Oranje heeft in Polen de laatste WK-kwalificatiewedstrijd van de eerste ronde verloren (92-84). Nederland was voor dit duel al zeker van de tweede WK-kwalificatieronde. In deze wedstrijd kwam maar liefst 30 keer een van de twee ploegen op voorsprong. Polen besliste de wedstrijd pas in slotminuten.
Nederland speelde in Krakow bij vlagen een prima wedstrijd, zeker als de ploeg tempo kon maken. Zo had Oranje 23 fastbreak-punten en Polen maar 7. Probleem was het -te- vele balverlies van Oranje dat de Polen hard afstraften.
Balverlies:
Polen 16x, haalde Oranje 18 punten uit
Nederland 23x, haalde Polen 28 punten uit
Dit Oranje vocht net zoals tegen Letland voor wat het waard was en eigenlijk speelde de ploeg ook beter, met meer overtuiging en diverse spelers leken ontdaan van de ‘thuisdruk’. Keye van der Vuurst de Vries, die altijd aanwezig is bij Oranje, is overduidelijk de beste speler. Nu had de guard in 32 minuten 26 punten (FG 8/17, 3PTRS 4/9) met nog 5 rebounds, 9 assists en nog 7 keer balverlies.
In tegenstelling tot de voorgaande wedstrijd kreeg Van der Vuurst de Vries nu wel serieus steun in aanvallende zin. Lucas Kruithof liet zijn potentie zien met 21 punten (7/8 3PTRS). Marijn Ververs had 15 punten (FG 7/12), 5 rebounds, 5 assists, maar ook nog 7 keer balverlies.
De twee voor Oranje zo bepalende guards hadden dus samen 14 keer balverlies, bijna net zoveel als Polen in geheel. Het is makkelijk gezegd dat ze zuiniger op de bal moeten zijn, maar dat zullen ze zelf maar al te goed weten. Feit is ook dat de tegenstanders weten dat Van der Vuurst de Vries en Ververs de motor en de olie van dit Oranje zijn. Op hen werd ook nu door de Polen, net als vrijdag door de Letten, heel veel druk gezet. Hoewel Kruithof uitstekend speelde, kwam opnieuw aan het licht dat de twee guards te weinig steun krijgen zeker inside. De feiten zeggen in dit geval veel. Polen had 48 punten in de paint, Nederland 28.
Kuta is een voorbeeldige speler die altijd keihard werkt en nu goed was voor 10 punten en 7 rebounds, maar daar hield wel op voor Oranje. Dat geldt zowel in de aanval (het aantal drives was op één hand te tellen) als in de verdediging. Dat Oranje inside gemankeerd is, was vooraf bekend. Voor bondscoach Roijakkers is het roeien met de riemen die hij heeft. Hij zal hopen dat Franke, wiens gevaar met drives naar de ring dit window best gemist werd, eind augustus een contract heeft ondertekend en daardoor weer beschikbaar is. Iets wat ook geldt voor Yannick Kraag. En ik hoop voor de spelers die nu in Amerika zijn om zich in de kijker te spelen, dat ze een NBA-contract krijgen. Maar ik hoop ook dat er in Europa een mooi contract ligt voor hen die het niet lukt.
Overigens speelde dit Oranje met twee spelers die nu werkeloos zijn. Roel van Overbeek stond onder contract bij BAL, maar de ploeg uit Weert bestaat niet meer op BNXT-niveau. Het contract van Leon Williams bij landskampioen Landstede wordt niet verlengd en dat is best verbazingwekkend gezien zijn rol daar afgelopen seizoen en zijn spel dit window in Oranje. Voor de bondscoach wordt het op de guard positie niet makkelijk als zij wegvallen. Boy van Vliet is weg bij Heroes en haalde afgelopen seizoen het benodigde niveau voor Oranje niet. Het contract van Tim Hoeve bij Donar is niet verlengd. Een jaar geleden mocht Jamie Bergens aan Oranje ruiken, maar na een seizoen op het 3e Spaanse niveau is hij nu ook zonder werk. Charlon Kloof (36) heeft privé een situatie om voor te zorgen, maar zou weleens broodnodig kunnen zijn.
Bij de aanstelling van Johan Roijakkers werd als doel uitgesproken dat Oranje mee moet gaan doen aan het EK in 2029. Door gelijk de eerste WK-kwalificatiewedstrijd (voor 2027) in Letland te winnen, ontstonden er her en der ineens ‘gedachten’, maar echt reëel is dat nooit geweest ook niet met een oog op de nipte nederlagen. Het waren tenslotte nederlagen die duidelijk herleidbaar waren: aanvallend is Van der Vuurst de Vries het enige echte wapen, echte lengte ontbrak en mede door het gebrek aan ervaring op dit niveau was er vaak en veel balverlies. Bovendien kijk eens waar het gros van de selectie speelt, dat is BNXT en geen Europese (sub)top. Als alle puzzelstukjes passen kan Oranje voor alles onder de Europese top een groot probleem zijn als tegenstander, maar dan moet het wel passen.
Door het bereiken van de tweede WK-kwalificatieronde doet Oranje wel aardige zaken met het oog op het volgende EK. Om te beginnen hoeft het in augustus niet te spelen in de pre-kwalificatie tegen landen als Kosovo en Denemarken. Iets wat misschien nog wel lastig was geworden als niet iedereen beschikbaar zou zijn. Bij de uiteindelijke groepsloting, om maar gelijk vooruit te lopen op zaken, voor het EK gaat Oranje als nummer 3 de pot in en komt er dus een ‘klein’ land bij. Uiteindelijk gaan de beste drie naar het EK.
Naar Qatar?
Het WK in Qatar volgend jaar is alleen heel ver weg, bijna onhaalbaar. Elke ploeg neemt de overwinningen uit de groepsfase mee naar de volgende ronde. Voor Nederland zijn dat twee overwinningen. Polen neemt er zes mee, Letland drie. Deze landen komen vervolgens in een groep met de beste uit groep E. Kroatië en Duitsland nemen vijf overwinningen mee, Israël twee. De beste drie uit deze groep gaan nadat er uit- en thuiswedstrijden zijn gespeeld tegen de landen die nog niet tegenover elkaar hebben gestaan. Voor Oranje komen er dus eind augustus duels tegen wereldkampioen Duitsland, Kroatië en in november tegen Israël. Het moet in deze groep wel heel raar lopen als niet Polen, Duitsland en Kroatië uiteindelijk naar het WK gaan.
Eerdere resultaten van Oranje in deze groep:
Letland – Nederland 78-86
Nederland – Polen 83-85
Oostenrijk – Nederland 71-81
Nederland – Oostenrijk 87-88
Nederland – Letland 69-72
