Haai van de week is een voormalige haai

Een week van uitersten in het Nederlandse basketbal. Ik schreef twee weken geleden al over de verdedigende problemen bij de Nederlandse teams, LWD werd thuis tegen Antwerpen (73-122) weer met de neus op de feiten gedrukt en ZZ Leiden kreeg een serieuze waarschuwing in Aalst (108-83). Mijn top 5:

5. Weer een Belg
Ik kreeg afgelopen week een persbericht in mijn mail met de aanstelling van een: PR Advisor voor de BNXT League. In mijn ogen een iet wat vreemd opgesteld bericht, ondertekend door Rene Aerts jr.

En natuurlijk is ook dit ‘uithangbord’ weer een Belg. Op dit moment is Arthur Goethals de voorzitter en Wim van de Keere de General Manager. Zouden Nederlanders op dit niveau hetzelfde ingeschat worden als de scheidsrechters?

Het was trouwens een aankondiging zonder mobiel nummer, wat toch handig is bij een PR-man, en 4 dagen later heb ik nog geen antwoord op een simpele vraag per mail.

Los hiervan is de loting van de beker geweest. Ik heb op social media wat foto’s van speelschema’s gezien, maar een fatsoenlijk persbericht of artikel op de site van de bond ho maar.

4. Geen Edwards
Ik hoop dat Coen Stolk zijn vorm, vooral het scorende gedeelte, meeneemt naar Oranje eind deze maand. Landstede verloor na verlenging van Leuven (83-87). Stolk was in iets meer dan 40 minuten goed voor:

• 29 punten (FG 12/18, 3ptrs 4/7)
• 12 rebounds
• 3 assists
• 1 steal
• 1 blok
• helaas 4 keer balverlies
• met een efficiency van 36

Punten van Stolk zullen nodig zijn omdat hij in Oranje op de 4 kan spelen (net als Kraag en Kruithof) en dat zal nodig zijn.

Jesse Edwards (verloor dit weekend voor het eerst met Melbourne, tegen Sydney) zal er tegen Letland (28 nov uit) en Polen (1 dec thuis) niet zijn, net als Malevy Leons. Inside scheelt dat een slok op een borrel. Emmanuel Nzekwesi zou een logische vervanger zijn, maar hij is bij Oradea in Roemenië geblesseerd geraakt (been/hamstring). De broers N’Guessan die nu in Duitsland spelen zijn er wel. Wat betekent dat de ‘andere’ insidespelers waarschijnlijk zullen komen uit de Franse 2^e divisie: Jito Kok, Nathan Kuta of Willem Brandwijk. Kok heeft deze zomer de voorbereiding van Oranje meegedraaid en is verdedigend sterk, Kuta is meer allround.

Verder zullen Yannick Franke, Yannick Kraag en Charlon Kloof na hun afwezigheid deze zomer hun rentree maken. In de lijst van 24 zullen wat verrassende namen staan, maar in de selectie die bij elkaar komt in Amsterdam verwacht ik die niet. De eerste tien lijken een zekerheidje en Zuidema heeft zich tegen Bulgarije op de kaart gezet als 12^e man, voor het -betere- poetswerk, wat nodig zal zijn in de WK-kwalificatie tegen de fysiek sterke Letten en Polen.

Ik verwacht:

1. Keye van der Vuurst-de Vries
2. Marijn Ververs
3. Charlon Kloof
4. Yannick Franke
5. Sander Hollanders
6. Yannick Kraag
7. Lucas Kruithof
8. Coen Stolk
9. David N’Guessan
10. Lucas N’Guessan

De andere insidespelers (minus de NBA- en collegegangers) die op dit moment in aanmerking (zouden moeten) komen voor de laatste plekken, mits beschikbaar en fit:

• Jito Kok
• Nathan Kuta
• Kjeld Zuidema
• Luuk van Bree
• Tristan Enaruna
• Kai Edwards
• Menno Dijkstra (al heeft Roijakkers een voorkeur voor meer atletische centers)

3. Kareem Abdul-Mast
Rienk Mast is op de watch-list gezet van de Kareem Abdul-Jabbar Award. Maar wat betekent dat?

Kareem Abdul-Jabbar was de beste center ooit, kreeg talloze individuele prijzen en werd kampioen met UCLA op college en NBA kampioen met Milwaukee (1x) en de LA Lakers (5x).

Op de watch-list van dit seizoen (opgesteld door de Naismith Hall of Fame) staan naast Mast nog 19 centers die worden gezien als de beste op hun positie dit seizoen in de NCAA.

Sport Illustrated schreef waarom de 24-jarige Mast (2.05m) is genomineerd:

Known for his blend of size, skill, and basketball IQ, the 6-foot-10, 250-pound forward is expected to anchor Nebraska’s offense and leadership core.

Mast’s addition to the Abdul-Jabbar watch list is the latest in a list of honors that define his collegiate and international career: a Third-Team All-Big Ten selection by coaches in 2024 and an Honorable Mention by the media.

Nebraska forward Rienk Mast has been named to the 2025 Kareem Abdul-Jabbar Award watch list. https://t.co/Z9UGdOhQOF

— Tom Oscorn 🔴⚪ GBR! (@HuskersAlerts) 1 november 2025

Voormalige winnaars van de Award zijn onder andere:

• Ryan Kalkbrenner (2025, nu Charlotte Hornets)
• Zach Eday (2024, nu Memphis Grizzlies)
• Jakob Poeltl (2016, Oostenrijker Toronto Raptors)

En voor de duidelijkheid: Mast is geen optie voor Oranje gedurende het seizoen. Net als Quinten Post wordt hij niet vrijgegeven.

2. Bundesliga-niveau
30 lead changes en 10 keer een gelijke stand. Het geeft aan wat voor een duel het was vrijdagavond tussen Heroes en Kortrijk (97-94). In de vier voorgaande jaren BNXT-league heb ik zo’n wedstrijd niet gezien en eigenlijk nog maar zelden, zeker niet in het reguliere seizoen.

Het was een wedstrijd met de nadruk op strijd. Kortrijk, onder leiding van bondscoach Johan Roijakkers, speelde heel fysiek en zocht duidelijk de grenzen op. Ik vind dat mooi om te zien en als de scheidsrechter het toestaan moet de andere ploeg zich aanpassen. Roijakkers noemde het na afloop een duel op Bundesliga-niveau, hij kan het weten. Van mij mag dit de standaard worden, al moeten de scheidsrechters dan wel meegroeien. Niet alleen de Nederlandse want ik zie bij de Zuiderburen ietwat -te- autoritaire personen fluiten en vaak ook op een andere golflengte.

Gezien het verloop van het duel dacht ik een aantal keer dat de ‘ideale schoonzonen’ van Den Bosch zouden bezwijken, maar dat gebeurde niet. Ook niet nadat Boy van Vliet na 5 minuten speeltijd met twee onsportieve fouten moest inrukken (de tweede vond ik wat overdreven, maar goed). Nu al zo vroeg in het seizoen kon Heroes bijschakelen, niet één, maar misschien wel twee of drie niveaus. Dat was nodig omdat het goed spelende Kortrijk dat afdwong.

Heroes schakelde op diverse fronten bij, inclusief coach Braal die goed aanvoelde wat zijn ploeg op bepaalde momenten nodig had. Veinot was topscorer en zou dit seizoen zomaar MVP kunnen worden. Cork hield Den Bosch in de beginfase levend, maar kampte met foutenlast. Al had hij wel een hele belangrijke aanvallende rebound met score in de slotfase. Kloof toonde zijn klasse met een onder andere een briljante assist. En omdat Walton en Mikalauskas er voor spek en bonen bijliepen, was Koehler hard nodig en hij leverde ook, zowel verdedigend als aanvallend, en moet hij zich in de kijker van de bondscoach hebben gespeeld. Van Bree was welhaast ouderwets nuttig.

Heroes tegen Kortrijk was een mooie partij om naar te kijken met goede en slechte momenten, waarbij de beide aanvallen de overhand hadden tegen de toch best aardige verdedigingen en had als wedstrijd zomaar de haai van de week kunnen zijn.

1. Voormalige haai
De verrassing van dit weekend viel te noteren in Den Helder waar de Suns de meerdere waren van Limburg United (91-83). Het was de eerste overwinning van Suns dit seizoen.

Een beresterk derde kwart van de Noord-Hollanders zette de toon (34-19). Uiteindelijk kwam het logischerwijs aan op het slotkwart en hoewel de ploeg uit Hasselt dat kwart won (24-26) kwam het nooit echt in de positie om te winnen.

Zonder rust en met 40 minuten speeltijd was de Amerikaanse guard Reggie Mesidor topscorer en heel belangrijk voor de Suns met 29 punten (FG 9/18, 3ptrs 4/11) met nog 6 rebounds, 7 assists, maar met ook 5 keer balverlies.

De meest opvallende speler van Suns was Jonas Visser. In het laatste kwart scoorde hij negen van zijn in totaal 17 punten (FG 5/5). Visser had verder nog 5 rebounds, 1 assist, 2 geblokte schoten, geen balverlies en een plus/minus van +20. Zijn gemiddelde dit seizoen is 3,4 punten en 4,8 rebounds.

Anderhalve minuut voor tijd was er een goede Suns-aanval met Visser als eindstation, die helemaal geen makkelijke bal erin gooide met twee verdedigers op hem. Het was in feite de beslissende score (83-77).

Mijn haai van de week is duidelijk: Jonas Visser. Wat grappig is omdat Visser in Amerika speelde voor Hawai’i Pacific University, die als bijnaam hebben: Sharks. En Oranje, omdat ik het daar hiervoor over had, komt te vroeg.

Foto: Patrick Vischschraper/Suns

Een week geleden las ik op Noordkop247.nl  dit interview met de 24-jarige center:

“Na zes jaar Amerika is het toch wel weer gek om weer thuis te zijn”

Na zes jaar collegebasketbal in de Verenigde Staten is Jonas Visser terug in Nederland. De 2.08 meter lange center uit Katwijk speelt dit seizoen voor de Den Helder Suns. We spraken hem over zijn tijd in Amerika, zijn avontuur met Oranje U24 in Japan en zijn verwachtingen voor het nieuwe seizoen.

Hoe is het om na zes jaar in Amerika weer hier te zijn en meteen aan je eerste profseizoen te beginnen?
“Het is hartstikke leuk, maar ook wel weer even wennen hoor. Na zes jaar in Amerika is het gek om nu weer thuis te zijn en dan ook nog eens zó dicht bij huis. Ik geniet ervan om weer bekende gezichten te zien, jongens met wie of tegen wie ik vroeger gespeeld heb en ik heb heel veel zin in dit seizoen.” Dichtbij huis? “Mijn ouders wonen nog in Katwijk, dus ja, vergeleken met Amerika is dat echt om de hoek, haha.”

Je speelde op drie verschillende universiteiten, met als laatste Hawaii Pacific. Dat klinkt als een droomplek. Hoe was het om daar te spelen?
“Eerlijk? Fantastisch. Hawaii is echt het paradijs. Het is bijna elke dag goed weer, de zon schijnt, je kunt na de training naar het strand…, ik heb er vooral leren surfen, maar er wordt ook keihard getraind. Dat was ook de reden dat ik erheen ben gegaan: ik kon me daar goed ontwikkelen. Ik had een goede band met de coach en kende al een speler in het team.”

Wat heb je daar basketbal technisch het meest geleerd?
“Vooral op het gebied van aanvallende rebounds. Daar was ik eerst wat minder sterk in, maar dat seizoen heb ik daar echt stappen in gezet.”

De hoofdcoach bij de Suns, Paul Vervaeck, kende je al van het Nederlands U18-team. Hoe is het om nu weer met hem samen te werken?
“Heel goed. Toen bij U18 was het natuurlijk maar kort, een paar weken samen en dan naar het EK. Nu bouw je echt een band op. Ik begrijp zijn visie beter, misschien ook omdat ik toen al even had ‘geproefd’ van hoe hij werkt. De samenwerking verloopt top.”

Vervaeck staat bekend als een coach die jonge spelers beter wil maken. Merk je dat?
“Zeker. Kijk maar naar ons team – bijna allemaal gasten van 22, 23, 24. Hij is elke dag bezig met beter worden, niet alleen maar met het behalen van resultaten. Dat is belangrijk, zeker voor een jong team als dat van ons.”

Afgelopen zomer speelde je met Oranje U24 in Japan. Hoe was die ervaring?
“Bizar, echt gaaf. Basketbal is daar veel groter dan ik had verwacht. We speelden onder meer tegen het nationale team van Japan, in een arena met 10.000 tot 15.000 man en het zat helemaal vol! En dat voor oefenwedstrijden. Dat vond ik echt bijzonder. Japan zelf was ook indrukwekkend: supergoed georganiseerd, druk, maar alles werkt daar; het openbaar vervoer rijdt fantastisch en het eten, de sushi, was top.”

Waren de Japanners ook fysiek een uitdaging voor jou als center?
“Niet echt, haha. Ze zijn over het algemeen niet zo groot. Er was één Amerikaan die inmiddels een Japans paspoort heeft, dat was eigenlijk de enige echt lange speler.”

Terug naar Den Helder Suns; Hoe zou je jezelf als speler omschrijven?
“Ik ben een harde werker. In de verdediging communiceer ik veel, ik speel fysiek, pak graag aanvallende rebounds. Aanvallend ben ik vooral fundamenteel sterk: ik finish goed dicht bij de ring, maar heb ook een midrange-shot dat ik dit seizoen meer wil laten zien. Kortom: een fundamentele center met drive.”

Waar hoop je over vijf jaar te staan in je carrière?
“Ik wil me de komende jaren vooral door ontwikkelen. Mijn droom is over een jaar of vijf in een topland als Spanje te spelen. Dat zou fantastisch zijn, maar voor nu zit ik hier heel goed op mijn plek.”

Wat is jouw rol binnen dit Suns-team?
“Behalve mijn rol als center, zie ik mezelf een beetje als schakel tussen de Amerikaanse en Nederlandse spelers. Ik heb zes jaar in de VS gewoond, dus ik begrijp die cultuur goed, maar ik ben natuurlijk ook Nederlands. Soms vertaal ik wat voor coach Paul, dus ja, ik ben een misschien een soort lijm in het team, zo zou je het wellicht kunnen omschrijven.”

Wil je al mijn bijdrages persoonlijk ontvangen en niet afhankelijk zijn van social media-kanalen, abonneer je dan en krijg een mail bij een nieuw artikel.