De Nederlandse basketballers hebben in Wenen een belangrijke stap gezet richting de volgende WK-kwalificatieronde met een 71-81 overwinning op Oostenrijk. In een duel dat voor de neutrale kijker weinig fraais bood, telde uiteindelijk maar één ding: winnen.
Drie dingen staan me echt bij van de overwinning in Wenen (71-81). Allereerst bleef Oranje 40 minuten hard werken om een resultaat te behalen, dat is weleens anders geweest de laatste jaren. Oranje won door een karrenvracht aan driepunters en dat er geen balans was met de scorers dichtbij de ring doet er voor nu niet toe. Tot slot werd eens te meer duidelijk dat als het ‘spannend’ wordt de bal te allen tijde in de handen van uitblinker Keye van der Vuurst de Vries moet zijn.
Voor de neutrale toeschouwer was het WK-kwalificatieduel niet om aan te zien, maar who cares? Ik niet in ieder geval, zeker niet op dit moment in de opbouwfase waar Oranje in zit. Winnen is winnen en over een paar maanden, of misschien wel na het weekend denkt niemand meer aan dat duel in Wenen.
Eigenlijk was het Oranje dat het zichzelf moeilijk maakte door, zeker in de eerste helft, zoveel aanvallende rebounds weg te geven. Over het algemeen stond de verdediging redelijk en werden de Oostenrijkers tot moeilijke schoten gedwongen, maar telkens pakten zij de aanvallende rebound voor extra kansen en scores.
De andere kant van die medaille was dat Oranje zonder rebound geen tempo kon maken in de aanval en daardoor min of meer gedwongen werd tot een halfcourt-game. De ploeg is daar en niet ingespeeld genoeg voor (met 4 dagen voorbereiding) en dan komt het gebrek aan inside-kwaliteit aan het licht. De oplossingen daarvoor lopen aan de andere kant van de wereld rond en wat dat betreft is het zoals het is.
Dit verklaart -een beetje- waarom Oranje in Wenen zo enorm afhankelijk was van de driepunter en in de eerste helft maar één, ja echt maar één score had binnen de driepuntslijn door Keye van der Vuurst de Vries twee minuten voor rust.
Oranje stats na 1e helft:
- FG 10/31
- 2PT 1/13
- 3PT 9/18
- FT 11/14
In de tweede helft pakte Oranje, met een aardig debuut voor de startende Troy Koehler, zelf wat meer (aanvallende) rebounds waardoor het iets meer grip kreeg op de wedstrijd, maar het bleef fragiel. Al stond Oranje verreweg het grootste deel van de wedstrijd op voorsprong, die wel varieerde van 12 tot 1, maar nogmaals who cares.
Zeker als in de slotfase Lucas Kruithof een driepunter raakschiet op het moment dat de Oostenrijkers aandringen (69-71 werd 69-74), zijn enige score van de wedstrijd. En uiteindelijk Keye van de Vuurst de Vries een hele moeilijke floater raakschiet met bonus (71-74 werd 71-77) om te eindigen op 25 punten (FG 7/16) met 4 rebounds en 6 assists.
Oranje stats totaal:
- FG 24/69
- 2PT 10/36
- 3PT 14/33
- FT 19/27
- 43 rebounds (48 Oostenrijk)
- 18 assists
- (maar) 8x balverlies
Een overwinning zondag in Den Haag op hetzelfde Oostenrijk betekent kwalificatie voor de volgende ronde met zes -leerzame- duels tegen toplanden (waarschijnlijk wereldkampioen Duitsland, Kroatië en Israël) en dat was het doel van bondscoach Roijakkers vooraf aan de kwalificatie. Zondag verwacht ik een ander duel omdat ik betwijfel of Oostenrijk beter kan dan vrijdag en van Oranje weet ik zeker dat het beter kan door op z’n minst open lay-ups niet te missen.
Het andere duel in groep F tussen Letland en Polen werd door de Polen gewonnen door een buzzerbeater driepunter van Lloyd (82-84).
