Oranje basketballers eerst IJsland en Italië voor WK dan EK

Oranje IJsland Almere

Hoewel het reguliere seizoen voor de meeste spelers al lang afgelopen is en de clubs zich richten op het nieuwe seizoen staan er voor Oranje nog twee WK-kwalificatieduels op het programma.

Vrijdagavond op IJsland, onze tijd 22u. En maandag in Almere tegen Italië, om 19.30u.

De aanstaande twee WK kwalificatieduels zijn belangrijk, maar meer voor het gevoel dan voor kwalificatie

De kans dat Nederland het WK haalt volgend jaar in Indonesië, Japan en op de Filipijnen is klein. Dat komt vooral door de eerste kwalificatiewedstrijd thuis tegen IJsland. Die werd in november nipt verloren (77-79) waardoor Oranje achter de feiten aanloopt.

Net als in 2016 toen thuis de eerste wedstrijd in de EK-kwalificatie werd verloren van Oostenrijk (72-75) en in 2018 toen thuis de eerste wedstrijd in de 2e ronde van de WK-kwalificatie werd verloren van Hongarije (59-74).  

Door het schrappen van Rusland uit de WK-kwalificatiegroep is Nederland zeker van een plek in de 2e ronde.

Nu kan Nederland met mogelijke winst op IJsland (vrijdag in Hafnarfjordur) en Italië (maandag in Almere) nog met twee overwinningen door naar de 2e ronde.

Dat zou mooi zijn, maar is sowieso makkelijker gezegd dan gedaan. Dan nog hadden drie overwinningen voor een echte sterke uitgangspositie gezorgd richting de eindronde van het WK.

In de 2e ronde worden Nederland, IJsland en Italië samengevoegd met Spanje, Georgië en waarschijnlijk Oekraïne (Oekraïne won een half jaar voor de oorlog het 1e duel met Noord Macedonië 78-61).

In die groep vervallen de resultaten tegen de nummer 4. Spanje komt op 3, misschien 4 overwinningen. Georgië op 2 of 3. De kans is groot dat Oekraïne op nul blijft steken, maar goed er moeten nog wat wedstrijd gespeeld worden.

Met twee overwinningen verder gaan biedt wel perspectief voor Oranje, maar het is kiele kiele. En het doelsaldo in de onderlinge resultaten tegen IJsland en Italië kunnen heel cruciaal worden.

De eerste twee duels in de 2e ronde van de WK-kwalificatie zijn overigens eind augustus al, net voor de start van de EK eindronde.

Gevoel dus, want de reeks nederlagen van Oranje begint verontrustende vormen aan te nemen

Elf duels onder Buscaglia hebben geleid tot een 3-8 reeks. De laatste vijf duels werden verloren.

In september staat het EK op het programma. Gevoel dus, want Oranje wil daar niet beginnen met een lange reeks aan nederlagen in de aanloop.

IJsland uit is helemaal niet makkelijk, maar Oranje heeft een klein mazzeltje

Nederland verloor 26 november vorig jaar in Almere van IJsland. Vooraf waarschuwde ik al dat dat team veel sterker was dan de naam IJsland deed vermoeden. Een blik op de werkgevers van de individuele spelers zei en zegt voldoende.

De mazzel voor Oranje zit hem erin dat hun beste speler en topscorer uit het eerste treffen Martin Hermansson een maand geleden zijn linker kruisband heeft gescheurd. De guard van Valencia speelde toen tegen Oranje 33 minuten met 27 punten. Verschrikkelijk voor hem, maar zijn afwezigheid scheelt, nogal zelfs. Al hebben de IJslanders nog wel meer driepuntsschietende guards rondlopen, eigenlijk alleen maar.

Overigens won die ploeg direct na de overwinning op Nederland thuis van Italië na twee verlengingen (107-105). Hermansson had toen 23 punten, Fridriksson (toen Antwerpen, nu Italiaanse Darthona) had 25 punten en center Hlinason (Zaragoza) had 34 punten met 21 rebounds.

Winst van IJsland op Nederland betekent dat zij op 3 overwinningen komen en die meenemen naar de volgende ronde. Met die druk en verwachtingen en het temperen daarvan hebben de IJslanders nu te maken.

Italië is geschrokken, best flink

Nipt wonnen ze van Oranje in november (75-73), of eigenlijk kwamen ze met de schrik vrij. Daarna was er een nederlaag in IJsland en nog een broodnodige overwinning in Bologna op diezelfde IJslanders (97-85).

Deze resultaten kosten bondscoach Sacchetti de kop. Hij is opgevolgd door Gianmarco Pozzecco die tegen Nederland zijn officiële debuut maakt. Als speler heeft hij een goede naam, als coach minder. Eén jaartje was goed met Sassari, toen speelde hij ook nog tegen ZZ Leiden. Verder was het minder en nu is hij assistent-coach van Milaan. In Italië vraagt menigeen zich af waarom de relatief onervaren en niet zo succesvolle Pozzecco bondscoach is geworden. Valerio Bianchini, al dertig jaar Serie A-coach, noemde zijn aanstelling zelfs een ernstige fout

Sacchetti verloor met Italië al eens van Oranje (1 juli 2018: 80-66). Voor Italië zou nog een nederlaag in de WK-kwalificatie heel pijnlijk zijn, ook met het oog op het EK waar Milaan een speelstad is. Ook gezien hun status en het feit dat er onlangs drie Italianen gedraft zijn in de NBA, waaronder de nummer 1 Paolo Banchero.

Zij willen naar dat WK. Maar goed de eerste oefenwedstrijd van Italië met vier debutanten tegen Slovenië (met Doncic) werd een kansloze exercitie (71-90).

Prompt werden nog twee spelers aan de selectie toegevoegd: Gigi Datome (drie jaar niet uitgekomen voor de Azzurro) en Simone Fontecchio.

Plus waar Sacchetti een verjonging had ingezet, maakt Pozecco gebruik van ervaren krachten als Paul Biligha, Amedeo Tessitori, Giampaolo Ricci, Davide Alviti, Tommaso Baldasso en Alessandro Pajola.

Zo aan het eind het eind van het seizoen is het duidelijk waar de druk ligt en de namen in de Italiaanse selectie (met nadruk op namen…) liegen er niet om.

Oranje

Ik zie een beetje een dilemma. Op het EK in september zit Oranje in een groep waarin als alles klopt en het een beetje meezit best twee duels of misschien wel meer gewonnen kunnen worden. Natuurlijk niet van Servië, maar de rest. Moeilijk, erg moeilijk misschien wel, maar niet geheel onmogelijk…

Met het oog op het EK is het logisch dat nu de vertrouwde namen zijn opgeroepen, stukje voorbereiding alvast.

Navraag leert dat de afwezige Charlon Kloof kampt met een hamstringblessure, maar hij verwacht er in de voorbereiding op het EK bij te zijn.

Het WK is een droom natuurlijk, dat begrijp ik en die droom leeft nog. Maar er had ook voor gekozen kunnen worden om wat jonge gasten aan het hoogste niveau te laten ruiken. Stan van den Elzen in plaats van Kloof waarom niet? Boyd van der Vuurst de Vries, Sander Hollanders, Nathan Kuta en ik zal er vast nog wat vergeten hadden ook best een tijdje mee kunnen trainen. Die generatie dus, want er komt een tijd dat ze echt nodig zijn.

De oefenwedstrijd tegen België was er duidelijk een waarin werd geoefend. Het meest opmerkelijk was de startende vijf met Keye vd Vuurst-De Vries en Marijn Ververs als startende guards. Williams van de bank was nieuw. Net als het startende duo Jito Kok en Roeland Schaftenaar. Die twee zul je tegen Italië nodig hebben gezien hun lengte (al werkte in de uitwedstrijd, zoals zo vaak bij Oranje, small ball beter), maar tegen IJsland zijn de twee torens niet nodig en is snelheid om hun guards te verdedigen van groter belang. Ik vond dat België wat veel open driepunters mocht nemen (en missen), maar goed het was een oefenwedstrijd.   

Duidelijk is dat bij Oranje de focus ligt op de korte termijn. Het recept voor dit Oranje is bekend. Goed verdedigen, het tempo laag houden en scoren uit transitie. Zo is de deze kern groot geworden en dat is waar Oranje goed in is.

Sterren op het menu voor Oranje basketballers

Eerder deze week werd bekend dat Nikola Jokic deze zomer meedoet met Servië aan het EK. Dat land is op het EK op 2 september de eerste tegenstander van Nederland. De MVP van het reguliere seizoen van de NBA staat dan tegenover Thomas van der Mars, Roeland Schaftenaar, Jito Kok en Matt Haarms.

Maar er kunnen nog zeker twee grote sterren op het pad van Oranje komen. Om te beginnen oefent Oranje op 4 augustus tegen Slovenië. Luka Doncic heeft ook aangegeven mee te doen aan het EK. Geen idee of hij gaat omkleden voor een oefenwedstrijd, waarschijnlijk niet, maar het kan.

Op het EK kan Nederland pas later in het toernooi stuiten op Slovenië. Eerst de groepsfase maar eens zien te overleven. Stel nou dat Oranje twee duels wint (bijvoorbeeld van Israël en Finland) dan is de vierde plek in de groep een reële optie.

In de eerste knock-outronde in Berlijn staat dan het duel tegen de nummer 1 van groep C op het programma en dat is hoogstwaarschijnlijk Giekenland. Met zoals het er nu uitziet Giannis Antetokounmpo.

Overigens oefent Oranje ook nog tegen Frankrijk, Duitsland en Litouwen die allen NBA-spelers in hun selecties hebben.

Het eerste BNXT-seizoen in 5 foto’s en ik geef het een ruime voldoende

silhouette photo of basketball hoop during golden hour

Ik geef het afgelopen seizoen een 7,5. Het eerste jaar BNXT was een seizoen met een stijgende lijn voor het Nederlandse clubbasketbal.

Sportief gezien vond ik de ontknoping van het seizoen zowel bij het landskampioenschap als bij het BNXT-kampioenschap erg aantrekkelijk. Mooie wedstrijden in een prima ambiance. En dat ZZ Leiden de BNXT-titel pakte ten koste van de gedoodverfde winnaar Oostende was bijzonder knap.  

Uiteindelijk waren het wat betreft de Nederlandse ploegen wel de teams die in september al verwacht werden, weinig tot geen verrassingen dus. En dat is juist wat sport zo mooi maakt. Iedereen houdt tenslotte van de underdog, zoals we nu zien bij tennisser Tim van Rijthoven. Gelukkig maakten ZZ Leiden en Heroes het verrassende element ieder op hun manier een beetje goed.

De samenwerking met de Belgen smaakt naar meer. Wel is het dringend noodzakelijk dat de kleinere Nederlandse ploegen aanhaken, vooral financieel om het sportieve gat te dichten. Anders ben ik op termijn toch voor harde maatregelen, want zachte heelmeesters maken stinkende wonden.

De competitieopzet mag van mij anders, gewoon gelijk grensoverschrijdende wedstrijden in een normale begrijpelijke competitievorm (met 18 team uit en thuis). Het was nu wel heel lang wachten op het gezamenlijke deel en eigenlijk onbegrijpelijk.

De hoeveelheid wedstrijden en vooral het moordende tempo in de play-offs was voor niemand goed. De coronapandemie had daar natuurlijk ook nog invloed op, hopelijk komend seizoen niet meer al ben ik daar niet gerust op.

Niet alleen waren in mei de vele duels die elkaar snel opvolgden niet goed voor spelers en het spel, maar ook voor de fans bleek het, gezien de toch wel vele lege stoeltjes, ook niet altijd aantrekkelijk.

Mijn gevoel zegt dat er om het kampioenschap van de BNXT gespeeld moet worden voordat de strijd om het landskampioenschap begint. Al begrijp ik ook de huidige vorm wel. Johan Roijakkers opperde tegen mij het idee om een soort final four te organiseren voor de play-offs om het landskampioenschap, zoals in de Euroleague.

Ik snap dan wel weer dat ploegen gaan steigeren omdat ze wedstrijden willen spelen en inkomsten genereren. Een modus zou kunnen zijn om de ploegen die niet Europees overwinteren in poulevorm in het nieuwe kalenderjaar tegen elkaar te laten spelen, los van de competitie. Voor bijvoorbeeld vier plekken. Aangevuld met de top 4 van de reguliere BNXT-competitie (gewoon 18 teams uit en thuis). Die acht spelen dan een final-eight om BNXT-titel.

Het landskampioenschap kan dan door play-offs bepaald worden met ranking op basis van BNXT-competitie (met dus 18 teams uit en thuis). Om de agenda niet vol te proppen zoals dit jaar zou ik vier teams genoeg vinden, maar zes of acht is een optie.

OK Hypercube, je mag me bellen.

Oh en als er toch iemand wil bellen. Aan de communicatiekant van de BNXT-league mag ook wel wat verbeterd worden. Mijn letterlijke woord voor de site hou ik voor me, maar best is het niet. Dat geldt ook voor de geautomatiseerde streams. Überhaupt is er vanuit de BNXT te weinig actie naar buiten toe om de sport in Nederland aan de man te brengen.

Ook hier heb ik begrip voor de opstartproblemen in het eerste jaar en natuurlijk is geld (en vooral het tekort) een issue. Maar als je het doet, doe het dan goed.

En omdat het mooi is, de prijzen van afgelopen seizoen in de vorm van foto’s.

Supercup Nederland

ZZ Leiden wint van BAL (87-74) – Marja van Tilburg – De Lange

Supercup BNXT

ZZ Leiden verliest van Oostende (68-90)  – Foto Peter van der Velde

Beker Nederland

Donar wint van Heroes (76-71) – NBB

Kampioenschap Nederland

Heroes wint van ZZ Leiden (83-92, 74-90, 87-68, 61-52 en 74-81) – BNXT

Kampioenschap BNXT

ZZ Leiden wint van Donar (72-75 en 71-70) – BNXT

Natuurlijk was het mooi en opmerkelijk dat Keye van der Vuurst de Vries in België en Thomas van der Mars in Nederland tot MVP van de play-offs om het landskampioenschap werden verkozen. Een ding sprong er voor mij nog bovenuit.

De speler die de afgelopen 12 jaar het gezicht van Leiden was en eigenlijk van het Nederlandse clubbasketbal leverde een veelzeggende bonusfoto op

Vertrouwde namen in Oranje selectie voor WK-kwalificatie

Bondscoach Buscaglia heeft de selectie bekend gemaakt voor de aanstaande twee WK-kwalificatieduels. Op 1 juli op IJsland en 4 juli tegen Italië.

De selectie kent eigenlijk geen echte verrassingen, of het moet het ontbreken van Rienk Mast zijn (navraag leert dat hij nog in Amerika moet zijn). Dat is voor mij een grotere verrassing dan de aanwezigheid van Jesse Edwards. Emmanuel Nzekwesi, die komend seizoen bij Le Portel op het hoogste Franse niveau speelt, is in Amerika voor de geboorte van zijn kind, het vorige window kampte hij met blessures en nam hij preventief rust.

Omdat Shane Hammink niet beschikbaar is (navraag leert wegens privé omstandigheden, maar hij eindigde het seizoen ook geblesseerd en speelde niet in de tweede helft van de laatste wedstrijd tegen Donar), is er eigenlijk geen small foward. Althans Hammink speelde bij Heroes het hele seizoen op die plek. Met Franke, De Jong en Kloof zal die positie ingevuld worden.  

  • Leon Williams (Donar Groningen)
  • Keye van der Vuurst de Vries (Filou Oostende, België)
  • Marijn Ververs (Zorg en Zekerheid Leiden)
  • Yannick Franke (MoraBanc Andorra, Spanje)
  • Charlon Kloof (FC Porto, Portugal)
  • Worthy de Jong (Zorg en Zekerheid Leiden)
  • Olaf Schaftenaar (CSU Sibiu, Roemenië)
  • Mohamed Kherrazi (Heroes Den Bosch)
  • Jito Kok (Proximus Spirou, België)
  • Jesse Edwards (Syracuse University, USA)
  • Roeland Schaftenaar (Leyma Coruna, Spanje)
  • Thomas van der Mars (Heroes Den Bosch)
  • Matt Haarms (Fraport Skyliners, Duitsland)
  • Boy van Vliet (Heroes Den Bosch)
  • Luuk van Bree ((Zorg en Zekerheid Leiden)

Wat mij vooral opvalt aan deze selectie is dat die nagenoeg hetzelfde is als de allereerste officiële selectie van Buscaglia voor het duel tegen Turkije op 20 februari 2020 (winst 72-65).

Deze 12 stonden toen op het wedstrijdformulier:

  • Yannick Franke
  • Keye van der Vuurst de Vries
  • Joey Van Zegeren
  • Leon Williams
  • Worthy De Jong
  • Mohamed Kherrazi
  • Thomas Van der Mars
  • Roeland Schaftenaar
  • Nathan Kuta
  • Olaf Schaftenaar
  • Jito Kok
  • Charlon Kloof

Van Zegeren en Kuta zijn er niet meer bij, Kuta al lang niet meer. 10 van de 12 namen zijn dus hetzelfde.

Oranje speelt tegen IJsland en Italië niet meer voor een plek in de volgende ronde van de WK kwalificatie. Omdat Rusland uit de groep is gehaald na de inval in Oekraïne is Nederland al zeker van een plek in de tweede ronde.

Evenwel gaan de resultaten wel mee. Oranje verloor eerder thuis nipt van IJsland (77-79) en ook in Italië was er een nipte nederlaag (75-73).

Net voor aanvang van het EK speelt Oranje twee WK-kwalificatieduels in de tweede ronde. In die nieuwe groep komen de beste drie van groep G met Spanje, Georgië, Oekraïne en Noord Macedonië.

Met welke selectie Oranje deelneemt aan het EK, zal later duidelijk worden. Maar de kans lijk mij groot dat die heel weinig gaat afwijken van de huidige. Op 2 september begint het EK voor Oranje in Praag tegen Servië.

Daarna volgen in zes dagen duels tegen: Israël, Tsjechië, Polen en Finland. De nummer één tot en met vier gaan door naar de knock-outfase in Berlijn.

De slimste ploeg pakt de BNXT-titel, ZZ Leiden of Donar?

Het verschil tussen Donar en ZZ Leiden was in wedstrijd één minimaal (72-75). Zaterdagavond kan het nog alle kanten op. In het achterhoofd moet zitten dat Leiden de beslissende wedstrijd om het landskampioenschap verloor in de eigen Vijf Meihal. En Donar won in de play-offs om de BNXT-titel twee keer een beslissende uitwedstrijd.

Desondanks is Leiden voor mij de favoriet. Simpelweg omdat de ploeg beter kan verdedigen. Daar was in de eerste helft in Martiniplaza met een heerlijke ambiance niet veel van te merken. De tweede helft was duidelijker (33-41).

Statistisch waren de verschillen verwaarloosbaar. Leiden had wel redelijk wat meer rebounds dan Donar: 36 (11 aanv) om 29 (8 aanv). De vrije worpen maakten wel verschil

  • Donar 7/14
  • Leiden 14/16

Hier leek Leiden wel wat slimmer.

In de laatste minuut hadden beide teams betere zaken kunnen doen met het oog op wedstrijd 2.

Met nog 58 seconden te gaan had Donar bij de stand 72-75 twee keer balbezit tot einde wedstrijd.

48 seconden voor tijd kwam de bal in de handen van Luke. Er stonden toen nog 12 seconden op de schotklok. Hij dribbelde 7 seconden met de bal en liet met nog 5 seconden op de schotklok een verre driepunter los. Met Dunn in zijn gezicht en Midtgaard er ook nog bij. Geen aanval en een geforceerd schot. Koenis rolde af naar de ring en Thomas stond rechts van Luke open buiten de driepuntslijn.

Daarna verprutste Leiden een aanval omdat Midtgaard na 8 seconden in de aanval snel een driepunter schoot en miste. Hij was open, maar waarom niet de klok uitspelen en een optie dichter bij de ring vinden?

Met nog 28 seconden te spelen pakt Luke de rebound. Hij houdt de bal daarna 22 seconden bij zich. Dan volgt een pass naar Koenis die uit de hoek een driepunter moet schieten met nog 2 seconden op de schotklok.

De rebound was voor Leiden en de laatste paar seconden gebeurde er niets meer.

Is Donar zaterdag slimmer en houdt Luke in cruchtime niet te vaak te lang de bal bij zich dan zijn er kansen. Maar Leiden is bewezen een geslepen ploeg die verdedigende stops kan maken als het erop aan komt en aast op een prijs als bekroning op het seizoen in de afscheidswedstrijd van Worty de Jong bij Leiden.

De eerste BNXT-kampioen wordt een verrassende

Worthy de Jong

Het is niet dat ik van mijn stoel viel, maar de winst van ZZ Leiden in Oostende is wel een heel bijzondere (78-88). De Belgisch kampioen was niet alleen de gedoodverfde favoriet, maar had het hele seizoen thuis nog niet verloren van een Belgische of Nederlandse ploeg.

Om het in perspectief te zetten (ik laat de drievoudige begroting even links liggen) de Supercup in september tussen Oostende en ZZ Leiden eindigde in 90-68 voor de Belgen. Leiden was volkomen kansloos. Dit kalenderjaar won Leiden twee keer in de Vijf Meihal, een keer in de crossborderfase (87-69) en zondag in de play-offs (84-82).

Zondag redde Keye van der Vuurst de Vries Oostende nog en dan is de algemene verwachting dat de favoriet thuis orde op zaken stelt. Na een hele sterke start van Leiden (10-20) leek Oostende direct na de pauze de verhoudingen te herstellen (61-48). Maar er was even niet op de veerkracht van Leiden en Worthy de Jong gerekend. Dat terwijl de uitgetreden kampioen van Nederland zo’n bijzonder seizoen heeft gehad, zeker ook in Europa. Een gewaarschuwd mens…

Worthy de Jong was ouderwets ongrijpbaar en goed voor 31 punten (9/15), 4r, 4a en plus/minus van +14 (game high) en op hem werden ook nog eens 10 persoonlijke fouten gemaakt. By the way: moet je nu echt stoppen met 5×5?

Keye van der Vuurst de Vries was iets minder prominent aanwezig met 16p, 3r, 4a.

Tegen Ziggo gaf Oostende coach Dario Gjergja aan dat het motiveren van zijn spelers niet makkelijk was. “Het is niet simpel om je spelers weer warm te maken, nadat ze al de Belgische titel hadden gewonnen. Uiteindelijk komt het er gewoon op neer dat onze defensieve prestaties in dit tweeluik tegen Leiden zeer slecht waren.”

Min of meer hetzelfde zei Erik Braal de coach van Heroes na het verlies tegen Donar (100-101). Na de uitschakeling door Donar had Braal vrede met de situatie. “We zijn kampioen geworden en nu is het op.”

De wedstrijd in Den Bosch kende amper defense en geen controle. Hierin gedijde Donar en vooral Austin Luke uitstekend met 31p (11/17), 9a. Samen met Addison 25p, nam het duo meer dan de helft van alle Groningse scores voor hun rekening.

Ik snap dat de spanningsboog bij Oostende en Heroes is geknapt of dat alle lucht uit de ballon is gelopen na het behaalde landskampioenschap, kies maar een  metafoor. Die titel is voor iedereen het echte doel geweest. De BNXT-titel is bijvangst.

Dat maakt het des te knapper dat Donar, na verloren halve finale tegen Heroes, en ZZ Leiden na verloren finale tegen Heroes, zich zo herpakt hebben.

Voor de finale is ZZ Leiden de favoriet. De ploeg heeft gewoon veel meer structuur dan Donar en is verdedigend een stuk verder. Bovendien lijkt Leiden op een missie om het uitstekende seizoen, na het mislopen van de titel in de vijfde finalewedstrijd, af te sluiten met een prijs. Zeker Worthy de Jong is de laatste wedstrijden ouderwets op dreef.

Donar drijft op opportunisme. Krijgt de ploeg de kans om zo te spelen van Leiden, zoals in Den Bosch, dan zijn de Groningers zeker in staat om Leiden te verslaan. De aanvallende power is er zeker. De verdedigende discipline is op z’n minst een groot vraagteken.

Zo krijgt Donar in acht BNXT-play-offwedstrijden gemiddeld 83 punten tegen. Leiden gemiddeld 75. En wedstrijden met een hoog tempo, wat Donar wil, liggen Leiden goed in tegenstelling tot het lage tempo dat Heroes in de onderlinge serie om het kampioenschap hanteerde.

Overigens vind ik het tempo waarin de wedstrijden elkaar opvolgen bijna onmenselijk. Elke 48 uur een wedstrijd en dat weken achter elkaar is voor niemand goed. In algemene zin vind ik de BNXT-league een zeer positieve ontwikkeling. Maar naar het play-offformat moet eens goed gekeken worden.

Ik ben wel benieuwd hoe die gesprekken straks aan de BNXT-tafel gaan. Waar de Belgen het een jaar geleden voor het vertellen hadden, zullen de verhouding met de Nederlandse prestaties in het achterhoofd toch wat veranderd zijn.  

Spannende halve finales, maar Keye van der Vuurst de Vries viel echt op

Foto: Filou Oostende

Keye van der Vuurst de Vries was ‘by far’ het meest opvallend in de beide halve finales van de BNXT play-offs. De guard van Oostende en gelukkig ook Oranje was in feite niet te stoppen en ZZ Leiden is toch een team dat in principe de verdedigende klasse in huis heeft, zoals het heeft laten zien in Europa.

Hoe de 20-jarige Van der Vuurst de wedstrijd naar zich toetrok en in de slotfase eigenhandig het resultaat bepaalde was mooi en knap om te zien. Zijn talent is natuurlijk bekend, alleen kwam het er dit seizoen niet altijd uit. Maar goed, de MVP van de Belgische play-offs liet tegen Leiden zien (handig met NBA draft die eraan komt) dat hij ook in scorende zin een kracht aan het worden is. Hij was echt dominant en dat belooft wat voor Oranje deze zomer, met een reeks aan WK-kwalificatiewedstrijden (in juli en eind augustus) en ook het EK.

Tegen Leiden speelde Van der Vuurst 34 minuten met: 32p (11/13 waaronder 6/6 driepunters), 5r, 5a en efficiency van 35.

Het was qua gescoorde punten verreweg zijn beste wedstrijd voor Oostende. Zijn vorige ‘record’ dit seizoen was 16 tegen Luik. Vorig seizoen had hij er een keer 17 tegen Antwerpen. In 2019 een keer 19 tegen Leuven.

Iemand trouwens de bondscoach gespot bij een play-offwedstrijd landelijk of grensoverschrijdend?

Bij beide halve finales had ik sterk de indruk dat de ‘mindset’ niet was zoals in de finales van de landelijke play-offs. Aan de andere kant vergoedt de spanning veel en alle teams weten dat er sprake is van een return en niet van een best-of-serie.

ZZ Leiden won voor de tweede keer dit seizoen van de gedoodverfde winnaar Oostende, 84-82. Eigenlijk deed Leiden alles goed, behalve Keye van der Vuurst de Vries onder controle houden. Worthy de Jong had, in misschien wel zijn laatste thuiswedstrijd, 14p (5/19), 8r, 5a.

De wedstrijd tussen Donar en Heroes eindigde gelijk, 68-68. Na 40 minuten zullen beide teams iets hebben gehad van: als.. dan.. Laat maar zien dan dinsdag. Thomas had 13p (6/7), 5r. Dwayne Lautier-Ogunleye verraste met 15p.

Wat opvalt aan de halve finales is dat Heroes 50 schotpogingen nam, Donar 60, Leiden 73 en Oostende 52.

Logica zegt dat de finale donderdag en zaterdag gaat tussen Oostende en Heroes, maar ZZ Leiden en Donar zijn twee teams die dinsdagavond in de returns zeker voor een verrassing kunnen zorgen.

Grinnik want basketbal Nederland versus basketbal België is 3-1

Ik moest vrijdagavond rond kwart voor tien echt even grinniken. Want in de halve finales van de grensoverschrijdende BNXT-play-offs komen drie van de vier ploegen uit Nederland. Dat zal niemand verwacht hebben.

Natuurlijk is het een momentopname en het zegt niet alles over de verhoudingen tussen de clubs uit Nederland en België, maar het zegt wel wat.

Het hele seizoen winnen de Belgen al driekwart van de onderlinge duels en het was niet raar geweest als drie van de vier ploegen in de halve finales Belgen waren geweest.

Maar dat was dus niet zo.

Alle respect voor de mentale gesteldheid van de ZZ Leiden-spelers. Op zondag in eigen huis de titel verspelen. Op woensdag met 14 onderuitgaan tegen Leuven. Om dan op vrijdag in eigen huis super te starten (29-14) en gehakt te maken van datzelfde Leuven (81-59). Met trouwens een hoofdrol voor Worthy de Jong (24p, 10r, 4a), die na de verloren finale nog fijntjes constateerde dat hij maar weinig speeltijd kreeg,

Donar soort van hetzelfde. In de halve finale van de play-offs om het kampioenschap kansloos tegen Heroes. Dan moet je mentaal de draad oppakken en zeker tegen de nummer 2 van België. Mechelen draaide een topseizoen en won nipt in Martiniplaza (84-86). De witte vlag hijsen in de return was makkelijk geweest voor het Groningse buitenlanders legioen, maar het tegenovergestelde gebeurde. Donar draaide in het slotkwart (13-26) alles op en won in de laatste seconden (85-89). Onder aanvoering van een bijkans briljante Thomas Koenis (24p 11/11, 12r, 5a en efficiency van 40).

Wat het zegt? Nou dat het mentaal wel goed zit bij de Nederlandse teams. Overigens geldt voor alle ploegen, Nederlandse en Belgische, dat het BNXT-kampioenschap gezien wordt als bijvangst. Alleen de landstitel telt (echt). Maar goed er wordt nog gespeeld om een soort Supercup.

Wat zegt het over de halve finales?

Nou in ieder geval dat er één Nederlandse ploeg in de finale staat. Omdat Heroes en Donar elkaar weer treffen, na 2x competitie, een bekerfinale en 3x play-offs. Geen idee wat het resultaat zal zijn. Heroes is favoriet, gezien de titel en de onderlinge resultaten. Maar of de ploeg 100% opgeladen is, is maar de vraag. Donar zal dat wel zijn in dit tweeluik met een uit- en thuiswedstrijd..

Het tweeluik tussen Oostende en ZZ Leiden kent de Belgen als duidelijke favoriet. Al geldt voor hen hetzelfde als voor Heroes. Zijn ze volledig gemotiveerd? Leiden wel lijkt me. In de competitie won ieder zijn thuiswedstrijd.

In het grote plaatje wonnen de Belgische ploegen dit seizoen de meeste onderlinge duels tegen de Nederlandse teams.

De stand is 88-31

Grofweg werd één op de vier duels gewonnen door een Nederlandse ploeg.

Gold League: 35-15

Silver League: 40-10

Play-offs: 13-6

Ook hier is te zien hoe de verhoudingen waren en veranderden in de play-offs. Veel kwam op het conto van Donar, Heroes en ZZ Leiden, maar positief is het zeker.

Nog één keer terug naar de finale want er viel wel wat op aan de cijfers van ZZ Leiden en Heroes

Finale ZZ Leiden Heroes

Heroes werd voor de 17e keer kampioen. ZZ Leiden lukte het ook bij de vierde poging niet om een repeat voor elkaar te krijgen.

De finaleserie eindigde met een overwinning voor de ploeg die ook het eerste duel won. 90,7% was het percentage van ploegen dat kampioen werd nadat de uiteindelijke kampioen wedstrijd 1 in de serie had gewonnen. Natuurlijk biedt het geen enkele garantie, maar na meer dan 40 jaar play-offs is het een opmerkelijk percentage.

Over cijfers gesproken. Ik heb de vijf duels op een rij gezet. Ik verbind er verder geen conclusies aan, dat mag iedereen zelf doen. Het geeft wel inzichten over hoe het kampioenschap tot stand is gekomen.

Het eerste dat mij opviel is dat kampioen Heroes in de finaleserie minder punten scoorde dan ZZ Leiden.

  ZZ Leiden Heroes
Punten tot. 386 374
Punten gem. 77,2 74,8

Natuurlijk is dit geen must want het gaat om wedstrijden winnen, maar je verwacht het niet. Het volgende dat mij opviel is dat Leiden meer rake schoten had en ook meer pogingen.

  ZZ Leiden Heroes
FG raak 140 126
FG pogingen 314 294
FG % 44,59% 42,86%

Nou stond Heroes het hele seizoen niet bekend om hun sterke rebound, maar in de finale was dat wel het geval.

  ZZ Leiden Heroes
Rebound 161 194
Reb. gem. 32,2 38,8

Hierdoor is het verschil in second chance punten ook in het voordeel van Heroes.

  ZZ Leiden Heroes
2nd chance 40 65
2nd chance gem. 8,0 13,0

Waar Heroes wel bekend om stond was het balverlies. Dat was ook in de finaleserie best veel.

  ZZ Leiden Heroes
Balverlies 54 79
Balverlies gem. 10,8 15,8

Met de vuistregel van 1,5 punt gescoord uit balverlies van de tegenpartij in het achterhoofd, hebben beide teams er niet het maximale uitgehaald of kunnen halen (vanwege het type balverlies: een bal over de zijlijn heeft andere gevolgen dan een steal).

  ZZ Leiden Heroes
Punten uit to. 83 54
Punten uit to. gem. 16,6 10,8

Een blik op de schotpercentages leert dat de ploegen amper voor elkaar onderdeden. Het driepuntspercentage met een best-of-five in acht dagen is hoog.

  ZZ Leiden Heroes
FG% 44,59% 42,86%
3P% 45,31% 39,83%
FT% 72,73% 71,96%

Wat opvalt en verschil maakt zijn het aantal persoonlijke fouten en vrije worpen.

  ZZ Leiden Heroes
PF 115 84
PF gem. 23,0 16,8
FT pogingen 66 107
FT gem. 13,2 21,4
Voordat men naar de scheidsrechters gaat wijzen. Wedstrijd 3 heb ik in Leiden gezien vanaf de baseline. Zo dichtbij zie je details in het fysieke contact en dat zijn er heel veel, plus iedereen zanikt over elke call. Natuurlijk kan en moet het beter bij de mannen in het Oranje en hopelijk gaat dat in de loop der jaren ook gebeuren. Houding is hierbij ook een aandachtspunt. In dit licht vond ik het opmerkelijk dat Tony van den Bosch deze week op Facebook schreef dat er in België maar eens serieus nagedacht moet worden over het aanstellen van Nederlandse refs bij hun wedstrijden.