De slotfase van de BNXT-league nadert en dan gebeuren er mooie dingen.
Los hiervan werd maandag bekend dat Vincent van Sliedregt vertrekt als bondscoach bij de vrouwen. Het persbericht is mooi en hoewel onlangs de tweede ronde is gehaald van de EK-kwalificatie, hielden de resultaten niet over. Zijn werkgever LWD Basket houdt op te bestaan in de BNXT-league en omdat hij de job bij ZZ Leiden niet heeft gekregen, breekt er een onzekere tijd aan voor Van Sliedregt. Eigenlijk zou het goed voor hem zijn om over de grenzen te gaan kijken, misschien wel als assistent bij een mooie (top)club.
Mijn top 5 van deze week:
5. Twee woorden
Voor een ploeg die de titel wil prolongeren, de laatste tijd verdedigend een -voorzichtige- opgaande lijn toonde en dinsdag won bij rivaal Donar na een sterke tweede helft was het optreden van Heroes vrijdagavond in de eigen opmerkelijk bijna volle Maaspoort tegen Leiden samen te vatten in twee woorden: schandalige wanprestatie.
(En met zo’n instelling winnen ze woensdag niet bij Den Helder Suns, de beste draaiende ploeg van Nederland de laatste weken, en over de titelkansen van een ploeg die zo door de ondergrens zakt in de slotfase van het seizoen, kun je serieus een boompje opzetten).
4. Past in plaatje
Twee weken geleden was Suns mijn haai van de week. Toen beschreef ik ook hoe goed de ploeg sinds februari bezig is, de reeks is nu 10-5. De winst in Mechelen dit weekend (80-87) past in dit plaatje, al mag er niet te makkelijk over gedacht worden over winst in België. Alle vijf starters van Suns zaten in de dubbele cijfers.
Voor de ploeg uit Den Helder is het jammer dat Leiden won in Den Bosch, want met het onderlinge treffen tegen Leiden van komende zaterdag op het programma, was de 3e plek nog serieus haalbaar. Nu kan het theoretisch nog wel, maar dan moet Leiden midweeks in Leeuwarden verliezen en moet Suns zelf winnen van Heroes. En het eerste onderlinge treffen tussen Suns en Leiden was voor toen voor de gasten (68-84). Gezien de wisselvalligheid van de ‘top’-teams sluit ik dit scenario niet helemaal uit. Tegelijk is er ook nog de strijd met Landstede om de 4e plek met als inzet thuisvoordeel in de onderlinge kwartfinale (nu staan ze gelijk in de stand en onderling wonnen ze beide één keer, maar het doelsaldo is in het voordeel van Zwolle).
3. Twee heerlijke gamewinners (lay-ups)
Veel lekkerder binnenkomen kan haast niet. De Zwitser Killian Martin kwam op de valreep naar Groningen als vervanger van de op doping betrapte Erikstrup en zorgde ervoor dat Donar won van Oostende (84-82).
Martin had in 25 minuten vier punten.
In Zwolle was het ‘good old’ Leon Williams die zijn handtekening onder de overwinning van Landstede tegen Charleroi zette (78-77).
Williams had in bijna 23 minuten negen punten en vier assists.
In beide gevallen waren de spelers ervaren en slim genoeg om geen driepunter of jumper te schieten, maar juist de ring aan te vallen. Ik zie dat toch veel te weinig in de BNXT-league waar de Amerikanen meestal kiezen voor een schot.
2. Hoop dat het lukt
Emese Hof krijgt een kans om haar droom in Amerika waar te maken. De 29-jarige center (1.91m) heeft, na het kampioenschap met USK Praag, een ingang om in de WNBA aan de slag te gaan bij de Minnesota Lynx.
Voor de duidelijkheid geen ‘gewoon’ contract, maar een ‘player development contract’. Het is wat op je 29e.
Dat houdt in:
A WNBA player development contract (or “development player spot”) is a specialized, lower-cost contract introduced in the 2026 Collective Bargaining Agreement (CBA) allowing teams to sign young talent (0–3 years experience) to 750-per-week stipends with housing/benefits, while training with the team. These players can only be activated for 12 games per season, earning a pro-rated minimum salary during those activations, acting as a bridge between the draft and the 12-player active roster.
Ik hoop voor Hof dat het lukt om zich te bewijzen en dat ze echt in de WNBA kan gaan spelen.
1. Bal van de wedstrijd
ZZ Leiden verraste vriend en vijand door vrijdag in Den Bosch te winnen (75-93). De nummer drie van Nederland draait geen bijzonder seizoen, maar lijkt, afgaande op dit duel, klaar voor de play-offs. De ploeg van scheidend coach Dough Spradley bracht heel veel energie, maar speelde bij vlagen (zeker niet constant) goed. Eigenlijk was het verschil nog veel groter dan de uitslag laat zien omdat Leiden te weinig meedogenloos was met het Bossche gepruts.
- Heroes 25x balverlies, maakt ZZ Leiden ‘maar’ 32 punten uit
- ZZ Leiden 16x balverlies, maakt Heroes ‘maar’ 10 punten uit
Stelregel is dat team anderhalf keer het aantal punten zou moeten halen uit het balverlies van de tegenstander.
Hoewel het verschil tussen deze twee teams groot was, in ieder geval in dit duel, werd het in het vierde kwart nog bijna spannend. Heroes naderde Leiden ‘ineens’ tot op 9 punten. De aanval van Leiden leek bijna te stranden, maar toen was er Sam Huurman ‘to the rescue’.
Voor zover het mogelijk was in zo’n redelijk eenzijdig duel was het de bal van de wedstrijd. Met Huurman voorop zag iedereen dat. En daarmee is Sam Huurman mijn haai van de week.
Hij speelde tegen Den Bosch behalve deze bal niet bijzonder opvallend met in 27 minuten 7 punten en 5 rebounds. Maar zijn plus/minus was ‘teamhigh’ +25. Naast die driepunter was Huurman dus heel belangrijk en dat is zeker niet altijd terug te zien in de scores.
Nadat hij vorig seizoen zijn kruisband scheurde is de 24-jarige Huurman (2.05m) dit seizoen gemiddeld goed voor 21 minuten speeltijd met 7 punten, 4 rebounds en 2 assists.
Huurman groeide op in Hoofddorp en begon zijn sportcarrière als voetballer, maar stapte al snel over naar basketbal. Via BV Hoofddorp en de Harlemlakers belandde hij in de jeugdopleiding van Filou Oostende, waar hij zich in een professionele omgeving verder ontwikkelde. Na drie jaar maakte hij de overstap naar Limburg United, maar daar kreeg hij weinig speeltijd, mede door de coronapandemie.
Zijn doorbraak volgde bij Den Helder Suns, waar hij veel minuten maakte en zich kon laten zien. Daarna keerde hij terug naar België voor een periode bij Leuven Bears, maar daar liep het minder goed door een gebrek aan vertrouwen van de nieuwe coach. De kans bij Leiden kwam op het juiste moment, mede doordat de club hem een meerjarig contract bood.
Na zijn rentree sprak ZZ Leiden uitgebreid met Huurman.
“Jibbe Sicking was lange tijd geblesseerd en ze zochten een vervanger. Daar hoefde ik niet lang over na te denken. Ik kom uit Hoofddorp, uit de buurt dus, en ging als jongen vaak naar ZZ Leiden kijken. Het voelde niet als een grote stap. Na Leuven wilde ik ergens spelen waar ze me graag wilden hebben en waar ik voor een langere periode dan één seizoen kon blijven. Leiden bood me een driejarig contract, dus het was een geluk dat het zo uitpakte.”
Maar na de blijdschap kwam de teleurstelling. “Ik had drie wedstrijden gespeeld, toen het misging op de training. Ik maakte een draai maar mijn voet bleef staan. Ik voelde meteen dat het mis was met mijn knie, maar je hoopt dat het meevalt.” Maar het viel niet mee, bleek na onderzoek in het ziekenhuis. “Ik ben zes weken daarna geopereerd. Na de operatie kon ik een week lang mijn been niet bewegen en had ik veel pijn. Daarna begon ik met revalideren.”
“De coach hamert voortdurend op teamspel, eist van iedereen 100 procent inzet, verdedigend en aanvallend. Alles wat we doen tijdens een training of een wedstrijd gebeurt met een reden.”
Die insteek past bij Huurman. “Ik denk dat ik een echte teamspeler ben. Die extra pass geven, veel ‘toughness’ brengen. Waar ik nog stappen in wil zetten is mijn schot, dat moet consistenter. En bij rebounden moet ik beter positie kiezen.”
Ook de ambitie die hij in Leiden ervaart, past bij hem. “Leiden heeft altijd als doel om prijzen te winnen, dus daar gaan we ook dit seizoen voor. Ik heb nog nooit een prijs gewonnen in mijn loopbaan, ik hoop dat het er dit seizoen van gaat komen. Kampioen worden is niet makkelijk, maar we werken er als team heel hard aan om steeds beter te worden.”
