Twee halve finaleseries en twee keer staat één ploeg met 1-0 voor. Feitelijk is het niets meer of minder. Maar zowel in Den Bosch als in Leeuwarden werd een dreun uitgedeeld.
Donar had bij Heroes helemaal niets in de brengen, nog minder dan ik vooraf dacht, en Zorg en Zekerheid trok het spel uit de halve finale door, zoals ik al dacht, door het thuisvoordeel van LWD af te pakken.
Wat mij opviel bij Heroes tegen Donar, 105-72:
Charlon Kloof werd door coach Erik Braal is de basis gezet en het waarom werd al heel snel duidelijk. Hij verdedigde vanaf de eerste seconde op 101%, zette met zijn felheid en energie de toon en trok dat door. Zijn passing was messcherp en hard, bijna ongekend. Voor mij was hij de man die de kar trok ofwel de uitblinker, maar helaas gaat die titel vaak naar de topscorer. Een andere speler met de klasse van Kloof loopt er simpelweg niet rond op de Nederlandse velden. Ik zou haast zeggen: komt dat zien, komt dat zien.
Foto: Robert Verboon
Erik Braal coachte opvallend scherp. Een jaar geleden won Heroes in de eerste wedstrijd van de halve finale ook ruim van Donar, maar kregen de Groningers in het slotkwart vertrouwen door de marge flink te verkleinen. Zover kwam het nu totaal niet omdat Braal elke denkfout van zijn spelers beantwoorde met een wissel of tirade. Kier, Van Bree ze kregen het flink voor hun kiezen omdat Braal geen verslapping en domme keuzes tolereerde.
Wat was Tavian Dunn-Martin aan het doen? En dan doel ik nu niet op zijn verdedigende optreden. Minuten voordat hij aan het eind van de eerste helft uitviel, liep hij al eens kermend tegen de basket aan na een score vanwege pijn aan zijn voet. Gek genoeg speelde hij na wat trekkenbenen door. Dat is knap. Maar daarna volgde een vreemde aaneenschakeling van momenten voordat hij definitief uitviel. In wedstrijd 1 dan.
@Donar_Official had al weinig kans in de eerste helft bij @HeroesDenBosch 57-41, maar raakte 31 seconden voor rust ook nog topscorer Tavian Dunn-Martin (19p) kwijt die van het veld moest worden gedragen met problemen aan rechter been (kuit?) pic.twitter.com/G335x1otiJ
— Leon Kersten (@LeonKersten) May 20, 2025
Dunn-Martin zal het donderdag in wedstrijd 2 wel gaan proberen, en hoewel ik karakter kan waarderen, is verstandig wat anders.
Überhaupt vond ik Donar verdedigend een belabberde indruk maken, teveel spelers waren niet bij de les. Heroes leek het duel aanvallend gezien onder hoogspanning te beginnen, maar Donar kon geen serieus gat slaan. De zone werkte niet. Dat leidde tot erg hoge percentages aan Bossche zijde versus die van Donar.
- FG 57% – 39%
- 2PTR 71% – 57%
- 3PTR 44% (15/34) – 15% (5/32)
Wat mij opviel aan LWD Basket tegen ZZ Leiden, 80-90:
Het eerste kwart vertelt wel het verhaal: 20-30. Dan is het bijna onmogelijk om wedstrijden te winnen. Vier keer balverlies in de eerste vier minuten helpt dan niet. Het was al met al niet scherp genoeg. Voor mij kwam het niet onverwacht omdat de Friezen niet voldoende ervaring hebben. Nu ze met de neus op de feiten zijn gedrukt (en de druk kwijt zijn), verwacht ik wel een andere wedstrijd 2.
LWD toonde karakter en de achtervolging kwam nog een heel eind, maar toen het moest gebeuren bleek het in het slotkwart meerdere keren onmogelijk om verdedigende stops te maken als het verschil 1 of 2 punten was.
Matt Frierson schiet dit seizoen zijn driepunters tegen 43% (3,6/8,1), dit keer 0% met 0/7. Met verder nog veel meer nulletjes op zijn statline, dat kan en mag een startende pointguard niet overkomen.
Shaquille Doorson speelde geen rol van betekenis en zijn tegenstander Brad Green juist wel met op zijn verjaardag: 25 punten, 11 rebounds en een plus/minus van +11. Ongeveer het dubbele van zijn seizoensgemiddelde.
Leiden won het duel in de paint, met dus de hoofdrol voor Green. Het verschil tussen beide team was groot in de paint.
- LWD 32 punten
- ZZL 48 punten
Maar ook door veel meer rebounds te pakken (scherpte):
- LWD 25 (4 aanvallende)
- ZZL 40 (10 aanvallende)
Met de derde overwinning op rij in de play-offs krijgt ZZ Leiden kleur op de wangen. Wedstrijd 2 in een best-of-five is altijd enorm belangrijk, maar in deze serie misschien nog wel iets meer.
