Ik betitel de duels van Oranje tegen Duitsland en Kroatië deze week als een ‘mission impossible’. Kijk niets is onmogelijk, zoveel bleek ook in de gelijknamige films met Tom Cruise en het blijft sport, maar donderdag in Keulen op bezoek bij de wereldkampioen ligt een pandoering op de loer. Kroatië zondag in Almere klinkt dan voor de argeloze volgers in Nederland misschien als een iets minder gevaarlijke tegenstander, nou dat is niet zo. Beide landen hebben een selectie van wereldklasse opgeroepen voor dit window.
Tegelijk is dit een compliment voor Oranje want de ploeg wordt dus serieus genomen, anders hadden de ‘sterren’ van beide landen wel rust gekregen. Op papier heeft bondscoach Johan Roijakkers, denk ik, een van de betere selecties in jaren bij elkaar, al waren Jesse Edwards, Malevy Leons en Tristan Enaruna er een jaar geleden in de pre WK-kwalificatie bij.
Maar waar Duitsland en Kroatië wel aantreden met hun NBA-spelers mis ik Quinten Post en in zijn kielzog Malevy Leons, Tristan Enaruna en college-talent Dwayne Aristode. Van de bondscoach begreep ik dat Post door Memphis niet is vrijgegeven, dat Enaruna en Edwards op de terugweg zijn na een blessure en Leons zich richt op een kans in de NBA. Met Rienk Mast die de afgelopen jaren niet beschikbaar was vanwege blessures en collegeverplichtingen, met Yannick Franke en Yannick Kraag die het laatste window niet beschikbaar waren en met uit de hoge hoed Anton Bonke (2.18) die niet voor niets voor het vermaarde Michigan State van Tom Izzo gaat spelen staat er een puike groep onder leiding van Keye van der Vuurst de Vries die er ‘gewoon’ altijd is.
Maar ja tegen de komende twee tegenstanders is het andere koek. In het volgende window is Israël de tegenstander (net als in februari 2027) en dat biedt meer mogelijkheden (op papier).
Duitsland, nogmaals de huidige wereldkampioen van 2023 (ten koste van USA en Servië), heeft voor dit window van de tweede ronde van de WK-kwalificatie een wereldkampioenwaardige selectie opgeroepen. Alle sterren zijn er op de broers Wagner na, dus met Schröder, alleen is Hartenstein van Oklahoma door een blessure weggevallen. Hun totale lijst om uit te kiezen is om ‘u’ tegen te zeggen.
De Kroaten staan ook met hun A-ploeg op het parket. Dus met NBA’ers Zubac, Saric en Hezonja, die afgelopen weekend in een oefenwedstrijd tegen Turkije (verliezend finalist van het EK) 37 punten scoorde.
🇭🇷 Hrvatska nastavlja borbu za Svjetsko prvenstvo!
— HRVATSKI KOŠARKAŠKI SAVEZ 🇭🇷 (@CROATIABasket) August 11, 2026
Izbornik Tomislav Mijatović objavio je ažurirani popis od 15 igrača, uz jednu promjenu – Lovro Gnjidić priključuje se reprezentaciji.
Svim srcem uz Hrvatsku! ❤️🤍💙
Više pročitajte na https://t.co/0ONGvnuKUj.#HKS #FIBAWC pic.twitter.com/x5GiFiE8PB
Die oefenwedstrijd van de Kroaten was op een toernooi in Hamburg. In de finale stonden Duitsland en Kroatië tegenover elkaar, de Duitsers wonnen (96-87).
Als ik er met het oog op Oranje een conclusie aan moet verbinden is het dat het verdedigend misschien nog niet ‘je van het’ is bij beide landen, maar ja hun respectievelijke aanvallende krachten zijn tegelijk enorm. De kans voor Oranje ligt er wellicht als ze verdedigend heel sterk voor de dag kunnen komen. Maar dit Oranje is een groot vraagteken omdat het in tegenstelling tot Duitsland en Kroatië geen oefenduels heeft gespeeld. Naar verluidt een geldkwestie. De laatste wedstrijd die de meeste Nederlandse spelers hebben gespeeld was met Oranje in Polen begin juli of nog langer geleden. Dat komt doordat de voorbereidingen van hun ploegen op het nieuwe seizoen pas net zijn begonnen of in sommige gevallen nog helemaal niet.
De kans dat Oranje het WK in Qatar volgend jaar haalt, is bij aanvang van de tweede fase van de kwalificatie nihil. Dat komt omdat de resultaten van de eerste fase worden meegenomen. Voor Oranje zijn dat 2 overwinningen en 4 nederlagen. Duitsland, Kroatië staan op 5 winstpartijen, Polen zelfs op 6. Letland (net als Polen tegenstander in de vorige ronde) heeft 3 overwinningen en Israël met 2 zit in feite in hetzelfde schuitje als Nederland. De beste drie in de groep gaan naar het WK.
Als telt niet, nooit, maar als de nipte en eigenlijk onnodige nederlagen tegen Polen (thuis 83-85), Oostenrijk (thuis 87-88) en Letland (thuis 69-72) anders waren uitgepakt dan had ik nu waarschijnlijk iets heel anders geschreven. Maar dat was niet en daar was een reden voor. Een combinatie van keuzes van de bondscoach en kwaliteit op het veld. Attentiepuntje uit de nederlagen: (onnodig) veel balverlies en de vele vrije worpen die tegenstanders krijgen. Dat laatste heeft natuurlijk ook te maken met het verdedigende plan, de keuzes en de aanwezige verdedigende kwaliteit.
Zoals ik al schreef is er in de huidige selectie meer kwaliteit aanwezig dan in de afgelopen jaren bijvoorbeeld doordat Mast en Bonke insidespelers zijn met dreiging van buiten, maar dat zegt niet alles. Om te beginnen heeft de tegenstander ook invloed op de resultaten. Voor zowel Duitsland als Kroatië is er veel aan gelegen om dit window twee keer te winnen en in feite zeker te zijn van kwalificatie voor het WK. Daarna zijn hun sterren niet beschikbaar gedurende het seizoen, maar dat zal dan ook niet nodig zijn.
Voor Nederland staan er twee zaken op het spel. Allereerst de eer en ten tweede: leren op dit niveau. Vorig jaar toen Johan Roijakkers bondscoach werd was het uitgesproken doel: deelname aan het EK van 2029. Dat maakt de WK-kwalificatie een groot leermoment en gezien de status van het Nederlandse basketbal is dat helemaal niet vreemd. De Belgen bijvoorbeeld zitten nu na een slechte eerste ronde van de WK-kwalificatie in de pre-kwalificatie voor het EK en moeten daar maar uit zien te komen.
Kortom, donderdag en zondag draait het voor Oranje niet alleen om winnen of verliezen. Natuurlijk, een stunt zou prachtig zijn en in sport is niets onmogelijk. Oranje verraste ten slotte ook in Letland bij de start van de WK-kwalificatie, maar realistischer is dat Nederland deze week wordt geconfronteerd met precies het niveau waar het zelf naartoe wil. Duitsland en Kroatië beschikken over NBA-spelers en internationale topspelers, Oranje over een groep die nog volop in ontwikkeling is.
Als Nederland in Keulen en in Almere competitief kan zijn, de schade kan beperken en vooral leert van de fouten die het in eerdere wedstrijden de kop kostte, dan zijn deze twee duels meer dan zomaar twee nederlagen of misschien wel verrassingen. Dan zijn het lessen op het hoogste niveau. En met het EK van 2029 als uitgesproken doel is dat misschien wel belangrijker dan een vrijwel onmogelijke WK-missie.
Maar ja, ik ben van nature positief gestemd. Dus wie weet. Mission impossible betekent tenslotte niet automatisch dat iets onmogelijk is. .