De opmars van @OranjeBasketbal begon vier jaar geleden

Kijk eens goed naar bovenstaande foto.

Herken je die jonge man in het Oranje überhaupt?

Dexter Hope, toen 21 jaar oud (vorig jaar spelend in Duitsland bij de opleidingsploeg van Rasta Vechta).

De foto is genomen in Samokov Bulgarije op 10 augustus 2014. Het was de eerste wedstrijd in de tweede kwalificatieronde voor het EK van 2015.

Oranje kampte een jaar eerder met de bolletjesaffaire, volgens de FIBA waren Kherrazi en Cunningham genaturaliseerd en daardoor werden twee overwinningen afgepakt (later werden zij alsnog aangemerkt als Nederlanders).

Enfin op 10 augustus 2014 begon Toon van Helfteren met het vlaggenschip van het Nederlandse basketbal aan een schier onmogelijke missie. Het basketbal in Nederland lag op zijn gat en Oranje stelde heel weinig voor, ik schreef er toen een blog over die, dat hoorde ik pas veel later, wat losmaakte bij de spelers..

Van Helfteren kreeg amper spelers bij elkaar om het Nederlands basketbal te redden, maar uit wat er wel was ontstond iets moois.

Arvin Slagter, Leon Williams, Worthy de Jong, Julius van Sauers, Dexter Hope, Mo Kherrazi, Ralf de Pagter, Thomas Koenis, Shane Hammink, Kevin Bleeker, Nick Oudendag en Roeland Schaftenaar, dat was de selectie toen die met 53-62 won in Bulgarije.

Het was de opmaat voor een ongekend succes. Er werd even later in Podgorica gestunt tegen Montenegro 60-65 waardoor het EK van 2015 serieus in beeld kwam. De bijzondere wedstrijd in Leiden toen Oranje zich plaatste voor het EK zal geen enkele Nederlandse basketbalfan ooit vergeten, bij het jeugdjournaal werd de situatie van toen helder uitgelegd.

Nu iets meer dan vier jaar later herbergt de selectie nog opvallend veel dezelfde gezichten (7) voor het duel tegen Hongarije vrijdag in Almere. Rond Oranje is wel veel veranderd. Het is stukken beter georganiseerd en van een collectebus in 2013 wordt er nu gewerkt met een begroting van 425.000 euro in 2018.

Met hierbij de aantekening dat in februari 2019 (na het laatste window) het NMT en de NBB om tafel moeten over de zeggenschap over het Nederlands team want dan is het contract van vijf jaar afgelopen.

Sportief gezien is er de afgelopen jaren ook veel veranderd, er zijn meer spelers beschikbaar (talenten komen eraan, al is het gat tussen de jeugd en het vlaggenschip nog best groot), speelt Oranje tegenwoordig tegen echte basketballanden en de Eredivisie is dit seizoen sterker dan eerder deze eeuw.

Ooit tijdens het EK van 2015 zei ik tegen Sam Jones (toen de assistent-bondscoach) dat Oranje een wonder nodig had. Hij reageerde nuchter: “Wonderen gebeuren niet, die maak je zelf.”

Dat is wat Oranje deed op 27 augustus 2015 met plaatsing voor het EK. De kans op het bereiken van het WK volgend jaar is niet groot maar wel reëel, het zou de ultieme bekroning zijn voor Oranje en zeker voor de ‘harde gouden’ kern.

Daar gaan we, nou ja @OranjeBasketbal richting China met eerste halte Hongarije

Het is snel opgeschreven en zo uitgesproken: vier keer winnen en Nederland staat op het WK volgend jaar in China.

Mijn scenario: thuis en uit winnen van Hongarije, thuis winnen van Polen en …. thuis winnen van Litouwen.

Ho stop voordat je reageert, lees eerst even het verhaal af.

Er is ook een theoretisch scenario waarbij drie winstpartijen Oranje naar het WK kunnen brengen, maar dan wordt het wel echt rekenen en dan is er ook een flinke afhankelijkheid van andere landen (Litouwen en Italië winnen alles en de andere teams winnen uit en thuis van elkaar). Ook zouden vijf overwinningen noodzakelijk kunnen zijn (als er bijvoorbeeld een tweestrijd ontstaat met Kroatië).

Even voor de duidelijkheid. Nederland heeft in de eerste WK-kwalificatieronde drie keer (thuis) gewonnen en drie keer verloren. Deze resultaten zijn meegenomen naar de tweede kwalificatieronde. Italië en Kroatië zijn ook meegekomen, erbij gevoegd zijn Litouwen, Polen en Hongarije. Uit deze groep van zes gaan de beste drie naar het WK.

Litouwen is nog ongeslagen na zes duels en staat met één been in China (onthoud dit even), Italië heeft vier overwinningen en daardoor een voordeel ten opzichte van de andere vier landen in groep J.

Het duel vrijdag in Almere tegen Hongarije is een absolute must-win. Voor Oranje, en mijn scenario, is het duel tussen Kroatië en Litouwen ook heel belangrijk en dat weten de Kroaten zelf ook.

Waar Ivica Skelin een jaar geleden geen NBA’ers en Euroleaguespelers mee kon nemen naar Almere heeft de nieuwe Kroatische bondscoach nu thuis tegen Litouwen en daarna op bezoek in Polen vier NBA’ers ter beschikking (Bogdanovic, Saric, Zubac en Zizic), plus Euroleaguetopper Krunoslav Simon. Dit heeft alles te maken met de FIBA-windows en de kans is bijna 100% dat deze spelers de volgende twee windows niet beschikbaar zijn. Evenwel is de kans aanzienlijk dat Kroatië deze window twee duels gaat winnen (en Nederland een hak zet).

FIBA WINDOWS

Nu wil ik geen discussie over eerlijk of oneerlijk, de FIBA heeft lang geleden een besluit genomen voor wat betreft de windows dus het is zoals het is. Het zou ook helemaal niet raar zijn als Oranje het WK niet haalt (in tegenstelling zelfs), maar nu het zo dichtbij (relatief) is, zou het een fantastische bekroning zijn voor Toon van Helfteren en de huidige generatie Nederlandse basketballers die allemaal het dal nog hebben meegemaakt en Nederland er eigenhandig hebben uitgetrokken.

Een ding is wel cruciaal in deze tweede ronde en dat is dat Nederland het onderlinge resultaat heeft tegen Kroatië (op doelsaldo +4), wat betekent dat zij één wedstrijd meer dan Nederland moeten winnen (straks dus zonder hun toppers).

Overigens is het helemaal geen uitgemaakte zaak dat Kroatië wint van Litouwen. De Litouwers hebben hun drie NBA-spelers niet uitgenodigd (afgelopen juni wel), maar wat wel speelt is in feite allemaal Euroleagueniveau en kent elkaar al jaren.

SCENARIO’S

Nu ga ik even speculeren met mijn scenario van vier overwinningen in het achterhoofd.

Nederland moet ‘gewoon’ thuis winnen van Hongarije, een stunt daarna in Litouwen zou mooi zijn, een fatsoenlijke nederlaag (doelsaldo) is geen schande. Daarna volgt op 29 november een thuiswedstrijd tegen Polen en op 2 december een bezoek aan Hongarije.

Vervolgens komt op 22 februari Litouwen naar Nederland. Op de één na laatste speeldag is de kans groot dat Litouwen al zeker is van het WK en dus niet in de sterkst mogelijke formatie komt dan wel niet 100% gemotiveerd zal zijn. Daarom denk ik dat er, onder voorbehoud, tegen die tijd kansen zijn thuis tegen de Litouwers. Ik geef toe dat het koffiedik kijken is, maar dat mag gewoon.

Overigens, als Kroatië op de tweede speeldag al wint in Polen (en Nederland vervolgens thuis ook) dan is de kans groot dat de Polen op de allerlaatste speeldag (25 februari) al uitgeschakeld zijn als Nederland op bezoek komt. Ik geef toe nog meer speculeren, maar stop het even in je achterhoofd.

Nederland deed één keer eerder mee aan het WK basketbal, dat was in 1986. Oranje won twee duels en verloor er drie.

EERST DE HONGAREN

Hongarije heeft één echte topper Adam Hanga, gedraft door de San Antonio Spurs en spelend voor Barcelona en vorig jaar uitgeroepen tot beste verdediger van de Euroleague. Helaas voor hen lijkt hij niet beschikbaar, want op geen enkele Hongaarse lijst komt zijn naam voor.

Verder is de belangrijke forward Roscoe Allen (gemiddeld 25 minuten met 11p en 6r) niet beschikbaar nadat hij zijn hand heeft gebroken in een skrimmage tijdens de lange voorbereiding van de Hongeren. Volgens Hongaarse media is zijn logische vervanger Juhos Levente ook geblesseerd. Behalve een skrimmage met een Hongaarse ploeg werd zaterdag er ook nog geoefend in en tegen Servië met een pijnlijk resultaat, 99-43.

Al bleek maandag en niet onverwacht dat een aantal vooral buitenlandse spelers daar niet bij waren. Vojvoda, (Szolnok), Perl (Estudiantes) en de genaturaliseerde Amerikaan Govens (Minsk) sloten pas later aan en aanvoerder Akos Keller (Pau Orthez) moet in de loop van de week nog aansluiten.

De ploeg van de Servische bondscoach Ivkovic speelt eigenlijk niet heel anders dan Nederland en is in mijn ogen van min of meer hetzelfde niveau. Het is ook een verdedigend georiënteerd team, dat trouwens graag fysiek speelt. In de aanval draait alles om pick en rolls en is de driepunter een belangrijk wapen van de Hongaren. Verdedigend zit het goed in elkaar, maar lijkt de ploeg (ik heb de wedstrijden tegen Polen bekeken) in de paint kwetsbaar zeker bij penetraties naar de ring.

Historisch gezien heeft Oranje trouwens geen beste ervaringen met de Hongaren. Nederland speelde 25 keer tegen Hongarije en won slechts negen keer.

ORANJE

De Nederlandse spelers hebben, net als de Hongaren trouwens, dit seizoen nog geen officiële wedstrijden gespeeld en pas een paar weken training in de benen, plus een enkel oefenpotje en dat was het. Nou hoeft dat op dit moment voor Nederland niet slecht uit te pakken. Er ligt tenslotte een fundament van vijf jaar onder deze ploeg die elkaar intussen door en door kent.

Kherrazi als vervanger van de geblesseerde Wessels is logisch en het kan goed uitpakken omdat Kherrazi een leeuwenhart heeft en als beste verdediger van de Eredivisie zijn stempel kan drukken (verdedigend en reboundend) in een lelijke wedstrijd met een lage eindscore. Want dat is wat ik vrijdag verwacht.

Niemand heeft ritme (de voor Oranje vanaf de bank belangrijke Yannick Franke traint mee met Leiden, maar speelt in afwachting van een werkgever geen wedstrijden) en zowel Hongarije als Nederland (en Polen ook, dat je het alvast weet) leggen de nadruk op de verdediging.

Mooi wordt het dus niet, maar gezien de afgelopen jaren onder Toon van Helfteren en vooral ook gezien de laatste twee duels tegen Roemenië en Italië moet Oranje in staat zijn te winnen van de Hongaren.

Daarna zien we wel weer verder.

Skelin kent Den Bosch nog wel, maar verder is het (in Nederland) fors veranderd

Ivica Skelin is dus niet onverwacht de nieuwe hoofdcoach van New Heroes, opvolger van zijn eveneens Kroatische voorganger Silvano Poropat.

Skelin is 44 jaar en geboren in Split (Kroatië).

Skelin is een goede ervaren coach die eerder werkte in de Belgische Eredivisie, in de Kroatische Eredivisie plus daarbij als assistent-bondscoach en even als hoofdcoach van de Kroaten (in feite werd Nederland hem fataal) en van 2012 tot 2015 in Nederland  bij Donar.

In zijn eerste seizoen werd Donar 3e in de reguliere competitie en in de halve finale van de play-offs uitgeschakeld door de latere kampioen Zorg en Zekerheid Leiden (3-0).

In zijn tweede seizoen was Skelin met Donar de nummer 1 van de reguliere competitie, won het de bekerfinale van Leiden (en de halve finale van Den Bosch) en ten koste van Den Bosch de play-offfinale (4-3).

Het laatste seizoen Donar eindigde voor Skelin met de beker ten koste van Den Bosch, de 3e plek in de reguliere competitie en een verloren play-offfinale tegen Den Bosch (4-1).

Van Skelins kampioensploeg in 2014 zijn nog drie spelers actief in Groningen; Jason Dourisseau, Arvin Slagter en Thomas Koenis.

Skelin komt in Den Bosch twee spelers tegen waar hij al eerder mee werkte; Maarten Bouwknecht (2 jaar) en Jessey Voorn (1 jaar, maar vooral herstellende van een knieblessure) beide spelers uit zijn kampioensjaar.

In zijn kampioensjaar speelde Skelin met Donar tegen Den Bosch, van dat Bossche team is nog maar een speler in de Maaspoort actief namelijk Stefan Wessels.

TERUG NAAR 2014

Omdat ik nieuwsgierig was heb ik per Eredivisieclub bekeken hoeveel spelers uit 2014 er nu nog steeds bij dezelfde club onder contract staan of überhaupt nog in de Eredivisie spelen en dat enorme verloop is best schrikken.

Er kwamen dat seizoen 129 spelers in actie en er waren, voordat Den Helder failliet ging, tien coaches.

2014 / nu Contract Eredivisie Hoofdcoach
Aris 0 1 Ander
Apollo 2 1 Ander
Den Helder 1 3 Ander
Donar 3 2 Ander
Landstede 0 2 Dezelfde
Matrixx nvt 4 nvt
BAL 0 1 Ander
Feyenoord 3 0 Ander
New Heroes 1 4 Ander
Zorg en Zekerheid 2 2 Ander
Totaal 12 20

Dit betekent dus dat de fans in Nederland in vier jaar tijd 75% van hun ‘helden’ zijn kwijtgeraakt. Een gemis aan continuïteit en in mijn ogen zorgt continuïteit juist voor succes.

@OranjeBasketbal komt eraan, hoe zit het met de tegenstanders (en hun voorbereiding)

Nu we er aardig in de buurt zijn, willen we ook naar China toe. Toch? Jawel.

Natuurlijk weet ik ook wel dat er best nog wat moet gebeuren, maar Oranje heeft alles in eigen hand om het WK in 2019 in China te bereiken. Vier keer winnen en misschien wel drie keer, wie weet.

Tot nu toe heeft Oranje vooral profijt gehad van de FIBA-kalender, maar dit keer denk ik niet.

Laat ik in eigen huis beginnen. Toon van Helfteren krijgt op maandag 10 september zijn spelers beschikbaar om op de 14e in Almere tegen Hongarije te spelen.

De nog clubloze Yannick Franke traint op dit moment mee in Leiden, de eveneens clubloze Leon Williams gaat komende week in Spanje meetrainen. De rest zit bij hun clubs in vooral Nederland.

En dat maakt het wrang.

Vorig seizoen zaten de meeste internationals in het buitenland en dat is nu een stuk minder. Dat kon niemand voorzien.

Toon van Helfteren heeft de optie wel besproken om eerder aan de voorbereiding te beginnen op de aanstaande kwalificatieduels, maar er waren geen zaken te doen. Buitenlandse clubs geven echt niet zomaar hun spelers vrij en veel Oranjegangers in het buitenland waren ook nog eens einde contract. Dan zijn er gewoon geen zaken te doen. En nu er veel in Nederland blijken te zijn, kan niet zomaar de start van de Eredivisie verplaatst worden.

En dan is het nog maar de vraag of dat gelukt was, aangezien Donar, New Heroes en Zorg en Zekerheid Europees in actie moeten komen en daarvoor hun voorbereidingstijd hard nodig hebben.

Het belangrijkste is nu dat de spelers fysiek op peil komen en dan gaat de bondscoach ervan uit dat het fundament dat hij de afgelopen vijf jaar heeft gelegd sterk genoeg is.

DE HONGAREN

Nu begin ik niet voor niets over een vervroegde voorbereiding want de Hongaren zijn afgelopen woensdag al begonnen. De meeste van hun spelers komen uit in de Hongaarse competitie en daar zijn de clubs schijnbaar akkoord gegaan.

Overigens zullen Adam Hanga van Barcelona en Máté Fazekas van Ulm pas de reglementaire 72 uur vantevoren worden vrijgegeven.

De Hongaren spelen op 6 september een oefenwedstrijd in Servië, interessant om in de gaten te houden.

DE LITOUWERS

Na Hongarije op vrijdag is Litouwen op maandag in Vilnius de volgende tegenstander van Oranje. Die hadden grootste plannen met twee weken voorbereiding. Daar hebben de clubs een stokje voor gestoken. Die geven hun spelers niet vrij waardoor hun voorbereiding ook pas laat begint. Hun twee NBA-sterren Valanciuinis en Sabonis doen trouwens niet mee, evenwel blijft er veel kwaliteit over bij het na zes kwalificatieduels nog ongeslagen Litouwen.

Over NBA-spelers gesproken. Kroatië, arme Ivica Skelin, heeft net als in het laatste window nu ook hun NBA-spelers beschikbaar. Saric, Bogdanovic, Zubac en Zizic.

Zij spelen eerst thuis tegen het nog ongeslagen Litouwen. Kroatië met of zonder NBA’ers is natuurlijk hele andere koek en winst op Litouwen en de daaropvolgende uitwedstrijd in Polen brengt hen in een goede positie.

WAT KAN

Reëel gezien gaat Litouwen eerste worden in groep J en Italië tweede. De strijd om de derde plek gaat tussen Nederland, Kroatië, Polen en Hongarije. Al deze teams hebben nu evenveel punten. Een misstap thuis, kan dus fataal zijn.

Filosoferend moet Nederland twee keer winnen van Hongarije en krijgt Nederland het bijzonder moeilijk tegen Litouwen. Feit is dat Oranje het onderling resultaat heeft tegen Kroatië wat, in een ideaal scenario, leidt tot een tweestrijd met Polen om de derde plek die recht geeft op een ticket naar China. Nogmaals in een ideaal scenario.

Er gebeurt altijd wat in Den Bosch @NewHeroesBB

Rovinj, het oude -verkeersvrije- centrum ligt op een schiereiland, de Sint Eufemija kerk is schitterend, de haven minstens even mooi. Rovinj aan de Adriatische kust met trekjes van Venetië dat aan de overkant ligt. De inwoners spreken Kroatisch, het merendeel ook Italiaans.

Rovinj waar in 1971 de wieg stond van Silvano Poropat, Rovinj nog steeds zijn stad, de stad van zijn familie, waar hij buiten het seizoen is en nog vakantiehuizen verhuurt.

Rovinj waar Poropat de afgelopen maanden nagedacht moet hebben over het verleden, het heden en de toekomst. Hoe hij als jongen van Kroatië naar Ludwigsburg vertrok. Hoe hij twee keer coach van het jaar werd in de Bundesliga. Hoe hij ernstig ziek werd van het leven als basketbalcoach en hoe hij zijn rentree maakte als coach in Den Bosch.

In Nederland werd Poropat geconfronteerd met andere kanten van het basketbalbestaan. Minder professioneel, minder aansprekend, onbegrip om hem heen, onbegrip naar scheidsrechters.

Het escaleerde, ook sportief. Het seizoen was op 5 mei voorbij tegen Rotterdam.

In Den Bosch kwam een evaluatiegesprek. Bob van Oosterhout en Jos Frederiks aan de ene kant, de ge- of verslagen (kies maar naar believen) coach aan de andere kant.

Na een jaar had Poropat beide mannen goed leren kennen. Jos het basketbaldier, nuchter en rationeel. Bob de zakenman in karakter welhaast het tegenovergestelde van zijn -toen nog- mede-eigenaar.

Bob zou Bob niet zijn als hij geen blad voor de mond nam, dat heeft iedereen in Den Bosch nu wel gemerkt. Bob wil vooruit, heeft een enorme energie, weet wat hij kan als zakenman en krijgt zo zakelijk gezien heel veel voor elkaar. Let wel zonder Bob was er geen basketbal in Den Bosch meer.

Maar in Den Bosch is niet iedereen Bob, of beter gezegd niet iedereen is het altijd eens met Bob, dat is de andere kant van de medaille.

In het evaluatiegesprek zal Jos voor de ratio hebben gezorgd. Bottom line: Poropat heeft een aardig seizoen gehad, met een dramatisch slot (kwart van de competitie), had nooit zo mogen reageren tegen die scheidsrechter, maar het coachen kan hij niet verleerd zijn. Een tweede seizoen gaat altijd beter, dat weet iedereen en iedereen verdient een tweede kans.

In Rovinj moet Poropat alle gebeurtenissen van het afgelopen jaar in gedachten nog eens hebben laten passeren. Er gebeurden ongelukjes (achillespees Marshall), hij maakte zelf fouten, maar hij was in de organisatie niet de enige die sportief gezien fouten maakte. En altijd was er Bob, met Jos als een soort buffer.

Totdat vorige week ineens bekend werd dat Jos voor zichzelf koos. Dat moet voor Poropat de druppel zijn geweest, toeval bestaat niet. Zijn klankboord annex buffer was weg.

De Kroaat begon nog aan het Bossche introductieweekend (met bezoek aan de burgemeester op het bordes), maar het gevoel was weg. De selectie oogt in balans en zou een gooi naar de titel kunnen doen als het meezit. Het introductieweekend zat goed in elkaar, maar eenmaal terug in de uitgeklede situatie in Den Bosch voelde Poropat zich vast en zeker niet meer senang.

Hij leverde zijn behoorlijk goed betalende contract zonder blikken of blozen in en dat zegt veel over de situatie en het gevoel van Poropat.

Geen geld mee naar Rovinj, succes New Heroes. Maandagochtend in de kleedkamer nam hij afscheid van de spelers.

Nou is er in Den Bosch al eens een coach als een dief in de nacht uit het land vertrokken, een coach ontslagen vlak voor de start van de play-offs, zijn er avonden en nachten geweest waarin spelers stemden over het aanblijven van coaches, zijn er spelers geweest die het overnamen, maar nog nooit is een coach vertrokken op de eerste dag van de voorbereiding.

Ik denk dat dit nog nooit gebeurd is in de geschiedenis van het Nederlandse basketbal.

Tegelijk is de realiteit dat het altijd verder gaat.

De selectie in Den Bosch staat er nog steeds en gezien de samenstelling en de situatie kan het niet anders dan dat er een ervaren coach voor de groep moet komen.

Ten opzichte van kampioenskandidaat nummer 1 Donar had New Heroes al een achterstand en die is op dit moment (al veel) groter geworden.

Mei is nog ver weg, dan pas worden de prijzen verdeeld en een ervaren coach kan er best nog wat (moois, bordes?) van maken.

Feit is dat Bob van Oosterhout nu aan zijn derde seizoen in Den Bosch begint en nogmaals zonder hem was er niets meer. Feiten zijn ook dat 16-voudig recordkampioen en zevenvoudig bekerwinnaar al twee seizoenen niets heeft gewonnen, dat er twee hoofdcoaches zijn vertrokken (Poropat en Sander van der Holst) en dat clubman Jos Frederiks weg is.

Bob klonk overigens best aangeslagen door de hele situatie, wat hij zelf trouwens pareerde met de opmerking dat hij best opgelucht is. Als het dan moet beter nu dan later in het seizoen, was zijn gedachte.

Van Bob begreep ik ook dat hij altijd rekening houdt met scenario’s, dat er zo snel mogelijk een nieuwe coach komt die bij de filosofie van de club past en er zal ook een nieuwe technisch directeur komen.

In zijn hart zou Bob natuurlijk het liefst Johan Roijakkers aanstellen, een jeugdvriend die sinds 2012 werkt bij Göttingen en het nu goed doet in de Bundesliga, maar een doorlopend contract heeft.

Bob is de man die betaalt en dus de man die bepaalt (en eist) en daar zal iedereen in Den Bosch en dus ook de nieuwe coach mee moeten leven.

Wanneer beginnen we eigenlijk weer, clubs en internationals?

De hele zomer al heb ik in mijn hoofd de datum van 14 september, Oranje speelt dan in Almere de eerste wedstrijd in de tweede WK-kwalificatieronde tegen Hongarije.

Zoals ik na de winst op Italië al schreef; vier keer winst en misschien wel drie keer in een reeks van zes duels en het WK van 2019 in China is akelig dichtbij.

Nou zullen de Hongaren en ook de Litouwers tegen wie Nederland drie dagen later speelt niet in een ander schuitje zitten, maar op dit moment is er pas een international al officieel in training met zijn club, Thomas van der Mars en zijn er twee nog zonder werkgever.

Charlon Kloof Murcia 21 augustus
Thomas van der Mars Aalst 14 augustus
Roeland Schaftenaar Ionikos 27 augustus
Yannick Franke nog geen team
Leon Williams nog geen team

Dit zijn de mannen die afgelopen seizoen in het buitenland speelden en meededen tegen Italië. Nou zijn er natuurlijk meer spelers die door bondscoach Toon van Helfteren opgeroepen kunnen worden (bijvoorbeeld Nathan Kuta en Morgan Stilma van de succesvolle onder 18 groep) , maar ik acht de kans groot dat hij weinig zal veranderen aan de selectie die ronduit goed heeft gepresteerd.

Maar ja het blijft kort dag tot 14 september. Zeker voor de spelers die in de Nederlandse competitie spelen. Nou weet ik ook wel dat iedereen individueel heeft gewerkt, maar toch is het anders dan in teamverband. De Eredivisie begint pas in het eerste weekend van oktober en dat betekent dat op Weert na iedereen nog moet beginnen.

Apollo 20 augustus
Aris 03 september
BAL 07 augustus
Donar 26 augustus Arvin Slagter en Shane Hammink
Dutch Windmills 03 september Jito Kok
Feyenoord 28 augustus
Landstede 27 augustus
New Heroes 27 augustus Stefan Wessels en Nick Oudendag
Suns 25 augustus
Zorg en Zekerheid 01 september Worthy de Jong

Nou heeft Toon van Helfteren dit ook voorzien en daarom wordt er komende week een aantal keren centraal getraind in Almere. Alles om te winnen van de Hongaren en wie weet te stunten in Litouwen, daarna zie we wel weer verder.

Overigens is de aanlooptijd natuurlijk erg kort aangezien spelers ook zomervakantie moeten hebben. Plus in het geval van Donar begint de kwalificatie voor de Champions League vrijwel direct na de WK-kwalificatie. Niet helemaal doordacht van de FIBA, lijkt me, althans vanuit het perspectief van de kleine landen en daar zit de crux natuurlijk.

@OranjeBasketbal onder 18 speelt straks EK-finale tegen jeugd Europees kampioen Slovenië #FIBAU18Europe

We hebben er even op moeten wachten, iets wat we wel een beetje gewend zijn in het basketbal, maar na 28 jaar is het Nederlands mannenteam (of jongens voor wie dat wil) onder 18 jaar terug op het Europese A-niveau.

Een historisch knappe prestatie!

De promotie werd gisteren veilig gesteld door de finale van het B-EK te bereiken ten koste van Estland. Nou had ik afgelopen week al wat meer duels gezien van dit jonge stel en dat zag er verdomd goed uit. Discipline, een paar uitblinkers (elke wedstrijd wel een ander) en goed gecoacht.

Voor Omroep Brabant sprak ik met assistent bondscoacch Jeroen van Vugt over de opvallende prestaties van dit jonge Oranje.

De eerste helft tegen Estland liep echter voor geen meter. 11 punten achterstand bij de rust was het resultaat. Coach Paul Vervaeck en met hem Jeroen van Vugt deden hun werk uitstekend en na rust wist Estland niet waar ze het moesten zoeken, ik bedoel 8-23. Het leidde tot een ruime overwining.

Dit jonge Oranje verloor de eerste wedstrijd van Israël en zette daarna een sterke reeks in.

+ 22 tegen Macedonië

+ 22 tegen IJsland

+ 16 tegen Tsjechië

+ 46 tegen Luxemburg

+ 22 tegen Zweden in kwartfinale

+ 11 tegen Estland in halve

Vanavond om 21u is de finale tegen Slovenië, inderdaad de huidige Europees kampioen bij de volwassen mannen. Ergens ben ik trouwens best nieuwsgierig hoe deze groep het zou doen op het EK voor A-landen.

Wat ik heb gezien is dat deze selectie heel veel talent herbergt, waar we nog veel van gaan horen (en zien), met ook redelijk onbekende namen. Bijvoorbeeld Nathan Kuta. Geboren in Eindhoven, verhuisd naar België waar hij zijn opleiding heeft gehad bij Houthalen en op het EK goed voor 16 punten en 12 rebounds gemiddeld.

Maar er zijn er meer die goed spelen.

Mijn advies: vanavond lekker kijken.

 

 

 

 

 

Twee nieuwe gezichten Geert en Rolf, coaches bij @Dutch_Windmills @ZZLEIDENBASKETB

Met Rolf Franke en Geert Hammink is de Eredivisie twee persoonlijkheden rijker. Franke in Leiden zag niemand aankomen, hetzelfde geldt voor Hammink in Dordrecht. Hamvraag is of het goede coaches zijn? Het antwoord heeft op dit moment niemand. De tijd zal het uitwijzen. Feit is wel dat basketbal door hun aderen stroomt.

Voor mij is het glas halfvol. Waarom zou het niet werken? Steve Kerr begon ook zonder coachervaring bij de Warriors.

Franke (51 jr) en Hammink (48 jr) zijn bovenal twee ‘grote’ namen, dat opent deuren (altijd handig voor de club) en ze hebben als basketballer hun sporen verdiend. Dat maakt ze nog niet automatisch een goede coach, maar het maakt ze ook niet slecht(er). Belangrijk is dat ze zelf weten dat ze als coach fouten zullen maken en moeten leren. Beide claimen overigens wel enige coachervaring bij de jeugd. Coachpapieren voor het hoogste niveau is voor Franke een issue, maar er bestaat een dispensatieregeling.

HET BEGON TE KRIEBELEN

Hammink (speelde NBA, maar had ook een mooie carrière in Europa zo werd hij drie keer kampioen van Duitsland met Alba Berlijn) is ongeveer een maand geleden gevraagd door de leiding van Dutch Windmills (is net als New Heroes een BV). Hij heeft er even over nagedacht en dan kruipt het bloed toch waar het niet gaan kan.

Dat geldt ook voor Rolf Franke. Hij was en is op meerdere fronten actief, zoals bij het NMT en heeft natuurlijk een topbaan bij ABNAMRO.

Bij het NMT is hij weg, bij de bank niet. Volgens Franke is dat te combineren want voor hem houdt de werkweek niet op bij 40 uur. Wel komt er bij Leiden een stevige assistent die overdag taken kan overnemen.

Overigens begon bij Franke (acht keer kampioen van Nederland als speler, vier keer onder succescoach Ton Boot) het bloed ook te kruipen nadat hij door het bestuur van Leiden gevraagd was.

Zowel Franke als Hammink namen in hun overwegingen mee dat ze wat terug willen doen voor het basketbal en voor het Nederlands basketbal kan dat amper slecht uitpakken.

UITDAGING

De werkomgeving van beide oud-internationals is wel volkomen anders. Rookiecoach zijn in een stabiele ervaren omgeving als Leiden is heel wat anders dan beginnen in een startende organisatie zoals in Dordrecht, aangezien Hammink in een Dordtse denktank zat weet hij waar hij aan begint.

De selectie van Zorg en Zekerheid begint al vorm te krijgen, van Dutch Windmills is nog niets bekend. Ton Sels, de baas in Dordrecht, liet weten dat er binnenkort meer bekend wordt. Over de begroting bleef hij vaag. Het eerdergenoemde richtbedrag van een half miljoen euro zou ook hoger kunnen uitpakken, belangrijkste investeerder is de Pyr Oil Group, daarbij zijn de contacten met (rijke) Amerikanen van Nederlandse afkomst heel warm.

Enfin, uiteindelijk geldt hiervoor hetzelfde als voor de twee coaches: we zullen het zien.

Sta even stil bij het volgende @OranjeBasketbal vs Team USA

Nog vier en misschien wel drie keer winnen en dan kan Nederland zomaar volgend jaar het WK in China openen tegen Steph Curry, Kevin Durant, misschien LeBron James of andere NBA-sterren van team USA.

Deze gedachte schoot ineens door mijn hoofd op de weg terug naar huis na de heerlijke winst van Oranje op Italië.

Feit is dat Oranje zo dicht bij het WK is.

Sta daar maar eens even bij stil; voor zij die de stekker trokken uit het herenbasketbal.

Het was toen eind 2012 best groot nieuws, zelfs SBS besteedde er aandacht aan. By the way hoe zou meneer Rengelink zich voelen?

Even een moment stilte. 🙁

Dan sta ik op mijn beurt even stil bij hen die het vlaggenschip van het Nederlandse basketbal hebben gered, bondscoach Toon van Helfteren voorop, de mensen van het NMT en zeker ook de spelers en begeleiding.

🙂

TWEEDE WK-KWALIFICATIERONDE

Vrijdag 14 september begint een nieuwe ronde met alle kansen om het WK te halen.

De groep en het speelschema zijn bekend, de eerste wedstrijd thuis tegen Hongarije is trouwens weer in Almere.

Alle resultaten van de eerste WK-kwalificatieronde gaan mee, dus ook die tegen Roemenië. Wie weet komt het uitgedeeld pak slaag in Martiniplaza nog een keer van pas als het doelsaldo gaat tellen.

Mijn inschatting is dat Litouwen eerste in de groep wordt, zijn ze nu al eigenlijk met 6-0. Italië is door Oranje wakker geschud, ze zullen iedereen gaan oproepen, en tweede worden.

Resteert de strijd om plek drie en die ligt open. Op dit moment geef ik Nederland en Polen 26% kans en Kroatië en Hongarije 24% kans op die derde plek.

Met het speelschema ben ik niet echt gelukkig. Vooral niet omdat de laatste wedstrijd in Polen is en dat is, denk ik, de grootste concurrent.

Hierbij moeten we in gedachten houden dat Kroatië straks in november en februari zeker geen beroep kan doen op hun NBA-spelers, september is een twijfelgeval.

Dat geldt ook voor Litouwen dat de laatste twee duels gewoon speelde met Sabonis van de Pacers en Valanciunas van de Raptors. Ze hadden ook de beschikking over vier Euroleaguespelers en of dat straks het geval is, is maar de vraag.

Daar zit overigens wel een speelschemavoordeel voor Oranje. Gezien de stand is Litouwen normaal gesproken voor het laatste window in februari al geplaatst voor het WK, het zou dan zomaar kunnen zijn dat de ‘Europese toppers’ ook niet meekomen naar Nederland op de een na laatste speeldag.

Verder is het een feit dat Kroatië, omdat de resultaten meegaan, het onderling resultaat tegen Nederland al heeft verloren. Die moeten dus een wedstrijd meer winnen om boven Oranje te eindigen.

Resteren Polen en Hongarije. De Hongaren zijn niet beter dan Nederland, maar ook niet echt veel minder schat ik in (twee jaar geleden won Oranje een oefenwedstrijd tegen de Hongaren 88-81).

KENMERKEND ORANJE

Nogmaals geef ik de complimenten aan de selectie die ruim won van Roemenië en Italië. Er werd zo goed verdedigd en zeker tegen de Italianen zo geconcentreerd gespeeld, dat ik echt denk dat de andere teams niet blij zijn met Oranje.

Dat verdedigende fundament is sinds 2013 gebouwd en staat als een huis en nu er ook van teams als Italië wordt gewonnen (ja ik weet dat er goede spelers ontbraken, maar wat er wel stond is toch echt andere koek dan wat in de Eredivisie speelt), geeft dat gewoon vertrouwen.

Nou speelt Oranje op 14 september gelijk tegen Hongarije en dan komt er nog een ander fenomeen om de hoek kijken. De competities zijn nog lang niet begonnen. Sterker nog ik denk dat er Eredivisieclubs zijn die dan pas net zijn begonnen met trainen.

Een aantal internationals heeft op dit moment ook nog geen nieuwe club. Dus ik hoop dat iedereen tegen die tijd een beetje in shape is. Overigens geldt dat net zo goed voor de Hongaren. En wat betreft het duel in Litouwen valt er weinig te verliezen.

Resteert Polen, de nummer 27 van de wereld (Nederland is nu nog de nummer 45). Die waren twee keer kansloos tegen Litouwen, wonnen thuis en verloren uit van Hongarije, maar hebben wel het onderling resultaat op doelsaldo.

Overigens verloor Hongarije in Litouwen, dat toen speelde zonder hun toppers, maar met vijf punten verschil.

De Polen hebben wat spelers in de Spaanse competitie en redelijk wat uit de eigen competitie, in ieder geval in de laatste twee duels van de kwalificatie.

ORANJE EVOLUTIE

Om nog even terug te komen op het duel tegen Italië.

Oranje was als team sterk en geconcentreerd (maar 8 keer balverlies, uniek laag). Er was een enorme donderspeech van de bondscoach voor nodig (whatever it takes), maar Van Helfteren wist natuurlijk ook dat er kansen op een stunt lagen.

Om wedstrijden op dit niveau te winnen, heb je toppers en rolspelers nodig. Ik was echt verrast door het optreden van Shane Hammink, zijn agressiviteit was mooi om te zien. Verder lijkt iedereen zijn rol gevonden te hebben en vervulde die ook met verve. Plus en dat geldt vooral voor het duel tegen de Roemenen, Oranje heeft zich geëvolueerd tot een formatie die ook om kan gaan met verwachtingen.

Over rollen gesproken, neem Worthy de Jong. In Leiden bij vlagen onstuimig, maar Toon van Helfteren en De Jong kunnen uitstekend met elkaar overweg. Van Helfteren haalt gewoon het beste in hem boven (bij de anderen trouwens ook) en terugrijdend dacht ik ook dat het eeuwig zonde is dat die twee bij Leiden uit elkaar zijn gehaald. Vier jaar Belgen heeft ook weinig opgeleverd en wat Van Helfteren bij De Jong bovenhaalt, geldt eigenlijk ook voor Kherrazi.

Wat zeker ook mooi was om te zien was hoe Charlon Kloof de leider was van Oranje. Zoveel rust, maar ook dreiging (verdedigend en aanvallend), gewoon klasse. Een type pointguard dat Nederland nooit heeft gehad. Ik denk dat Kloof alleen nog maar beter wordt (en slimmer met de jaren) en Van Helfteren daarmee echt een topper in de selectie heeft.

Mooi toch als hij straks op het WK tegenover ene meneer Curry staat.

Italië kan voorlopige kroon op het werk van @OranjeBasketbal worden @FIBAWC

Eigenlijk baalde ik wel donderdag. Natuurlijk niet omdat Nederland won van Roemenië, wel omdat Italië verloor van Kroatië. Want dat resultaat is van invloed op het duel van zondag in Martiniplaza.

Heel simpel. Bij winst van de Italianen waren zij op 5-0 gekomen en gegarandeerd dat ze minder gemotiveerd naar Groningen waren gereisd en ik las zelfs dat een aantal talenten hun kans zouden hebben gekregen.

Nou is het niet raar dat Italië verloor van de Kroaten, die hadden tenslotte drie NBA-spelers en nog wat andere goede spelers aan hun selectie toegevoegd. Er moest daar gered worden wat er te redden viel. De Italiaanse bondscoach deed dat niet, met de logische gedachte dat hij na de zomer toch echt verder moet zonder NBA’ers en met zijn huidige groep.

Ergens denk ik trouwens dat het best gunstig kan zijn dat Kroatië in Italië won, daar kom ik nog op terug.

KANSEN

Voor zondag denk ik dat Oranje het heel erg moeilijk gaat krijgen om de Italianen te verslaan, het is gewoon een goed team met goede spelers waarvan de meesten echt op een veel hoger niveau spelen dan de Nederlanders, maar juist voor dit duel geldt: niets is onmogelijk.

Om te beginnen heeft Nederland het verdedigend aardig voor elkaar, dat hebben de Roemenen gemerkt. Dat was geen wonderteam, maar het pak slaag dat ze kregen van een bijna 40 minuten lang geconcentreerd Oranje was er ook naar.

In de aanval van Oranje ging het niet altijd even goed, maar iedereen heeft ook goede aanvallen gezien met extra passes en sterke aanvallende rebounds. Groot minpunt was de driepunter, zo ruim winnen en zo slecht van buiten schieten is op zich al opmerkelijk (in de 2e helft was het op een gegeven moment 0/12 tot Slagter de ban brak).

Om tegen de Italianen een kans op winst te hebben moet Oranje de perfecte wedstrijd spelen waarbij de driepunter echt noodzakelijk is.

En, net zoals tegen de Roemenen in de uitwedstrijd niet gebeurde, moet Nederland zuinig zijn op de bal. In Italië (80-62) had Oranje maar liefst 19 keer balverlies waardoor het in feite een kansloze missie werd.

Donderdag was het aantal keren balverlies beperkt (13 om 22), eigenlijk moet het nog minder.

Dan komt nog de vraag hoe de Italianen mentaal gezien op het parket staan? Willen en kunnen zij na een lang en slopend seizoen en na een niet ingecalculeerde nederlaag tegen de Kroaten nog een keer vlammen?

Mijn antwoord: geen idee.

Maar de kans is behoorlijk aanwezig dat de Azzurri niet helemaal 100% zijn.

EIGEN KRACHT

Dan kom ik vanzelf weer terug op Oranje.

Nederland heeft tenslotte geen invloed op de tegenstander, althans niet direct, maar wel op zichzelf. Kortom Oranje moet furieuzer beginnen dan ooit tevoren. Fanatiek zoals maar zelden is vertoond en dat gekoppeld aan technisch en tactisch (huiswerk tegen de Roemenen was goed gedaan) goed basketbal.

Lukt dit dan moet de vonk vanaf de allereerst seconde overslaan naar het publiek in Groningen. Die wisselwerking kan ervoor zorgen dat het -mentale- pijpje bij de Italianen net wat sneller leeg is, zo in de laatste wedstrijd voor de vakantie.

Overigens zijn er ten opzichte van het vorige treffen (80-62) wel wat andere Italianen; Hackett, Aradori, Tessitori en Tonut (die net als Biligha speelt voor Venezia en dus bekend is in Martiniplaza, ps ik teken voor een resultaat als toen in de return).

Voor één speler is spelen tegen de Italianen natuurlijk extra bijzonder, Yannick Franke. Hij speelde afgelopen seizoen met Trentino in de Lega A, bereikte de play-offfinale tegen Euroleague-deelnemer Milaan en kent de tegenstander daarom goed.

Nou viel mij tegen Roemenië op dat Franke in Italië sterker is geworden. Vanaf de bank speelde hij goed, maar de Roemenen konden hem ook fysiek niet opzij zetten.

Ik sprak daar in de catacomben van Martiniplaza over met hem. Franke liet weten dat hij daar bij Trentino heel hard aan gewerkt heeft. Zijn talent staat buiten kijf, nu hij fysiek nog sterker aan het worden is, wordt het heel interessant wat hij gaat laten zien tegen de Italianen. In ieder geval had Franke heel veel zin om tegen de Azzurri te spelen, dat zei hij niet alleen het was ook duidelijk te zien aan zijn fonkelende ogen.

BELANGRIJK

Nou is Nederland al zeker van de volgende WK-kwalificatieronde, dus er zullen vast mensen zijn die denken waarom is winst tegen Italië noodzakelijk.

Nou met 3/3 de volgende ronde in betekent een reële kans om het WK te halen, 2/4 betekent dat het een leertraject wordt.

De beste drie van de groep gaan door naar de volgende ronde en alle resultaten gaan mee. In het geval van Nederland komen daar het nog ongeslagen Litouwen en Polen en Hongarije bij. De kans dat Roemenië veel duels van metname Polen en Hongarije gaat winnen is nihil. Kroatië daarentegen, ook zonder hun NBA’ers, die kunnen wel wat resultaten neerzetten.

En laat Nederland nou net het onderlig resultaat tegen de Kroaten in haar voordeel hebben (op doelsaldo).

Kijk. Litouwen en Italië lijken mij zeker van twee plekken die recht op deelname aan het WK in China geven. De derde plek ligt open. Met 3/3 strijdt Oranje met Polen, Hongarije en Kroatië om die plek.

Natuurlijk weet ik ook wel dat de kans op het WK in 2019 klein is en dat er een wonder moet gebeuren, maar gebeurde dat ook niet in 2014 toen Montenegro het EK niet haalde en Nederland wel.