Driekoppig monster blonk uit afgelopen week in de BNXT-league

Het reguliere seizoen zit erop. Dus is het tijd voor mijn laatste haai van dit seizoen. Ofwel wat viel mij de afgelopen week op:

5. Ziggo

Ik hoor het de directeur van Ziggo nog zeggen bij de seizoenspresentatie: als er niet genoeg kijkers zijn, gaan we niet door na dit seizoen. Waarom zend je dan op de laatste speeldag een totaal nietszeggende wedstrijd uit? Feyenoord tegen Antwerpen (71-91) ging nergens om en dat was vooraf al duidelijk.

Het mooiste affiche was Donar tegen Oostende en daar stond indirect nog wat op het spel. Bij Heroes tegen Mons stond er nog echt wat op het spel. En dan kies je voor Feyenoord!

Sinds het grensoverschrijdende deel is Ziggo wedstrijden gaan uitzenden. Mooi en op zich ziet het er goed uit. Al eerder heb ik vraagtekens gezet bij de wedstrijdkeuzes.

Het heeft natuurlijk allemaal te maken met het poldermodel. Iedereen wil aandacht en dat is min of meer evenredig verdeeld om iedereen tevreden te houden. Leuk en aardig, maar van polderen wordt de basketbalsport niet beter.

4. Polderen deel 2

Dat polderen is ook aan de hand bij de competitie- en play-offopzet.

Kijk. De BNXT-league is duidelijk een verbetering. Donar, Heroes en ZZ Leiden hebben het heel aardig gedaan en de meeste van hun duels in de Gold league waren van een goed niveau. Een treetje lager deden Aris en BAL het ook leuk. Maar voor alle Nederlandse teams geldt dat als je serieus wil aanhaken bij de Belgen er fors geld bij moet om betere spelers te halen (er loopt nog een groot contingent in de Spaanse 2e divisie die hier echt niet zou misstaan).

De grote vraag is of dat lukt? Kunnen de Nederlandse ploegen van groot tot klein meer geld genereren? Ik denk het niet. Deze vlieger gaat ook op trouwens voor wat kleine Belgische teams.

De volgende grote vraag is of de leiding van de BNXT-league stopt met polderen om volgend seizoen een serieuze competitie te krijgen. Ik denk dat er een harde eis qua begroting moet komen met een zekere ondergrens van rond de 500.000 euro.

Dan zullen er teams afvallen. Pijnlijk maar het is niet anders. Een seizoen lang niets of slechts een handje vol wedstrijden winnen schiet ook niet op.

Op deze manier zou er volgend seizoen een normale competitie kunnen zijn met 18 teams, of misschien 20. Allemaal uit en thuis tegen elkaar en dan play-offs. Dan kun je eventueel per land de twee of vier hoogst gerangschikte teams nog om het landskampioenschap laten spelen.

Te denken valt ook nog aan een 1e en 2e divisie, waarbij de topclubs (8+4) in de 1e divisie grensoverschrijdend spelen. De ‘kleintjes’ spelen binnen de landsgrenzen (misschien in Nederland met top promotiedivisie) en pas in de play-offs tegen Belgen om promotie.

Kortom harde keuzes. Al snap ik dat het na één (door corona geteisterd) seizoen misschien -te- snel is.

3. Coaches

Nieuw voor mij dit seizoen zijn de coaches die zichzelf een nederlaag verwijten. Matthew Otten deed dat na de nederlaag van Donar tegen Oostende (70-87). Onlangs deed Erik Braal het na de nederlaag van Heroes tegen Mechelen en dat was voor hem al de tweede keer dit seizoen. Braal deed dat ook na een Europese nederlaag.

Goed of slecht, geen idee. In het verleden hoorde ik dit nooit. Kan me zelfs een coach herinneren die jaren geleden na een Europese nederlaag niet wilde toegeven dat hij een fout had gemaakt. Terwijl de coach van de tegenpartij die met de grootste mazzel had gewonnen mij in de ogen keek en alleen maar ja zat te knikken.

Op het BNXT-gala werd coach Ton Boot nog geëerd. Hem heb ik dat nooit horen toegeven, al verloor hij ook zelden. Dat scheelt. Boot kreeg een ‘Lifetime Achievement Award’ voor zijn titels en verdiensten in Nederland en België. Keurig, goed ook dat er aan gedacht is. Maar er zijn nog wel wat meer kandidaten, lijkt mij zo. Bijvoorbeeld Maarten van Gent die ook in Nederland en België kampioen is geworden.

2. Afscheid

Nigel van Oostrum kreeg in Zwolle na zes jaar een afscheid op stand. Zijn nummer 7 zal nooit meer worden gebruikt. In 2019 won hij met Landstede het eerste en tot nu toe enige landskampioenschap in de geschiedenis.

Overigens is het onduidelijk waar de toekomst ligt van de guard die begin dit jaar succesvol werd geopereerd aan een hersentumor.

In de Swollenaer zei Van Oostrum het volgende:

“Ik heb in Zwolle een geweldig tijd gehad, ook in die vervelende periode die hopelijk nu achter mij ligt. Niet alleen de fantastische medische begeleiding, maar ook zoveel opbeurende reacties van al die fans. Een hersenoperatie is niet niks. De toekomst op sportief gebied is daarom onzeker. Het heeft tijd nodig.
Hopelijk kan ik de sport op dit niveau misschien nog weer oppakken. Je weet het niet. Daarom denk ik dat dit voor mij het juiste moment is om afscheid te nemen van een geweldige en warme club.”

1. Local Heroes

In de tweede helft leek Heroes de strijd met Mons te gaan verliezen. Coach Braal keek eens goed naar zijn selectie en zette een onwaarschijnlijk vijftal op het parket:

Van Vliet, Lautier-Ogunleye, Mounce, Stilma en Kherrazi.

Dit vijftal draaide het spelbeeld volledig om. Kherrazi was als vanouds het verdedigende anker (en dat aan het eind van de Ramadan), Stilma scoorde en passte als in zijn Spaanse tijd en Boy van Vliet was de aanjager. En hij kreeg grip op Mons-uitblinker Nichols (29p).

Die Amerikaan moest ineens gaan werken voor zijn punten. En in crunchtime miste hij door vermoeidheid twee vrije worpen, waardoor Den Bosch won (83-80).

Boy van Vliet uit Vught werd zo weer de onverwachte held van de avond. Onlangs schreef ik al dat dit scenario met Van Vliet de afgelopen jaren vaker is gebeurd. Ik heb het nog even bij Braal gecheckt, Maxhuni was ook niet geblesseerd. Van Vliet was simpelweg beter en speelde gewoon goed.

In feite was het duel tegen Mons voor Heroes de eerste play-offwedstrijd van het seizoen. De ploeg moest winnen (al was het alleen al om met een goed gevoel de play-offs in te gaan en niet met een reeks van 3 nederlagen) en won omdat het verdedigend de zaken in de tweede helft aardig voor elkaar had. En defense wins…. Zover is het nog lang niet, maar het biedt perspectief voor Heroes zeker zonder Carlson.

Voor het eerst kies ik een driekoppige haai van de week. Kherrazi, Stilma en Van Vliet moeten de eer delen of relevanter verdedigen.

Foto’s: Christiaan Aarts

Overigens deed die foto van Boy van Vliet mij ergens aan denken, en verhip..

Hoe zit het nou met die gefloten persoonlijke fouten in Nederland en België in de BNXT-league?

Basketbal scheidsrechter

Omdat ik van veel Nederlandse coaches en spelers heb gehoord dat er een groot verschil is in het optreden van de scheidsrechters in Nederland en België heb ik even wat feiten op een rij gezet.

Niet onbelangrijk want omdat er vanavond (vrijdag) tien duels op Nederlandse bodem zijn, komen er ook Belgische scheidsrechters en commissarissen deze kant op. Vooruitlopend op de play-offs waar dit al zou gaan gebeuren.

Voor de goede orde in deze kleine analyse ga ik niet in op de manier van fluiten. En ook ga ik niet in op de houding van scheidsrechters. Ook behandel ik geen individuele wedstrijden en het type fouten waar per land meer of minder voor wordt gefloten. Ik heb gekeken naar het aantal persoonlijke fouten op de statsheets van de Gold league en dat samengevoegd. Dat was al genoeg werk.

Wat gelijk opvalt is dat Nederlandse ploegen op bezoek in België gemiddeld aardig wat meer fouten maken dan thuis:

  • Nederlandse ploegen thuis: 19,6
  • Nederlandse ploegen uit: 22,0

Tegen dezelfde tegenstanders maken Nederlandse ploegen in uitwedstrijden in België gemiddeld 2,5 fout meer. Zijn de Belgische refs strenger? De Nederlandse minder streng. Of spelen de Nederlandse ploegen over de grens fysieker?

Andersom is het verschil verwaarloosbaar:

  • Belgische ploegen thuis: 19,4
  • Belgische ploegen uit: 19,5

Over het algemeen krijgen Nederlandse clubs op bezoek in België meer fouten gefloten. Daarbinnen valt vooral het enorme contrast bij Donar op: 

  • Donar thuis: 19,8
  • Donar uit: 26,8

Nou kan dit kan de voornoemde oorzaken hebben. Belgische refs zijn strenger. Of Nederlandse refs zijn in Martiniplaza minder streng. Of Donar overschrijdt vaker de grens op een Belgisch basketbalveld.  

Verder valt op:

  • Leiden maakt thuis gemiddeld 21,3 fouten en dat zijn ruim 2 meer fouten dan de andere vier Nederlandse teams thuis in Gold league
  • Vooral tegen Oostende maken Nederlandse ploegen thuis veel fouten: 22,8 gemiddeld
  • Feyenoord maakt bij wedstrijden in België  de minste fouten: 18,0 gemiddeld
  • Belgische ploegen thuis tegen Donar: 21,4
  • In Oostende maken Nederlandse ploegen gemiddeld de meeste fouten: 23,4
  • Belgische ploegen maken op bezoek bij Feyenoord gemiddeld weinig fouten: 17,5

Het aantal fouten doet ertoe omdat het direct kan leiden tot vrije worpen. 2,5 fout kan zomaar vijf punten uit vrije worpen zijn. Meer nog dan de punten hebben de fouten invloed op de speeltijd en rotatie, daarin zijn de gevolgen misschien nog wel groter dan vijf punten. Alleen is dat amper meetbaar, maar wel zichtbaar. En wellicht een gedeeltelijke verklaring voor het feit dat zoveel Nederlandse ploegen in België verliezen.

Op de laatste speeldag zijn er nog twee duels die er toe doen.

Heroes ontvangt Mons. Den Bosch moet winnen om zeker te zijn van de tweede plek en daarmee thuisvoordeel in de halve finale van de play-offs.

Als Heroes niet wint, komt Donar in aanmerking voor die 2e plek. De Groningers moeten dan thuis wel winnen van Oostende. 

Omdat ik toch over de refs bezig ben:

In Den Bosch: Nederlander Van Slooten, Belg De Lange en Belg Kissiggha

In Groningen: drie Nederlanders Last, Kastein en Zeinstra

Mijn BNXT-All Stars, meer van het hart dan van het verstand

Op Koningsdag kan het eigenlijk niet anders en dus heb ik mijn hart gevolgd en wat minder mijn verstand. Dit is mijn All-Star team:

PG: Leon Williams (Donar)

SG: Maarten Bouwknecht (ZZ Leiden)

SF: Stan van den Elzen (Den Helder Suns)

PF: Luuk van Bree (ZZ Leiden)

C: Thomas van der Mars (Heroes)

Coach: Geert Hammink (ZZ Leiden)

Deze ‘startende’ vijf en de coach zijn mijn keuze die gebaseerd is op wat ik dit seizoen van hen heb gezien in combinatie met mijn rubriek haai van de week.

En inderdaad Midtgaard ontbreekt en met hem nog wat buitenlanders die een goed seizoen hebben gehad. Ik schreef al dat de keuze met het hart is en ook speelt mee dat vrijwel alle, en misschien wel alle, buitenlandse spelers volgend seizoen weer weg zijn. Al zijn Dahlman en beetje Caruso de uitzondering. Dus op Koningsdag is dit mijn keuze.

Om de selectie van 12 compleet te maken, het is tenslotte mijn eigen blog:

  • Marijn Ververs (ZZ Leiden)
  • Worthy de Jong (ZZ Leiden)
  • Mack Bruining (Feyenoord)
  • Shane Hammink (Heroes)
  • Sander Hollanders (BAL)
  • Sam Huurman (Den Helder Suns)
  • Ralf de Pagter (Landstede)
  • Assistent coach: Vincent van Sliedrecht (Aris)

Zou een leuke wedstrijden zijn, denk ik, tegen 12 Belgen uit de Belgische kant van de BNXT-league.

Overigens heb ik Keye van der Vuurst de Vries, Emmanuel Nzekwesi, Jesse Waleson, Nathan Kuta en Jito Kok uit mijn selectie gelaten omdat zij voor Belgische clubs spelen. Denk dat ze anders allemaal in mijn selectie hadden gezeten.

Gewoon omdat het mooi is, de uitblinker deze week in BNXT-league


Eerst even een afgeleide van de BNXT-League, ik kwam dit maandagmiddag tegen.

Ik ben benieuwd hoe dit afloopt. In 2009 was Henk Norel de laatste Nederlander die gedraft werd (door de Timberwolves).

Dan ter zake. De play-offs naderen en dus gaat alles gevolgen hebben. Dit viel mij op afgelopen week:

5. Atmosfeer

Wat Antwerpen en Heroes op het parket lieten zien vrijdagavond was niet best, zeker aanvallend niet. Zonder Carlson verloopt de aanval van Den Bosch stroperig. Komende vrijdag wordt het cruciaal als de ploeg thuis moet winnen van Mons om om het bereiken van thuisvoordeel in de halve finale van de play-offs in eigen hand te houden. Bij een nederlaag van Heroes kan Donar de tweede plek van de Bosschenaren overnemen, mits er gewonnen wordt van Oostende.

Wat mooi was aan de Night of the Giants wat de atmosfeer in de zaal. Heel veel Belgen met liefde voor sport en niet basketbal in het bijzonder. Het was voor hen echt een avondje uit met eten erbij.

Er was goed nagedacht over hoe de 10.000-plus toeschouwers betrokken moesten worden. Niet zomaar muziek draaien, er zat een duidelijk doel achter. Daar kunnen alle Nederlandse clubs nog veel van opsteken.

4. Net niet

Landstede en Feyenoord hebben in de Gold league nog geen wedstrijd kunnen winnen.

Thuis tegen Oostende (75-86) ging het voor Zwolle mis door een dramatisch einde van de wedstrijd, totaal niet karakteristiek voor teams van Herman van den Belt. In het derde kwart was het verschil 17 punten in Zwols voordeel (64-47). Daarna zetten de Belgen in 14 minuten een verwoestende run neer (11-39).

Mike Schilder had een double-double met 14 punten en 10 rebounds.

Het weekend verloor de ploeg bij Mechelen (92-84).

Feyenoord speelde lang mee in Oostende (79-76), maar toen viel Van der List uit en liep het weer mis voor de Rotterdammers (96-81). Net zoals midweeks thuis tegen Leuven (61-67).

Deze twee teams gaan elkaar treffen in de kwartfinale van de play-offs met thuisvoordeel voor Zwolle. Het is lastig inschatten wat alle nederlagen doen met het vertrouwen van beide teams.

3. Gescoorde punten

53, 56, 57, 58 en 66.

Dit zijn het aantal gescoorde punten van vijf Nederlandse ploegen afgelopen weekend op bezoek in België. De verhouding tussen Nederland en België heb ik al vaker aangestipt, hopelijk is deze reeks een incident.

2. In vorm

Donar lijkt precies op tijd in vorm te komen. In en tegen Mons werd de derde overwinning op rij geboekt (74-83).

In dit reeksje krijgt de ploeg gemiddeld 73,3 punten tegen. In de zes voorgaande Gold-duels was dat 85,3.

Zoals bekend sta ik achter het motto: defense wins championships.

Maar drie wedstrijden bieden geen -onderbouwde- garanties.

1. Aris

Play-offs! Door de winst in Brussel (90-91) is het toetje op het seizoen een feit. Of zoals de Leeuwarder Courant schreef. Aris kan nog kampioen worden.

Voor het seizoen schatte ik Aris in, in een rijtje met BAL en Yoast die zouden gaan spelen om plek 6. De ploeg uit Bemmel viel me niet mee. BAL kwam tekort, mede door enkele langdurige blessures. Uiteindelijk heeft Aris het zelf afgedwongen door een keurige reeks in de Silver league.

Nigel Pruitt had in de laatste twee duels respectievelijk 36 en 22 punten. In de crossborderfase is de forward überhaupt lekker bezig met gemiddeld 20,1 punten.

Het filmpje uit de kleedkamer na het veroveren van het play-offticket met Vincent van Sliedrecht is mooi.

Op basis van de prestaties dit seizoen en zeker ook door zijn hoofdrol dit filmpje is Vincent van Sliedrecht mijn haai van de week.

En ik heb het sterke vermoeden dat Aris het in de kwartfinale van de play-offs graag op zou willen nemen tegen noorderbuur Donar.

Deze uitblinker is helemaal terug en leidde zijn ploeg naar een knappe overwinning

Mijn 5 meest opvallende momenten van deze week:

5. Sergio de Randamie

Deze vriendelijke reus gaat stoppen. Het zat er ook wel een beetje aan te komen. De Randamie gaat gemist worden op de velden, maar daarbuiten is De Randamie, die twee keer kampioen van Nederland werd, al aan een tweede carrière begonnen met cateringsbedrijf Serg’s kitchen.

4. Nigel van Oostrum

Het was toch wel een verrassende mail die in mijn postvak viel. Nigel van Oostrum die vertrekt bij Landstede. Ik had het niet verwacht. Overigens is mijn eerste gedachte dat hij best bij Leiden zou passen. Niet dat hij een type Worthy de jong is (die na dit seizoen stopt met 5×5), maar zijn spel past er wel.

Dit schreef Herman Nijhuis in De Stentor over zijn vertrek:

Nigel van Oostrum heeft zijn laatste wedstrijd voor Landstede Hammers gespeeld. De guard, herstellende van een een hersenoperatie, neemt aan het einde van het seizoen afscheid van de Zwolse basketbalclub.

Van Oostrum (31) was jarenlang de leider van Landstede Hammers, getooid met een onzichtbare aanvoerdersband. De regisseur, die in 2016 van Aris naar Zwolle kwam, verdiende met Landstede Hammers de eerste prijs in de clubhistorie (Supercup 2017) en vervolgens ook de eerste landstitel in de clubhistorie (2019).

De aanvoerder miste een groot gedeelte van dit seizoen. Van Oostrum moest onder het mes na de ontdekking van een goedaardige hersentumor. ,,Het herstel gaat buitengewoon goed, maar het is onmogelijk om dit seizoen nog binnen de lijnen terug te keren. Ik kijk met een enorm trots gevoel terug op mijn tijd in Zwolle, de club voelt echt als mijn familie. We hebben geschiedenis geschreven. Het was een onvergetelijke periode, waar ik iedereen voor wil bedanken.”

De Zwolse club wil in stijl afscheid nemen van Van Oostrum rond de laatste thuiswedstrijd van de BNXT League tegen Leuven Bears, op vrijdag 29 april. ,,Nigel is van grote waarde geweest voor onze club. Op de vloer heeft hij ons als basketballer veel gebracht, terwijl hij ook als persoon perfect binnen Landstede Hammers past. Het is jammer dat hij op deze manier afscheid moet nemen, maar hij zal voor altijd een Hammer blijven. Dat staat vast”, stelt algemeen manager Aleksandar Todorov.

3. BAL

Om de play-offdroom levend te houden moest BAL winnen van hun Limburgse tegenstander van net over de grens uit Hasselt. De winnaar van de Belgische beker keek in Weert al snel tegen een achterstand aan (15-0) en kwam die nooit meer te boven (83-78).

  • Mitchel had: 25p, 12r.
  • Nossek had 12p, 6r en een plus/minus van +17

De strijd met Aris blijft ongemeen spannend, ze staan nu met nog 3 speelrondes te gaan gelijk met 23 punten.

2. Heroes

De overwinning van Den Bosch op Leuven kwam uit de puntjes van de tenen (76-74). De Belgen waren taai, maar dat bleek Heroes zonder de geblesseerde Carlson en Kherrazi ook. Veertig minuten lang was de marge op het scorebord minimaal. Klantenbinding voor de 2000 fans in optima forma.

De meest cruciale score was ook de mooiste. Met nog 1.2 seconden op de schotklok en 44 seconden op de wedstrijdklok racete Austin Price bij een out-of-bounds op achterlijn driekwart van de driepuntslijn rond om helemaal in het rechterhoekje vrij te komen. De assist van Maxhuni was perfect, de catch-and-shoot driepunter ook (75-71).

Wat mij gedurende de wedstrijd opviel was de speeltijd van de Nederlanders in Bossche dienst. Stilma startte in plaats van Carlson en liet in 31 minuten bij vlagen zijn grote talent -weer- zien. Van der Mars en Hammink kregen veel speeltijd. Maar nu de ontknoping van het seizoen nadert lijkt ook Boy van Vliet weer (zoals ieder seizoen eigenlijk) serieus in beeld.

1. ZZ Leiden

Lekker hoor die 87-69 van ZZ Leiden op Oostende. Er was ook niets geflatteerds aan.

Door de thuiswinst van Heroes op maandag zijn Donar, Heroes en ZZ Leiden in de Gold legaue thuis gezamenlijk 7-2. Dat geeft wat perspectief aan de verhoudingen tussen Nederland en België, waar gemiddeld 3 van 4 duels gewonnen worden door onze zuiderburen.

Wat mij opviel aan het duel van ZZ Leiden tegen Oostende:

  • Coach Hammink sprong na een paar minuten al bijna tegen het plafond uit onvrede over een beslissing van de refs
  • Of was het om zijn ploeg wakker te schudden?
  • Want zo pakte het wel uit na de stroeve start van Leiden
  • 2-10 en 7-13 werd in tien minuten basketbal door een 25-6 run: 32-19
  • Vooral verdedigend was Leiden erg sterk
  • Dat zorgde voor veel frustratie bij de Belgen
  • Zozeer dat Gjergja twee keer Hammink nadeed en na de 2e keer naar de kleedkamer mocht
  • Met nog het hele 4e kwart te spelen was dat gunstig voor Leiden en hielp dat Oostende niet (zoals bij Hammink)
  • In de nederlaag bij Den Bosch en in dit duel weer viel mij op dat Oostende geen plan B heeft
  • Leiden had volledig controle over de wedstrijd en Oostende bleef volharden in hetzelfde spel dat niet werkte
  • In de gezamenlijke stand is Leiden de Belgische koploper tot op 2 punten genaderd. Met nog een uitwedstrijd in Martiniplaza in het vooruitschiet voor Oostende zou Leiden zomaar kunnen eindigen als nummer 1 in de Gold League. Met thuisvoordeel in de gezamenlijke play-offs
  • Aangezien Oostende zaterdag ogenschijnlijk redelijk last had van de atmosfeer, zeker gedurende de run, zou thuisvoordeel voor Leiden een interessante wending zijn
  • Aan de andere kant moet Leiden eerst de laatste twee duels winnen (in Leuven en thuis tegen Mechelen), anders kan Heroes hen nog passeren (mits zij alles winnen)

De belangrijkste run van de wedstrijd werd mede vormgegeven door Maarten Bouwknecht. Hij knalde drie driepunters op rij raak. Dat veranderde het scorebord, maar ook de atmosfeer in de Vijf Meihal.

Bouwknecht werd voor het duel gehuldigd door de Leidse fans als speler van de maand. In feite staat hij symbool voor het spel van Leiden dit kalenderjaar. Kort gezegd: steeds beter.

Terug na twee jaar Engeland leek hij aan het begin van dit seizoen niet helemaal in shape. Nu benadert hij zijn topvorm. Ogenschijnlijk wat kilootjes lichter staat hij verdedigend goed op zijn voeten. Voor de op papier betere guards uit België (en in de Europe Cup) doet hij niet onder. Aanvallend is zijn driepunter een ijzersterk wapen. Ook had hij tegen Oostende twee briljante assists. Een behind-the-back en een no-look vanaf de middenlijn.

Deze Bouwknecht is een wapen dat in Oranje hoort. Maar goed voor nu is de 27-jarige guard uit Groningen, die tegen Oostende in 25 minuten goed was voor 14p, 3a, 3r en +/- van plus 28, mijn haai van de week.

Voor NOS Langs de Lijn sprak ik zaterdag na de wedstrijd met Maarten Bouwknecht:

Foto: Marja van Tilburg

Het ontslag van Johan Roijakkers in Varese heeft Italiaanse basketbalkenner verbaasd

Ook in Italië is verrast of misschien wel met ontsteltenis gereageerd op het plotselinge ontslag van Johan Roijakkers bij Varese.

Licenziamento di Roijakkers, uno “schiaffo” al movimento (di Raffaele Baldini)

Dit artikel komt van Superbasket.it

The story of Johan Roijakkers’ dismissal in Varese has left me (for the umpteenth time) amazed.  Certainly not for the fact that a coach is alternated in the race, in Italy we are (in) teachers on the subject, but for the justifications put forward by the club.
 
Studying the “Roijakkers phenomenon” it is clear the references were certainly not of a schoolgirl with a blackboard in her hand, also because otherwise he would not have been able to join the post Vertemati mess in Varese.  Strong methods were needed and a strong man was chosen correctly, a change of mentality was needed and the method could only be “dictatorial”.  Why?  Simple, because Varese no longer had “democratic” margins for recovery, did not have qualitatively elements capable of raising the level of Lombard basketball by themselves, in short, it was in a dead end alley.

The Dutchman turned the team upside down like a sock, launched the beardless young Librizzi and Virginio without asking permission (therefore added value for the club), created a crazy identity within a few days.  Paradoxically, the results take a back seat (albeit extraordinary), what is remarkable is the work done at the base to restructure a group.  The atavistic problem of short memory, the company attributes to Roijakkers methods “over the top” towards players who… have been exalted by the coach himself.  Players who are part of a group that has strengthened thanks to the Dutch, and not despite the Dutch.

And then, even if the methods were not compatible with the corporate code of ethics, is the coach not human and therefore liable to instinctive outbursts of anger?  If they were all the reincarnation of Gandhi, they probably hadn’t enjoyed skills like Bobby Knight, Zelimir Obradovic or Andrea Trinchieri himself, guilty of having kicked a young cesist out of the game.  Did Johan Roijakkers not have enough credit to be forgiven?

What was a courageous choice, the only one of its kind by the Varese society, has become the most inflated (and banal) zero-risk move.  Would Varese have exonerated the coach if he were on 16 points level with Fortitudo Bologna?  No.  And I’ll say more, Reyes’ attitude with Trieste deserved a prank over the top.

One of the most intriguing caesistic pages of our old, conformist, dusty movement closes bitterly.  The “unknown from Holland” who brings innovative methods, ideas and communications is chased out, for good measure of the fourth series bigots.  The “slap” of our fathers, today educational is a social denunciation.  Contemporaneity.

Johan Roijakkers ontslagen in Varese omdat zijn baas zijn territorium wilde beschermen

Je kunt dus nog zo succesvol en geliefd zijn. Altijd is er wel iemand niet blij. Dat heeft Johan Roijakkers donderdag in het Noord-Italiaanse Varese aan den lijve ondervonden.

Met de aanvoerder van Varese had de coach net de wedstrijd van woensdagavond geanalyseerd (nederlaag tegen Triëst) toen de deur van zijn kantoor openging.

“You are fired! Pack your stuff.”

Dat was alles wat Roijakkers te horen kreeg uit de mond van de general manager. De Amerikaan met Italiaanse voorouders had waarschijnlijk iets teveel films gekeken. Want de mededeling bleef beperkt tot deze kreten. Geen uitleg, nada noppes.

Waar de ochtend normaal begon voor Johan Roijakkers eindigde die binnen twee uur in feite in een grote soap.

Hoewel de club in eerste instantie schreef dat er een lijn was overschreden, werd hem later op de dag zijn taalgebruik op de bank aangewreven.

Tsja dat zal allemaal wel.

Ten grondslag aan dit alles ligt de relatie tussen coach Johan Roijakkers en de general manager. De ‘grote’ baas Luis Scola haalde Roijakkers rond de jaarwisseling naar Italië. Hij moest de roemruchte club redden van degradatie. Met een reeks van overwinningen loodste Roijakkers Varese in veilige haven.

Wat hij daarbij deed was zijn eigen plan trekken en heilige huisjes werden omver gestoten. Wie niet functioneerde, speelde niet. De jeugd kreeg eens kans, ervaring of naam was niet meer doorslaggevend. Het kwam er ook op neer dat de general manager niets meer in te brengen had.

Dus vond Johan al na een paar wedstrijden 40 gele post-it-blaadjes op zijn bureau met opmerkingen en aanbevelingen. Werden trainingstijden verschoven zonder dat Roijakkers er in werd gekend. Werd er van boven af gemord over de inhoud van de trainingen. Dat de Amerikaan Reyes amper speeltijd kreeg terwijl hij juist door de GM als verlosser was gehaald, viel helemaal verkeerd.

Nu Varese in feite niet meer kan degraderen zag de GM (niet Scola die was nergens te bekennen) zijn kans schoon. Sportief ging het aardig. De meeste spelers konden goed over weg met hun coach. Door de fans en andere volgers werd hij op handen gedragen. Alleen deed Roijakkers niet aan politiek en daar is hij nu op afgerekend.

Helaas voor Varese en coach Roijakkers

Tegenvallertje voor Varese. Thuis werd er verloren van Treviso (80-89). Met nog vijf minuten te spelen lag alles open (72-72). Daarna zetten de lager geklasseerden gasten een run neer die het duel besliste.

Non sono soddisfatto di quanto fatto stasera

Coach Johan Roijakkers was volgens Planetabasket niet erg tevreden over de prestatie van zijn ploeg. “Ze hebben alles gegeven, maar helaas hadden we niet de energie die we normaal in het vierde kwart kunnen steken.”

Treviso trafigge a Masnago una Openjobmetis stanca e poco paziente

“Niet zo pienter maar vooral moe en met weinig geduld”, noteerde Varesenews uit de mond van de coach.

Librizzi en De Nicolao speelden ondanks een blessure en bij hen was het spreekwoordelijke pijpje aan het einde van de wedstrijd leeg. “Als je moe bent, is het normaal om nog meer fouten te maken.”

De nederlaag had geen directe gevolgen voor de ranglijst waar Varese negende blijft staan met een redelijke marge naar de degradatieplekken waar de ploeg onder leiding van Roijakkers vandaan is gekomen.

Johan Roijakkers werd half januari bij Varese ingevlogen om de legendarische club te behoeden voor degradatie. Wekelijks volg ik hem van een afstand. Hier de bijdrage van vorige week.

Varese en Johan Roijakkers weer happy

Deze uitblinker deed er in de BNXT-league een schepje bovenop

Natuurlijk was het meest opvallende dat Worthy de Jong gaat stoppen met 5×5 en verder wil met 3×3. Daar schreef ik vrijdag al over.

Dit viel mij verder op afgelopen week:

5. Memories

Nadat bekend werd dat Worthy de Jong na dit seizoen gaat stoppen met 5×5 basketbal, gingen mijn gedachten terug naar een van de mooiste momenten van het Nederlandse basketbal, zeker in dit millennium.

Op 27 augustus 2014 was Worthy de Jong een van de Oranjemannen die in Leiden Montenegro versloegen en zo voor het eerst in 25 jaar naar het EK mochten. Na de eerste wedstrijd op dat EK werd De Jong gekozen in het all-starteam van die eerste ronde.

Dit was de selectie die toen Montenegro versloeg en langzaam dringt door dat die generatie die zo belangrijk was het eind van hun carrière nadert. Al lijkt toenmalig bondscoach Toon van Helfteren van geen ophouden te weten.

  Name Nu Min Pts
4 A. SLAGTER* 3×3 30 15
5 L. WILLIAMS* Donar 34 6
6 W. DE JONG Gaat stoppen 20 9
7 J. VAN SAUERS   Did not play  
8 D. HOPE Apollo 3 0
9 M. KHERRAZI* Heroes 31 9
10 R. DE PAGTER Landstede 12 4
11 T. KOENIS Donar 16 2
13 K. BLEEKER Landstede Did not play  
14 N. OUDENDAG* Gestopt 23 9
21 R. SCHAFTENAAR* CB Coruna  31 14
Coaches: T. VAN HELFTEREN Feyenoord    

Overigens is Worthy de Jong minimaal drie weken uitgeschakeld met een breuk in zijn hand/duim. Die blessure liep hij op tijdens de FIBA Europ Cup halve finale bij Bahcesehir. Voor een basketballer natuurlijk een meer dan vervelende blessure, die hopelijk goed geneest met het oog op het verdedigen van de titel en zijn afscheid.

De -tijdelijke- afwezigheid van De Jong is op te vangen in de selectie van ZZ Leiden, vooral door Maarten Bouwknecht die net als De Jong vanaf de bank komt dit seizoen. Al zullen ook voor anderen in de vaste rotatie van Hammink de minuten toenemen met alle mogelijke gevolgen van dien. Het kan ook invloed hebben in strijd met Heroes om thuisvoordeel. Al kampen de Bosschenaren met hun eigen spelersprobleem (zie verderop).

4. Landstede

Het zit Herman van den Belt en zijn ploeg niet mee. Vorige week verloor Zwolle in de laatste seconden thuis van Mons (85-86). Na een dubbele verlenging op bezoek bij Mons volgde zaterdag de zesde nederlaag (102-95) in zes duels in de Gold League.

Thorir Thorbjarnarson speelde 48 minuten met bijna een triple-double: 14p, 15r, 8a.

Noah Dahlman speelde bijna 45 minuten met 31 punten (tegen 47%).

Maar met het oog op de play-offs moet Landstede, dat weer fit is, toch niet uitgevlakt worden.  

3. Strijd om laatste play-offticket

Aris en BAL zijn in een mooi gevecht verwikkeld om als zesde Nederlandse ploeg aan de domestic play-offs mee te gaan doen.

BAL won zaterdag in Luik (82-84) achter 22p, 11r van Donovan Mitchell. Op hem werden maar liefst 9 fouten gemaakt. Vanaf de lijn was hij met 7/7 foutloos.

Aris speelt nog 3 duels, 2 keer thuis. BAL speelt nog vier duels, 3x thuis en 1x uit. Daardoor zou het best eens aan kunnen komen op laatste speeldag 29 april.

Aris in Silver: 7-23

BAL in Silver: 6-21

Bij een gelijke stand heeft Aris het voordeel.

2. Mike Carlson

Het leek een ogenschijnlijk ‘gewoon’ ijsbeentje dat de Amerikaanse forward van Heroes vrijdag opliep op bezoek bij Oostende (100-69). Totdat zaterdagavond de pijn niet meer te harden was ebb de gevolgen groot bleken.. In het ziekenhuis besloten de artsen gelijk tot opereren want de bloeding hield niet op. De operatie duurde 20 minuten en er zijn geen spieren geraakt. Wel zit er een snee van 35 centimeter die moet genezen.

‘Normaal’ staat voor het herstel zes weken. Dat zou betekenen dat Carlson in de laatste week van de domestic play-offs weer zou kunnen gaan trainen. Heroes rekent niet meer op hem dit seizoen en dat is logisch. Toch is er nog wel een kansje op spelen, lijkt mij, afhankelijk van de snelheid van de genezing van de wond.

Het afhaken van Carlson is voor Heroes een gigantische aderlating, aanvallend en verdedigend. Met 14,6 punten gemiddeld is hij de topscorer van de ploeg. Na de guards Maxhuni en Price komt de bal  in de Heroes-aanval het vaakst in handen van Carlson (usage percentage 21.8). Ook is hij bij 1 op de 4 aanvallen van Heroes verantwoordelijk voor een score of assist (hand on buckets 25,1%).

Stilma is normaal gesproken zijn eerste vervanger en min of meer gelijksoortige speler (met driepunter). Mounce kan op de 4 spelen, maar is net als Stilma veel jonger, onstuimiger en minder betrouwbaar op het veld en dat heeft ook invloed op  Van der Mars. Kherrazi is verdedigend zeker wel betrouwbaar en hij kan het verdedigende werk van Carlson met gemak overnemen, maar heeft geen schot.

Heroes zal zich moeten aanpassen en er zullen andere mensen moeten op staan. Mounce op de 4 kan ook betekenen dat Helfrich weer kansen krijgt op de 3. De kans is groot dat het spel van Heroes gaar veranderen en vooral verdedigender wordt om het gemis van Carlson te compenseren en de titeldroom levend te houden.

1. Arunas Mikalauskas

ZZ Leiden won als eerste Nederlandse ploeg voor de tweede keer in de Gold League een uitwedstrijd in België. In Antwerpen was het al de tweede keer (83-92) en dat zonder Worthy de Jong (een voorschot op de toekomst).

Leiden verloor vorige week thuis nog van Antwerpen, dat toen nog wel met Fridriksson speelde die daarna naar Italië verkaste. De overwinning is nog knapper met de Europese uitschakeling in het achterhoofd. Woensdag nog in Istanboel (verliezen) en dan zaterdag in Antwerpen (winnen).

Arunas Mikalauskas speelde een hoofdrol bij Leiden met bijna een triple-double: 21 punten, 11 rebound, 8 assists en een efficiency van 30. Zijn stats waren het dubbele van zijn seizoensgemiddelde: 12,5p, 5,1r en 3,0a. Zolang De Jong afwezig is, zal het waarschijnlijk vaker nodig zijn.

Via Aris en Feyenoord belandde de Litouwer dit seizoen in Leiden en daar ontwikkelt hij zich gestaag tot een onmisbare pilaar bij ZZ Leiden. En deze week is hij mij haai van de week.

Zaterdag neemt de huidige kampioen van Nederland het in de Vijf Meihal op tegen Oostende, de Belgische titelverdediger.