Vooralsnog is Heroes veel te sterk voor ZZ Leiden. Nadat de Bossche formatie zondag het eerste treffen in eigen huis won, was het dinsdag ‘heer en meester’ op bezoek in Leiden, 63-90.
Nou kan ik een uitgebreide analyse loslaten op die wedstrijd, maar in feite komt het op één ding neer: defense.
Het werd voor Heroes verreweg de beste wedstrijd van het seizoen en voor NOS Langs de Lijn vroeg ik aan Charlon Kloof of het de perfecte wedstrijd was, verder is hij opmerkelijk open over zijn eigen team(s):
Voordat de finale begon stipte ik al aan dat Heroes de best verdedigende ploeg van Nederland is (geworden). Dat het verschil met titelverdediger Leiden zo enorm groot zou zijn, had ik ook niet verwacht.
Het verschil in de manier van verdedigen tussen Den Bosch en Leiden was dinsdag echt ongelofelijk groot, zowel als team, als individueel en qua intensiteit. De Bossche ploeg leek duidelijk op een missie en vanuit die verdediging is Heroes aanvallend een meerkoppig monster (kies straks maar eens een MVP van de finale, al kunnen mijn vaste volgers mijn waarschijnlijke keus wel raden).
Zo verdedigen is uiteindelijk de bekroning op een jaar heel lang hard werken met elkaar, met aandacht voor details en afspraken nakomen. Dat kwam dinsdag allemaal samen bij Heroes en maakte het contrast, met bijvoorbeeld de Supercup in september die Leiden toen overtuigend won (87-58), nog groter.
Het werd eigenlijk een verdedigende masterclass in de lijn van teams van Ton Boot, de oud-coach waar Erik Braal nog regelmatig contact mee heeft en met wie hij bijvoorbeeld trainingen van Oranje bezoekt. Alleen hadden teams van Boot deze verdedigende kunde veel eerder in het seizoen onder de knie, maar over het seizoen van Heroes heb ik al meer geschreven.
Vanuit de gesloten verdediging maakte Heroes aanvallend ook nog eens bijna misbruik van de Leidse verdediging die er (wat gechargeerd, maar toch) bij stond en naar keek. De zoneverdediging waar coach Spradley, niet onverwachts in het tweede kwart voor koos, werkte dinsdag ook niet of nauwelijks.
Het tegenvallende spel van Leiden (imports en Nederlanders), dit keer met de van een enkelblessure teruggekeerde Greene, maakt de finale voor de neutrale toeschouwer, die spannende wedstrijden wil zien, niet echt aantrekkelijk. Tegelijk is het zoals het is. Al mag Spradley ook bij zichzelf ten rade gaan, zoals Braal een jaar geleden moest.
Om aan te geven hoe Heroes erover dacht, want ook Kloof had het over een bijna perfecte wedstrijd en niet over dé perfecte, moeten we even terug naar de kleedkamer van Heroes na de winst in Leiden. Daar werd niks gevierd en zeker ook stilgestaan bij de zaken die misgingen, zoals de -vele- onnodige gevallen van balverlies (17 keer) en de aanvallen tegen de zoneverdediging die te vaak niet goed (genoeg) liepen terwijl daar wel afspraken over waren.
Nou zijn er in het verleden van de Nederlandse play-offs series geweest waarin teams kansloos achter hebben gestaan (zoals nu in deze best-of-fiveserie) en wonderwel terugkwamen, maar gezien het verdedigende fundament in Den Bosch en het ontbreken daarvan bij Leiden zie ik Leiden donderdag niet verrassen. Maar je weet het nooit. Al vrees ik voor Leiden dat het een strafexpeditie gaat worden in een uitverkochte Maaspoort waar zelfs staanplaatsen zijn verkocht en dat is toch al even geleden.
De laatste keer dat Den Bosch in eigen huis kampioen werd, was tien jaar geleden. In het voorjaar van 2015 werd Donar toen in de vijfde wedstrijd van een best-of-sevenserie verslagen, 85-64. Donderdagavond kan het voor de achttiende keer kampioen van Nederland worden.
Wil je al mijn bijdrages persoonlijk ontvangen en niet afhankelijk zijn van social media-kanalen, abonneer je dan en krijg een mail bij een nieuw artikel.
