Een week met Nederlandse uitblinkers in binnen- en buitenland, clubrecords, persoonlijke doorbraken en een historische zege in Den Bosch. Van een uitblinkende forward in Charleroi tot een driepuntsregen van Landstede; mijn vijf momenten van deze week.
5. Opmerkelijk
Een opmerkelijke prestatie van Tjall de Vaal. Rotterdam City Basketbal verloor bij Charleroi (96-80). De Vaal had 20 punten (FG 8/10, inclusief 4/5 driepunters) met nog 4 rebounds, geen balverlies en een efficiency van 24. Ruim boven zijn gemiddelde van 6,4 punten en 2,5 rebounds.
Het persoonlijk record van de 20-jarige forward, die woensdag jarig is, stond op 17 punten en een efficiency van 22 in het duel tegen Mons half november.
4. De enige
LWD Basket was de enige Nederlandse ploeg die deze week van een Belgische won (4 duels), de Friezen versloeg het aangeslagen Mons (77-64).
Voor LWD, dat vorige seizoen verraste, was het pas de vierde overwinning van het seizoen. Gemiddeld krijgt de ploeg van Vincent van Sliedregt dit seizoen (15 duels) 96,5 punten tegen. De basis van de winst op Mons is zo snel verklaard.
Voor LWD had de Canadese guard Shakael Pryce een double-double met 14 punten en 13 assists.
3. Man van de wedstrijd
In de Australische competitie was Jesse Edwards man van de wedstrijd in de winst van Melbourne op Tasmanie (79-77). Edwards was goed voor 23 punten en 10 rebounds. Melbourne staat 4e in de stand.
27 februari en 1 maart als Nederland in de WK-kwalificatie tegen Oostenrijk speelt, lopen in Australië de play-offs.
2. Visitekaartje
Yannick Franke gaf met Petkimspor zijn visitekaartje af in de FIBA Europe Cup. De Turkse ploeg won midweeks van het Griekse Peristeri (61-82) en is nu vrijwel zeker van een plek in de kwartfinale. Franke speelde uitstekend met 29 punten, 6 rebounds, 6 assists en 2 steals met een enorm hoge efficiency van 39.
Overigens speelde bij Peristeri een zekere Jacob van Tubbergen (14p, 12r), nooit van gehoord maar omdat het nogal Nederlands klinkt zijn achtergrond opgezocht. Deze Jacob, of Jake zoals ze hem zijn gaan noemen, is een Amerikaanse guard/forward die is geboren in het plaatsje Holland (hoe is het mogelijk?) in de staat Michigan.
1. Na zeven jaar winst
Landstede Hammers zorgde voor de grootste verrassing van de week door in Den Bosch met ‘gemak’ van Heroes te winnen (77-91). Het gemak waarmee het ging, door de ploeg die dit seizoen pas vier keer won, was af te lezen aan de vele rake driepunters van de Zwolse ploeg.
De 21 rake driepunters van Zwolle zijn een clubrecord, dat stond op 19 stuks in 2021 tegen BAL. Daar waren zondag slechts 32 pogingen voor nodig wat zorgt voor een bizar driepuntspercentage van 65%.
De 21 rake driepunters van Landstede zijn er net zoveel als het aantal pogingen van Heroes (met 6 rake).
Feit is dat Landstede scherp en klaar op het veld stond met uiteindelijk 63 punten van buiten de driepuntslijn. Het zegt ook veel over de verdedigende intensiteit van Heroes dat na een aardige reeks wedstrijd collectief leek te lijden aan flinke zelfoverschatting.
Landstede was bezig aan een reeks van 11 competitienederlagen tegen Den Bosch. De laatste overwinning dateerde van 21 januari ’21 toen er in Zwolle werd gewonnen (73-71). De laatste Zwolse competitieoverwinning in Den Bosch is van 27 maart ’18 (68-69).
Voor Landstede had Erik Sajantila 21 punten tegen 100% (7/7 driepunters). Topscorer en uitblinker was Coen Stolk met 29 punten (FG 10/18, met 6/9 driepunters) met nog 7 rebounds, 4 assists en een efficiency van 32.
Deze twee driepunters van Coen Stolk op het moment dat Heroes enigszins aandrong in het vierde kwart waren heel knap en daarmee is de 28-jarige Coen Stolk voor de tweede keer mijn haai van de week. De prestatie van de forward en Landstede als geheel zorgt er wel voor dat de lat voor zowel de speler als de ploeg hoger komt te liggen en dat ook resultaten gehaald moeten gaan worden tegen andere teams dan Heroes en ZZ Leiden (bekerwinst).
Foto: FIBA Europe
In februari 2025 verlengde hij zijn contract in Zwolle met twee seizoenen, in de Stentor zei hij daar het volgende over:
“Ik zit hier goed op mijn plek, voel me er thuis. Ik vind het een fijne organisatie. Ook de samenwerking met onze coach bevalt me. En mijn ouders wonen dichtbij, in Apeldoorn en komen bijna iedere wedstrijd kijken. Alles bij elkaar dus genoeg redenen om lekker hier te blijven.”
Een dikke maand later liep Stolk voor de derde keer in zijn carriere een hersenschudding op, waar hij pas in de zomer van hersteld was. De Stentor sprak hem toen over zijn rol bij Oranje in de pré WK-kwalificatie:
“Pas half juni heb ik weer volledig kunnen trainen. Met een hersenschudding moet je enorm oppassen, en ik helemaal omdat het de derde keer was dat het mij is overkomen.’’
Van een hersenschudding herstellen vergt tijd. Zeker bij een topsporter, die het lastig vindt om stil te zitten. „Je moet rust houden, of in een donkere kamer gaan liggen. Maar na verloop van tijd moet je de hersenen ook weer stimuleren, om te kunnen aanvoelen tot hoe ver je kan gaan. Het is vooral een gevoelsblessure en dat maakt het herstelproces lastig.’’
In dat geweld kent Stolk als teamspeler bij uitstek zijn plek. „Ik heb tegen Bulgarije alleen maar lopen verdedigen. Maar het is wel gelukt om de Bulgaarse topscorer in bedwang te houden, dat is ook wat waard. Je wint de wedstrijd in de defense, door de druk er constant op te houden. De scores zijn vanavond van andere jongens gekomen, dat is voor mij dan wel jammer.’’
