Terwijl het BNXT-seizoen na een dubbel (en gespiegeld) programma de climax nadert, met de start van de play-offs over drie weken, is het NBA-seizoen voorbij voor Malevy Leons en Quinten Post. Hun Golden State Warriors werd in de tweede play-inwedstrijd uitgeschakeld. Voor Leons en Post breekt nu een onzekere tijd aan want hun contracten zijn afgelopen. Ik denk dat de kans groot is dat zij pas eind september of begin oktober meer duidelijkheid hebben over hun toekomst in de NBA. Ondertussen zullen ze niet beschikbaar zijn voor Oranje in de WK-kwalificatie begin juli, ik zou het risico ook niet nemen zonder contract op zak.
In Spanje stonden Yannick Kraag en zijn Badalona (7) tegenover Baskonia (4) met Jesse Edwards. Badalona won (81-69). Kraag speelde 22 minuten met 4 punten en 7 rebounds. Edwards speelde net geen 10 minuten met 2 punten en 2 rebounds.
Mijn top 5 van deze week:
5. Triple-double
Triple-doubles zijn vrij zeldzaam in de BNXT-league. Donderdag bereikte Shakael Pryce van LWD Basket zo’n mijlpaal, maar wel een met een aantekening. Pryce speelde 33 minuten en had 18 punten, 15 rebounds en 10 keer balverlies! De vorige triple-double kwam opvallend genoeg ook op naam van een speler uit Friesland, dat was een jaar geleden Robin Duncan 20 punten, 12 rebounds en 10 assists. LWD verloor trouwens thuis van Suns (98-99).
4. Goede match
Een week geleden stond Radenko Varagic bovenaan mijn lijstje van coach-kandidaten voor Zorg en Zekerheid Leiden. Nou had ik zo’n snelle mededeling over de opvolging van Doug Spradley niet verwacht, maar de aanstelling van Varagic lijkt me een goede match. Al zullen de verwachtingen in Leiden heel anders zijn dan zijn 12 jaar in Weert waar alles mocht en niets moest. Het zou me niet verbazen als er wat spelers overkomen uit Weert, dat zoals bekend ophoudt te bestaan op BNXT-niveau net als LWD en Suns.
Wat precies de afweging is geweest van het Leidse bestuur om voor de Serviër met een Nederlands paspoort te kiezen, weet ik niet. In ieder geval heeft hij met bijna volwassen kinderen minder familie mee te nemen dan Vincent van Sliedregt en zijn jonge gezinnetje.
3. Rim-protector
Ik was zondagmiddag voor het eerst in bijna twee maanden in de Maaspoort om met eigen ogen te zien hoe de titelverdediger ervoor staat. Het was de afgelopen weken nogal wisselvallig, al is het bij Donar en ZZ Leiden niet anders. Heroes was soms goed, maar bij vlagen zakt(e) de ploeg door de ondergrens vooral omdat het verdedigend niet stabiel was. Het was vrijdagavond bij de nederlaag in Leuven niet anders (88-85).
Zondag was het in de return tegen Leuven ‘ineens’ anders (66-58). Heroes had veertig minuten verdedigende controle over de lelijke wedstrijd, ook als het aanvallend niet liep en dat was vaak, maar daar kom ik zo op terug. Verdedigend klopte het (op toch wat veel weggeven rebounds na), niet in het minst omdat Xavier Cork echt op de weg terug is. Nadat de center zijn knieschijf eind december uit de kom had, was Cork, die in de play-offfinale vorig seizoen heel dominant aanwezig was onder het bord, drie maanden bezig met het herstel en nog steeds mist hij zichtbaar ritme, maar het komt ook zichtbaar terug getuige de vier geblokte schoten met nog 10 punten (FG 4/6) en 5 rebounds. De aanwezigheid van de rim-protector zorgde ervoor dat de Leuven-spelers, die gemiddeld 80,3 punten scoren, wel twee keer nadachten bij een drive naar de ring.
Aanvallend gezien was er zondag iets opmerkelijks aan de hand met Heroes. Ik schat in dat 90 procent van veldscores het resultaat waren van een schotpoging snel in de schotklok (eerste 12 seconden). Duurden de aanvallen langer, bijvoorbeeld tegen de zone die Leuven neerzette in het vierde kwart, dan is het breien en harken bij Den Bosch en wist de ploeg eigenlijk geen oplossingen te vinden (mede door het ontbreken van Kloof en Mikalauskas). Frappant was het wel dat tegen de zone bij de stand van 56-50 het uitgerekend Menno Dijkstra was die aan het eind van de schotklok een open driepunter raakschoot en in feite het duel besliste.
Eén zwaluw maakt geen zomer en met achtereenvolgens een uitwedstrijd tegen Antwerpen, een bezoek aan Donar en een thuiswedstrijd tegen Leiden wordt de komende twee weken veel duidelijk over Heroes.
2. Verrassinkje
Wat zijn we aan het doen in Weert? Vorige week was er de puike prestatie tegen Oostende. Dat werd vrijdag gevolgd door een beschamende nederlaag in Brussel (103-51). Zondag werd Brussel in Weert op een verrassinkje getrakteerd (89-82).
Wisselvalligheid die op meer Nederlandse plekken in de BNXT-league terug te zien is en voor mij te herleiden naar het gebrek aan verdedigende capacioteiten. Ik had het al over Den Bosch maar het is ook herkenbaar in Groningen en Zwolle. Woensdag wint Zwolle met duidelijke cijfers in Martiniplaza (61-86) om vervolgens zondag in eigen huis eigenlijk geen kans te hebben tegen Donar (67-78).
Al wat langer goed bezig en uitblinker zondag voor BAL was Niels van Holst. De 21-jarige power forward had in 31 minuten 20 punten (FG 6/8), met 6 rebounds en nog 5 keer balverlies.
En hoewel BAL op het hoogste niveau gaat verdwijnen, afgelopen week werd wel duidelijk dat het basketbal in Weert gered is.
1. Suns kampioen?
In alle wisselvalligheid van Nederlandse teams in de BNXT-league heb ik de laatste tijd al vaker geschreven dat Den Helder Suns een vrij stabiele indruk maakt. Intussen is bij mij de vraag opgekomen waar het dit seizoen gaat eindigen (op sportief vlak, de rest kennen we)?
Kampioen lijkt me een brug te ver. Een plek in de finale zie ik zeker wel als een reële optie, zeker als de Nederlanders -vanaf de bank- iets toe kunnen voegen.
In een directe confrontatie werd deze week twee keer gewonnen van LWD Basket, vorig jaar halve finalist in de play-offs. De lopende reeks van Suns is vijf overwinningen en sinds 31 januari is de reeks negen overwinningen en vier nederlagen. In deze periode is Heroes: 7-5, Donar: 7-6 en Leiden: 4-8. Het resterende programma van Suns is nog pittig met achtereenvolgens bezoeken aan Kortrijk, Mechelen, een thuisduel tegen Heroes en een bezoek aan Leiden.
Suns won vrijdag in Leeuwarden (98-99) door een beresterk laatste kwart (16-27). Dat zegt mij iets over de mentale gesteldheid van die ploeg. Suns had vijf spelers in de dubbele cijfers en drie met meer dan twintig punten. Topscorer was Siem Uijtendaal met 23 punten.
Zondag thuis tegen hetzelfde LWD was het een andere wedstrijd (89-83), closer, maar Suns won wel alle vier de kwarten. Ook omdat de starters veel speeltijd krijgen (wat in de play-offs tot vermoeidheid zal leiden) waren er weer vijf spelers in de dubbele cijfers. LWD had de zaakjes beter voor elkaar, al lijkt de ploeg niet te kunnen verdedigen. Typerend voor Suns was dan weer dat Drew Stover die vrijdag redelijk onzichtbaar was met 2 punten en 2 rebounds, zondag uitblinker was met 20 punten (FG 10/12) en 10 rebounds.
In de afgelopen speelweek was Suns de enige Nederlandse ploeg die twee keer won. Pointguard Mesidor is wezenlijk belangrijk, maar zijn foutenlast werd zondag aardig opgevangen. De gescoorde punten zijn goed verdeeld en het team verdedigt aardig. Paul Vervaeck, de coach die volgend seizoen in Mechelen aan de slag gaat, is voor mij coach van het jaar. Maar voor deze week kies ik het hele team van Den Helder Suns als haai van de week.
