Het is bijna een jaar geleden dat Nederland op z’n kop stond nadat Worthy de Jong met een toverschot Oranje een gouden 3×3-medaille bezorgde op de Olympische Spelen. De emoties in Nederland zullen zaterdag en de krappe drie weken daarna, als de 5×5-Oranjemannen pré WK-kwalificatie spelen, niet zo hoog oplopen, maar voor de toekomst van het Nederlandse basketbal is het uitermate belangrijk dat het vlaggenschip van het Nederlandse basketbal de préfase overleeft en doorgaat naar de daadwerkelijke kwalificatie.
Voor de ontwikkeling van de vele -relatief- jonge en zeker onervaren Nederlanders is het spelen op dat niveau heel leerzaam. Voor het aanzien van het Nederlandse basketbal is het een must. En anders staat het in feite twee jaar stil voordat er over twee jaar een pré kwalificatie komt voor het volgende EK over vier jaar.
Op zich is de opdracht eenvoudig: in de groep van drie met Oostenrijk en Bulgarije in de eindstand na een volledige competitie één land achter je houden.
Maar goed het is, zoals zo vaak, makkelijker gezegd dan gedaan. De Bulgaren hebben hun Europese topper Vezenkov van Olympiacos opgetrommeld, al is het maar zeer de vraag of hij ook echt zal spelen, hoewel deze onduidelijkheid ook een spel kan zijn. Oostenrijk heeft hun NBA-ster Pöltl van de Raptors en een van hun beste spelers ooit Landesberg bij elkaar gekregen.
Aan bondscoach Roijakkers stelde ik aan de vooravond van de eerste wedstrijd één vraag: hoe staat je ploeg ervoor na de voorbereiding?
We staan er zo goed mogelijk voor gezien de korte voorbereiding. We hebben moeten kiezen hoe en waar we Jesse, Tristan en Malevy hebben moeten integreren. Aanvallend loopt het eigenlijk best wel redelijk al. Verdedigend is er nog best veel werk te verrichten.
Aan de andere kant zullen deze twee landen ook heel ongemakkelijk naar Oranje kijken dat aan gaat treden met toppers als Keye van der Vuurst de Vries, maar ook met de NBA G-leaguespelers: Jesse Edwards, Malevy Leons en Tristan Enaruna en David N’Guessan die voor Memphis Summerleaue had kunnen spelen. Oranje overigens zonder spelers van landskampioen Heroes Den Bosch.
Nooit zullen we weten hoe het in februari in de cruciale EK-kwalificatiewedstrijd tegen Groot-Brittannië zou zijn gelopen met hun aanwezigheid, en het siert ex-bondscoach Shivek dat hij nooit openlijk over de G-league’ers begon, maar hun aanwezigheid scheelt een enorme slok op een borrel, zeker inside.
Omdat Oranje thuis van de Britten verloor werd het EK eind augustus misgelopen en werd Oranje tot de pré-kwalificatie veroordeeld.
Nou is er een grote ‘maar’ in dit verhaal. De drie ‘G-League Amerikanen’ hebben zich pas deze week aangesloten bij Oranje en hebben geen enkele oefenwedstrijd (nipte winst en nipt verlies tegen China en twee kleine nederlagen tegen Oekraïne) meegedaan. Al is het bij de Oostenrijkers en Bulgaren niet veel anders.
Daar komt bij dat Oranje met Johan Roijakkers een nieuwe bondscoach heeft met nieuwe ideeën en feitelijk weinig tijd. Wel een bondscoach die in het verleden bewezen heeft, zeker bij Varese, in een korte tijd dingen voor elkaar te krijgen. En Roijakkers heeft bewezen om vanuit een ‘underdog’-positie het maximale uit een groep te kunnen halen, zie bijvoorbeeld zijn Kortrijk afgelopen seizoen, maar ook eerder in Göttingen.
Los van het tekort aan tijd ontbreekt er bij dit Oranje ervaring. Charlon Kloof kan er door privé-omstandigheden deze zomer niet bij zijn en Yannick Franke heeft een andere keus gemaakt net als de talentvolle Yannick Kraag van Badalona die ervaring heeft met spelen op hoog niveau.
Het maakt van de nog altijd pas 23-jarige Keye van der Vuurst de Vries, die op zijn 16e debuteerde in Oranje, de meest ervaren international, tegelijk is hij ook een van de beste en moet hij dit team gaan dragen. De insidekracht van Nederland met Jesse Edwards, die al puike kwalificatieduels in Oranje speelde, Malevy Leons en David N’Guessan maakt het voor Van der Vuurst de Vries relatief makkelijker (om met assists te strooien) en tegenstanders kunnen zich niet volkomen op de guard concentreren.
Ervaring is er op papier -ruim- meer bij Oostenrijk en Bulgarije, het is al met al de situatie waar Roijakkers mee te dealen heeft. In close games kan dat het verschil maken. Al hebben de meeste spelers van dit Oranje in het verleden wel met elkaar gespeeld en, niet onbelangrijk, kwaliteit herkent kwaliteit.
Feit is dat dit Oranje bulkt van de aanvallende kwaliteit en Oostenrijk en Bulgarije daarop maar een antwoord moeten zien te vinden. Vraagtekens heb ik bij de verdedigende capaciteiten van dit Oranje, maar dat kan (tot zekere hoogte, maar welke hoogte?) gecompenseerd worden door de door Roijakkers gewenste agressieve manier van verdedigen en laten we wel zijn de twee tegenstanders zijn geen toppers. Wel kan die ‘nieuwe’ manier van verdedigen leiden tot veel fouten en dan kan de diepte van de bank belangrijk worden, die van andere kwaliteit (BNXT) is. Deze bankspelers zullen vooral hard moeten werken, goed hun taak moeten vervullen en daar lijken ze welhaast op uitgekozen.
Uiteindelijk moet Oranje één land achter zich houden en op papier (FIBA ranking) zou dat Oostenrijk moeten zijn, wat gelijk het belang van de eerste wedstrijd in Den Haag onderstreept.
Overigens komen de twee landen die uit deze préfase komen weer bij elkaar in de daadwerkelijke groep voor de WK-kwalificatie, zo wees de loting eerder dit jaar uit, met dan Letland en Polen erbij. Dan zullen de G-leaguespelers waarschijnlijk niet beschikbaar zijn, maar de anderen waarschijnlijk weer wel voor schipper Roijakkers.
De foto boven het artikel is van: Yvette Adriaans / Basketball.nl
Wil je al mijn bijdrages persoonlijk ontvangen en niet afhankelijk zijn van social media-kanalen, abonneer je dan en krijg een mail bij een nieuw artikel.
