Nu gaat het echt beginnen, tijd voor play-offs in de BNXT-league. Antwerpen is de gezamenlijke kampioen, op de ranglijst voeren de Belgen weer de boventoon, maar het gaat vanaf nu om het landskampioenschap.
De afgelopen vier seizoenen wonnen de Nederlandse teams in de BNXT gemiddeld één op de vier duels tegen de Belgen. Dit seizoen is het licht in het voordeel van de Nederlandse clubs opgeschoven. Het ligt nu op 28,8 procent. Heroes en Donar, de ploegen die ik vooraf al verwachtte als nummers 1 en 2 van Nederland, wonnen ieder tien keer van een Belgische tegenstander. De andere play-offdeelnemers: ZZ Leiden 7, Suns 6, LWD 5 en Landstede 4.
En gewoon omdat het lekker uitziet even deze van Jesse Edwards die met Baskonia won bij Valencia (86-88).
Omdat de play-offs beginnen is dit ook de laatste haai van de week van dit seizoen (en hoe het volgend seizoen met vijf Nederlandse ploegen verder gaat met deze rubriek weet ik nog niet).
Mijn top 5:
5. Anekdote
De documentaire over het eerste kampioenschap van ZZ Leiden vijf jaar na de terugkeer op het hoogste niveau is mooi en een aanrader voor elke basketballiefhebber, al ligt het misschien gevoelig in Groningen. De docu is een combinatie van sport, achtergronden, emotie en kneuterigheid, maar zo was het in die tijd. Ik was zaterdag aanwezig in Leiden bij de vertoning voor de fans en ook ik kreeg nostalgische gevoelens en herinneringen aan dat duel met drie verlengingen, was ook leuk op de radio toen.
Er zat één anekdote in het verhaal die ik nog niet kende, namelijk hoe Arvin Slagter bij de selectie kwam. Toon van Helfteren, die toen zijn eerste titel als coach won, vertelde opmerkelijk enthousiast over een vechtpartij in Izmir tussen ‘sterspeler’ Monta McGhee en Ryan Anderson na een verloren Europa Cup-wedstrijd in oktober 2010. Het begon onder de douche en het liep hoog op, zo hoog dat de twee mannen elkaar naakt achterna gingen in de Turkse sporthal. Voor Leiden was dat een ‘mooie’ aanleiding om Anderson te wieberen en de op dat moment clubloze Slagter binnen te halen. De rest is geschiedenis.
Het jubileumboek over 20 jaar ZZ Leiden dat zaterdag na de film werd gepresenteerd is een pronkstuk. De wedstrijd later op de avond tussen ZZ Leiden en Den Helder Suns was vermakelijk, zeker voor het neutrale publiek, maar verdedigend was het niet echt play-offwaardig (110-102).
4. Alleszeggend
Na 44 jaar is er een einde gekomen aan basketbal op het hoogste niveau in Weert. BAL verloor van Leuven (65-77). Het laatste Limburgse punt, en dat vind ik wel mooi, kwam op naam van Roel van Overbeek, van wie het mij niet zou verbazen als hij volgend seizoen in Leiden speelt. Al was er onder Bob van Oosterhout, die dus stopt, in de Maaspoort een beleid om Brabanders, zoals Van Overbeek die in Oirschot is geboren en opgegroeid, te halen, maar hoe dat beleid verder gaat is de vraag?
De Limburger heeft een alleszeggende kop boven het artikel over de laatste avond in Weert:
Als al deze mensen iedere week een kaartje hadden gekocht, zouden we nog in de BNXT League spelen’
3. Mannschaft
Een week geleden schreef ik dat het goed voor Vincent van Sliedregt zou zijn om naar het buitenland te gaan. Goed om ervaring op te doen met andere basketbalculturen. Et voila het is Bayreuth geworden, dicht bij de Tsjechische grens boven Neurenberg. De ploeg was dit seizoen een middenmoter in de Pro A (2e niveau) en was in 1989 landskampioen. Marco van den Berg (ex Donar) coachte er van 2011 tot 2013. Raoul Korner (ex Den Bosch) werkte er van 2016 tot 2022. Een jaar later degradeerde Bayreuth uit de Bundesliga. Daarna versleet de ploeg ieder jaar een trainer en Van Sliedregt volgt een coach op die in december zelf pas begon nadat zijn voorganger werd bedankt.
Ik denk dat het belangrijk is voor Van Sliedregt dat hij zijn ‘mannschaft’ niet alleen aanvallend, maar ook verdedigend op de rit krijgt.
2. Jekyll and Hyde
Zeg het maar, welke versie van Heroes gaat play-offs spelen? Jekyll of Hyde?
Aan de titelverdediger is geen touw vast te knopen. Na de winst bij Donar, volgde een schandalige wanprestatie thuis tegen Leiden, ik schreef daar vorige week over. Welke woorden ik moet gebruiken voor het midweekse optreden in Den Helder (109-64) weet ik niet precies maar het komt in de buurt van: een beschamende complete blamage. De Bossche ploeg die als nummer één van Nederland het BNXT-seizoen afsloot, beëindigde het seizoen met een thuiswedstrijd tegen het Belgische onderdeurtje Mons. Nou zat het er wel in dat ze zouden winnen, maar het schetst mijn complete verbazing dat Mons werd opgerold en alle hoeken van de Maaspoort te zien kreeg van een samenhangend en energiek Heroes (107-57). Hoe dan? Zelden zoiets gezien en al helemaal niet aan het eind van het seizoen.
Wordt het Jekyll, in het verhaal uit 1886 de gerespecteerde goede kant, dan ligt een nieuw kampioenschap in het verschiet. Wordt het Hyde, de slechte kant, dan ligt de ploeg er in de halve finale uit.
1. Debuut
Na drie minuten spelen in het tweede kwart van het duel tussen de Minnesota Lynx en Atlanta Dream kwam Emese Hof zaterdag voor het eerst in haar carrière op het parket van de WNBA. Hof speelde uiteindelijk iets meer dan vier minuten, met één -knappe- score.
Lynx verloor uiteindelijk (90-91), ook omdat het laatste schot van de wedstrijd een blok was van Angel Reese op wonderwel Emese Hof. Het zou wat zijn geweest.
Dit schrijft de Startribune over het slot van het duel:
All-WNBA guard Gray, who led Atlanta with 24 points, blocked Miles’ driving layup attempt with 6.6 seconds to play. The Lynx won a jump ball with 3 seconds left and Miles whipped a quick pass to Emese Hof for another chance under the rim, but the center couldn’t score over Angel Reese, making her Dream debut.
Emese Hof is door haar debuut in de WNBA mijn haai van de week.
Het is overigens niet voor het eerst dat Hof meetrainde bij een WNBA-ploeg, in 2019 sprak ik haar tijdens de voorbereiding op het seizoen met Phoenix Mercury. Emese Hof die vorige week een development contract tekende, staat op dit moment op de 14-koppige spelerslijst van de Lynx. Op de vrijdag voor de wedstrijd sprak nieuwszender KTSP met haar.
Emese Hof beschrijft haar eerste WNBA-training als intens en energiek, met veel nieuwe indrukken maar vooral ook plezier. Ze benadrukt het hoge tempo en de sfeer in het team.“Hoge intensiteit, veel basketbal, iedereen zit vol energie. Dus ik heb gewoon plezier gehad op het veld vandaag.”
Daarnaast is ze onder de indruk van de professionele omgeving, de coaches en de faciliteiten, die ze duidelijk boven haar eerdere ervaringen in Europa plaatst. Over de organisatie zegt ze: “Het is niets vergeleken met hoe het in Europa is, alles wat je kunt bedenken hebben ze hier al over nagedacht.”
Tot slot noemt ze de afgelopen periode een echte achtbaan door alle snelle veranderingen en reizen. Ze kwam net uit een hectische week waarin alles in korte tijd gebeurde. Een behoorlijk grote wervelwind, een week geleden was ik nog in Tsjechië en nu ben ik hier.”
Nederlandse vrouwen in WNBA
Sandra van Emricqs en Marlous Nieuwveen gingen Emese Hof voor, beide opvallend genoeg voor de Los Angeles Sparks. Van Embricqs speelde in 1998 een heel seizoen voor de Sparks. In 28 wedstrijden startte ze twee keer. Gemiddeld speelde ze 17 minuten met 3 punten en 3 rebounds.
Na een seizoen kwam er abrupt een einde aan haar WNBA-carriere, schreef toen de NRC.
Met het vertrek van Sandra van Embricqs (31) is de Nederlandse inbreng in het Amerikaanse profbasketbal voor vrouwen (WNBA) gereduceerd tot nul. Haar contract bij de Los Angeles Sparks werd vorige maand plotseling beëindigd.
Sandra van Embricqs (31) was bezig aan haar tweede seizoen bij de Los Angeles Sparks, een van de topploegen in de Amerikaanse profbasketbalcompetitie voor vrouwen (WNBA). De populaire competitie was slechts vijf wedstrijden oud toen zij eind vorige maand plotseling diende te vertrekken. De Sparks, goed voor zo’n achtduizend toeschouwers per wedstrijd, had zo vlak na de competitiestart een teveel aan basketbalsters op de loonlijst staan.
Het verblijf van Marlous Nieuwveen in de WNBA was een stuk korter. Zij speelde zeven duels met een gemiddelde van twee mnuten en een punt.
Vooraf was ze heel content me de uitdaging die haar te wachten stond, vertelde ze toen aan het Leids Dagblad.
Basketbalster Marlous Nieuwveen speelt komend seizoen in de Amerikaanse profcompetitie WNBA. De 24-jarige Leiderdorpse tekende een contract bij Los Angeles Sparks. Nieuwveen is de tweede Nederlandse die het basketbalwalhalla mag betreden. Sandra van Embricqs ging haar voor. ,,Dit is een droom die uitkomt”, zegt de oud-speelster van BV Leiderdorp.
Er is weinig te vinden over de tijd dat Nieuwveen in de WNBA speelde, wel vond ik deze mededeling nog.
Marlous Nieuwveen, Valparaiso 02-Signed as Free Agent on March 8, 2005, Waived May 19, 2005
