mogelijkheid tot vijf persoonlijke fouten, wat altijd handig is in een play-offgevecht.
Het cruciale duel tegen Charleroi heb ik helemaal bekeken en het was, zoals de laatste maanden gebruikelijk, wisselvallig. De start was echt sterk, zozeer dat ik even dacht: Donar gaat nog ver komen dit seizoen. Maar naarmate het duel vorderde werd het spel, mede door de verdediging van de Belgen, een stuk slordiger. Zo slordig dat Charleroi na een ruime achterstand (55-42) nog winstkansen kreeg (65-65), maar zover kwam het niet door een verrassende en sterke driepunter van Brankovic, 69-65.
De driepunter die wel of niet valt is wezenlijk voor het spel van Donar en daarmee de resultaten (nu 10/33 versus 15/29 tweepunters). De historie van de play-offs heeft geleerd dat in Nederland ploegen die afhankelijk zijn van de driepunter problemen kunnen krijgen om ver te komen (we zijn tenslotte niet allemaal de Celtics).
2. Openheid
Openheid is leuk, maar wat heb je aan openheid als er geen toelichting en achtergrond is. Quasi-openheid hanteert de licentiecommissie van de BNXT wat mij betreft, tikkie ouderwets communisme.
Op 15 mei, zoals aangekondigd, kwam er een mededeling dat er 17 licenties zijn toegekend en QSTA en Den Helder Suns er vooralsnog geen krijgen.
Hoe, wat, waar, wanneer, waarom?
Zo’n mededeling zonder onderbouwing leidt alleen maar tot speculatie, niet in het minst dat de Belgen van Nederlandse kleintjes af willen.
Als je dit zo publiekelijk stelt, beste BNXT, moet je uitleg geven. Waarom zijn die licenties -nog- niet gegeven aan deze twee teams. Waar zit het mis? Dan is er wellicht ook begrip.
Nu wordt wel de mogelijkheid tot beroep gegeven, waar Suns wel gebruik van maakt en QSTA niet. Maar dan nog weet niemand iets.
Zet gewoon een helder lijstje neer wat de eisen zijn en waar men wel of niet aan voldoet.
Overigens heb ik niet zo’n hoge pet op van de licentiecommissie want zij hebben Donar voor het faillissement in 2023 ‘gewoon’ een licentie gegeven. Eerder werd al bekend dat Donar over vorig seizoen meer dan een half miljoen op de begroting tekort kwam en dat er ook voor dit seizoen een verlies ingecalculeerd is.
En over een aantal Belgische teams hoor ik verhalen van -forse- schulden en contante betalingen. Onmogelijk om te verifiëren, maar als de BNXT een lijst maakt met per club de begroting, zoals in Frankrijk, dan is in een keer veel duidelijk voor iedereen, met dan idealiter ook nog per team een winst- en verliesrekening aan het eind van het seizoen.
1. All shark-team
De reguliere seizoensprijzen, zoals MVP en AllStar-team, horen er een beetje bij en voor de spelers in kwestie is het aardig omdat zij het gebruiken voor een beter contractje volgend seizoen, zeker als het Amerikanen zijn en zeker van de ploegen die geen kampioen worden.
In de NBA maken ze winnaars, gekozen door 100 journalisten en commentatoren, pas bekend als de play-offs bezig zijn en niet als het reguliere seizoen nog bezig is (hint). Dat voorkomt dat de focus verschuift en het voorkomt ook vreemde situaties, maar goed in de ivoren BNXT-toren is het vast goed toeven.
Ik doe het simpeler. Want het hele seizoen heb ik haaien van de week gekozen. Van alle uitblinkers uit de BNXT kan ik een aardig team samenstellen.
Te beginnen met de coach: Paul Vervaeck, was mijn eerste haai op 16 september na de winst van Suns in Antwerpen. Het betekende gelijk na één duel al het ontslag van Geert Hammink bij de Giants. Suns dat vorig seizoen laatste was, kende verder een goed seizoen.
Dit is mijn all-sharkteam (gekozen door één persoon 😉)
Trevion Crews van Den Helder Suns was haai op 3 februari. Dit seizoen waardevoller dan waardevol voor Suns en zonder hem had de ploeg de play-offs niet gehaald.
Justin Kier van Heroes Den Bosch was haai op 24 maart. Startte stroef aan het seizoen, maar groeide enorm en heeft de potentie om MVP van de finale te worden (als Den Bosch zich niet laat verrassen).
Charlon Kloof van Heroes Den Bosch was haai op 9 december. Zijn impact op Den Bosch was gelijk merkbaar en zijn professionaliteit trekt Heroes naar een hoger plan.
Coen Stolk van Landstede Hammers was haai op 17 februari. Het type speler waar ik van houd, altijd doorgaan nooit opgeven, een echte aanvoerder.
Shaquille Doorson van LWD Basket was haai op 30 september en 20 januari. Twee keer haai geeft al aan dat hij bezig is aan een goed seizoen wat zeker ook geldt voor zijn ploeg en coach. Haalde dit seizoen Oranje en moet nu met LWD in de play-offs de bekroning op het seizoen zetten. Natuurlijk wil de ploeg kampioen worden, maar de finale spelen is voor LWD eigenlijk al een bekroning en uitgeschakeld worden in de halve finale zou een teleurstelling zijn.
