Het was een BNXT-week met een dubbele speeldag waardoor dezelfde teams elkaar in de meeste gevallen twee keer troffen. De winnaar van deze week werd Heroes Den Bosch dat zelf twee keer won en concurrenten ZZ Leiden en Donar één keer zag verliezen. De titelverdediger ligt nu (weer, dat wel) op poleposition voor thuisvoordeel in de play-offs.
Een week geleden schreef ik dat het niet onlogisch was dat Jesse Edwards het seizoen zou gaan afmaken in Europa, een dag later bleek het te gaan om Baskonia. De nummer vier van Spanje en deelnemer aan de Euroleague. Donderdag kwam hij aan in het Noord Spaanse Vitoria-Gasteiz en zondag maakte Edwards zijn debuut, gelijk in de basis met 3 punten in iets meer dan 10 minuten (door foutenlast), in een nederlaag bij Burgos (107-96).
In Spanje won het Badalona van Yannick Kraag de derby tegen Barcelona (84-72). Kraag startte en speelde meer dan 24 minuten zonder scores maar met +/- van plus 8.
Mijn top 5 van deze week:
5. Minder begrijpelijk
Vooropgesteld hoop ik dat de Oranje basketbalvrouwen zich plaatsen voor de tweede kwalificatieronde van het EK. Winnen in Slovenië dinsdag en dan is het zover. Maar dat is veel makkelijker gezegd dan gedaan.
Oranje speelde afgelopen week eerst thuis tegen Estland, een duel dat simpelweg gewonnen moest worden. Hoe deed er niet toe. Het leverde winst op (87-77), al gaf die wedstrijd wel bepaald signaal af en dat was geen overtuigende. En dat werd –helaas- doorgetrokken in het thuisduel zaterdag tegen Letland (64-73). Metname het tweede kwart deed pijn en gaf de gasten een teken van leven (10-17).
Zoals gebruikelijk waren Emese Hof (10p,11r) en Laura Cornelius (16p, 7r, 1a) het meest opvallend aanwezig tegen Letland (samen 22 van de 55 schotpogingen en ieder 5 keer balverlies), achter hen was het hooguit degelijk. Noor Driessen en Lotte van Kruistum waren er vergeleken met het vorige window niet bij omdat zij nu met 3×3 in actie komen. Dat is begrijpelijk aangezien ze daar wereldtop zijn. Minder begrijpelijk is het voor mij dat zij het vorige window wel werden opgeroepen met de wetenschap dat ze nu niet beschikbaar zijn en dat toen in november andere speelsters op dit Europese niveau hadden kunnen spelen en leren waar nu de vruchten van geplukt hadden kunnen worden. Lijkt me een kwestie van keuzes maken en niet proberen van meerdere walletjes te snoepen.
Nu komt het dinsdag aan op één wedstrijd in Slovenië, vooraf de gedoodverfde groepswinnaar. Thuis was er de bijzonder knappe winst (86-76 met de toen zeer belangrijke Van Kruistum). De Sloveense verloren dit window dik in Letland (79-53) en wonnen ruim van Estland (84-54).
De kans bestaat dat Oranje met een -kleine- nederlaag in Lubljana toch doorgaat als een van de beste nummers 3. Het geschoonde doelsaldo (Estland telt niet mee) is dan van belang en daar heeft het duel tegen Slovenië ook direct invloed op.
4. Olympische Spelen
Het was een klein zinnetje onderaan het FIBA nieuwsbericht over de 3×3 Champions Cup in Bangkok. De Oranjevrouwen, met Driessen, wonnen het toernooi, de mannen werden derde, En, zeker niet onbelangrijk, nu al zijn de vrouwen zeker van een plek op het Olympisch kwalificatietoernooi voor LA 2028. Ook verdienden zij als Champions Cup-winnaar een ticket voor het WK. Nou is het best reëel dat de vrouwen als beste team van Europa op de ranglijst van december 2027 zich via de wereldranglijst rechtstreeks kwalificeren voor de Spelen. Maar je kunt het kwalificatieticket maar binnen hebben. Ook voor de mannen geldt dat er een rechtstreeks ticket ligt eind 2027 voor het beste land van Europa, maar dat lijkt voor hen op dit moment wat moeilijker te liggen.
De Oranjevrouwen wonnen de finale in Bangkok door Azerbeidzjan te verslaan (21-12). Noor Driessen werd MVP van het toernooi.
Foto: FIBA 3×3
De Oranjemannen werden derde (in de halve finale werd van Spanje verloren (15-20) door winst op aartsrivaal Servië (20-17). Worthy de Jong werd in het All-Starteam gekozen.
3. Buzzerbeater game-winner
Eigenlijk had Rotterdam City Basketbal vrijdag meer verdiend tegen een Heroes dat zichzelf (weer eens) overschatte, getuige ook de ‘andere’ onderlinge wedstrijd zondag (112-74). Dat naast Charlon Kloof ook eerste spelverdeler Boy van Vliet geblesseerd was, is een feit en toch had Den Bosch het nooit op de laatste bal van de wedstrijd aan mogen laten komen. Nou is dat natuurlijk ook de verdienste van RCB dat onder Kumelis fris van de lever speelt. Naast de laatste score is het enige dat vrijdag positief was voor de titelverdediger het feit dat de verdediging aardig op slot zat (71-74). Daardoor kon Keevan Veinot, ex-haai, de show stelen met het laatste schot van de wedstrijd op een manier die we in Nederland toch niet vaak meemaken: een buzzerbeater game-winner.
2. Samen in de basis
Van mij mag Porzingis nog vaak ziek of geblesseerd zijn. In ieder geval was hij (en met hem veel vaste krachten zoals Green en Curry) er niet bij zondag toen de Warriors op bezoek gingen bij de Knicks. Quinten Post had 22 punten (FG 9/16, met 4/10 driepunters) en daarmee zijn hoogste score ooit in de NBA met nog 3 rebounds, 3 assists, 3 geblokte schoten en +/- plus 5.
Niet alleen dat was opmerkelijk, voor het eerst ooit stonden twee Nederlanders in de basis van dezelfde NBA-ploeg. Want ook Malevy Leons begon voor de Warriors in Madison Square Garden aan het duel dat de gasten nipt verloren (110-107).
1. On-Nederlands
De grootste verrassing van de week viel te noteren in Martiniplaza waar titelkandidaat Donar verloor van ‘kleinduimpje’ Den Helder Suns (90-92). De ploeg van Paul Vervaeck verloor vrijdag (86-88) nog nipt van de Groningers maar had duidelijk geleerd en ze toonden dat, zeker in het vierde kwart, zondag (22-29).
De winst was vooral de verdienste van Suns, maar Donar mag zich achter de oren krabben en niet zo’n beetje ook, zeker gezien het veranderde aanzien dit seizoen door het bereiken van de bekerfinale en onder andere duidelijke overwinningen op Heroes en Belgische ploegen.
Vrolijk aanvallen kan iedereen (nou ja), maar het gaat uiteindelijk om verdedigen (zo ontsnapte Heroes in Rotterdam). Van die verdediging zag ik tegen Suns in beide duels weinig terug.
De nederlaag is pijnlijk omdat het op de ranglijst achterop raakt bij Heroes in de strijd om thuisvoordeel in de play-offs, wat in Martiniplaza een wezenlijk voordeel is.
Suns staat nu samen met LWD en Landstede op zeven overwinningen en een treffen met Donar in de kwartfinale van de play-offs (best-of-3) is een reële optie.
De Suns beloonden zichzelf in Groningen voor een goede wedstrijd waar ze zelf in een goed resultaat bleven geloven en door de juiste ingrediënten in de wedstrijd te stoppen: zo pakte Suns meer rebounds (49-54), waren er meer second chance points (10-28), had ze minder balverlies (12-9) en flink meer fast-break points (5-16).
Suns had vier spelers in de dubbele cijfers en Stover had 15 rebounds. Van de imports worden scores verwacht, de grote X-factor was Siem Uijtendaal met 24 punten (FG 9/19, met 5/7 driepunters), 5 rebounds, 1 assist, 2 steals en geen balverlies. In het beslissende vierde kwart had de forward 11 punten waaronder één hele belangrijke en één cruciale driepunter. Vrijdag had hij 21 punten, maar miste hij de laatste driepunter van de wedstrijd.
De driepunter uit de hoek zondag anderhalve minuut voor tijd, waar hij de ruimte kreeg, deed Donar, dat aandrong, pijn.
De laatste driepunter van Uijtendaal creëert hij uiteindelijk zelf na een schijnbeweging waar twee Donar-spelers intrappen. Het was de beslissende score aan het einde van de schotklok.
Het zijn on-Nederlandse scores. Het maakt Siem Uijtendaal mijn haai van de week. En omdat die laatste zo on-Nederlands is, heb ik er ander commentaar onder gezet en dan klinkt de sport die in Nederland zo klein is, toch een stuk beter of anders gezegd: ‘net echt’.
Siem Uijtendaal begon pas begin december in Den Helder, mede omdat niemand hem leek te willen contracteren. Uijtendaal zat in de grote Oranje-selectie die in juli onder Johan Roijkakkers aan een nieuwe start begon. En als hij zo blijft spelen, is er best een kans dat hij bij Oranje terugkeert. Zoveel 3-spelers met schot heeft Nederland niet tenslotte, maar de weg is nog lang voor de 24-jarige Uijtendaal.
In december sprak het Noordhollands Dagblad met hem:
De ooit bij Akrides begonnen, maar al snel naar Apollo overgestapte Uijtendaal speelde de afgelopen vijf jaar collegebasketbal in de Verenigde Staten. Vier jaar bij Canisius in Buffalo en één jaar bij Youngstown in Ohio. ,,Ik heb daar echt een geweldige tijd gehad en zou het zo overdoen. Ik heb daar zoveel mensen ontmoet en heb er zulke gigantisch vette herinneringen aan. Daarnaast is het een heel waardevolle levenservaring. Ik heb er veel geleerd.”
Maar na vijf jaar zat het erop voor Uijtendaal en was het tijd om de vleugels uit te slaan. ,,Ik heb vanwege covid nog een jaar extra gekregen, maar toen was het ’go pro’. En dat betekende voor mij dat ik in de zomer teruggegaan ben naar Europa om op zoek te gaan naar een club. En die heb ik gelukkig nu gevonden.”
Eigenlijk had Uijtendaal verwacht dat hij in een buitenlandse competitie zou gaan spelen, maar het liep anders. Al was dat ook weer niet heel verrassend, vertelt hij. ,,Jan Lugtenburg is mijn agent en die woont hier in Den Helder en daarnaast ken ik Paul Vervaeck (coach Den Helder Suns, red.) nog van de jeugdselecties van Oranje. Jan heeft hier natuurlijk veel contacten, dus werd het voor mij toch de Bnxt League. Ik heb twee keer meegetraind en dat voelde goed. Ik krijg veel vertrouwen en speelminuten van Paul. Dat is natuurlijk heel prettig. En het is leuk om weer thuis te zijn en al mijn familie en vrienden wat vaker te zien.”
In zekere zin is het wennen aan de andere omstandigheden. ,,In Amerika heb je bij de collegeteams faciliteiten die je alleen maar bij de Europese topteams ziet. Het is niet normaal hoe er voor spelers gezorgd wordt. Hetzelfde geldt voor de entourage. Je komt daar in arena’s. Die zijn er hier en in België gewoon niet. Dus dat is anders. Maar het is prima om weer in Nederland te zijn en te spelen.”
En uitduels in België voelen als ’om de hoek’ als je jaren in de VS hebt gespeeld. ,,Daar zaten we inderdaad vaak zes uur in de bus voor een uitwedstrijd in bijvoorbeeld New Jersey. Dan is Leuven voor je gevoel niet heel ver, nee.”
Extra
Heroes Den Bosch postte deze week haar dank voor het jaarboek van 2024-2025, hun kampioensjaar.
In het oorspronkelijke jaarboek is iets niet goed gegaan waardoor het hoofdverhaal over het seizoen dat leidde naar het kampioenschap niet is afgedrukt. Dat verhaal is hier te lezen en te downloaden (en dan mag je het zelf uitprinten). Ook is het complete jaarboek, gemaakt door vrijwilligers met hart voor het basketbal, nog te koop via Rebound Magazine.
