Zo zie ik het graag: vier overwinningen van Nederlandse teams op Belgische. Ok er waren ook twee nederlagen, maar zo halverwege de competitie is 4-2 volledig tegen de trend in. Na 17 speelronden (voor de meeste teams) is de verhouding Nederland-België: 23-62. Grofweg gemiddeld één op vier voor de Nederlanders en dat is gelijk aan de voorgaande vier seizoenen. Hier mag iedereen zijn eigen conclusie aan verbinden, maar de mijne is dat het over de gehele linie voor de Nederlandse teams niet beter is geworden.
Veel keus voor mijn top 5 deze week en dan valt er wat buiten de boot. Eervolle vermeldingen zijn er voor Malevy Leons, Jesse Edwards en Lucas Kruithof.
Leons die vorig jaar in de NBA debuteerde voor Oklahoma, maar afgelopen week, nadat hij een maand geleden een contract kreeg, zijn eerste NBA-minuutjes van dit seizoen maakte voor Golden State bij afwezigheid van Draymond Green.
Jesse Edwards die voor de tweede week op rij MVP was voor Melbourne.
Lucas Kruithof speelde 40 minuten voor het gehavende ZZ Leiden bij RCB en had de enorme ‘wil’ van Kruithof nodig naast zijn 23 punten, 9 rebounds, 4 assists en 5 steals om met moeite te winnen.
En dat Maxime Signoroni alweer vertrekt bij RCB is geen grote verrassing, want heel veel impact heeft de Zwitserse guard niet met gemiddeld 3,5 punten en 1,5 assist. Al was hij wel eigenhandig verantwoordelijk voor de enige winstpartij van de Rotterdammers.
5. Reeks
Bondscoach Johan Roijakkers is met zijn club Kortrijk Spurs bezig aan een opvallende reeks, die staat nu op zeven overwinningen op rij. Van de laatste elf duels werden er tien gewonnen. Dat na een matige seizoensstart van Kortrijk, misschien dat de pre WK-kwalificatie van afgelopen zomer daar invloed op had. Tot aan de interlandbreak eind februari coacht Roijakkers, die vorig seizoen coach van het jaar was in de BNXT-league, nog vier duels bij zijn club (waarvan Mechelen als nummer 7 van de ranglijst de hoogst genoteerde tegenstander is).
4. Tweede op rij
Voor de tweede keer op rij won LWD Basket, voor de tweede keer op rij werd de tegenstander ruim onder het gemiddelde aantal tegenpunten van 96,5 gehouden. Charleroi was het slachtoffer in het Kalverdijkje (90-80). Op de eerste speeldag was LWD nog kansloos in Charleroi (98-84). Het verschil zit duidelijk in de verdediging. In dit geval maken twee zwaluwen nog geen zomer, maar het is voor de Friezen hoopgevend.
Het verschil in vrije worpen was groot:
- LWD 25/38
- Char 11/16
Beste speler aan de zijde van LWD was Shakael Pryce met in bijna 37 minuten 29 punten (FG 7/17), 13 rebounds, maar ook 7 keer balverlies, op hem werden maar liefst 12 fouten gemaakt wat leidde tot 19 vrije worpen waarvan er 15 raak gingen.
Opvallend was de positieve plus/minus van +12 (team high) voor Reinder Brandsma die maar 4 punten had in effectieve 15 minuten. Het is wel even afwachten hoe het met center Chris Maidoh is die geblesseerd uitviel na een tik op zijn hoofd in de rebound en naar het ziekenhuis moest.
3. Tweede keer
BAL deed de laatste plek in de BNXT-league over aan Rotterdam City Basketbal door te winnen van -het aangeslagen– Mons (86-64). Voor de Limburgers pas de tweede overwinning dit seizoen na winst op RCB half december. Voor BAL hielp het dat Mons-speler Milton in het tweede kwart het veld moest verlaten met een technische en onsportieve fout (in een wedstrijd met heel veel gefloten fouten).
Grote uitblinker (niet voor het eerst dit seizoen) bij BAL was Kara Sene. De Fransman met Senegalese roots had 30 punten (FG 10/19) en 10 rebounds in 29 minuten. Het dubbele van zijn seizoensgemiddelde.
De vraag die overblijft voor de tweede helft van de competitie is of RCB (1x winst), BAL (2x) en Suns (3x) Mons kunnen passeren (5x)?
2. Sterk onder het bord
Donar tegen Brussel was een leuke onderhoudende wedstrijd waarin beide teams heel weinig voor elkaar onderdeden. Donar won (77-76) omdat het met Malik Miller de best oplettende speler in huis had.
De aanvallende rebound van Miller was typerend voor het feitelijke verschil tussen Donar en Brussel, namelijk de rebound:
- Donar 50 (20 aanvallende)
- Brussel 31 (5 aanvallende)
Het verschil in second chance points was navenant:
- Donar 19
- Brussel 8
1. Eerste keer
Heroes speelde een zakelijke en net als in Groningen een onderhoudende wedstrijd in Mechelen, die ze won op karakter en door de -zone- verdediging (74-78). Het overgrote deel van de wedstrijd keek Den Bosch tegen een achterstand aan om drie minuten voor tijd een voorsprong te pakken (67-69, aanvallende rebound met score van Dijkstra) en die niet meer uit handen te geven. De daaropvolgende driepunter van nieuwkomer Sly werd het breekpunt. De tweede helft van Heroes was sterk (38-47) tegen de BNXT-titelverdediger die voor dit duel nog hoger op de ranglijst stond. Het was ook voor het eerst in vijf jaar BNXT-league dat Den Bosch won op bezoek in Mechelen.
In de feiten vallen twee dingen op, namelijk de punten van de bank, terwijl bij Den Bosch Cork, Kloof en de zieke Koehler, ontbraken en de punten uit balverlies:
- Heroes scoort 17 punten uit 13 keer balverlies van Mechelen
- Mechelen scoort 6 punten uit 12 keer balverlies van Heroes
- Heroes heeft 41 punten van de bank
- Mechelen heeft 19 punten van de bank
Na het pak slaag door Landstede en vooral door hun driepunters vorige week had Heroes de zaakjes op dit facet een stuk beter voor elkaar, mede door de zonepress en 3-2-zone.
- Heroes 8/22
- Mechelen 8/21
Overigens gebeurde in Zwolle waar ik beetje bang voor was. In Den Bosch schoot Landstede 21/32 driepunters, maar zondag thuis tegen Oostende was het ‘anders’ schrijf ik voorzichtig: 7/29. Met een kansloze nederlaag als gevolg (63-89).
Heroes won dus mede in Mechelen door het sterke optreden van hun bank. De hoofdrol was voor Jae’lyn Withers.
Withers was in bijna 26 minuten goed voor 24 punten (FG 8/10 met 2/3 driepunters en 6/6 vrije worpen), 9 rebounds, 3 steals, maar ook vier keer balverlies. Zo kwam hij tot een efficiency van 30. Met zijn optreden in Mechelen is Withers, die een aarzelende start van het seizoen had, maar steeds beter zijn draai vindt, mijn haai van de week.
Withers is bezig aan zijn eerste seizoen als profbasketballer, vorig jaar speelde hij voor de vermaarde universiteit van North Carolina (van oa Michael Jordan).
Jae’Lyn Withers (uitspraak: JAY-lynn) werd geboren op 20 december 2000 in Charlotte, North Carolina. Hij komt uit een echte sportfamilie: zijn vader, Curtis Withers, was een drie keer All-Conference USA forward bij Charlotte en staat nog altijd hoog in de statistieken met 46 double-doubles, 1.042 rebounds en 1.750 punten. Curtis speelde als prof in Europa (oa Pau-Orthez), Azië en Zuid- en Midden-Amerika. Zijn neef Jaire Alexander speelde football aan Louisville en was cornerback bij de Green Bay Packers.
Jaylinn heeft vier broers en zussen: Jayla, Ja’Kayla, Jah’King Withers en Messiah Carr. Naast zijn sportcarrière volgde hij een master in Applied Professional Studies.
Onlangs sprak het Brabants Dagblad met Withers:
„Het was een unieke ervaring voor mij om daar te spelen”, zegt Withers „Sommige spelers mogen één of twee keer in het seizoen genieten van die atmosfeer. Ik kon het elke thuiswedstrijd. Twintigduizend supporters stonden op de banken. We moesten altijd presteren. Dat hadden de sterren in het verleden immers ook gedaan. UNC is met niets te vergelijken.”
Er is nog iemand aan wie de twintiger een voorbeeld neemt. Dat is vader Curtis (41), die in Charlotte een beroemdheid is. Hij werd meerdere keren benoemd tot één van de sterren van zijn school, tot hij in het buitenland ging basketballen. Turkije, Spanje, Frankrijk, Israël, Argentinië, noem het maar op. „Prachtig dat ik net als mijn vader de stap naar het buitenland heb gemaakt”, zegt de rookie van Heroes Den Bosch.
Het bevalt de jonge Withers prima in zijn eerste halfjaar in Nederland, al vindt hij het uitspreken van de namen van zijn ploeggenoten nogal lastig. Ook moet hij wennen aan het Europese basketbal en de basketbalcultuur. „In Amerika wordt opvallender gespeeld. Er is veel meer show”, vindt Withers.
„Hier is basketbal meer rechttoe, rechtaan. Ik probeer zo snel mogelijk nog belangrijker te worden voor mijn team. Ik wil met mijn ervaring bij UNC één van de leiders van Heroes worden.”
